502-р бүлэг : Гэнэтийн хүсэлт
Саннигийн нүүрэнд хачин төрх тодров.
'Туслах уу? Би юу? Яагаад Мастерт Сэрэгчийн тусламж хэрэг болсон юм?'
Энэ хооронд Мастер Жет нэмж хэлэв.
"Мэдээж чамайг харамгүй шагнана. За... харамгүй гэдэг хэсгийг баталж чадахгүй юм байна, гэхдээ шагнал заавал өгнө."
Түүний нүд гялалзав.
"Үнэхээр үү? Ямар шагнал?"
Тэр инээд алдав.
"Хангалттай хэмжээний хувь нэмрийн оноо. Наад зах нь дажгүй Дурсамжаар солиход хүрэлцэнэ. Бас чи надад нэг өртэй гэж хэлж байгаагүй билүү?"
Энэ тийм ч муу сонсогдсонгүй. Чулуун Гэгээнтэн хүсэн хүлээсэн [200/200] түвшинд хүрэхийн даваан дээр ирээд байсан бөгөөд одоо түүнд ердөө хэдхэн Сүүдрийн хэлтэрхий л дутаж байв. Гэсэн ч Санни яг юу хийхийг түүнээс хүсэж байгааг нь мэдэхгүйгээр энэ саналыг зөвшөөрч чадахгүй байлаа.
...Эсвэл чадах байсан гэж үү?
Мастер Жет бол түүний таньдаг хоёр Дэвшсэний нэг бөгөөд засгийн газартай холбогдох цорын ганц холбоо нь байв. Энэ бол хадгалж үлдэх үнэ цэнтэй харилцаа учраас тусламж хүссэнийг нь татгалзах нь ухаалаг хэрэг биш.
Түүнээс гадна Санни түүнд нэлээд дуртай байсан бөгөөд тэрээр Хаалганы тулалдаанд амийг нь аварснаас ч өмнө түүнд их өртэй байлаа. Тэд хоёулаа захын дүүргээс гаралтай бөгөөд хоорондоо тун сайн ойлголцдог байв.
Тэдний хооронд холбоо байсан.
Тэр хэсэг азнаснаа хэлэв.
"За, асуудалгүй. Би туслая."
Мастер Жетийн хоолойд сэтгэл ханасан өнгө сонсогдов.
"Сайн байна. Тэгвэл би өөрөө очоод авчихъя."
Санни эргэн тойрноо харж, зочны өрөө нь хүний өмнө үзүүлэхэд хэр зэрэг тохиромжтой байгааг үнэлэв. Тэр гэнэт бага зэрэг сандарчээ.
'Юу болоод байгаа юм? Юундаа сандраад байгаа тэнэг вэ?'
Тэр хоолойгоо засаад хэлэв.
"За... өө, түр хүлээгээрэй. Хаягаа хэлчихье..."
Мастер Жет инээв.
"Өө, Санни. Би засгийн газарт ажилладаг гэдгийг санаарай. Би хаягийг чинь мэднэ."
Санни юу ч хэлж амжаагүй байтал дуудлага тасрав. Тэр гайхсан царайтай зогсон үлдлээ.
'Тэр мэднэ... мэдээж мэднэ л дээ. Өөр юу юу мэддэг бол?'
Түүний царайны хувирлыг анзаарсан Рэйн асуулаа.
"Ямар нэг муу юм болсон уу?"
Санни санаа алдаад удаанаар толгой сэгсрэв.
"Үгүй, муу юм биш. Зүгээр л хийх ёстой нэг ажил гарчихлаа. Уучлаарай, хичээлээ дараагийн удаа үргэлжлүүлье."
Тэр хэсэг түүн рүү ширтээд мөрөө хавчив.
"За тэгвэл яах вэ. Би гэртээ очоод өөрөө давтчихъя."
Ингээд Рэйн бэлтгэлийн сэлмээ аваад Эффитэй салах ёс хийн гарч одов.
Хаалга түүний араас хаагдсанаас хэдхэн секундын дараа анчин бүсгүй хөгжилтэй харцаар Санни руу харав.
"Чиний шавь жаахан мангардуу юм биш үү?"
Санни түүний үгэнд гомдсон мэт хөмсгөө зангидав.
"Юу гэсэн үг вэ?"
Эффи инээд алдлаа.
"Бүтэн сар хичээл заачихаад байхад тэр одоо хүртэл бид хоёрыг хэн гэдгийг мэдэхгүй байна. Түүний хувьд бид ердөө л хаа нэгтэйгээс гарч ирсэн жирийн хоёр Сэрэгч. Чамайг танихгүй байх нь гайхах зүйл биш л дээ. Харин би бол маш алдартай хүн шүү дээ!"
Санни үл ялиг инээмсэглэв.
"Тийм ээ, тийм ээ. Чоноор Өсгүүлэгч эрхэмсэг хатагтайн бардамнал их шархадсан бололтой. Миний чин сэтгэлийн уучлалыг хүлээн авна уу... Гэхдээ хүн бүр Сэрэгсдэд ухаангүй дурладаггүй юм. Жишээ нь Рэйн Хар дарсан зүүдний Хараалаас өмнөх эсвэл түүнтэй холбоотой түүхэн зүйлсийг илүү сонирхдог. Бас засгийн газар хот даяар наадаг сурталчилгаандаа ихэвчлэн чиний Зүүдний ертөнц дэх дүр төрхийг ашигладаг болохоор..."
Эффи гараа даллав.
