Санни обсидиан хутгыг хэсэг ажигласны эцэст энэ зүйл яг юу хийдэг болохыг огтхон ч мэдэхгүйгээ ойлгов.

Энэ нь Дурсамж биш, бас шидийн сүлжээ ч байхгүй тул Хар дарсан зүүдний Хараал ч, ийм төрлийн зүйлийг харж, бага зэрэг ойлгодог өөрийн чадвар нь ч түүнд тус болж чадсангүй.

Саннигийн гарцаагүй мэдэж байсан цорын ганц зүйл бол хэн нэгэн Хувь Тавилангийн нэхээснээс нэгэн утсыг нь сугалан авч, ямар нэгэн үл мэдэгдэх зорилгын төлөө түүнийг хутганы дотор байрлуулан төгс тойрог болгосон явдал байлаа.

Бусад бүх зүйл Мордретоос дараагийн удаа мэдээ ирэх хүртэл хүлээхээс өөр аргагүй.

Төөрөгч ханхүү ер нь Гинжлэгдсэн Арлууд болон түүний өнгөрсөн түүхийн талаар маш их зүйл мэддэг бололтой байсан учир обсидиан хутганы талаар ч илүү ихийг мэдэх нь гарцаагүй.

Харин одоо Санни өөр нэг асуудалтай нүүр тулах хэрэгтэй болов.

Тэр ямар нэгэн байдлаар Цагаан Өд овгийнхонд хутга алга болсныг тайлбарлах хэрэгтэй байлаа.

Өглөө болмогц, эсвэл хэн нэгэн яг шөнө дунд Зүүдний ертөнцөөс гарч эсвэл орж ирэх мөчид л хүмүүс хэн ч хөдөлгөж чадаагүй тэр хутга алга болсныг мэдэх болно.

Түүнийг авсан хүн нь Санни гэдгийг тэд удахгүй олж мэднэ гэдэгт тэр эргэлзсэнгүй.

Тэгээд дараа нь...

'Яах вэ, яах вэ...'

Эцэст нь тэр үнэхээр галзуу санаа олжээ.

Энгийн нөхцөлд бол хэзээ ч бодож үзэхгүй байсан санаа.

Өөрийнх нь төрөлх зан чанартай бүрэн харш зүйл.

...Тэр очоод Мастер Роанд үнэнийг хэлэв. Яг үнэндээ гайхамшигт зоосны тухай хэсгийг.

Шөнө дунд Цагаан Өд овгийн байр луу очих нь нэлээд хачирхалтай байсан ч азаар настай эр сэрүүн байжээ. Тэр эргүүлд гарахаар бэлдэж байсан тул шаардлагатай бэлтгэлээ хийхээр эрт боссон байв.

Санни ярьж дууссаны дараа хүчирхэг хангарьд унаач хэсэг хугацаанд түүнийг будилсан харцаар ширтэв.

Дараа нь хутгыг үзэж болох эсэхийг асуулаа.

Санни дургүйхэн обсидиан хутгыг түүнд өгөөд Мастер Роан түүнийг шалгаж байхыг түгшин ажиглав.

Цагаан Өд овог түүнийг өөрсдөө хадгалж үлдэхгүй байгаасай гэж тэр үнэхээр найдаж байлаа.

Хэрэв тэд тэгвэл Саннигийн хийж чадах зүйл тун цөөхөн байв. Эцэст нь хүдэр биетэй Мастер обсидиан хутгыг буцаан өгөөд сониучирхан асуулаа.

"Тэгэхээр чи Ноктисын зоосыг тахилын ширээн дээр өргөснөөр түүнийг өргөж чадсан юм уу?"

Санни толгой дохив.

"Тийм... байз, та тэр зооснуудын талаар мэддэг байсан юм уу?"

Мастер Роан мөн толгой дохилоо.

"Энд тэндгүй арлуудаас олон жилийн турш цөөн хэдийг олж байсан. Эдгээр нь хэдэн мянган жилийн өмнө энд амьдарч байсан хүмүүсийн хэрэглэдэг мөнгөн тэмдэгт байсан бололтой. Гэхдээ чам шиг бүтэн эрдэнэсийн сан олсон хүн хэзээ ч байгаагүй."

Тэр хэсэг бодолхийснээ инээмсэглэв.

"Үнэндээ надад нэг нь хаа нэгтээ хадгалаастай байгаа байх. Энд түр хүлээж байгаарай."

Ингээд Роан чулуун харш руу орж алга болсноо арав орчим минутын дараа гартаа танил алтан зоос барьсаар эргэн ирэв.

"Олчихлоо! Урьд нь би үүнийг азын сахиус болгож байнга авч явдаг байсан. Явцгаая."

Тэд хамтдаа тахилын ширээ бүхий арал руу буцав.

Мастер Роаны хамгийн түрүүнд хийсэн зүйл нь сар луу нэг хараад, дараа нь зоосыг тахилын ширээн дээр тавих байлаа.

Дахин нэг удаа зоос гялалзаад алга болж, царайлаг эрийн нүүрэнд алмайрсан төрх тодров.

"Хараал ид гэж! Би дөнгөж жаахан Сүнсний мөн чанар авчихлаа. Чиний зөв байжээ!"

Тэр гайхсандаа толгой сэгсрэв.

