529-р бүлэг : Нууц орогнох газар
Дожо нэлээд том бөгөөд харанхуйд бүрэн автсан байлаа. Санни гэрийн системд тушаал өгмөгц хурц гэрэл харанхуйг тэр даруй хөөн зайлуулж, хүнд хуягт керамик хайлшаар бүрсэн шал, хана, таазыг ил гаргав.
Зарим хавтан нь аль хэдийн цуурсан байсан бөгөөд Санни үүнийг маш сайн мэдэж байлаа. Эцсийн эцэст тэр ан цавууд Гэгээнтэн түүнийг дахин дахин шалан дээр савж шидсэний үр дүнд үүссэн юм. Зүгээр л харахад л Саннигийн хамаг бие өвдөх шиг болов.
'Удалгүй заримыг нь солих хэрэгтэй болох нь...'
Тэр цахилгаан шатнаас гараад төрөл бүрийн дасгалын зэвсэг хадгалдаг тавиур руу алхав. Эдгээр зэвсгийг Сэрэгсдийн бэлтгэлийн эрч хүчийг даахуйц сайжруулсан нийлэг материалаар хийсэн бөгөөд түүнд асар их мөнгөөр туссан юм. Харамсалтай нь Санни тэдэнд нэг ч удаа гар хүрч үзээгүй, учир нь жинхэнэ зэвсгээр бэлтгэл хийх нь хавьгүй үр дүнтэй байлаа.
'Хмм...'
Арынх нь зүгээс Рэйн дожо руу орж ирээд эргэн тойрноо сониучирхан ажиглав. Энэ газар домгийн мангасын үүр шиг бараан бөгөөд нууцлаг харагдана.
"Чи энд их ирдэг үү?"
Санни түүн рүү товчхон харлаа.
"Мэдээж. Би энд унтдаг."
Тэр үл ялиг гайхсан ч удалгүй түүний хариултын утгыг ойлгосон бололтой.
Жирийн хүмүүсийн хувьд ийм хоргодох байр ойролцоо Хаалга нээгдсэн үед л хэрэг болох байв. Харин Сэрэгсэд Зүүдний ертөнцөд байхдаа бараг хамгаалалтгүй үлддэг. Сүнс нь биеэсээ холдон тэнүүчилж байх үед эзгүй үлдсэн биеийг нь амархан устгаж болох учраас тэдэнд газар доорх хоргодох байрны хамгаалалт бүр ч илүү хэрэгтэй.
Түүний харц унтлагын капсулын ган авс дээр туссанаа цааш шилжив. Гэнэт Рэйний нүд гэрэлтэв.
"Хөөх! Энэ чинь Зүүдний Орны капсул мөн үү?"
Санни түүний хүчтэй хариу үйлдэлд гайхан хэсэг тээнэгэлзэв.
"Аан... мөн. Яасан?"
'Миний аймшигтай үнэтэй унтлагын капсул хавьгүй сүртэй шүү дээ! Яагаад тэр энэ тэнэг зүйлд ингэтлээ татагдаад байгаа юм?'
Өсвөр насны охин хоёр төхөөрөмж байрлах хонгил руу очоод нэгийг нь догдолсон сониуч зангаар ажиглаж эхлэв. Харин тансаг, хамгийн сүүлийн үеийн авсад огтхон ч анхаарал хандуулсангүй.
"Чи их тоглодог уу?"
Санни нүдээ эргэлдүүлээд мөрөө хавчив.
"Хааяа л даа. Цаг гарвал. Бусад Сэрэгсэдтэй халз тулаан хийх нь өөрийн бэлтгэлд тустай."
Рэйн атаархсан өнгөөр санаа алдав.
"Гоё юм аа. Манай ангийн зарим хүүхэд ч гэсэн хувийн Зүүдний Орны капсултай. Мэдээж тэд жирийн хүмүүст зориулсан хувилбараар тоглодог, гэхдээ сонсоход л гайхалтай санагддаг."
