Тэрхүү илчлэлт Саннид тун ихийг эргэцүүлэн бодоход хүргэсэн байлаа.

Итгэл Найдварын Чөтгөр... эсвэл Хүслийн Чөтгөр. Сүнс болон оюун ухаантай холбоотой хүчийг эзэмшдэг байсан нь гарцаагүй хагас бурхан. Тийм оршихуй Нарны Бурхныг бүхэл бүтэн ноёрхлыг нь устгахад хүргэхийн тулд ямар хэрэг үйлдсэн байсан юм бол?

Тэгээд дараа нь тэр оршихуйд юу тохиолдсон бол?

Урьдын адил хариулт байсангүй.

Гэсэн ч Санни бага багаар улам ихийг мэдэж авч байлаа. Одоохондоо түүний олж авсан мэдээллүүд тархай бутархай, хоорондоо ямар ч холбоогүй байв. Гэхдээ тэр мэдлэгээ ийнхүү аажмаар хуримтлуулсаар байвал хэзээ нэгэн өдөр эдгээр хэсгүүд хоорондоо нийлж эхлэх нь гарцаагүй. Тэгээд... тэр ямар аймшигтай атлаа гайхамшигтай үнэнийг илрүүлэх бол?

Магадгүй насан туршийн худал хуурмагийг нөхөхөд хангалттай үнэнийг.

...Нэхэгч болон Цагаан Цамхагт зориулсан бичээсүүдээс өөр юуг ч Санни орчуулж чадсангүй. Гэсэн ч тэр Хөндий уулс, Бэхлэлт, Рейвэнхарт, Шуургат Тэнгис дээгүүр хөвөх хөлөг онгоц, мөн зүүн зүгт орших нууцлаг пирамидыг дүрсэлсэн үл таних бичээсүүдийн өчүүхэн ч гэсэн нарийн ширийн бүхнийг цээжилжээ.

'Бодит ертөнцөд буцаж очоод Багш Жулиустай уулзах хэрэгтэй. Тэр энэ бичгийн талаар ямар нэг юм мэддэг л байлгүй дээ?'

Газрын зургийг бодсоор Санни бичээсийн танхимд орж, нүдээ анин, Хар Цамхгийн зургаа дахь давхар луу хүргэдэг шатны үүд хүртэл алхав.

Хамгийн сүүлчийнх нь.

Чулуун нуман хаалгатай танхимд ормогцоо тэр тайвширсан янзтай санаа алдав. Аймшигт бичээсүүдээс ялгардаг дарамт эцэстээ алга болж, оюун ухааныг нь амраасан ч тэднээс үүдэлтэй толгойны өвдөлт хэдэн минутын турш үргэлжлэх нь тодорхой байлаа.

Санни сууж, нуруугаа хананд налан, бүрэн сэргэхээ хүлээнгээ нуман хаалга руу ширтэв.

Агуу суваргын хамгийн дээд давхар бусад зургаан давхартай харьцуулахад тийм ч том биш байв. Энэ нь ердөө дугуй хэлбэртэй нэгэн том танхим бөгөөд бараг бүхэлдээ хоосон ажээ. Дотор нь байсан цорын ганц зүйл нь тэр нуман хаалга байв.

Тэр нь өндөр бөгөөд Хар Цамхгийн бусад хэсэгтэй адилхан материалаар бүтээгджээ. Үнэндээ энэ нуман хаалга баригдсан мэт харагдсангүй. Харин ч яг л хар чулуунаас ямар ч зааггүйгээр шууд урган гарсан мэт байлаа. Яагаад ч юм танхимын голд хаалганы амсар босгочхоод, дараа нь хаалгаа бэхлэхээ мартчихсан юм шиг харагдана.

Энэ бол Саннигийн зугтах цорын ганц найдвар байлаа.

Тэр хэрхэн энэ гарцыг ажиллуулах талаар бодон удаан ширтэв.

Өмнө нь тэр нуман хаалгыг идэвхжүүлэхийн тулд юу эсийг туршиж, түүнийг хүрээлсэн бичээсүүдийн тойргийг ч судалж үзсэн байв. Гэвч хийсэн бүхнийх нь аль нь ч үр дүнд хүргэсэнгүй.

Гэхдээ саяхан Мордреттой хийсэн яриа Саннид нэгэн санаа төрүүлжээ.

Мордрет юу гэж хэлсэн билээ? Доод ертөнцийн Ханхүү бол нэг ёсны тэнгэрлэг дархан байсан. Юмс бүтээгч... гэхдээ бас бодит хэрэг дээр төвлөрдөг нэгэн. Тэр гарт байгаа бүхнээ ашиглаж, хамгийн энгийн шийдлийг сонгодог байсан гэж.

Энэ нь Саннигийн аль хэдийн мэддэг байсан бардам хагас бурхны тухай ойлголтыг бараг баталж өгч байлаа. Эцсийн эцэст Чулуун Гэгээнтэн болон түүний төрөлтнүүдийг Доод ертөнцийн Ханхүү бүтээсэн.

Эргээд бодоход Санни тэр гавьяаны цар хүрээг бүрэн ойлгож чадаагүй байжээ.

Амьд оршихуйг юу ч үгүйгээс бүтээнэ гэдэг... бүр бүхэл бүтэн нэгэн төрөл зүйлийг. Үнэхээр тийм зүйлийг зөвхөн бурхан л хийж чадна гэж сонсогдохгүй байна гэж үү?

