489-р бүлэг : Хоёр дахь давалгаа
Түүн рүү аль хэдийн хэд хэдэн эртний харваач онилсон байсан бөгөөд улам олон анчид харанхуйгаас гарч ирсээр байлаа. Зарим нь нум, зарим нь ирмэг нь арзгар цахиур чулуун жад, бүдүүлэг сүх барьжээ.
Тэд бүгд Сэрсэн Мангасууд байлаа. Нэг бүр нь Мартагдсан Эрэг дээр маш эрт тулалдаж байсан Хуягт сэгээр хооллогч, Хуягт Центурионтай Зэрэг, Түвшний хувьд эн тэнцүү.
Техникийн хувьд Саннитай ч мөн адил.
...Түүний устгахад хавьгүй хэцүү дайснууд.
Аз болоход асар том Хуягт Центурион нараас ялгаатай нь анчид толгойноосоо хөл хүртлээ адамантин хуягаар бүрхэгдээгүй байв.
Нисэн ирэх сумны доогуур тонгойсон Санни урагш ухасхийн, одачигийн үзүүрийг нэгэн нумчны хатаж хорчийсон биед шигтгэлээ. Модны холтос мэт барзгар хар арьс сүүдрээр хурцлагдсан ирэнд хүчтэй эсэргүүцэл үзүүлсэн ч цохилтын хүч аймшигтай байсан тул мах, ясыг нь хамт урж, анчны биеийг нэвтлэн ар нуруугаар нь гарч ирэв.
Санни зөвхөн эдгээр новшнуудын биеийн бүтэц хүнтэй төстэй, зүрх нь мөн адил газартаа байдаг байгаасай гэж найдав.
Харахад тийм л байлаа... гэвч мангас зүрх нь сүйрсэнд хүн шиг хариу үзүүлсэнгүй. Үхэхийн оронд тэр ердөө Сүнсний Могойн ирийг атгаад, нөгөө гараараа Саннид хүрэхийн тулд өөрийгөө илүү гүн шигтгэн нэг алхам урагшлав.
'Хараал ид!'
Санни ирээ мушгин мангасын хурууг таслаад, дараа нь одачиг дээш татан хавирга, хүзүү, гавлыг нь зүсэж гарлаа.
Энэ л эцэст нь нумчныг үхүүлэв.
[Та Сэрсэн Мангас, Эртний Булшны Сүнсийг устгалаа.]
'Амилсан цогцоснууд... гайхалтай! Үнэхээр гайхалтай юм даа, новш гэж!'
Тэгэхээр тэр ямар нэгэн алуурчин сүнсэнд эзэмдүүлсэн цогцостай тулалдаж байсан аж... иймээс анчид бүрэн ухамсартай биш байлаа. Гэхдээ энэ нь тэдэнд амьддаа эзэмшсэн ур чадвараа санахад саад болоогүй. Тэд чулуун зэвсгээ үхлийн аюултай ур чадвараар ашиглаад зогсохгүй, дайралтаа хүртэл зохицуулан Санниг олз мэт бүслэхийг оролдож байв.
Харваачид салан байрлаж, тэр нэгийг нь довтлохдоо заавал нөгөөдөө нуруугаа харуулах байдлаар хөдөлжээ. Ойрын тулааны зэвсэг барьсан анчид түүнийг бүслэхээр давшив. Байдал маш хурдан найдваргүй болж эхэллээ.
Санни шүдээ зуун чулуун сүхний цохилтоос бултаж, түүнийг асфальтыг нунтаг болгон бут цохихыг хараад Сүүдрийн Могойгоор хариу цавчив. Аварга одачигийн ир довтлогчийн хоёр хөлийг тасалснаас хэдхэн агшны дараа өөр нэг сум мөрөнд нь тусаж, Санни ганхан бараг тэнцвэрээ алдах шахав.