Санни инээмсэглэв.
"Яасан, тогломоор байна уу?"
Рэйн капсулыг хэдэн хором ширтээд аажуухан толгой сэгсэрлээ. Ярихад нь хоолой нь наснаасаа хэтэрхий төлөв сонсогдов.
"Үгүй... нэг их биш. Найзуудтайгаа хамт л хөгжилтэй байдаг."
Тэр үл ялиг хөмсгөө зангидаад төвийг сахисан өнгөөр асуув.
"Яагаад, чамд найз байхгүй юм уу?"
Өсвөр насны охин санаа алдаад капсулаас харцаа бурууллаа.
"Үгүй. Өмнөх сургуульдаа бол олон найзтай байсан. Харин аав намайг энэ сургуульд оруулснаас хойш... аан... би зөвхөн хичээлдээ суучихаад гэртээ харьдаг болсон. Тэндхийн хүмүүс... нэг их найрсаг биш."
'Ингэж хэлж ч болох л юм...'
Санни түүн рүү хараад өргөн инээмсэглэл тодруулав.
"Найз гэж хэт үнэлэгдсэн зүйл шүү дээ! Би өсөхдөө нэг ч найзгүй байсан, одоо намайг хар. Дажгүй хүн болоогүй гэж үү?"
Рэйн үнэхээр түүн рүү харсан бөгөөд нүүрэнд нь эргэлзээ илхэн бичигджээ.
"Тийм ээ... гэхдээ..."
Санни хөмсгөө өргөв.
"Гэхдээ юу?"
Рэйн хэсэг тээнэгэлзсэний дараа сониучирхан асуулаа.
"Чамд найз охин байдаг биз дээ?"
Санни нүдээ ирмэв.
'Юу?'
"Хүлээ... яасан гэнэ ээ? Ямар найз охин? Чи Эффи бид хоёрыг арай..."
Рэйн инээд алдав.
"Үнэндээ би эхэндээ тэгж бодсон. Тэгээд Эффигээс асуусан чинь тэр чамайг аль хэдийн найз охинтой гэж хэлсэн."
Саннигийн нүд татвалзав.
'Хараал идсэн Эффи! Би түүнийг жинхэнээсээ ална... бүр Гэгээнтнээр алуулна! Бид хоёрын тухай тэр тэнэг хошигнолоо хэдэн удаа давтаж байж инээдтэй биш гэдгийг ойлгох юм бол? Эхний удаадаа ч инээдтэй байгаагүй, зуу дахь удаагаа ч бүр ч инээдтэй биш!'
...Тэр ууртайгаар хариулах гэж амаа нээв. Гэвч Рэйнгийн дараагийн үг түүнийг чимээгүй болгов.
"Тэр чамайг долоо хоног бүр түүнд цэцэг авчирдаг, бас хааяа ээж дээр нь очдог гэж хэлсэн. Надад бол их сайхан санагдсан."
Санни хөшиж, өсвөр насны охин руу бараан царайлан ширтэв. Түүний хариу үйлдэл жаахан хачин санагдсан Рэйн хөмсгөө зангидав.
"Аан... би буруу юм хэлчихэв үү?"
Тэр хэсэг дуугүй зогссоноо харцаа буруулав.
"Үгүй. Зүгээр л Эффи заримдаа амаа барьж чаддаггүй юм. Тэр чамд үүнийг хэлэх ёсгүй байсан."
Юу болоод байгааг сайн ойлгохгүй ч хоолойнх нь өнгөнд нуугдсан гунигийг мэдэрсэн өсвөр насны охин эвгүйхэн инээмсэглэв.
"Өө, би Эффиг асуудалд оруулчихав уу?"
Дасгалын зэвсгүүдийг ширтэнгээ Санни санаа алдав.
"...Үгүй. Зүгээр л... үнэхээр цэцэг авч очдог нэг охин бий. Гэхдээ тэр миний найз охин биш."
