Санни цогцсуудыг ажиглаж байх хооронд Мастер Жет цагдаа нартай ярилцахаар холдоод удалгүй нэг цагдааг дагуулан буцаж ирэв. Түүний нүүрэнд урам хугарсан байдал тодорчээ.

"Ашиглаж болох ямар ч бичлэг үлдээгүй. Аргагүй л дээ... ийм газрууд үйлчлүүлэгчдийнхээ нууцлалыг хамгийн ихээр эрхэмлэдэг болохоор л оршин тогтнодог. Байсан цөөн хэдэн камер нь ч зөвхөн харанхуй л бичсэн байна."

Санни түүн рүү хараад санаа алдав.

"Хохирогчдоос ч олж мэдэх зүйл алга. Алуурчин тэднийг зүгээр л нүцгэн гараараа алсан."

Тэр мөрөө хавчив.

"Ийм нөхцөлд ихэвчлэн л ингэдэг. Хамгийн магадлалтай нь алуурчин үйлчлүүлэгчдийн нэг байсан бөгөөд архи эсвэл сэргээшийн нөлөөнөөс болж ухаан санаагаа түр алдсан байх. Тийм болохоор энэ аллагыг урьдчилан төлөвлөсөн гэдэгт би эргэлзэж байна."

Мастер Жет хэсэг чимээгүй байснаа нэмж хэлэв.

"Гэхдээ камеруудыг харанхуй болгохын тулд Аспектаа ашиглах хэмжээний ухаан нь хэвээр байсан. Тийм болохоор түүнтэй харьцах тийм ч амаргүй байх болно."

Ингээд тэр цагдаа руу эргэн:

"Амьд үлдсэн хүн байна уу? Гэрч бий юу?"

Цагдаа хэсэг тээнэгэлзээд түүн рүү хачирхалтай харцаар харав.

"Тийм... байгаа. Хэд хэд бий. Гэхдээ..."

Тэр өгүүлбэрээ дуусгалгүй, эвгүй царайлан тэднийг ширтэв.

Санни нэг хөмсгөө өргөв.

"Гэхдээ юу гэж? Ярихаас татгалзаад байгаа юм уу?"

Цагдаа удаанаар толгой сэгсэрлээ.

"Үгүй, татгалзаагүй. Зүгээр л... би мэдэхгүй, тэдэнд ямар нэг юм буруу байна. Ярихгүй байна, бүр хариу үйлдэл ч үзүүлэхгүй. Би цочролд орсон олон хүн харж байсан, заримдаа бараг л ухаангүй болсон мэт харагддаг. Гэхдээ энэ... энэ бол өөр. Үнэнийг хэлэхэд бид бүгдийн арьсыг арзайлгасан."

Санни, Мастер Жет хоёр бие бие рүүгээ харснаа нэг нь:

"Замчил."

Цагдаа санаа алдаад тэднийг клубын ар тал руу дагуулан, анзаарагдамгүй жижиг хаалгаар үйлчилгээний өрөөнүүд рүү оруулав. Гэрчүүд жижигхэн оффист цугларсан бөгөөд хөдөлгөөнгүй зогсож, сандарсан түргэн тусламжийн ажилтнууд тэдний байдлын шалтгааныг тогтоох гэж оролдож байлаа.

Тэд тавуулаа байв. Бүгдийнх нь нүүрэнд ижилхэн хоосон атлаа хачин тайван илэрхийлэл тодорчээ. Тэд бүрэн чимээгүй, хөдөлгөөнгүй, амьгүй мэт зогсоно. Шинэ хүмүүс орж ирсэнд ч огтхон ч хариу үзүүлсэнгүй.

Нүд нь тайван бөгөөд хоосон.

Саннигийн царай цонхийв.

'Яаж... яаж ийм юм байж болдог байна аа?'

Амьд үлдсэн хүмүүст юу буруу байгааг ойлгоход түүнд ганцхан хором л хангалттай байлаа.

Үнэндээ тэд амьд үлдсэн хүмүүс биш байв. Эдгээр хүмүүс үхсэн.

Илүү нарийн хэлбэл тэд Хоосон болсон байлаа.

'Жирийн хүн яаж Хоосон болчихдог байна?'

Гэнэт хүйтэн жихүүцэл нуруугаар нь гүйлээ.

Мастер Жет рүү харахад түүний ч бас хөмсөг гүн атирсан байв.

Бүжгийн танхим дахь аллага өөрөө хангалттай аймшигтай байсан. Харин энэ нь бүх нөхцөл байдлыг бүр ч аймшигтай, жихүүдэс төрүүлэм болгожээ. Өмнө нь Санни зүгээр л жигшиж байсан бол одоо үнэхээр санаа нь зовж эхэллээ.

"Юу болоод байна аа?"

Мастер Жет таван Хоосонг хэсэг ширтсэний дараа түргэн тусламжийн ажилтнууд руу эргэв.

"Та нар түр амар. Эдгээр хүмүүсийг зүгээр орхи. Тэд аль хэдийн үхсэн."

Түргэн тусламжийнхны нэг болох богино шаргал үстэй, дөлгөөн харцтай нас тогтсон эмэгтэй түүн рүү будилсан байдалтай харав.

"Уучлаарай, хатагтай? Гэхдээ... тэд зүгээр л байна шүү дээ. Бид..."

