449-р бүлэг : Мянган жилийн өлсгөлөн

'За эхэллээ дээ…'

Санни шатны хонгил руу харан, чичирч буй сүүдрээрээ хар ялзралыг ажиглан хөдөлгөөнгүй зогсов. Ямар нэгэн зүйлийг мэдэрсэн Чулуун Гэгээнтэн ч мөн эргэн харлаа. Түүний сэлмийн үзүүр эргэлзээгүй агаарт өргөгдөв.

Дараагийн хэдхэн мөчид тэр амьд үлдэх үү, үхэх үү, эсвэл бүр үхлээс ч дор хувь тавиланд унах уу гэдэг шийдэгдэх байлаа.

Нэг давхар доор бурхны тасарсан гарнаас тархаж байсан аймшигт бузар ялзрал хөдөлж байв. Хар яр шархаар бүрхэгдсэн мах дээш доош оволзон, яг л... үхлийн таталтанд орсон юм шиг. Эсвэл хувиралд орж байгаа мэт.

Санни шүд зуун, хэсэг хүлээгээд...

Дараа нь хэмжээлшгүй их тайвшралтайгаар амьсгалаа гаргав.

'Үхэж байна... энэ үхэж байна.'

Яг л аль хэдийн хүзүүнд нь дээс чангарсан хойно, цаазын ялыг эцсийн мөчид өршөөлөөр цуцалсан мэт санагдав.

Үнэхээр тэр аймшигт ялзрал хатаж үхэж байлаа. Обсидиан Цамхагт түгжигдсэнээсээ хойших хэдэн мянган жил түүнтэй зэрэгцэн ирэхэд бүхнийг залгигч бузар ялзрал өлсгөлөнгөөр үхэж буй бололтой. Түүнд уусан шингэсэн чулуун гадаргуу өвдөлтөндөө татвалзан мушгиралдаж, мөнгөн тулга хайлж байв.

Бөмбөлөг мэт овойсон хар махан ургацууд аажмаар агшиж, өнгө нь үнсэн саарал болж хувирна. Үйл явц удаан байсан ч бузар ялзралын зах хэсгүүд аль хэдийн... харанхуйн униар болон хувирч, дараа нь ямар ч ул мөргүй алга болж байлаа.

Биеийг нь чангалж байсан түгшүүр сарнихад Санни өөрийн эрхгүй үл ялиг ганхав.

'Сайн байна... эцэст нь нэг зүйл миний талд эргэлээ.'

Өмнө нь тэр бүх боломжоо тооцоолж үзсэн ч ялзрал дахин тархаж эхэлбэл түүнээс зугтах ямар ч арга олдоогүй.

Тэр Эвдэрсэн Тангарагаар түүнийг гэмтээж үзэх тухай бодож байсан ч тэр Сэрсэн Дурсамжийн хийж чадах юу ч үр дүнтэй байхгүй гэдэгт эргэлзэж байлаа. Учир нь долоон хуруутай гарын жинхэнэ эзэн хүртэл тархаж буй бузар ялзралыг устгахын оронд бүхэл мөчөө таслахаас өөр аргагүй болсон байсан.

Мөн одоо тэнгэрлэг дөлөөр шингээгдсэн Хэрцгий Харцыг ашиглах тухай ч бодож үзсэн. Гэвч ялзрал үндэслэсэн аварга тулга урьд нь мөн тийм дөлөөр дүүрэн байсан гэдгийг ямар нэг зүйл түүнд хэлж байлаа. Түр зуурын бурхны тасарсан гар хэрхэн түлэгдэж харласан байснаас энэ нь тодорхой харагдаж байсан юм.

Устгагч тэнгэрлэг дөлд хэдэн мянган жил шатсан ч хар ялзралыг устгаж, эсвэл зогсоож чадаагүй юм бол түүнд ямар найдвар байх билээ?

Гэвч эцэст нь бузар ялзрал өөрөө өөрийгөө устгажээ. Тэнгэрлэг дөл ч, жинхэнэ бурхан ч хар ялзралыг гэмтээж чадаагүй атлаа түүний өлсгөлөн болон цаг хугацааны өршөөлгүй урсгал чадсан аж.

'Бурхад минь, баярлалаа...'

Санни гүнзгий амьсгаа авч, ядран нүдээ анив.

Бузар ялзрал аажмаар үхэж, хэсэг хэсгээрээ бага багаар алга болсоор байлаа. Ард нь зөвхөн гэмтсэн чулуу болон анхдагч айдсын дурсамж үлдэв.

Тэр ярвайлаа.

'Гэхдээ бас бурхад та нарыг хараал идэг! Яаж ийм юм оршин тогтнохыг зөвшөөрсөн юм бэ...'

Толгой сэгсэрсэн Санни нүүрнийхээ хөлсийг арчаад, эргэн чулуун тавцан руу алхав.

Тэр нэг гараа сунган урт хурц зүүг авч, хэсэг хугацаанд ширтэн зогслоо.

Зүү нь өнгөлсөн төмрөөр хийгдсэн мэт харагдаж байсан ч өөртөө шингээсэн тэнгэрлэг цусны улмаас хүйтэн металл нь бүдэгхэн алтан туяа татжээ. Санни энэ жирийн эд зүйл үү, эсвэл ямар нэгэн нууцлаг эд өлгийн зүйл үү гэдгийг ойлгох гэж удаан ажиглав.

