Саннигийн мөн чанар Тэнгэрлэг Дурсамж болох Нэхэгчийн Багийн хар модон гадаргууд хүрсэн тэр мөчид, Нэхэгчийн Баг гэнэт түүний сүнсний гүнд хүрч, шуналтайгаар илүү ихийг... дараа нь дахиад, дахиад, бас дахиад ихийг ууж эхлэв.

Хормын төдийд түүний сүүдрийн мөн чанарын бүх нөөц сорогдон шавхагдаж, өчүүхэн төдий хэсэг нь л үлдэв. Бараг л тэр өрөвдмөөр дуслуудыг баг залгих ч үнэ цэнгүй мэт.

Тэгсэн ч энэ нь зөвхөн [???] шидийн сайжруулалтыг ганцхан агшин идэвхжүүлэхэд л хүрэлцэв.

...Гэвч тэр ганцхан агшин Санниг бараг галзууруулахад хангалттай байлаа.

Гэнэт аймшигт өвдөлт түүний нүд, оюун ухааныг нэвт сүлбэж, Ихорын Дуслыг залгисны дараа мэдэрч байсан зовлонтой адил боловч түүнээс хавьгүй, хавьгүй хүчтэй байв.

Хязгааргүйгээр илүү хүчтэй.

Тэр орилох үед, хоолойноос нь ухаалаг гэх бүх өнгө бүрэн арилсан байхад, түүний харж байсан ертөнц өөрчлөгдөв.

Гэнэт Саннигийн харж чадах зүйл нь мушгиран эргэлдэх утаснуудын эцэс төгсгөлгүй, үзэсгэлэнтэй мөнх байдал болов. Тэдгээр утас оршин буй бүхнийг сүлбэн нэвтэлж, амьд бүхэн, эд зүйл бүр, бодол бүр, ойлголт бүр, мөрөөдөл бүр, хар дарсан зүүд бүрийг хооронд нь холбон, бүх зүгт, мөн өнгөрсөн, одоо, ирээдүй рүү хязгааргүй үргэлжилж байлаа.

Эдгээр нь Хувь тавилангийн Утаснууд байв.

Тэд Хар дарсан зүүдний Хараал нэхэгдсэн гэрлийн утаснуудтай яг адилхан байсан ч, зүүд ба бодит байдлын хоосон завсарт хоёр удаа харсан тэр сүрлэг бөгөөд төсөөлөхийн аргагүй ээдрээтэй хээ нь Хараалын үйл ажиллагааг бүрдүүлдэг байсан бол, түүний яг одоо олж харсан зүйл... бүхнийг хооронд нь холбож байлаа.

Өнгөрсөнд оршиж байсан, одоо оршиж буй, ирээдүйд орших бүх орчлон ертөнцийг.

...Үүнээс ч аймшигтай нь, Хараалын сүлжээсийг ажиглах үед Санни зөвхөн утгыг нь мэдэрч, таамаглаж л чаддаг байсан. Харин Нэхэгчийн Багийн тэр аймшигт шидийн сайжруулалт түүнд Хувь тавилангийн нэхээсийг харах боломж олгоод зогсохгүй, түүний утга учрыг хүчээр ойлгуулж байлаа.

Бүхний болон бүх газрын мэдлэг... нэг дор.

Мэдээж ийм мэдлэгийг ямар ч хүн тэсэж чадахгүй. Түүний өчүүхэн, хэмжээлшгүй багахан хэсэг ч гэсэн ямар ч амьд оршихуйг агшин зуур устгахад хангалттай... магадгүй бурхнаас бусдыг.

...Эсвэл Хагас бурхнаас.

Саннигийн хамар, нүд, амнаас цус урсаж, чимээгүй орилох нь уруул дээр нь үхэх үед, тэр Хувь тавилангийн Утаснуудын дүр төрхөд бүрэн устгагдахаас өөрийгөө аврах цорын ганц зүйлийг зөнгөөрөө хийв.

Тэр сүүдэр болон сарнив.

Магадгүй энэ л түүний нүдийг дүрэлзсэн нурам болгож, толгойг нь тэр дор нь дэлбэрүүлэхээс аварсан шалтгаан байсан байх. Эцсийн эцэст сүүдэрт нүд ч байдаггүй, гавал ч байдаггүй.

Гэсэн хэдий ч...

Харанхуйн тэврэлт рүү унахдаа Санни Нэхэгчийн Баг ямар нэгэн байдлаар одоо ч нүүрэн дээр нь байгааг хүйтэн айдсаар ойлгов. Түүнийг сүүдэр болоход, баг ч мөн адил сүүдэр болсон байлаа. Түүний хараа хүнийхээс хар цагаан сүүдрийн хараа болон өөрчлөгдсөн ч, тэр Хувь тавилангийн Утаснуудын мөнхийн байдлыг одоо ч харсаар байв.