Жет хүндээр санаа алдав.

"Тэдний сүнс устсан. Та нарын хийж чадах зүйл байхгүй. Үлдсэнийг нь өөр зүйл хариуцна."

Түргэн тусламжийн ажилтан түүн рүү хэсэг харснаа доош харан чимээгүйхэн холдов. Хамтрагчид нь ч араас нь явлаа. Тэдний нүүрэнд харамсал, уур хилэн, айдас тодхон бичигдсэн байв.

Цагдаа үлдсэн ч Хооснуудаас аль болох хол зогсохоо мартсангүй.

Мастер Жет хэсэг чимээгүй зогсож, хөмсөг нь улам гүн атирсаар эцэст нь Санни руу эргэв.

"Чиний асуултад хариулахад, би мэдэхгүй."

Тэр хэсэг эргэлзээд:

"Гэхдээ жирийн хүн яаж Хоосон болдог юм бэ? Зөвхөн Зүүдний ертөнцөд үхсэн хүмүүс л Хоосон болдог биз дээ?"

Тэр Санни руу нэг хараад чимээгүйхэн толгой сэгсэрлээ. Эцэст нь Мастер Жет хэлэв.

"...Буруу. Маш хүчтэй сүнсний дайралт Хоосон хүн үүсгэх өчүүхэн боломжтой. Гэхдээ сүнсэнд шууд гэмтэл учруулж чаддаг оршихуй маш ховор болохоор ийм зүйл бараг болдоггүй. Үнэндээ бараг хэзээ ч."

Санни таван хоосон хүний дэргэд очин анхааралтай ажиглав.

"Та ийм зүйл хийж чадах уу?"

Мастер Жет хэсэг бодоод товчхон хариулав.

"Хэрэв маш нарийн хийвэл."

Эдгээр хүмүүст ямар нэгэн зүйл маш буруу байлаа. Зөвхөн Хоосон болсон нь биш. Өөр бас нэг зүйл... Саннигийн үсийг хүртэл босгох шахсан зүйл байв.

Нарийн атлаа гүн гүнзгий буруу мэдрэмж.

Тэр Сүүдрийн Мэдрэхүйгээ сунгаад цочин ухасхийв.

Мастер Жет түүний тэр гэнэтийн хариу үйлдлийг анзаарахгүй өнгөрөөсөнгүй.

"Юу болсон бэ? Ямар нэг юм олж мэдэв үү?"

Санни шүдээ зуугаад толгой дохив.

"Тэдний сүүдэр... үхсэн байна."

Тэр нэг хөмсгөө өргөн ширтэв.

"Наад чинь яг яаж ажилладаг юм? Сүүдэртэй холбоотой төрлийн Аспектийн талаар би сайн мэдэхгүй, уучлаарай. Маш ховор төрөл шүү дээ. Сүүдэр гэмтвэл сүнс ч бас гэмтдэг гэсэн үг үү?"

Санни хэсэг бодсоноо мөрөө хавчив.

"Би өөрөө ч сайн мэдэхгүй. Эцсийн эцэст үүний гарын авлага гэж байхгүй. Гэхдээ... миний сүүдрийг гэмтээж чадсан ердөө хоёрхон зүйл байсан. Нэг нь өөр нэг сүүдэр, нөгөө нь сүнсний дайралт."

Санни яг ийм төрлийн дайралтаар мэргэшсэн хүнд энэ мэдээллийг өгөхдөө төдийлөн тухтай биш байсан ч эцэст нь хэлэхээр шийджээ.

Ядаж түүнд энэ хэмжээнд итгэдэг байв.

"Тэгэхээр... сүүдэр сүнсний гэмтэлд өртдөг болохоор тэд сүнстэй маш гүн холбоотой, эсвэл ямар нэгэн байдлаар түүнтэй холбогдсон гэж үзэхэд нэг их хол зөрөхгүй байх."

Тэр толгой дохин хэсэг чимээгүй бодолд автав. Дараа нь Мастер Жет саяхны асуултыг нь буцаан асуулаа.

"Чи ийм зүйл хийж чадах уу?"

Санни толгой сэгсэрэв.

"Үгүй. Миний Аспект хүний сүүдэрт гэмтэл учруулах аргагүй. Ядаж одоохондоо."

Энэ хооронд түүний Сүүдрийн Мэдрэхүй клубыг бүхэлд нь хамран тархаж, бүхэл бүтэн байдлаар нь мэдрэх боломж олгов.

Тэгээд газрын гүнд, бүр доороос тэр нэгэн хачин зүйлийг анзаарав.

Санни хэсэг чимээгүй байснаа цагдаа руу эргэж:

"Хамт ажиллагсдаа цуглуулаад эндээс гар. Мастер Жет эсвэл би өөрсдөө хэлэх хүртэл дахиж дотогш битгий ор."

Цагдаа ямар нэг юм хэлэхээр амаа ангайсан ч эцэст нь зүгээр л толгой дохин яаран гарч одов.

Мастер Жет Санни руу асуулт дүүрэн харцаар харав.

"...Гэнэт юу болоов?"

Санни бараан царайгаар түүн рүү харснаа:

"Үүнийг... яаж хэлмээр ч юм бэ? Миний бодлоор алуурчин одоо ч гэсэн дотор байна."