Санни будилсан янзтай газар ширтэв.

'Яг юу болоод өнгөрөв?'

Яагаад Хараал тэр зүйлийг Дэвшсэн Тусгал гэж нэрлэсэн юм бол? Тусгал гэж юу байсан юм? Бас яагаад Нүгэлт биш Дэвшсэн байсан юм бэ?

Хар дарсан зүүдний мангас яаж Дэвшсэн байж чадах юм?

Тэр хөмсгөө зангидав.

'...Энэ Хар дарсан зүүдний мангас биш байсан гэж үү? Тийм юм боломжтой гэж үү?'

Тэр дүрс лав хүн байгаагүй, тэгэхээр Зүүдний ертөнцийн жигшүүрт амьтдын нэг биш юм бол өөр юу байж таарах вэ?

Бас өөр нэг зүйл...

Хараал түүний сүүдрийг хүчирхэгжсэн гэж хэлээгүй биз дээ?

Итгэлтэй болохын тулд Санни сүүдрийн хэлтэрхийнхээ тоог шалгав. Таамагласанчлан нь ямар ч өөрчлөлт байсангүй. Тэр бүр Сүнсний Тэнгистээ шумбан орж, өөрийн устгасан амьтдын эгнээний дунд ямар ч шинэ сүүдэр нэмэгдээгүй байгааг олж харав.

'Энэ үнэхээр, үнэхээр хачирхалтай юм.'

Тэр сая яг юу алчихав?

Нүүрэндээ гүн үрчлээ тодруулсан Санни бөхийн, өнөөх дүрсний үлдээсэн ирмэг нь арзайсан толины хэлтэрхийг болгоомжтой авч үзэв. Яаж ч харсан тэр хэлтэрхий нь ар талдаа нимгэн мөнгөн бүрхүүлтэй, жирийн нэг шилний хэлтэрхий л шиг харагдана. Ганцхан хачирхалтай зүйл нь Санни түүнийг яаж ч эргүүлсэн зөвхөн нэвт харахын аргагүй харанхуйг л ойлгож байв.

Ар талд нь бас нэгэн бичиг байлаа.

Тэр бичиг Бичээсийн хэлээр биш байгааг ойлгоход Саннигийн хөмсөг улам зангирав. Харин оронд нь тэр хүний цагаан толгойн танил үсгүүдийг харав. Хүүхдийн гараар бичсэн мэт болхи, эв дүйгүй харагдана.

Толины хэлтэрхий дээр ганцхан үг бичигдсэн байв.

"Араатанхан"

'...Энэ чинь ер нь юу гэсэн үг юм?'

Толин Араатны нууц маш этгээд байсан тул хэсэг хугацаанд Санни хажуугаар нь шатаж буй өвдөлтөө хүртэл мартжээ.

Эцэст нь тэр шивнэн хэлэв.

"...Сүүдрийн хувилбар уу?"

Сүүдрийн хувилбарууд сүнс эзэмшдэггүй учраас нэгийг нь устгавал Толин Араатан үхэхэд болсон шиг ямар ч сүүдрийн хэлтэрхий авахгүй гэж тэр бодож байлаа.

Гэвч тэр дүрс илт Сүүдрийн хувилбар биш байв. Энгийнээр үхсэн Хар дарсан зүүдний мангасын хуулбар гэхэд хэтэрхий бие даасан, ухамсартай, бас хэтэрхий... өөрийн гэсэн онцлогтой байлаа. Тэр ч бүү хэл сүүлийн хэдэн жилийн турш ямар ч эзэнгүйгээр Шүүлт арлыг захирч байсан.

Гэхдээ түүнтэй төстэй нэг төрлийн оршихуй байсан.

Санни Гэгээнтний биед мөргүүлэн хуга цохиулсан модны үлдэгдэл рүү бараан харцаар ширтэв.

...Олон талаар тэр хачирхалтай Тусгал нь Сүүдэртэй төстэй байлаа.

Толин Араатан хэн нэгний Аспектаас бүтсэн нэгэн төрлийн Сүүдрийн хувилбар байсан юм болов уу? Тэгвэл бүтээгч нь төсөөлөхийн аргагүй хүчирхэг нэгэн байх ёстой. Хэрэв тийм бол тэр хүн хаана байсан юм? Түүнд юу тохиолдсон юм? Бас яагаад түүний Тусгал Гинжлэгдсэн Арлуудаар эзэнгүй араатан мэт тэнүүчилж байсан юм бэ?

Хариулт байсангүй.

Ямартай ч энэ бүхэн ердөө л таамаг байлаа. Саннид үүнийг батлах ямар ч нотолгоо байсангүй.

Магадгүй шинэ Дурсамж нь түүнд ямар нэгэн хариулт өгөх байх...

Тэр Бичээсээ дуудах гэж байсан ч гэнэт хүчтэй хатгуулсан өвдөлт түүнийг үнэндээ одоо ч шархадсан хэвээрээ байгааг сануулав. Санни шүдээ хавиран хажуугаа дарж, хоргодох газар хайсан янзтай эргэн тойрноо ажиглав.

Тэр шархаа эмчлэх хэрэгтэй байлаа... мөн Толин Араатантай хийсэн тулааны дараа амрах ёстой байв. Шинээр авсан дурсамж цус нь ингэтлээ урсахаа болихыг хүлээж чадна...