Ялангуяа өөрийнх нь эргэн тойронд тэд маш олон байлаа. Төгсгөлгүй утаснууд түүний бие, бас сүнсийг нь чанга ороон, бүрхэн, сүлбэн нэвтэлсэн байсан бөгөөд... тэр яг л жижигхэн утсан хүүхэлдэй шиг тэдэнд уягдсан мэт харагдаж байлаа.

Тэдгээр утасны дундаас хоёр нь бусдаасаа хавьгүй тод гэрэлтэж байв.

Нэг нь цэвэр цагаан дөлөөр бүтээгдсэн бөгөөд холын хойд зүг рүү, Хөндий уулс руу сунажээ.

Нөгөө нь үзэсгэлэнт алтан гэрлээр бүтээгдсэн бөгөөд... доош чиглэж байлаа.

Сүйрсэн Хөлгийн арал, Мушгирсан Чулуу хоёроос холдон, Цоорхой руу шумбан, Доод Тэнгэрийн хязгааргүй харанхуйд алга болж байв.

...Хэдийгээр эрин галав өнгөрсөн мэт санагдсан ч, бодит байдал дээр энэ нь хормын төдий хугацаа л байлаа.

Санни сүүдэр болсон учраас толгой нь дэлбэрээгүй ч, түүний ухаан бүрэн бөгөөд эргэлт буцалтгүй сүйрлийн ирмэг дээр байлаа. Дахиад өчүүхэн агшин өнгөрвөл Хувь тавилангийн тэнгэрлэг мэдлэг түүний оршихуйгаас оюун ухааныг нь бүрмөсөн арчих байв.

'Гэхдээ... би... би яах ёстой юм... баг одоо сүүдэр болсон...'

Түүний бодлууд сарнин бутарч, сул дорой болжээ. Гэсэн ч тэр цочролыг даван тэмцэж, нэгэн чухал зүйлийг санаж чадлаа.

Тэр Дурсамжаа буцааж чадна.

Гэхдээ тэр... дэндүү удаан. Ганцхан секунд л шаардлагатай байсан ч, тэр хугацааны эцэст түүнээс юу ч үлдэхгүй.

Цөхрөл түүний зүрхний гүнээс оргилов.

Тэгээд Нэхэгчийн Багийн сорсон сүүдрийн мөн чанар эцэстээ дуусав.

Тэр даруй шидийн сайжруулалт унтарч, төгсгөлгүй утаснуудын харгис ертөнц түүнтэй хамт алга болов. Санни одоо зөвхөн бүх хүмүүс... мөн сүүдрүүд... харж чаддаг зүйлийг л харж байлаа.

Өршөөлгүй Няцлалт аажмаар буталж буй, тэнгэр өөд хөөрөн буй хар чулуун хэлтэрхий.

Санни нөхцөл байдал яаралтай гэдгийг бүдэгхэн мэдэрсэн ч, тэр... бүрэн өөрөөрөө байсангүй.

Хэдийгээр Хувь тавилангийн Утаснуудын тэр аймшигт дүрс алга болсон ч, түүний оюун ухаан сарнин хоосорсон байлаа. Сүүдрийн хэлбэрт байхдаа ухаан алдах боломжгүй ч, бодож чадахгүй, бүр өөрийнхөө оршин буйг ч танихгүй байх нь түүнтэй тун ойролцоо зүйл байв.

Гэвч удалгүй тэр шархалж, бутарсан оюун ухааныхаа хэлтэрхийнүүдийг аажмаар дахин нэгтгэж эхлэв. Эцсийн эцэст тэр үхлийн аюулд байсан шүү дээ...

Бүхэл Мушгирсан Чулуу Дээд Тэнгэр өөд улам өндөрсөх тусам чичирч, нижигнэн байлаа. Түүний гадаргуу дээр өргөн ан цавууд гарч, секунд өнгөрөх тусам улам тэлж байв. Харласан яснууд аль хэдийн тоос болон бутарч, одоо чулуун дээр үлдсэн цорын ганц зүйл нь навсайж, нэг тийшээ хазайсан үхсэн эрдэнэсийн авдар байлаа.

Харин Ховдогч Элэглэгчийн цогцос хачирхалтай нь өгсөж буй арал өөрөөсөө ч илүү бат бөх мэт харагдаж байв. Ядаж л одоохондоо тэр бүхлээрээ шахуу үлджээ.

'...Би төлөвлөгөө бодож олох хэрэгтэй.'

Энэ бодол Саннигийн оюунд бүрэлдэхэд тэр гэнэт бүрэн ухаан орж... хэд хэдэн зүйлийг ойлгов.

Нэг нь юу хийх ёстойгоо.

Нөгөө нь түүний сүнсний цөмүүдэд үлдсэн өрөвдмөөр хэдэн дусал сүүдрийн мөн чанар удахгүй ууршин алга болох гэж байсан бөгөөд ингэснээр тэр сүүдрийн дүрээ удаан хадгалж чадахгүй гэсэн хэрэг.

Гурав дахь нь тэр авдар доторх алтан зооснуудаа одоо хүртэл аваагүй байжээ.