Тэр эргэн тойрноо ажиглахад дайснууд жирийн дайсныг гарцаагүй сүйрүүлэх байрлалыг эзэлж амжсан байлаа. Тэр бүх талаасаа бүслэгдсэн бөгөөд харваачид жад, сүх барьсан хүчирхэг анчдын ард нуугджээ.
'Новш гэж. Би үүнийг ашиглахыг хүсээгүй юмсан...'
Арваад сум агаарыг зүсэн хуягийг нь мэрэхээр нисэн ирэх мөчид Санни гэнэт алга болов.
Хормын дараа тэр нэгэн харваачийн ард гарч ирээд аймшигт нэг цохилтоор толгойг нь тас цавчив.
Бусад нь юу болсныг ойлгож амжаагүй байхад Санни ямар ч тайлбаргүйгээр тэдний жагсаалын эсрэг талд гарч ирэн, одачи нь өөр нэг харваачийн толгойг нэвт сүлбэж байлаа.
Бараг л үлдэгдэл дүрсээ орхиж байгаа мэт ониксон аймшигт хуяг өмссөн дайчны дүрс хэдхэн секундын дотор хагас арван мангасын хооронд анивчин шилжив. Тэр гарч ирэх бүрт нэг мангас үхэж, хар бие нь тасархай мөч, бяцарсан гавлын овоолго болон нурж байв. Аварга одачигийн ир харанхуй туяагаар гэрэлтэн, эртний анчдыг үхлийн элчийн хадуур мэт хяргаж байлаа.
Хэдэн хормын дараа Санни хагарч бутарсан асфальтан дээгүүр арагш халтирч, араасаа цусан мөр үлдээв.
Багийнх нь доороос намуухан архиралт сонсогдов.
[Доод ертөнцийн Зэвсэглэл]-ээр хүчирхэгжсэн Цуст Сакурагийн Шидийн сайжруулалт хачин авирлаж байлаа. Энэ нь Дурсамж, Сүүдрийн хувилбар, Сүүдрүүдийг нь хүчирхэгжүүлэх ёстой байсан ч газар дээр асар их цус урсаж байсан тул Санни өөрийнх нь бие, ухаан хүртэл тэрхүү аймшигт сахиусанд бага зэрэг автаж байгааг мэдэрчээ.
Тэр зэрэгцэн догдолж, бас бухимдаж байлаа. Өөрийн үйлдэж буй аллагад догдолж, илүү их алахыг... илүү их цавчихыг... тэднийг улам их, улам их, бүр улам их цус алдуулахыг хүсэж, мөн хэрэгтэй байсандаа бухимдаж байв...
'Цус... цус... илүү их!'
Санни цуст урсгалын солиоролд ганцхан хором умбаад, дараа нь өөрийгөө хүчлэн барьж, галзуу мэт цусанд шунах хүслийг намжаав.
Тэр болгоомжтой байх хэрэгтэй байлаа. Энэ цусанд шунах хүсэл ашигтай ч түүнийг амархан сохолж мэднэ. Тэр оюун ухаанаа саруул хэвээр хадгалах ёстой. Тулааны урсгалыг удирдаж, амьд үлдэх цорын ганц арга нь тэр байв. Аз болоход тэр сийрэг толгойгоо хадгалж сурахдаа ихэнх хүнээс илүү гарамгай.
...Ямартай ч Сүүдрийн алхалтыг ингэж олон удаа дараалан ашигласнаар маш их Сүүдрийн Мөн Чанар зарцуулсан ч тэр дайсны жагсаалыг бут цохиж, ихэнх харваачдыг устгаж чаджээ. Үлдсэнтэй нь одоо харьцахад хамаагүй амар болно.
Гэвч мэдээж Хаалга хараахан дуусаагүй байлаа. Энэ нь улам олон дайснаар бөөлжсөөр, түүний гаргасан бүх ахицыг утгагүй болгож байв.