Рэйн будилсан янзтай түүн рүү харав.
"Гэхдээ... аан... тэгвэл чи яагаад түүнд цэцэг авчирдаг юм?"
Санни эргэн хараад түүн рүү бараанаар ширтэв. Рэйн гэнэт дагжин чичирч, Санниг ийм... хүйтэн байдалтай өмнө нь хэзээ ч харж байгаагүйгээ ойлгов.
Хэдэн хормын дараа тэр тайван өнгөөр хэлэв.
"Учир нь би Зүүдний ертөнцөөс эргэж ирсэн, харин тэр ирж чадаагүй. Ойлгож байна уу?"
Өсвөр насны охин хэсэг бодсоноо царай нь үл ялиг цонхийж, толгой дохив.
Санни толгой сэгсэрлээ.
"Үгүй ээ. Чи ойлгоогүй. Бас хэзээ ч ойлгох хэрэг гарахгүй гэж найдаж байна."
Ингээд тэр хананаас дугуй бамбай, шулуун сургуулилтын сэлэм хоёрыг авч, нүдээ хэсэг аниад, нүүрэндээ албаар хөнгөхөн инээмсэглэл тодруулав.
"...Ямартай ч одооноос чи эдгээрээр бэлтгэл хийнэ. Чамд арай хүнд байж магадгүй, гэхдээ энэ жин биеийг чинь чийрэгжүүлэхэд тусална. Ямар санагдаж байна?"
Эвгүй мэдрэмж нь арилаагүй хэвээр байсан Рэйн зэвсгүүдийг авч, гартаа жигнэж үзээд хоолойгоо засав.
"Аан... үнэндээ би холын зайн зэвсэгт илүү дуртай. Сургууль дээрээ голдуу түүгээр бэлтгэл хийдэг."
Санни толгой сэгсэрлээ.
"Холын зайн зэвсэг гайхалтай, бас чи заавал ашиглаж сурах хэрэгтэй. Гэхдээ Хар дарсан зүүдний мангас чамд ойртонгуут л тэр гайхамшиг нь алга болдог, надад итгээрэй, тэд заавал ойртоно. Тиймээс эхлээд ойрын тулаанд суралцах ёстой."
Рэйн түүн рүү үл ялиг зөрүүд харцаар харав.
"Гэхдээ Найтингэйлийн Найт бол харваач, бас Жинхэнэ нэртэй баатар шүү дээ."
'Өө, тэнгэр минь... Миний дүү хүртэл түүний шүтэн бишрэгч гэж битгий хэлээрэй! Хараал идсэн Кай... хүлээж байгаарай...'
Санни өсвөр насны охиныг хэдэн хором илэрхийлэлгүй ширтэв. Хэсэг хугацааны дараа тэр этгээд өнгөөр хэлэв.
"Найтингэйлийн Найт нисэж чаддаг. Чи бас чаддаг юм уу? Ямартай ч эхлээд сэлэм хэрэглэж сур. Тэгвэл би түүгээр өөрөөр нь чамд нум харвахыг заалгана. Ямар вэ?"
Рэйн инээд алдав.
"Тийм ээ... мэдээж! Тэгвэл тэр чигт нь оройн хоолонд ч бас уриач."
Ингэж хэлээд тэр амаа алгаараа дарсан ч улам чанга инээв.
Санни хүндээр санаа алдаад толгой сэгсэрлээ.
'Энэ хүүхэд... үнэхээр аргагүй юм даа?'
Тэр Рэйнийг инээж дуусахыг хүлээгээд хатуу өнгөөр хэлэв.
"Гэхдээ эхлэхээсээ өмнө би чамаас нэг зүйл асууна."
Рэйн түүн рүү хараад буцаад өнөөх нухацтай, хичээнгүй төрхөндөө шилжив.
"Юу?"
Санни хэсэг чимээгүй байснаа асуулаа.
"...Чиний бодлоор тулааны мөн чанар гэж юу вэ?"