Нэгэн цагт сүр жавхлантай байсан барилгуудын балгасаар хүрээлэгдсэн харанхуй талбай дээр харгис тулаан төгсгөлдөө хүрч байлаа. Талбайг хамгаалж байсан сүрлэг харуулуудын үлдэгдэл хүйтэн чулуун зам дээр хэвтэж, өршөөлгүйгээр үйрэн бутарсан байв.

Санни цочирдон нүдээ анив.

'Тэд үнэхээр ялагдчихлаа.'

Тэр үнэхээр гайхаж байв. Талбайг хамгаалж байсан амьд чулуун хөшөөнүүд тун чанга хатуу дайснууд байсан. Хараалд автсан хотын Хар дарсан зүүдний мангасууд дундаа тэд биений хэмжээ, цэвэр хүчээрээ хамгийн аймшигтай нь биш ч гэлээ, тэдний этгээд бие гайхалтай тэсвэртэй, бараг сүйрлийн хэмжээнд хүрэх цохилтыг ч даах чадвартай байв.

Түүнчлэн эдгээр чулуун дайчид сахилга баттай, зэвсэг хэрэглэхдээ гаргууд, үнхэлцэг хагартал аюултай. Тэд хөдөлгөөнөө төгс уялдуулж, тактик стратеги ашиглан өөрсдөөс нь хавьгүй илүү хүчтэй дайснуудыг чимээгүйхэн дарах чадвартай. Тоо томшгүй олон мангас тэдний илдэнд унасан билээ.

Тиймээс Санни эдгээр хачин амьтадтай мөргөлдөхөөс үргэлж зайлсхийдэг байсан. Тэд зэрэглэлээрээ Нүгэлт биш ч гэлээ, чулуун сүнснүүд нь болгоомжлох хангалттай аюул байв.

Гэвч одоо энэ талбайн эзэмшигч солигдох гэж байлаа.

Өмнөх эзэд нь үйрч бутарсан хэлтэрхий болон хэвтэнэ. Үхэлд хүрэхдээ тэд яг л эвдэрсэн хөшөөнүүд шиг харагдаж байв. Эзэд нь устмагц, тэдний төмөр хуяг, зэвсэг хүртэл чулуу болон хувирчээ.

Талбай даяар ийм чулуун овоолго тав, зургаагаар тархсан байхад, довтлогчид ердөө гуравхан дайрагчаа алдсан бололтой үүнд өмнө нь барилгыг нураан шидэгдсэн аварга биет мангас ч багтана. Тэдний бие тус бүр харанхуй чулуун зам дээр жижиг толгод шиг сүндэрлэж байв.

Довтлогчид нь Саннигийн өмнө нь огт харж байгаагүй төрлийн Хар дарсан зүүдний мангасууд байлаа. Эдгээр шинэ аюулт амьтад нь зузаан давтмал төмрөөр хуяглагдсан, аварга аалз мэт харагдана. Тэд аймшигтай хурд, хүчээр хөдөлж, алхам тутамдаа чулуун замд ан цав гаргана.

Одоогоор талбай дээр тэднээс хоёрхон нь үлдэж, ганцаараа амьд үлдсэн чулуун дайчныг тойрон эргэлдэж байв.

Амьд чулуун хөшөөнүүдийн сүүлчийнх нь эмэгтэй бололтой. Аалзнуудтай харьцуулахад тэр бараг инээдэмтэй жижигхэн, Саннитэй ойролцоо өндөртэй байв. Энэхүү гоолиг чулуун амьтан сэлэм, дугуй бамбай барьж, ихэнх биеэ халхалсан хуяг өмссөн бөгөөд зөвхөн нүд нь ил байлаа. Эсрэгээрээ нүд гэж хэлэхэд бэрх, нүдний оронд улаан дөл дүрэлзсэн хоёр бадмаараг байв.

Түүний хуяг, зэвсэг бүгд хар өнгөтэй, үл мэдэгдэх, гайхалтай хүнд чулуун маягийн хайлшаар цутгасан мэт. Мэдээж хэрэг, үнэн хэрэгтээ тэд эзэмшигчтэйгээ ижил чулуунаас бүтсэн байв. Гэвч энэхүү Хар дарсан зүүдний мангасын боржин биеийг махтай төстэй болгосон харанхуй хүч нь чулуун хуяг, зэвсгийг нь төмөр мэт болгожээ.

Одоогоор амьд чулуун хөшөө бамбайгаа өргөж, сэлмээ түүний ирмэг дээр амраан зогсоно. Толгойгоо бага зэрэг гилжийлгэн, хоёр аалзан мангасын хөдөлгөөнийг бадмаараг нүдээрээ дуугүй ажиглаж байлаа.

Санни яг таг мэдэхгүй ч эдгээр аалзнуудыг хоёуланг нь Нүгэлт түвшний араатан гэж таамаглав. Ямартай ч чулуун эмэгтэй сүйрэх нь тодорхой. Дайснууд нь түүгээр зүгээр л тоглож, эцсийн цохилтоо өгөхөөсөө өмнө олзныхоо арчаагүй байдлыг таашааж байлаа.