Гэвч Доод ертөнцийн Ханхүү бурхан биш байв. Тэр бол хагас бурхан, доод түвшний тэнгэрлэг оршихуй. Чулуун Гэгээнтэн болон түүний ард түмнийг бүтээсэн нь жинхэнэ бурхдад өөрийгөө тэднээс өчүүхэн ч дутахгүй гэдгийг харуулах гэсэн арга нь байсан юм болов уу? Эсвэл өөр хүсэл тэмүүлэл түүнийг хөтөлсөн юм болов уу?

'Бурхад яаж хүлээж авсныг мэдэх юмсан...'

Багш Жулиус хагас бурхдыг гарал үүсэл нь үл мэдэгдэх, хачирхалтай хүч чадлынх нь улмаас айдас төрүүлдэг аймшигт оршихуйнууд гэж дүрсэлж байсан. Тэдний нэг нь зөвхөн бурхдын хийж чадах ёстой зүйлийг бүтээсний дараа юу болсон бол? Чулуун Гэгээнтний Сүүдрийн хувилбар байх үеийн тайлбарт өөрөө болон төрөлтнүүд нь амар амгаланг авчрахын тулд бүтээгдсэн ч оронд нь төгсгөлгүй дайнд төрсөн гэж бичигдсэн байсан...

'Хм.'

Гэхдээ энэ нь гол асуудал биш байлаа. Гол нь Чулуун Гэгээнтэн чулуугаар бүтээгдсэн явдал юм. Санни үүнийг түүний бүтэц зохион байгуулалтын салшгүй хэсэг, амьд хөшөөнүүдийн талаар бүтээгчийнх нь төсөөллийн үндсэн хэсэг гэж үргэлж боддог байв. Магадгүй тэднийг илүү хүчирхэг, эсвэл устгахад илүү хэцүү болгохын тулд.

Гэвч шаазан хүүхэлдэйнүүдийг харж, Мордреттой ярилцсаны дараа Санни үүндээ тийм ч итгэлтэй байхаа больжээ. Эвдэрсэн хүүхэлдэйнүүдээс харахад Доод ертөнцийн Ханхүүд бүтээлүүдээ ямар материалаар хийх нь нэг их чухал байгаагүй бололтой.

'Гарт байсан зүйл... хамгийн энгийн шийдэл...'

Чулуун Гэгээнтэн чулуугаар бүтээгдсэн нь... зүгээр л Хөндий уулсад туршилтандаа ашиглах чулуу маш их байсан болохоор юм гэж үү? Эцсийн эцэст тэнд чулуунаас өөр юу ч байгаагүй.

'Тэр... арай тийм байж болохгүй биз дээ?'

Гэвч ямар нэгэн байдлаар Санни үнэхээр тийм гэдэгт итгэж байлаа.

Тэр Гэгээнтэн рүү хараад хэдэнтээ нүдээ анив.

'...Залхуу новш!'

Санни чичирч, тэрхүү сүр хүчтэй хагас бурхныг ингэж доромжилсон бодлынхоо төлөө аянгад цохиулах шахам хүлээлээ. Юу ч болоогүй тул тэр толгой сэгсрээд бодолдоо дахин төвлөрөв.

Хөндий уулсад чулуу элбэг байсан ч Хар Цамхгийн эргэн тойронд юу ч байгаагүй. Харин өнгөрсөн үед ямар байсан бол? Доод Тэнгэрт Доод ертөнцийн Ханхүү амьдарч байх үед энэ цамхгийн эргэн тойронд юу хамгийн их байсан бол? Тэр шидэт хөдөлгүүрүүдээ ажиллуулахдаа юуг ашигладаг байсан бол?

Эцсийн эцэст энэ суваргыг тэнгэрлэг дөл хураан авахын тулд барьсан шүү дээ.

Толгойны өвдөлт нь эцэстээ намдсаныг мэдэрсэн Санни босож, нуман хаалга руу алхав. Дараа нь тэр Хэрцгий Харцыг дуудан, [Харанхуй Толь] шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлж, Сүнсний мөн чанараа түүнд юүлэн, мөнгөлөг ир нь нүд гялбам цагаан гэрлээр бүрхэгдэхийг ажиглав.

Тэгээд тэр хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст бараан жадны үзүүрийг хүйтэн хар чулуунд зөөлөн хүргэлээ.

...Тэр даруйд түүний сүнсэн доторх үерийн хаалт нээгдсэн мэт болов. Сүүдрийн Мөн Чанар Хэрцгий Харц руу урсаж, түүгээр дамжин тэнгэрлэг дөл нуман хаалга руу цутгав.

Санни ганхлаа.

Ердөө хэдхэн секундын дотор түүний бүх мөн чанар шавхагдав.

Гэсэн ч... гарц нээгдсэнгүй.

Харин танхимд ямар нэг зүйл өөрчлөгджээ.

Обсидиан нуман хаалгыг хүрээлсэн бичээсүүдийн тойрог бүдэгхэн анивчсан гэрлээр цацарч эхлэв. Тэр гэрэл маш бүдэг, бараг үл үзэгдэм байсан ч ямар ч эргэлзээгүйгээр үнэхээр байлаа.

Санни бичээсүүдийг удаан ширтсээр байгаад, дараа нь нүүрэнд нь өргөн инээмсэглэл тодров.

"…Олчихлоо!"