405-р бүлэг : Сургуульд буцан очих нь

Үнэхээр тэр эв хавгүй арван дөрвөн настай охин бол түүний дүү Рэйн мөн байлаа.

Мөн Санни хотын яг энэ дүүрэгт, яг энэ байшинг худалдаж авсан нь ч санамсаргүй хэрэг биш байв. Энэ хороолол үзэсгэлэнтэй, тав тухтай байсан ч түүний энэ байшинг сонгосон жинхэнэ шалтгаан нь Рэйн амьдардаг газрын яг хажууд байрладагт оршино.

Нэг жил гаруйхны өмнө яг энэ гудамжинд тэр сүүдэрт нуугдан зогсож, Рэйн үрчилж авсан гэр бүлийнхэнтэйгээ оройн хоол идэж байхыг харж байлаа. Хурц гэрлээр гэрэлтсэн зочны өрөөнийх нь том цонхоор тэдний дулаахан, аз жаргалтай амьдрал түүнд ил тод харагдаж байсан юм.

...Харин одоо Санни ч гэсэн өөрийн гэсэн зочны өрөөтэй, өөрийн гэсэн том цонхтой болсон. Гагцхүү тэр цонхны цаана ихэнхдээ харанхуй л байдаг байлаа.

Тэр үед өөрийнх нь дүүгээ аварна гэсэн мөрөөдөл хоосон бөгөөд эндүүрэл байсныг Санни шаналантайгаар ухаарсан юм. Рэйнд аврагдах хэрэг байгаагүй. Ялангуяа өөртэй нь адил захын дүүргийн төөрсөн золбин хүүгээр бүр ч хэрэггүй. Тэр бол өнгөрсөн үеийн сүнс төдий байсан бөгөөд Рэйн түүнийг бараг санахгүй ч байсан байх. Хэрэв тэр шөнө Санни хаалгыг нь тогшсон бол Рэйн амьдрал өчүүхэн төдий ч дээрдэхгүй байсан.

Санни одоо мөнгөгүй жаал байхаа больжээ. Тэр бол Сэрэгч. Засгийн газраас тусгай стратегийн нөөц гэж бүртгэгдсэн хүн. Нэлээд чинээлэг, холбоо сүлбээтэй... бас хүчтэй.

Гэвч сэтгэлийнхээ гүнд тэр өмнөх бодол нь үнэн хэвээр гэдэгт итгэдэг байлаа. Хувцас нь өөрчлөгдөж, нөхцөл байдал нь өөр болсон ч Санни өөрөө хэвээрээ үлдсэн. Энэ ертөнцийн үнэнийг харсан хүн бүрийн адил гажуудсан, шархалсан нэгэн.

Бүр дор нь одоо өмнөх өрөвдмөөр өөрийгөө даван гарсан ч түүний өмнө илүү ноцтой асуудлууд бөөнөөрөө бий болсон байлаа. Нефис, Хаад, нууцлаг Нэхэгчийн өв...

Эдгээр нь бүгд ирээдүйг үймээн самуун, аюул заналхийллээр дүүргэнэ гэж амлаж байв. Түүнд бусдад өгөх сайхан зүйл бараг байсангүй.

Тиймээс үгүй.

Санни Рэйний амьдралаас хол байх шийдвэрээ өөрчлөөгүй. Түүнтэй уулзахгүй, нүүр нүүрээ харах ч хүсэлгүй байлаа.

...Гэхдээ нэг асуудал байсан.

Санни Сэрэгч болсон учраас статистикийн хувьд Рэйн өөрөө Хар дарсан зүүдний Хараалд өртөх магадлал нэмэгдсэн. Тэр статистикийг үл тоосон ч гэсэн Рэйн Анхны Хар дарсан зүүдэнд унах боломж бага ч гэсэн байсаар.

Одоо Санни арван наймтай, Рэйн арван дөрөвтэй. Хараалд өртсөн хүмүүсийн ихэнх нь арван зургаагаас арван есөн насны хооронд хохирогч болдог. Энэ нь Рэйнд жинхэнэ аюул нүүрлэх хүртэл ойролцоогоор хоёр жил, тэр аюулын наснаас гарахад дөрвөн жил үлдсэн гэсэн үг.

Хэдийгээр тэд бараг танихгүй хүмүүс болж, бие биедээ ямар ч өргүй болсон ч Санни... түүнд хариуцлага мэдэрдэг байлаа. Тэднийг салгах үед хэтэрхий балчир байсан учраас ахыгаа санахгүй байж болох ч Санни бүхнийг санадаг.

Түүний хувьд Рэйн бол аль хэдийн алдагдсан гэрээс нь үлдсэн сүүлчийн дурсамж байлаа.