Түүнд бол энэ нэг их хамаагүй. Үнэндээ тэр харин ч энэ үзүүлбэрийг хүлээж байсан юм. Хар дарсан зүүдний мангасууд хоорондоо нэгнийгээ хядаж байгааг харах нь түүний хамгийн дуртай зугаа, бас хамгийн сайхан зүйл гэвэл түүнд хэн ялах нь огт хамаагүй.

'За, одоо дуусгаач!'

Гэвч дараагийн агшинд тэр гайхшрав. Хачирхалтай эргэлтээр чулуун мангас эхэлж довтлов. Бамбайн ирмэгт сэлмээ хоёр удаа тайван цохин дуугаргаад, тэр хатуу шийдэмгий байдлаар урагш шурган орлоо.

Түүний онилсон аалз хариу үйлдэл үзүүлэхэд ганцхан агшин хоцорчээ. Гэсэн ч биеийн давуу бүтэц нь түүнийг гэнэтийн дайралтыг харгис цохилтоор тосох боломж олгов. Нэг хөл нь урагш шидэгдэн, довтолж буй амьд чулуун хөшөөний биеийг үйрмэг болгохоор заналхийлэв.

Жижиг биетэй чулуун дайчин цохилтыг сэлмээрээ зайлуулж, дараа нь бүх жин, хүнийх гэхээргүй хүчээр шингээн дугуй бамбайгаар аалзыг балбалаа.

Санни нүдээ анив. Нүгэлт араатны аварга бие арагш шидэгдэн, газар ойчив.

Хар сэлэм даруй эрчлэн, аалзны хэвлий дундуур цохилтын долгион нэвтрүүлэв. Цохилтууд төмөр хуягт бороо мэт асгарч, талбайг төмөр тачигнах дуугаар дүүргэлээ. Чулуун дайчин богино хугацаанд аль болох их хохирол учруулахын тулд сэлэм, бамбай хоёрыг харгис хэрцгийгээр ашиглан дайрч байв.

Мангасын зөөлөн дотор эрхтнийг хамгаалж байсан төмөр хуяг ан цавтах мөчид, хоёр дахь араатан тулалдаанд орж ирлээ. Үүний дараах цус асгаралт жинхэнэ аймшиг байв.

Аалзнууд илт хурдан, илүү хүчтэй байсан ч, тууштай чулуун сүнс хэсэг хугацаанд тэдэнтэй эн тэнцүү байж чадлаа. Түүний дийлдэшгүй зориг, өршөөлгүй шийдэмгий байдал нь аймшигт амьтдыг хүртэл тээнэгэлзүүлэхэд хүргэв. Цусанд шунасан хядлагын машин шиг үхлийн нарийвчлалтай хөдөлж, амьд чулуун хөшөө өөрийгөө хамгаалахаас бүрэн татгалзан, дайснуудаа зовоохыг л зорьж байв.

Тэр тэднийг өөртэйгөө хамт булш руу чирэхээр шийдсэн мэт санагдана.

Удалгүй түүний биед авсан аймшигт шархнууд хуримтлагдаж, чулуун амьтныг гажууд, хар бараан урлагийн сүйтгэгдсэн бүтээл мэт харагдуулж байв. Гэвч аалзнууд ч дээрдсэнгүй. Тэдний өмхий цус хаа сайгүй асгарч, талбайг бүхэлд нь улаанаар будна. Тасарсан гар мөч, хагарсан төмрийн хэлтэрхийнүүд газар дүүрч, үхсэн чулуун дайчдын бутарсан үлдэгдэлтэй холилдоно.

Эцэст нь нэг аалз хүндээр газар унаж, татганан, сүүлчийн амьсгалаа авав. Үлдсэн араатан ганхаж буй чулуун мангас руу дайран орж, тоо томшгүй олон нүд нь уур хилэнгээр дүрэлзэж байлаа.

Хар дугуй бамбай сүүлчийн удаа өргөгдөөд, дараа нь хажуу тийш нисэн одов. Бат бөх амьд чулуун хөшөөний баруун гарын хамт тасран хаягджээ. Гэвч яг тэр агшинд түүний сэлмийн ир аварга араатны гавлыг нэвт сүлбэн, амийг нь тасаллаа. Үүний дараах мөчид л чулуун дайчны бие бутарч, жинхэнэ чулуу болон хувирсан юм.

Санни толгой сэгсрэв. Ямар гайхалтай дүр зураг вэ! Ердийн нэг Сэрсэн амьтан хоёр Нүгэлт араатныг хороочихлоо… Шөнө Дундын Хэлтэрхий энэ догшин эцсийн зогсолтыг харсан бол ихэд таалах байсан даа.

Бодох нь ээ, энэ бол бараг санаанд оромгүй хэрэг. Гэвч гоолиг чулуун дайчин энэ цуст гайхамшгийн төлөөсийг маш өндөр үнээр төлжээ.

Дахин ганхсаар, тэр хүндээр газар унав. Илэрхий дууссан байлаа.

Харанхуй талбайн эзэмшлийн төлөөх тулаан ийнхүү өндөрлөлөө.

Хэн ч ялсангүй.