539-р бүлэг : Хүрэхийн аргагүй

Санни капсулаас гарч ирээд биеэ сунган, Зүүдний Орны капсулууд жинхэнэ Зүүдний ертөнцөд нэвтрэхэд ашигладаг унтлагын капсулууд шиг тийм ч боловсронгуй биш байгаад харамсав. Тансаг төмөр авснийхаа ачаар тэр ийм зүйл дотор хэт удаан хэвтсэний дараах хөшүүн мэдрэмжийг бараг мартчихсан байжээ.

Тулаанууд өөрсдөө тийм ч удаан үргэлжлээгүй ч бүтэн өдөр аль хэдийн өнгөрсөн байлаа. Санни бага зэрэг ядарсан байсан ч амрахын оронд Сүнсний Могойд зэвсгийн хэлбэрт орохыг тушаагаад дожогийн голд алхаж очив. Тэр өнөөдөр өөртөө шингээсэн тулааны хэв маягуудаа баттай болгохыг тэсэж ядан хүлээж байлаа.

Санни янз бүрийн ката хийж эхлэв. Эхэндээ хөдөлгөөн бүрээ удаанаар гүйцэтгэж, дараа нь улам хурдан, улам хурдан, бүр улам хурдан болов. Удалгүй тэр итгэмээргүй хурдаар хөдөлж, уян хатан шалмаг бие нь бараг л дүрсний үлдэц үлдээх мэт харагдана. Түүний цайвар арьсан доорх шөрмөслөг булчингууд долгиолж, удалгүй хөлсөнд гялтганаж эхлэв.

Санни нэг хэв маягаас нөгөөдөө саадгүй шилжиж, хөдөлгөөн нь нэгэн зэрэг бат бөх бөгөөд урсамтгай, хурц атлаа зөөлөн, ойлгомжтой атлаа урьдчилан таашгүй байлаа. Сүнсний Могой ч мөн адил нэг хэлбэрээс нөгөөдөө урсаж, эзэмшигчийнхээ адил овжин бөгөөд хэлбэргүй байв. Санни хачирхалтай, үзэсгэлэнтэй, хэрцгий төвөгтэй бүжиг бүжиглэж байгаа мэт санагдана.

...Түүний гурван сүүдэр ч түүнтэй хамт бүжиглэж, хуягласан шалны шаазан хавтан дээгүүр хурдан гулсан хөдөлж байлаа.

Хэрэв Санни яг одоо өөрийгөө харж чадсан бол түүний хөдөлгөөн нэгэн цагт зүүдэнд нь үзэгдсэн боол бүсгүйн бүжигтэй аймшигтай төстэй болсныг хараад гайхах байсан. Гэвч бүсгүйн хөдөлгөөн үзэсгэлэнтэй бөгөөд уян байсан бол түүнийх үхэл дагуулсан бөгөөд хурц байлаа. Бүсгүйнх өө сэвгүй байсан бол Саннигийнх бага зэрэг бүдүүн байсан нь тэр урлагаа хараахан бүрэн эзэмшээгүй мэт харагдуулна.

'Би мэдэрч байна... хоёр дахь алхмыг. Би мэдэрч байна, гэхдээ яагаад хүрч чадахгүй байгаа юм бэ? Нэг зүйл дутуу байна...'

Удаан хугацааны дараа Санни ядарсан байдалтай хүйтэн шаазан шалан дээр унаж, цээж нь хүчтэй өндөлзөн хэдэн минут хөдөлгөөнгүй хэвтэв. Түүний нүүрэнд ядарсан мөртлөө шийдэмгий төрх тодорч байлаа.

'Илүү их, надад илүү их хэрэгтэй. Илүү их, илүү сайн...'

---

Өглөө нь Саннид Зүүдний Оронд дахин орохоосоо өмнө бага зэрэг чөлөөт цаг олдов. Өөртөө аяга цай хийж, тухтай сандал дээр суун амарч, Холбооны хэрэгслээ гаргаж ирлээ.

Өчигдрийн дараа тэмцээнд үлдсэн тулаанчдын тоо эрс цөөрчээ. Одоо ердөө гучин хоёрхон хүн үлдсэн байв. Тэд бүгд аймшигтай өрсөлдөгчид байсан тул Санни өмнөх тулаануудыг нь бага зэрэг судлахаар шийдэв. Аз болж бүх бичлэг Интернетэд бэлэн байлаа.

...Түүнийх ч мөн адил.

"Одоо би Монгрелийг Өв залгамжлагч гэдэгт бүр ч илүү итгэлтэй боллоо. Эсвэл жинхэнэ чөтгөр! Өөр хэн тэр мангас Дарыг ялж чадах юм?"

"Өө... Монгрел энэ залууг нумчин гэдгийг мэдэж байсан болохоор бүр зугтаад нумаа аваад ирэх хугацаа хүртэл өгсөн. Ямар эелдэг юм бэ! Ямар эрхэмсэг юм бэ! Үнэхээр бахархмаар!"

"Чи жинхэнэ ЭМ ЧӨТГӨР гэж хэлэх гэсэн биз дээ?"

Санни дагжин, сэтгэгдлүүдийг унших ч гэж оролдолгүй бичлэгүүдийг яаран гүйлгэн өнгөрч, судалгаагаа эхлүүлэв.

