Санни нүдээ нээхэд ухаан нь самуурсан байлаа. Галын улбар туяа, бутран сүйдсэн ханан дээр бүжиглэх сүүдрүүд, цусны үнэр, цээжинд нь төөнөх өвдөлт… тэр Сүнсний Тэнгисээс гарч, Шөнийн Сүмийн түлэгдсэн зүрхэнд эргэн иржээ.

Тэр ялсан… гэхдээ яг юу болоод өнгөрөв?

Түүнд яг л унаж байгаа мэт санагдав…

Яагаад тэр унаад байгаа юм бэ?

Санни шалны цуурсан чулуун хавтан дээр хүчтэй унаж, ойрхон Велтегийн бие бас унах чимээг сонсов. Уруулынх нь завсраас тарчилсан ёолох дуу гарч, араас нь боогдсон хараал урсав.

'Юу болоод байна аа...'

Түүний Мордреттэй хийсэн тулаан нэлээд удаан үргэлжилсэн ч бодит ертөнцөд ганцхан агшин л өнгөрсөн бололтой. Тэр хугацаа Санниг бүрэн унаж амжихад ч хангалтгүй байжээ.

Аниргүй Бүжигчин өмнөх байрлалдаа хэвээр байсан бөгөөд Касси чинжаал барьсаар тэдэн рүү гүйж байлаа.

'Би… амьд үлдчихэв үү?'

Гэвч яагаад ямар нэг зүйлийг мартчихсан мэт санагдаад байгаа юм бол?

Санни шархадсан биеэ хүчлэн өндийхийг оролдов. Биеийн шарх болон Хоосролын Ханхүүтэй хийсэн аймшигт тулаанд сүнс нь авсан гэмтлийн улмаас тэр туйлдан сульджээ.

Юу… юу байсан бэ?

Касси аль хэдийн хажууд нь ирж, түүнийг суулгахаар гараа сунгав. Түүний туялзуур сэлэм агаарт хөвөн эргэж, үзүүрээ хөдөлгөөнгүй хэвтэх Велтегийн зүг чиглүүлэв.

'Өө, тийм… Мордрет хааччихсан юм бэ?'

Гэнэт түүний нүд томров.

Санни толгойгоо өргөн Велтег заагаад:

“Түүнийг ал!”

Аниргүй Бүжигчин эзнээсээ ч хурдан хариу үйлдэл үзүүлэн агаарыг зүсэн нисэв. Касси хөмсгөө зангидав.

“Юу? Тэр чинь үх…”

Гэвч аль хэдийн оройтсон байлаа.

Велте гэнэт хөдөлж, гараа урагш саван нисэж ирэх сэлмийн ирийг нүцгэн гараараа атгав. Хурц үзүүр нь түүний хоолойноос хэдхэн сантиметрийн өмнө зогсов.

…Үгүй ээ, Мордрет үхээгүй. Тэр ердөө ялж чадахгүйгээ мэдсэн тулаанаасаа ухарч, зугтсан байжээ.

Өмнөх савандаа буцан орсон юм.

Касси Хоосролын Ханхүүг цочирдон ширтэж байснаа, гоёмсог сэлмийн ирэн дээр нарийн ан цавууд үүсэхийг хараад чарлав. Тэр яаран Сүүдрийн хувилбараа буцаан татаж, бутлах шахсан атгалтаас нь аварчихаад Санниг босгов.

“Я… яах вэ одоо?!”

Санни Дэвшсэн хүлэгт баатрын бие аажмаар амилан хөдөлж эхлэхийг харав. Түүний хоосон нүд гэнэт дахин гялалзан, бараан хүсэл зориг, үхлийн ухаанаар дүүрчээ.

Зүрх нь хүчтэй цохилов.

Одоо Мордрет Санниг боолчлох ч, биеийг нь эзэмших ч бүтэлгүйтсэн тул түүнд Саннигаас авах ганцхан зүйл үлдсэн. Нэхэгчийн Багийг тарчлаан байж салгаж аваад, дараа нь үлдэгдлийг нь устгах.

Тэр ад зэтгэр Мастерын биед орчихсон байхад… тэд яах ёстой гэж?

Үнэндээ Саннид төгс хариулт байлаа.

Тэр шийдэмгий харцаар Касси руу хараад чангаар хашхирлаа.

“Өөр яах юм?! Зугт!”

…Эцсийн эцэст найдваргүй нөхцөл байдлаас хэзээ холдохоо зөвхөн Мордрет мэддэггүй байсан.