...Одоо тэр амьд үлдэх эсэх нь ганцхан зүйлээс шалтгаална. Тэр эхлээд сүүдрийн дүрээсээ хүчээр гарч, цуст шалбааг болох уу, эсвэл Мушгирсан Чулуу эхэлж бутрах уу.

Аль нь түрүүлж болох бол?

'За... ядаж оролдоод үзье, тийм биз?'

Эрдэнэсийн авдрын тусгаж буй сүүдрээр урсан орж, тэр Эвдэрсэн Тангарагийг буцаав. Дурсамжуудыг бүтээдэг байсан сүүдрийн мөн чанарын өчүүхэн хэсэг түүний сүнс рүү буцаж ирлээ. Үхсэн Элэглэгчийн гадаргуу дээр нуугдан байхдаа Санни Цуст Сакура, мөн Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийг ч мөн буцаав.

Эцэст нь тэр Нэхэгчийн Багийг буцаасан бөгөөд энэ нь өмнөх гурван Дурсамжийг нийлүүлснээс ч илүү их мөн чанар түүнд буцаан өгсөн... хэдийгээр бүхэл бүтэн зураглалын хэмжээнд авч үзвэл тэр хэмжээ бас л өчүүхэн хэвээр байв.

Гэсэн ч түүнд ердөө ганцхан секунд ч болов бэлэглэж чадвал хангалттай байлаа.

Сүнсний Могойн ороомгуудаар мөн чанараа эргэлдүүлэн зарцуулалтыг нь удаашруулж, нөхөн сэргэлтийг нь хурдасгасны дараа Санни эрдэнэсийн авдар дээр нуугдан, хувь тавилангаа шийдэгдэхийг хүлээв.

Мөнх мэт санагдах хугацааны дараа, Мушгирсан Чулуу Гинжлэгдсэн Арлуудаас маш өндөрт хүрч, Няцлалт жижиг чулуунуудыг хүртэл нарийн ширхэгтэй тоос болгон хувиргаж эхлэх үед, арал эцэст нь хүчтэй доргин... задран хагарлаа.

Харласан чулуунд нээгдсэн ан цавуудын нэг нь яг Санни болон үхсэн Ховдогч Элэглэгчийн доор байв. Арлын тэр хэсэг гэнэт тасран салж, хадны хэлтэрхийн бороон дунд доош хөвөв. Санни хатуурсан чулуунд шигдсэн чулуужсан ясыг олж хараад... дараа нь түүний нуугдаж байсан авдар дээш хөвөв.

Хэдэн секундын турш үлдсэн арлын цөм, чулуун хэлтэрхийн далай, үхсэн Ховдогч Элэглэгч гурав улам өндөр өөд өгссөөр байлаа. Том хаднууд жижиг болон бутарч, дараа нь тоос болон хувирч байв. Дүлийрэм нижигнээн агаарыг дүүргэлээ.

Гэвч дараа нь үл үзэгдэх унтраалга дарагдсан мэт, Мушгирсан Чулууг хэдэн мянган жилийн турш хоёр тэнгэрийн хооронд хөвүүлж байсан нууцлаг хүч үгүй болов.

Гэнэт салхинд хийсэхээргүй хүнд бүх зүйл өгсөхөө удаашруулж, агаарт хэдэн мөч царцаад, доош уналаа.

Хагарсан эрдэнэсийн авдар ч мөн Доод Тэнгэр рүү эргэлдэн уналаа. Түүний хажууд наалдсан сүүдэр хэвээр байсан Санни дэлхий эргэлдэхийг харав.

Түүний сүүдрийн мөн чанарын сүүлчийн дуслууд алга болох гэж байлаа.

...Гэхдээ энэ зүгээр байв. Тэд түүнд Няцлалт шууд үхлийн аюултай байхаа болих өндөрлөг хүртэл хүрэхэд хангалттай удаан үргэлжлэх байсан.

Эцэст нь тэр мөч ирэхэд Санни гэнэт авдрын гадаргуу дээр гарч ирээд, амь тавин түүнээс зуурлаа. Няцлалтын даралт эхлээд түүнийг мод руу шидэн хэд хэдэн хавиргыг нь хугалж, дараа нь түүнээс тас татахыг оролдов.

Гэвч Санни тавьсангүй.

Түүний хараал идсэн зооснууд тэр хараал идсэн авдар дотор байсан юм!

Тэр болон үхсэн Ховдогч Элэглэгч хамтдаа улам доош унасаар, эцэст нь Няцлалт хангалттай суларч, Санни хөдөлж чадах болов.

Хар Жигүүрийг дуудан, тэр түүнд бүдэг дүрс болон хувирахыг тушааж, уналтынхаа чиглэлийг өөрчиллөө.

Гэвч тэр цөхрөнгүйгээр Сүйрсэн Хөлгийн арлын алсын бараа руу чиглээгүй.

Харин ч тэр авдрыг эсрэг зүг рүү чиглүүлж, Цоорхойн уудам хоосон орон зай руу залж байлаа.