Шинэ анчдын давалгаа харанхуйгаас гарч ирж, тэдний дундуур галзуурсан нохдын сүрэг давхихыг хараад Саннигийн царай үл ялиг цонхийв.
'...Хэтэрхий олон!'
Түүний хуяг, зэвсэг, ур чадвар хэчнээн давуу байсан ч Хар дарсан зүүдний мангасуудын түрлэгийн эрчид тэр дарагдах байлаа.
Тэр жигшүүрт амьтдын ханыг сэтлэн гарч чадсан ч үлдсэн нь түүнийг тойрон гарч, зургаан Сэрэгч рүү дайрч, дараа нь гарцаагүй хотын гудамж руу тархана.
Рейний сургууль руу.
'Новш! Энэ үнэхээр хэцүү болох нь!'
Шинэ давалгаа урагш дайрч, өмнөх давалгаанаас амьд үлдсэнүүдтэй нэгдэх үед Санни Дурсамжуудаа сольж байрлууллаа. Маш богинохон агшинд Эвдэрсэн Тангараг Цуст Сакурагийн байрыг эзэлж, түүний сүнсийг элээх аураг Доод ертөнцийн өмсгөл өвлөн авч улам хүчирхэгжүүлэв.
Дотор нь бөөлжис хүрэх мэдрэмж давалгаалан орж ирлээ.
'Аргх!'
Оюун санаанд нь чимээгүй хашхираан цуурайтав.
Аз болоход тэр энэ өвдөлтөд бэлтгэлтэй байсан. Түүний хуяг сүнсэнд чиглэсэн дайралтын эсрэг ч хүчтэй хамгаалалт үзүүлдэг байлаа. Тэр ч байтугай Өмсгөлөөс өөрөөс нь ирж буй дайралтын эсрэг хүртэл. Харин довтолж буй Хар дарсан зүүдний мангасуудад үүнийг эсэргүүцэх ямар ч арга байсангүй...
Санни Эвдэрсэн Тангарагийг ердөө ганцхан секунд идэвхтэй байлгаад сахиусаа буцаан Цуст Сакурагаар сольсон ч энэ нь жигшүүрт амьтдын түрлэгийн эрчийг таслахад хангалттай байв.
Анчид ганхаж, ноход бүдэрч удаашрав. Хэдхэн агшны турш бүх мангасууд будилсан мэт харагдлаа.
Санни энэ боломжийг алдалгүй ашиглав.
Аймшигт баг зүүсэн харанхуй дүр гэнэт дайснуудын яг голд гарч ирээд, Хар дарсан зүүдний мангасууд ухаан орохоос нь өмнө аварга одачигийн ир харанхуй хуй салхи болон хувирч, хаагуур өнгөрнө тэндээ цуст манан, тасархай цогцос үлдээж байлаа.
Санни Гэгээнтний газарт суурилсан тулааны хэв маягийг орхиж, Доод ертөнцийн өмсгөлийн жинг өдтэй адил болгож багасгаад, цэвэр довтолгоонд шилжин, дайснуудын дундуур харанхуй, аллага үйлдэгч чөтгөр мэт бүжиглэв.
Одоохондоо тэр оргил үедээ хэвээр...
Гэвч ядаргаа аль хэдийн холгүй ирчихээд байлаа. Тулаан үргэлжлэх тусам амьсгал нь аажмаар сөөнгөтөн хүндэрч эхлэв.
'Хэр... хэр удаан хугацаа өнгөрөв?'
Тэр өнөөг хүртэл болсон бүхнийг эргэн бодлоо...
Тэгээд анхны цөхрөлийн сүүдрийг мэдэрчээ.
Ердөө хоёрхон минут.
Бүх тулаан арай гэж хоёр минутаас жаахан илүү хугацаанд үргэлжилсэн байлаа.
Харин тэр дор хаяж дахиад арван нэгэн минут үргэлжлүүлэн тулалдах хэрэгтэй...