'Магадгүй эдгээр хүмүүсийн нэг нь намайг Сүүдрийн Бүжгийн дараагийн шатанд хүрэхэд туслах байх...'

Сониучирхан тэр мөн багийн тэмцээний хүснэгтийг нэг харлаа. Одоогоор нэгдүгээр байрт явж буй багийг "Номын Санчид" гэдэг бөгөөд хачирхалтай нь ердөө хоёрхон хүнээс бүрдэж байв. Тэдний хоч нь Эмх Цэгцгүй Угаалга болон Иза байсан нь түүнд юу ч хэлсэнгүй. Гэхдээ энэ хоёр хавьгүй олон хүний бүрэлдэхүүнтэй багуудыг давамгайлж байгаа болохоор үнэхээр аймшигтай хос байх нь гарцаагүй.

Анхандаа Санни зөвхөн сэтгэл татам шагналуудыг авахын тулд л Зүүдний Тэмцээнд оролцсон болохоор энэ талаар нэг их бодоогүй байв. Харин одоо энэ нь түүнийг даруу байдалд сургах туршлага болох гэж байгаа юм биш биз гэж сэжиглэж эхэллээ.

Тэр аль хэдийн дургүйхэн хүлээн зөвшөөрөхөөс өөр аргагүй болсон хэд хэдэн төвөгтэй өрсөлдөгчтэй тулгарсан бөгөөд цаашдаа байдал улам бүр хүндэрнэ. Сүүлийн үеийн ахицынхаа ачаар Санни өөрийгөө бага зэрэг бардамнахыг зөвшөөрчихсөн байжээ. Тэр өөрийн тааралдсан ихэнх Сэрэгсдээс илүү хүчтэй, илүү туршлагатай болсон учраас үргэлж хамгийн муу хувилбарыг хүлээх ёстой гэдгээ бараг мартсан байв.

Эдгээр хүчирхэг Сэрэгсдийг харах нь дайснаа дутуу үнэлэх ямар аюултайг түүнд дахин сануулжээ.

Тэгээд эдгээр нь жинхэнэ оргил хүчтэнүүд ч биш байлаа. Сэрэгсдийн ертөнцийн жинхэнэ хүчирхэг хүмүүс өөрсдийн чадлыг хэзээ ч олон нийтийн тэмцээнд дэлгэхгүй.

...Эцсийн эцэст Санни өөрөө ч тийм нуугдмал баруудын нэг байсан болохоор үүнийг сайн мэднэ.

Бараан царайлан тэр толгой сэгсэрч, Холбооны хэрэгслийн дэлгэц дээр анхаарлаа төвлөрүүлэв.

---

Удалгүй тэр дахин тулааны талбайд ирлээ. Санни өмнөх шигээ бүх ёслолыг алгасаж, хэн нэгэн асуулт асуух нөхцөлөөс зайлсхийхийн тулд хамгийн сүүлийн мөчид л Зүүдний Оронд нэвтэрсэн байв.

Харамсалтай нь өрсөлдөгчдөөсөө зайлсхийж чадахгүй бөгөөд хэрэв тэд ярихыг хүсвэл өөрөө ч хариулахаас өөр аргагүй.

Одоо түүний өмнө зэвэрсэн төмрөөр хийсэн этгээд хуяг өмссөн, бараан түгшүүр дүүрэн ширүүн царайтай нэгэн эр зогсож байлаа. Тэр гуч гаруй насны бөгөөд амьдралдаа ихээхэн зовлон үзсэн хүн шиг харагдана.

"Оролцогч Монгрел тулаанд нэгдлээ!"

"Оролцогч Юу? Үгүй, түр хүлээ! тулаанд нэгдлээ!"

Багны цаанаас Санни хөмсгөө өргөв.

'Энэ ямар хоч вэ? Байз... яагаад ийм танил сонсогдоод байна?'

Тэр энэ хачирхалтай нэрийг хаана сонссоноо санах гэж оролдож байх зуур өнөөх эр бамбай, богино сэлмээ дуудаж, бараан харцаар түүн рүү хараад асуулаа.

"Чи тэр хүмүүсийн ам булаалдан ярьдаг шинэ нөхөр мөн үү?"

Санни дараа нь юу болохыг мэдэж байсан учир санаа алдав.

"Үгүй."

Өрсөлдөгч нь хөмсгөө зангидлаа.

"Яагаад худлаа яриад байгаа юм?"

Санни энэ их ярианд залхсан янзтай нүдээ эргэлдүүлэв. Гэхдээ тэр ахимаг эр лүү бодлогогүй дайрахыг хүссэнгүй. Ийм хол хүрсэн болохоор өрсөлдөгч нь нэлээд хүчтэй байх ёстой.

"Би худлаа яриагүй."

Өнөөх эр ёжтой инээмсэглэв.

"Яг худалч хүн л ингэж хэлдэг юм! Намайг тэнэг гэж бодоо юу?"

'Бурхад минь гэж! Чи зүгээр л дайрч болохгүй юу!'

Тэр нэг алхам урагш хийгээд хэлэв.

"Тийм."

Ахимаг эр хэдэн хором түүн рүү ширтэв. Түүний нүүр уур хилэн, будлианаар дүүрэн байлаа. Хэсэг хугацааны дараа тэр шүдээ зуун исгэрэв.

"Банди минь, өөрийнхөө үхлийг өөрөө л дуудлаа шүү..."