"Энэ олон жилийн турш энэ зооснууд ийм хэрэглээтэй байсныг хэн ч мэдээгүй гэж бодохоор... Сайн ажиллалаа, Санлесс!"

Дараа нь Мастер Роан хэсэг тээнэгэлзээд асуулаа.

"Чи хутгыг буцаагаад тахилын ширээн дээр тавьж болох уу?"

Санни хэлснээр нь хийчихээд, хүчирхэг хангарьд унаач обсидиан хутгыг цагаан гадаргуугаас өргөх гэж бүх хүчээ шавхан оролдож байгааг ажиглав.

Тэр талаар өнгөрсний дараа ухарч амьсгаагаа дарахад Санни зүгээр л бариулаас нь атгаад ямар ч хүндрэлгүйгээр хутгыг буцаан авлаа.

"Сонирхолтой юм!"

Дараа нь үнэний мөч ирэв.

Санни настай эрийн шийдвэрийг хүлээн бүх биеэ чангаллаа.

Хэсэг бодсоны эцэст Мастер Роан хэлэв.

"За... Санлесс, чи мэдэх эсэхийг чинь мэдэхгүй юм, гэхдээ Зүүдний ертөнц дэх бид Сэрэгсдийн дунд нэг ариун дүрэм бий. Тэр дүрмийн ариун чанарыг хэн ч үгүйсгэж, эсэргүүцэж болохгүй. Тэр дүрэм бол... олсон юмыг олсон хүн нь эзэмшинэ."

Санни нүдээ анив.

'Юу гэсэн вэ?'

Хүдэр биетэй Мастер инээмсэглэв.

"Тиймээс надаас ч, Тирисээс ч энэ хутгыг булааж авна гэж санаа зовох хэрэггүй..."

Гэвч удалгүй инээмсэглэл нь бүдгэрэв.

"...Харин бусад хүмүүс тийм ч ухаалаг байх албагүй. Энэ зүйл ямар хүчтэйг, бүр онцгой зүйл мөн эсэхийг ч хэн ч мэдэхгүй байсан ч зарим хүн хэтэрхий догдолж, дараа нь харамсах үйлдэл хийж магадгүй. Тиймээс чи хэрэглэх хүртлээ хутгаа тахилын ширээн дээр нь буцааж тавьсан нь дээр гэж би зөвлөе."

Санни түүний үгийг тунгаан бодоод энэ нь үнэхээр хамгийн зөв шийдвэр гэдгийг хүлээн зөвшөөрөв. Мастер Роан өөрөөс нь өөр хэн ч тэр хутгыг авч чадахгүй гэдгийг баталж өгсөн бөгөөд Хар дарсан зүүд рүү орохоосоо өмнө түүнийг биедээ авч явах ямар ч ашиггүй байлаа.

Обсидиан хутга анх яг хэрхэн байрлаж байсныг санан тэр өмнөх байранд нь буцааж тавиад нэг алхам ухрав.

Мастер Роан толгой дохив.

"Зөв сонголт байна. Хэрэв чи энэ хутганы зориулалтын талаар ямар нэгэн зүйл олж мэдвэл бидэнд хэлээрэй... ялангуяа Ариун Дагшин Газрын аюулгүй байдалтай холбоотой бол. Хэрэг гарвал бид чамд шударгаар нөхөн төлбөр өгөөд хутгыг худалдаж авах эсвэл хэрэв чи хүсвэл хэсэг хугацаанд зээлж авахад ч бэлэн байна."

Энэ нь боломжийн санал сонсогдсон тул Санни зөвшөөрөв.

Тэр асуудал шийдэгдсэний дараа хүдэр биетэй хангарьд унаач нүдэндээ оч гэрэлтүүлэн түүн рүү харав.

"Тэгээд... одоо юу хийх гэж байна?"

Санни хөмсгөө зангидав.

'Ямар хачин асуулт вэ...'

"Гэртээ очиж, шүршүүрт орно, бодит ертөнцөд дахь хэд хэдэн ажлаа амжуулна. Юу болов? Харин та юу хийх гэж байгаа юм?"

Мастер Роан чангаар инээлээ.

"Юу хийх гэж байна гэнэ ээ? Эргүүлдээ явна, дараа нь... мэдээж Ноктисын зоос хайна. Чиний энэ нээлтийн дараа Ариун Дагшин Газрын бүх хүн галзуурсан юм шиг Ноктисын зоос хайх болно гэж би бодож байна. Хүмүүс үнэхээр завгүй болох байх..."

Санни хэсэг дуугүй байснаа маш нухацтай өнгөөр хэлэв.

"Тэгвэл амжилт хүсье. Аан бас нэг зүйл... хэрэв тийм зоосоор дүүрэн том авдар олбол ойртохоосоо өмнө хангарьдаараа хэд хэд дэвсүүлээрэй. Бүр цаашдаа тааралдсан авдар болгоноо тэгж байвал бүр сайн. Миний хэлэх гэсэн зүйл бол... таныг идэхгүй гэдэгт нь хэзээ ч бүү итгэ. Би лав дахиж итгэхгүй!"

Ингээд тэр царайлаг Мастертай салах ёс хийгээд гараа тахилын ширээн дээр тавин бодит ертөнц рүү буцлаа.

Тэнд түүнд хийх ажил маш их байв...