Одоо Санни Анхны Хар дарсан зүүдийг даван туулах боломжийг нь нэмэгдүүлэхийн тулд далдуур нөлөөлөх чадвартай болсон. Илүү сайн тулааны багш олж өгөх ч юм уу, өөр ямар нэгэн аргаар ч бай.

Тийм байж тэр зүгээр хараад юу ч хийхгүй сууж чадахгүй.

Гэхдээ үүний өмнө Рэйн одоо хэр зэрэг бэлтгэгдэж байгааг ойлгох хэрэгтэй байв.

Тиймээс л тэр Рэйн амьдардаг газрын ойролцоо байшин худалдаж авч, сүүдрүүдээ хорооллыг судлуулан, Рэйн болон түүний гэр бүлийг ажиглуулахаар явуулсан юм.

'Өө... ийм маягаар хэлэхэд жаахан аймшигтай сонсогдож байна.'

Санни босож эвшээлгэн мөрөө хавчив. Тэр бол хүч нь сүүдэр, хууран мэхлэлт, цусны урсгалд оршдог Сэрэгч. Түүнээс өмнө бол амьд үлдэхийн тулд юу ч хийхээс буцахгүй гудамжны золбин байлаа.

Энгийн хүмүүс түүний юу туулсан, юу хийсэн, үүний үр дүнд ямар хүн болсныг төсөөлөх ч үгүй.

Хэрэв мэдвэл айж цочих байсан биз.

Тиймээс багахан хэмжээний жихүүдэс төрүүлэх шинжтэй байх нь гайхах зүйл биш.

Дулаахан юүдэнтэй цамцаа өмсөөд тэр гараа халаасандаа хийж, нийтийн тээврийн буудал руу аажуухан алхав.

Түүний сүүдэр хэдэн зуун метрийн өмнө явж, Рэйний араас нууцаар даган харж байлаа. Түүний оршин байгааг хэн ч мэдсэнгүй.

Санни санаа алдан үүлэрхэг тэнгэр өөд харав.

'Сургууль руу явах цаг болж дээ.'

---

Рэйн нэлээд нэр хүндтэй сургуульд сурдаг болох нь удалгүй тодорхой болов. Саннигийн хорооллын байшингийн үнээр нь дүгнэхэд үрчилж авсан гэр бүл нь боломжийн чинээлэг гэдгийг Санни мэдэж байсан ч тэдний хөрөнгө эсвэл холбоо харилцааг бага үнэлсэн бололтой.

Энэ сургууль хамгийн нэр хүндтэй нь биш ч түүнтэй тун ойрхон байлаа. Засгийн газрын өндөр албан тушаалтнууд болон том корпорацуудын өв залгамжлагчдын хүүхдүүд ихэвчлэн энд сурдаг.

Мэдээж дандаа тийм биш.

Сурлагын амжилтаараа элссэн бололтой хэдэн хүүхэд байсан ч нийт дүр төрхийг өөрчлөхөөр олон биш.

Төрийн албан хаагчдын хүүхдүүд Рэйнтэй адил нийтийн тээврээр ирнэ.

Харин чинээлэг гэр бүлийн хүүхдүүд хувийн жолоочтой тансаг PTV хөлөглөж ирдэг байлаа.

Сургуулийн хатуу хамгаалалттай үүднээс нэг километр орчим зайтай кафед ширээний ард суусан Санни шүгэлдэх хүслээ арай гэж дарав.

'Энэ чинь... яг олон ангит киноноос гараад ирчихсэн юм шиг харагдаж байна. Өнөөдөр нэг нь алгадуулахыг харах болов уу...'

Мастер Жеттэй анх уулзсан мөчөө гэнэт санасан Санни ичингүйрэн ханиалгаад хацраа илэв.

Аз жаргалтай сүүдэр нь Рэйний араас дагасаар, нэг сүүдэртэй хэсгээс нөгөөд үл мэдэг шилжин хөдөлж байлаа. Тэгээд тохиромжтой мөчийг хүлээж байгаад Рэйнтэй нэг ангид орох хүүхдүүдийн нэгний сүүдэр рүү шумбан оржээ.

Санни тухтайхан суун, хэдэн ширхэг нарийн боов болон нэг данх цай захиалав.

Тэр сургуульд сурна гэж, тэр тусмаа ийм хачин аргаар цаг үрнэ гэж хэзээ ч бодож байсангүй. Академид өнгөрүүлсэн нэг сарыг эс тооцвол тэр аль хэдийн арван хоёр жилийн турш сургуульд хөл тавиагүй байлаа.

'За... энэ бүхэн сонирхолтой байна гэж найдъя.'