Эцэст нь тэр өөрт нь ямар ч ойлголт алга гэдгийг хүлээн зөвшөөрөхөөс өөр аргагүй болов.

Энэ зүү Нэхэгчийн Баг шиг Дурсамж болсонгүй. Мөн дотор нь ямар ч хараалын сүлжээ олж харсангүй. Гэсэн ч зүү энгийн нэгэн эд зүйл шиг санагдсангүй. Энэ... хачин байлаа.

Тэр хэсэг бодсоны эцэст Шунахай авдрыг дуудан гаргаж, зүүг болгоомжтой дотор нь хийв. Очир эрдэнийн утаснууд ч мөн дотор нь орж, ховдог авдарт амархан алга болов.

'Дараа нь судлах цаг хангалттай гарна...'

Ингээд Санни хэсэг эргэлзсэний эцэст дургүйхэн цамхагийн хоёрдугаар давхар луу буцан алхлаа.

Тэр аймшигт ялзрал бүрэн үхэхийг ажиглаад, дараа нь нууцлаг бурхны тасарсан гарт ойртож үзэх гэж байв.

---

Хэсэг хугацааны дараа Санни их танхим руу хүргэдэг шатны хамгийн доод гишгүүр дээр суун, төвд нь байрлах аварга тулгыг ширтэж байлаа.

Нарийн хэлбэл түүнээс үлдсэн зүйлийг.

Бүхнийг залгигч бузар ялзрал үхэхдээ үнэхээр удаан байв. Хэдэн мянган жилийн өлсгөлөн хүртэл түүнийг тийм амархан устгаж чадсангүй бололтой. Хар мах мушгиралдан цохилж, бага багаар алга болсоор байлаа.

Хэд хэдэн удаа ялзралын судлууд гадагш мөлхөхийг оролдож, ойролцоо амьд оршихуй байгааг илт мэдрэн түүнийг... Санниг залгихыг хүсэн тэмүүлэв. Гэвч тэр бузар халдвар өлсгөлөнгийн хүчийг дийлэхээргүй сул байлаа.

Аль хэдийн аймшигт бузар ялзралын нэг хэсэг болсон мөнгөн тулга хайлан бутарч, дараа нь цэвэр харанхуйн униар болон замхрав. Төд удалгүй ялзрал энэ ертөнцөд удаан тогтохгүй нь тодорхой болов.

Түүний бузар махнаас үлдсэн зүйл нь тасарсан гарын өөрт нь шингэсэн цөөн хэдэн ургац төдий байлаа.

Задарч буй ялзралыг ширтэх зуураа Санни анхдагч гүн айдас мэдрэхийн зэрэгцээ Хараал түүнийг аллагын эзэн гэж тооцоосой гэсэн горьдлогоор багахан гэмтээж үзэх хачирхалтай хүслийг ч мэдэрч байв.

Тэгвэл ямар шагнал авахыг хэн мэдэх билээ?

Гэвч эцэст нь Санни хөдөлсөнгүй.

Нэгдүгээрт, Хараал тэр бузар ялзралыг амьтан гэж тооцох эсэхэд ч тэр итгэлгүй байлаа. Илүү оновчтой үг олдохгүй байсан ч тэр зүйл үнэхээр... амьд эсэхийг мэдэхгүй байв. Энэ ямар нэгэн оршихуй байсан уу, үйл явц байсан уу, эсвэл өөрийн нь мэдэхгүй ямар нэгэн бузар хуулийн илрэл байсан уу?

Хоёрдугаарт, ялзрал үхэж байсан ч түүнд ойртох хүсэл түүнд огт байсангүй. Тэр бүү хэл Дурсамжуудаа хүртэл түүнд ойртуулахыг хүссэнгүй. Эцсийн эцэст Дурсамжууд түүний сүнстэй холбоотой. Хэрэв тэр зүйл Дурсамж руу тархаад, дараа нь үл үзэгдэх холбоогоор дамжин түүний сүнсэнд хүрч чаддаг бол яах вэ?

Тиймээс Санни зүгээр л чимээгүй сууж, хүлээсээр байв.

Хэсэг хугацааны дараа бузар ялзрал эцэстээ үхэв.

Тасарсан гарын түлэгдэж харласан мах үнсэн саарал болж, тоос болон бутарч, эцэст нь өтгөн нэвтэршгүй харанхуйн униар болон замхрав.

Үлдсэн зүйл нь хоосон танхим, төв хэсэгт нь байх сүйдсэн обсидиан чулуун хэсэг... мөн нүд гялбам алтан гэрэл цацруулсан цэвэр ариун гантиг цагаан ясны ганц хэлтэрхий байлаа.

Нэг хурууны ганц үе.

Санни хэдэн минут хүлээн зоригоо хураагаад санаа алдан босов. Тэр жижиг ясыг нэг харснаа хөмсгөө зангидан түүн рүү алхлаа.

...Хувь тавилан түүнд юу бэлдсэнийг харах цаг болжээ.