Саннид Мартагдсан Эргээс хамгийн их үгүйлэгддэг ганц зүйл байсан бол тэндхийн нөөц баялаг ямар ховор байсныг л хэлэх байсан. Үүний үр дүнд тэнд сүнсний хэлтэрхийнүүдийн үнэ бодит ертөнцөөс хавьгүй өндөр байв. Ядаж л бодит ертөнцтэй илүү холбоотой Зүүдний ертөнцийн хэсгүүдтэй харьцуулахад.

Энд хэлтэрхий хямд байсан гэсэн үг биш. Зүгээр л Саннигийн хийж чаддаг наймаа Харанхуй хотод хийдэг байсан шиг ашигтай биш байлаа. Түүнчлэн тэр сүнсний хэлтэрхийнүүдээ бодит ертөнц рүү авч гарч чаддаггүй нь эцсийн үнийг бас бууруулдаг байв.

Эцэст нь Гинжлэгдсэн Арлуудаар хийсэн сүүлчийн аяллаараа цуглуулсан талстууд нь, тэр дундаа Нүгэлт зэрэглэлийн амьтдаас авсан хэлтэрхийнүүдийг хүртэл тооцоход, ердөө л ашиг тус нь эргэлзээтэй гурван Дурсамжтай солиулахад хүрчээ. Тэр тэдгээрийг Гэгээнтэнд өгснөөр түүний сүүдрийн хэлтэрхийн тоо [163/200] болов.

'Муугүй л юм.'

Цэцэрлэг дэх наймаагаа дуусгасныхаа дараа Санни гал тогоо руу очиж, түүсэн жимснүүдээ нэлээд хэдэн кредитээр сольлоо.

Тэр жимснүүд Гинжлэгдсэн Арлуудад маш ховор бараа байв. Тэдгээрээр хэрэгтэй эсвэл давуу тал өгөх зүйл хийх боломжгүй ч Ариун Дагшин Газрын нэгэн сэргэлэн хүн нэгэн цагт маш хүчтэй, бас амттай дарс хийх аргыг олжээ. Санни өөрөө Мартагдсан Эрэг дээрх туршлагаасаа хойш архинаас бүрэн татгалзсан ч түүгээр мөнгө олохыг эсэргүүцдэггүй байв.

Ариун Дагшин Газар байгуулагдсан эхний үед тэр дарс нутгийн Сэрэгсдийн дунд асар их эрэлттэй байсан. Цайзыг байгуулснаас хойш удалгүй жимс ургуулдаг, хүн иддэг усан үзмийн ихэнх ороонгууд Цайзыг хүрээлсэн арал дээр бүрэн устгагджээ. Одоо зөвхөн илүү хол явж, амь насаа илүү их эрсдэлд оруулдаг хүмүүс л хэдэн жимс олох боломжтой болсон тул үнэ нь ч өндөр байлаа.

'Энэ мөнгө... аан... надад шинэ хөргөгч авахад хүрэх байх аа.'

Санни хөргөгч яг ямар үнэтэйг сайн мэдэхгүй ч энэ удаагийн наймааны мөнгө шинэ хөргөгчийн зардлыг даах болов уу гэж бодов.

Ерөнхийдөө тэр сүүлчийн аяллынхаа үр дүнд сэтгэл хангалуун байлаа. Тэр тогтвортой ахиц гаргаж, илүү хурдан хүчирхэгжихэд хэрэгтэй бүхнээ бага багаар цуглуулж байв.

...Яг цагтаа. Учир нь Нефис хэдхэн хоногийн дараа Ад зэтгэр болох гэж байлаа.

Санни үл ялиг хөмсгөө зангидан өндөр чулуунуудын тойргоос гарч, дээш харав.

Наймаа хийхэд нэлээд цаг зарцуулсан тул аль хэдийн шөнө болжээ. Харанхуй тэнгэрт хавирган сар харагдаж, салхи улам хүйтэн, ширүүн болсон байв. Дээгүүр нь өтгөн үүлс бөөгнөрч эхэлжээ.

'Бороо орох нь дээ.'

Сэтгэл нь гэнэт барайсан Санни санаа алдан цаашдын төлөвлөгөөгөө бодов.