Сохор охиныг Валорын хүчний хуучин бэхлэлтийн хананд гарсан том нүх рүү түлхэн, Санни аажмаар босож буй Велтед нуруугаа харуулаад аль болох хурднаар гүйж эхлэв. Толин тусгалаар дамжин тэднийг тагнах боломж олгохгүйн тулд нүдээ чанга анив.

Шөнийн Сүм асар том газар байлаа. Аз нь таарвал тэд хэд хоногийн турш хараал идсэн ханхүүтэй муур хулгана… үгүй, бар хулгана болж чадна.

Гэгээнтэн Кормак удалгүй ирнэ гэж найдахаас өөр аргагүй.

Тэр хананы цөмөрсөн нүхээр үсрэн гарах мөчид ар талаас нь ёжтой хоолой сонсогдов.

“…Юу вэ, ингэж хурдан явах гэж байгаа юм уу?”

Мордрет нэг алхам урагшлахыг мэдэрсэн Санни Тэнгэрийн Ачааг буцаав. Таазанд наалдсан хэвээр байсан Пирсийн цогцос гэнэт доош унан, толин ад зэтгэрийн яг өмнө хүчтэй мөргөж, түүнийг ухран үсрэхээс өөр аргагүй болгож, хэсэгхэн ч болов саатууллаа.

Толгойгоо ч эргүүлэлгүй Санни Эвдэрсэн Тангарагийг арагш шидээд, дараа нь Энгийн Чулууг санамсаргүй нэг хонгилын гүн рүү илгээн, Кассигийн хамт эсрэг зүгт гүйлээ.

Тэд зугтаж байх хооронд Чулуу ханануудыг мөргөн ойж, Саннигийн хоолойгоор чанга хашхирсаар байв.

“Зугт! Зугт! Зугт!”

---

Санни өөрийнх нь заль Мордретийг удаан саатуулна гэж бодоогүй ч хангалттай зай авсан цагт тэд агуу сүмийн будлиант төөрдөг дотор ор мөргүй алга болж чадна гэж итгэж байлаа. Тэд зөвхөн дотоод ариун танхимаас цагтаа гарч амжих хэрэгтэй… гадна гарчихвал тэднийг барих хамаагүй хэцүү болно.

Тэр одоохондоо шууд тулаанд Хоосролын Ханхүүгийн өрсөлдөгч биш байж болох ч… нуугдах, газар туулах чадварын хувьд Санни илт давуу талтай байлаа. Тэр зөвхөн Сүүдрийн алхалтаар асар хол зайг агшин зуур туулж чадахаас гадна, сүүдэр болон мэдрэхүйгээ ашиглан тагнах, дайснаа ажиглах, харанхуй дунд замаа олох боломжтой.

Харин Мордрет зөвхөн тусгалаар л харж чаддаг байсан бөгөөд Шөнийн Сүмд тийм зүйл тун цөөн байв. Түүнээс нуугдах боломжгүй зүйл биш байлаа.

Ялангуяа Кассигийн ер бусын зөн совинтой хамт байхад. Сохор охин Саннигийн хурдыг бага зэрэг сааруулах ч нөгөө талаар хамт байгаа нь асар их давуу тал байв.

Ингэж бодож амжаагүй байтал Касси түүнийг бараг анзаарагдахгүй нарийн хонгилын ам руу татаж орууллаа. Тэр хонгил жижиг шат руу хөтөлж байв. Тэд шатаар өгсөн дугуй танхимыг гаталж, бөмбөгөр шал уруудан халтирч, дараа нь дахин өгсөн авирлаа.

Тэгж байх үед чихэнд нь асар хүчтэй нүргээн сонсогдож, Хоосролын Ханхүү тийм ч хол биш явааг зарлав.

Хараал идсэн тэр новш зам хайхын оронд яагаад чулуун ханыг нураагаад байгаа юм бэ?!

Цайзын дотоод бүтэц хачин жигтэй бөгөөд төөрөгдөм байсан тул Санни удалгүй чиглэлээ бүрэн алдлаа. Түүний мэдэж байсан ганц зүйл нь тэд дотоод ариун танхимын танил гарц руу ч, төв хонхны цамхаг руу ч явсангүй.

Гэвч Касси нарийхан модон хаалга онгойлгож, нүүр лүү нь хүйтэн салхи үлээхэд эргэлзээ нь ариллаа.

Яаж ийгээд тэд аварга тогоо мэт бөмбөгөр оройн төвд эвдэрсэн Гарц сүндэрлэх сүмийн их танхимд хүрч иржээ. Дотоод ариун танхимын өндөр хаалгаар орохын оронд Санни, Касси хоёр танхимын захыг өндөр дээрээс бүслэн тойрсон нууц тавцан дээр гарч ирсэн байв.

Яг тэр мөчид доорхи хаалганаас танил дүр гарч ирэв.