Хачирхалтай толины хэлтэрхийг нэгэн даавуунд боон үүргэвчиндээ хийсний дараа Санни үлдсэн өчүүхэн Сүүдрийн Мөн Чанараа ашиглан сүүдрээр алхаж, арлын төв дэх хадархаг толгодын ойролцоо гарч ирэв. Түүний сүүдэр тэнд нэгэн гүехэн агуй байгааг олж харсан бөгөөд тэр нь мэдээж хөөсөрсөн үзэсгэлэнт хүрхрээний цаана байрлаж байлаа.

Хүрхрээний ар тал руу хүргэдэг нарийн чулуун ирмэгээр алхсаар Санни агуй хоосон эсэхийг шалгаад, сэрүүхэн сүүдэрт нь орлоо.

---

Агуй тийм ч том биш байсан ч байрлал болон нуугдмал байдлынхаа ачаар бүх арлын хамгийн сайн хоргодох газар байв. Энэ олзондоо нэлээд сэтгэл ханасан Санни ёолон газар суув.

Гэгээнтнийг гадаа харуулд үлдээгээд, тэр Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийг буцааж, дараа нь үүргэвчээ онгойлгон хэд хэдэн нарийн зүү, нэг боодол торгон утас хийсэн жижиг хайрцгийг гаргаж ирэв.

Зүүнүүдийг ямар ч сэтгэл хөдлөлгүй ширтээд Санни санаа алдав.

'Би энэ хэсгийг үнэхээр үзэн яддаг.'

Сэрсэн бие болон Цусан сүлжээний мөн чанарын ачаар Санни ихэнх шархаа жирийн хүнээс ч, бүр өөртэй нь ижил түвшний хүмүүсээс ч хавьгүй хурдан эдгээж чаддаг байв. Гэвч хэрэв тэр маргааш гэхэд дахин аялж чадахыг хүсэж байвал тодорхой арга хэмжээ авах шаардлагатай хэвээр байлаа.

Дахин нэг санаа алдаад тэр нэгэн зүүнд утас сүвлэж, шүдээ зуун, хажуугаа зүссэн урт шархны ирмэгүүдийг нийлүүлэн оёж эхлэв. Наад зах нь хэлэхэд энэ үйл явц тийм ч таатай биш байсан тул хэсэг хугацаанд агуй хүнд амьсгал, арайхийн барьсан хараалын үгээр дүүрэв.

Эцэст нь Санни дууслаа. Төгсгөлгүй булгийн тусламжтайгаар бие дээрээ хатсан цусаа угаачихаад, тэр ярвайж эргэн тойрноо ажиглав.

Одоо агуйг тайван ажиглах зав гарсан тул тэр энэ газрыг урьд нь өөр нэгэн хүн хоргодох байр болгон ашиглаж байсныг анзаарав. Гал түлэхэд зориулсан чулуун тойрог байсан бөгөөд хажууд нь овоолсон түлээ эмх цэгцтэй өрөөстэй байлаа. Харин одоо мод нь аль хэдийн ялзарч, энэ агуй олон жилийн турш эзгүй байсныг Саннид ойлгуулж байв.

Түүнийхтэй төстэй нэгэн үүргэвч галын голомтын дэргэдэх хүйтэн чулуун дээр хэвтэж байлаа. Санни доголсоор түүн дээр очиж, доторхыг нь өнгийв.

Онцгой сонирхол татах зүйл байсангүй. Зөвхөн холын аялалд гарсан Сэрэгчийн авч явах жирийн хэрэглэлүүд байсан бөгөөд ихэнх нь агуйн чийг болон урт хугацааны нөлөөгөөр сүйджээ. Гэсэн ч тэр эвхээстэй нэгэн газрын зураг гаргаж ирэн хэсэг хугацаанд нягтлан үзэв.

Газрын зураг мангасын арьсан дээр зурсан байсан тул чийглэг агаар түүнд огтхон ч ээлгүй ханджээ. Ихэнх хэсэг нь уншихын аргагүй болж, өчүүхэн хэдхэн хэсэг нь л бүтэн үлдсэн байв. Үүнийг үлдээсэн хүн Гинжлэгдсэн Арлуудын талаар түүнээс хавьгүй их мэдлэгтэй байсан гэж Санни дүгнэсэн ч харамсалтай нь тэр мэдлэгийн ихэнх нь хадгалагдан үлдээгүй байлаа.

Түүний төвөггүй уншиж чадсан ганц үг нь Цоорхойн захад бичигдсэн байв. Тэнд ингэж бичжээ.

"...Найдвар?"

Санни санаа алдав.

Газрын зургийг үлдээсэн тэр үл таних хүн Толин Араатанд алагдсан байх магадлал хамгийн өндөр байлаа. Хэсэг зуур тэр газрын зураг үнэндээ тэр хачирхалтай Тусгалын бүтээгчийнх байж магадгүй гэж бодсон ч энэ онол нэг их утга учиртай санагдсангүй. Тийм хүчирхэг хүн яагаад зөвхөн эд зүйлсээ ч биш, бүтээлээ хүртэл энд орхиод явна гэж?

Газрын зургийг ялзарсан үүргэвчинд буцаан хийчихээд Санни галын голомт руу харж, удаан чимээгүй байсны эцэст хэлэв.

"Таны найдвар талаар өнгөрсөнд харамсаж байна... та хэн ч байсан. Одоо таны Хар дарсан зүүд дууслаа."

Ингээд тэр хэдэн хором тээнэгэлзсэний эцэст Бичээсээ дуудлаа.

Хараалын Толин Араатан гэж нэрлэсэн тэр аймшигт амьтныг устгасны төлөө авсан Дурсамжаа үзэх цаг болжээ.

Хэдхэн секундын дараа Саннигийн нүд томрон нээгдэв.

'Зэвсэг! Энэ зэвсэг байна...'