"Би тоглосон юм аа, мангар минь. Тэр сайн хүүхэд."
Тэр хэсэг чимээгүй болсноо нэмж хэлэв.
"...Тийм болохоор л чам шиг муу багшид мөнгөө үрж байгааг нь харахаар сэтгэл өвдөөд байдаг юм..."
Яг тэр үед ойролцоо нэг PTV зогсох чимээ, дараа нь хаалга руу нь ойртон ирэх хөнгөн алхааны чимээ сонсогдов. Эффигийн нүд гэрэлтэв.
Тэр тэргэнцрээ эргүүлэн хаалгаа онгойлгоод:
"Эцэст нь!"
...Үүдний довжоон дээр урьдын адил бараан хөх дүрэмт хувцастай Мастер Жет хаалга тогшихоор нэг гараа өргөсөн зогсож байлаа. Хүрэм нь урьдын адил хайш яш тайлагдсан тул нарийхан бэлхүүс, махлаг сайхан бие нь ил харагдана. Богино хар үс нь үл ялиг сэгсийсэн бөгөөд мөсөн цэнхэр нүдэнд нь багахан гайхсан өнгө тодорчээ.
Эффи ахимаг насны эмэгтэй рүү хэдэн хором ширтэхэд нүүрэнд нь илт урам хугарсан байдал тодров. Дараа нь тэр уруу царайлан хэлэв.
"Өө. Хоол хүргэлтийн хүн биш юм байна."
Мастер Жетийн нүүрэнд эелдэг инээмсэглэл тодров.
"Аан. Сэрэгч Афина. Алдарт Чоноор Өсгүүлэгчтэй уулзаж байгаа минь нэр төрийн хэрэг байна. Би Дэвшсэн Жет."
Эффи эхлээд түүн рүү, дараа нь Санни руу, дараа нь дахин Мастер Жет рүү харав.
Тэгээд инээмсэглэл тодруулав.
"...Сайн ажиллажээ, мангар минь. Би зөвшөөрч байна."
Санни түүнийг алах шахсан харцаар ширтээд дотроо хараагаад Мастер Жет рүү эргэв.
"Би ямар нэг юм бэлдэх хэрэгтэй юу?"
Тэр толгой сэгсрэв.
"Чиний байнга хэрэглэдэг Дурсамжууд хангалттай. Бүх зүйл сайн болбол тэдгээрийг ашиглах ч шаардлага гарахгүй."
Санни эргэлзээд асуулаа.
"Хэрэв сайн юм болохгүй бол?"
Мастер Жет инээмсэглэхэд Санни ямар ч шалтгаангүйгээр гэнэт тун тавгүй санагдав.
"За... тэгвэл муугаар л эргэнэ биз дээ? Болохоор нь мэднэ."
Ингээд тэр Эффи рүү харан хэлэв.
"Биднийг уучлаарай. Цаг маш чухал учраас бид шууд явах хэрэгтэй. Тантай уулзсандаа үнэхээр таатай байлаа, Сэрэгч Афина."
Эффи түүнд нүдээ ирмэв.
"За. Над ч гэсэн таатай байлаа. Дараагийн удаа ирэхээр бол зууш аваад ирээрэй!"
Саннигийн чих улайж байгааг мэдэрсэн бөгөөд буцаж ирээд түүнтэй сайтар ярилцана гэж өөртөө амаллаа.
...Эсвэл бүр алсан нь дээр юм байна. Тийм ээ, тэр нь хамаагүй дээр.
'Ямар дараагийн удаа гэж? Дараагийн удаа гэж байхгүй!'
Тэр бушуухан гутлаа өмсөөд Мастер Жетийг даган гарч, танил PTV-д суулаа. Хаалга хаагдмагц тэр машиныг бүтэн хурдаар хөдөлгөж, хүчтэй хурдатгал нь Санниг суудалд нь шахав.
Дэнж дэх хорооллын гудамжууд нүдний өмнүүр бүдэгрэн өнгөрөв.
Мастер Жет түүн рүү нэг хараад гунигтай өнгөөр хэлэв.
"Их сайхан гэр юм. Өөрийн гэсэн гэртэй байна гэдэг сонин мэдрэмж төрүүлдэг биз? Би ч бас Сэрэгч болсныхоо дараа яг тэгсэн. Мэдээж хангалттай мөнгө цуглуулахад арай удаан хугацаа орсон. Гэхдээ чи үүнээс хавьгүй илүү дүүрэгт амьдрах боломжтой байсан шүү дээ. Тэрийг мэдэж байгаа биз?"
Санни мөрөө хавчив.
"Тийм ээ, мэднэ. Гэхдээ надад энд таалагддаг. Нам гүм."
Тэр цонхоор хараад инээмсэглэв.
"Тэрийг бол үгүйсгэх аргагүй."
Санни хэсэг хүлээсний эцэст асуулаа.
"Өө... Мастер Жет? Уучлаарай, гэхдээ бид яг юу хийх гэж байгаа юм бэ?"
Тэр PTV-ийн удирдлагын дэлгэц рүү түрхэн харж, машиныг огцом эргүүлээд тайвнаар хариулав.
"Бид аюултай нэгэн Араатныг агнахаар явж байна."
Санни хөмсгөө зангидав.
"Араатан уу? Ямар Араатан?"
Мастер Жет хэдэн хором дуугүй байснаа түүн рүү харан бараан инээмсэглэлээр хэлэв.
"...Хамгийн аюултай Араатан. Тэр бол.....Хүн"