Ихэвчлэн тэр Арлуудаар хийх дараагийн аяллынхаа замыг төлөвлөж, өмнө нь судлагдаагүй балгас эсвэл агнахаар бэлдэж буй Хар дарсан зүүдний мангасуудын амьдрах газрыг зорьдог байв. Гэвч ийм аяллууд хэд хоног үргэлжилдэг бөгөөд яг одоо бодит ертөнцөд хийх маш олон ажил түүнд байсан.

'Буцаж болох болов уу?'

Тэр Зүүдний ертөнцөд ердөө дөрөв орчим цаг болсон ч заримдаа энэ нь хангалттай байдаг байв. Ядаж түүнд. Яагаад өөрийнх нь Гарц ашиглах туршлага бусдынхаас өөр байдгийг Санни мэддэггүй ч энэ нь хоёр цөмтэй нь холбоотой эсвэл Сэрэгч болохоосоо өмнө энэ үхмэл ертөнцөд бүтэн нэг жил өнгөрүүлсэнтэй нь холбоотой байх гэж таамагладаг байлаа.

Магадгүй [Тэнгэрлэг Оч] ч бас үүнд нөлөөлдөг байж болох юм.

Ямар ч байсан тэр хэрэггүй анхаарал татахгүйн тулд бодит ертөнц рүү хэт ойр ойрхон хурдан буцахаас зайлсхийдэг байв. Харин өнөөдөр тэр энэ болгоомжлолыг орхиход бэлэн байлаа. Учир нь тэнд өөрийг нь хүлээж буй зүйлс маш чухал, эсвэл ядаж л маш яаралтай байсан.

Мөрөө хавчсан Санни Тахилын ширээтэй арал руу алхав. Тас харанхуйд чулуун замаар алхах зуураа сар халхалсан үүлэн хөшгийг хараад санаа алдлаа.

'Ямар ч байсан бороонд нормооргүй байна.'

Цагаан тахилын ширээнд дөхөж очсон Санни хэсэг эргэлзсэний эцэст гараа түүн дээр тавив.

Юу ч болсонгүй.

'...Аан. Арай эрт байгаа юм байна.'

Ямар урам хугармаар юм бэ.

Хэсэг хугацааг өнгөрөөж, Гарцыг идэвхжүүлэх боломж гарахыг хүлээхээс өөр хийх зүйлгүй болсон тул Санни хэсэг ийш тийш алхаж, тунгалаг цөөрмийн гүн рүү ширтэн, дараа нь дахин алхлаа.

Эцэст нь тэр тахилын ширээ рүү буцаж ирээд, зөвхөн уйдсандаа дээр нь хэвтэх обсидиан хутганы ишнээс атгав.

Санни бүх биеийнхээ булчинг чангалан тэр хараал идсэн хутгыг өргөх гэж оролдсон ч хэчнээн хүч гаргасан ч хутга ганц миллиметр ч хөдөлсөнгүй.

'Хөдөл л дөө, хараал ид!'

Гэвч ямар ч хариу байсангүй.

Бууж өгсөн Санни ярвайгаад хутгыг тавилаа.

'За даа... дахиад л бүтсэнгүй...'

Яг тэр үед бугуйвчных нь доороос хүнд алтан зоос гулсан гарч ирээд тахилын ширээний өнгөлсөн гадаргуу дээр жингэнэн унав. Хэд хэд өнхөрсний эцэст хавтгайгаараа тогтож, духан дээрээ хавирган сарны дүрстэй үзэсгэлэнт хүний дүрс түүн рүү ямар ч зовнилгүй инээмсэглэн ширтэв.

'Өө, нээрээ... үүнийг бүр мартчихаж...'

Санни зоосыг авах гэж гараа сунгасан боловч яг тэр мөчид үүлэн хөшиг үл ялиг цуурч, цэвэрхэн цайвар сарны гэрлийн нэгэн туяа нэвт тусав.

Тэр гэрэл зоосон дээр тусаж, түүнийг гялалзууллаа.

...Дараагийн агшинд зоосны гадаргуу гэнэт үл үзэгдэх мэт зөөлөн гэрлээр цацарч эхлэв. Түүн дээр сийлсэн хүний дүр улам тодорч, дараа нь гэрэл дунд уусан алга болов.

Гэрэл сарнихад зоос алга болсон байлаа.

Санни хэдхэн секундын өмнө зоос байсан хоосон газрыг алмайран ширтэв.

Яг тэр үед Хар дарсан зүүдний Хараал гэнэт чихэнд нь шивнэлээ.

[Таны Сүүдэр улам хүчирхэгжлээ.]