344-р бүлэг : Гуниг, шаналал, уур хилэн

Ан цавын ирмэгээс аажмаар холдон алхсаар Санни Нефисийн эсрэг талд зогсож, түүн рүү ширтэв.

Түүний харанхуй нүдэнд хүйтнээс өөр юу ч байсангүй.

"Тэгэхээр… энэ бүхний төгсгөл ийм байна гэдгийг бид аль эртнээс мэдэж байсан биш үү?"

Нефис хэсэг түүн рүү ширтэж байснаа гашуун инээмсэглэл тодрууллаа.

"…Мэдэж байсан."

Үнэхээр тэд мэдэж байсан.

Касси харсан зөгнөлийн утгыг Санни анх ойлгосон тэр аймшигт өдрөөс эхлэн, нэг өдөр амьд үлдэхийн тулд Нефисийг алахаас өөр аргагүй болно гэж тэр таамаглаж байсан.

Энэ бол тэр ухаан санаагаа алдах эрсдэлтэй байсан ч зайлсхийж, нууцалж ирсэн үнэн. Тэр Харанхуй хотод ганцаараа саруудыг өнгөрөөж, мангас агнан, аажмаар өөрөө тэдний нэг болон хувирч байсан хамгийн сүүлчийн бөгөөд хамгийн тэсвэрлэшгүй шалтгаан.

Хүн хайртай нэгнээ нэг өдөр алах болно гэдгээ мэдсээр хэрхэн эвлэрдэг юм бол?

…Мэдлэг гэдэг үнэхээр энэ дэлхийн хамгийн хүнд зүйл ажээ.

Бүх зүйл эхэлж байсан тэр үед, Харанхуй хотоос хол, тэд Улаан цамхаг оршдог гэдгийг ч мэдэхээсээ өмнө Касси тэдэнтэй аймшигт зөгнөлөө хуваалцсан.

Тэр хэлсэн.

"Эхэндээ би… хязгааргүй харанхуйг долоон лацны цаана хоригдож байхыг харсан. Харанхуй дотор асар том зүйл хөдөлж байлаа. Хэрвээ би түүнийг шууд харвал ухаан алдана гэж мэдэрсэн. Айж харж зогсох зуур лацууд нэг нэгээрээ хагарч, эцэст нь ганцхан үлдсэн. Тэгээд тэр лац ч бас хагарсан."

Зөгнөлийн эхний хэсэг нь Хиймэл нарны Сав галзуурч, бүхнийг залгигч хараал эртний долоон баатрын бүтээсэн шоронгоос суллагдсан өдрийг дүрсэлсэн.

"Би цайзыг дахин харсан. Гэхдээ энэ удаа шөнө байсан. Хар тэнгэрт ганц од гэрэлтэж, түүний гэрэлд цайз гэнэт галд автаж, хонгилуудаар нь цус урсаж байлаа. Алтан хуяг өмссөн цогцос хаан ширээнд сууж, хүрэл жадтай эмэгтэй мангасуудын давалгаанд живж, нэг нумчин унаж буй тэнгэрийг сумаар сүлбэх гэж оролдож байгааг харсан."

Хар тэнгэрт ганцаараа гэрэлтэж байсан од бол Нефис, сүйрлийн өөрчлөлтийн элч. Тэр Гэрэлт Цайзын хонгилуудыг цусаар дүүргэж, эзэн нь болсон, дараа нь шатаж сүйрэхийг нь харсан.

Алтан хуягт цогцос бол Нефисийн гарт амиа алдсан Ганлауг, цагаан хаан ширээндээ үхсэн.

Хүрэл жадтай эмэгтэй, цөхрөн тэмцсэн нумчин бол Улаан цамхагийн бүслэлтийн үеэр Хар дарсан зүүдний сүргийн эсрэг тэмцэж бараг үхэх шахсан Эффи, Кай хоёр.

"Эцэст нь би асар том, аймшигт улаан цамхаг харсан. Ёроолд нь долоон тасарсан толгой долоон түгжээг манаж байлаа. Харин оройд нь… үхэж буй сахиусан тэнгэр өлсгөлөн сүүдрүүдэд залгиулж байв. Тэр сахиусан тэнгэр цус алдахыг хараад би гэнэт… үгээр илэрхийлэхийн аргагүй үнэтэй зүйлийг надаас булаан авсан мэт санагдсан."

Долоон тасарсан толгой нь долоон түгжээг манаж байсан нь харанхуй тэнгисийг хөөн зайлуулахад Санни ашигласан Одны тамгыг ширтэж байсан аварга хөшөөдийн толгойнууд байв.

Харин зөгнөлийн сүүлчийн хэсэг… ойлгоход тийм ч хэцүү биш.

Нефис бол үхэж буй сахиусан тэнгэр, Кассигаас булаагдах үнэт зүйл. Харин Санни бол түүнийг залгих өлсгөлөн сүүдэр.

Тэр бол тэдний хувь тавилан.

"Дараа нь би маш их гуниг, шаналал, уур хилэн мэдэрсэн… үлдсэн ухаан минь хүртэл алга болох мэт. Тэгээд би сэрсэн… байх."

Энэ бол Касси хэлсэн хамгийн сүүлчийн үгс.

…Нефис рүү харан Санни санаа алдаад харцаа буруулав.

"Би чамд анхааруулж байсан биз дээ? Энэ түүх аз жаргалтай төгсөхгүй гэж. Эцэст нь зөвхөн гуниг, шаналал, уур хилэн үлдэнэ гэж. Чи надад юу гэж хариулснаа санаж байна уу?"

Энэ бол Неф түүнийг аянд нэгдэхийг хүссэн тэр өдөр хэлсэн үгс.

Тэр үед тэд эцэстээ дайсан болно гэсэн сэжиг нь аль хэдийн хүчтэй болж, бараг итгэл болон хувирсан байв.

Бараг… тэр хараал идсэн үг. Тэр үг түүнд өчүүхэн ч гэсэн найдвар өгч байсан. Түүний буруу байж магадгүй гэсэн найдвар.

Гэвч тэр найдвар байсан ч Санни энэ мөчид удаан хугацааны турш бэлтгэж ирсэн.

Тэр Нефисийн эсрэг тулалдах болно гэдгээ мэдэж байсан учраас Гэгээнтний арга барилыг өөрийн тулааны ур чадварт шингээж, өдөр шөнөгүй өөрийгөө хайрлалгүй бэлтгэл хийж байсан. Хэрвээ түүний цорын ганц чадвар нь өөрийнх нь заасан зүйл байвал, тэр яаж ялж чадах вэ?

Тиймээс л тэр Анчны хөшөөний оройд гарч, ганцаараа нэг шөнө өнгөрөөж, зайлшгүй ирээдүйд өөрийгөө бэлтгэсэн. Удахгүй Нефисийг алах болно гэдгээ хүчээр хүлээн зөвшөөрсөн.

Тиймээс л тэр Өөрчлөгдөж буй Одын шархыг эдгээх саналыг нь хүлээж аваагүй. Ирээдүйн алуурчныхаа төлөө тэр цагаан дөлний аймшигт шаналлыг тэвчихийг яаж зөвшөөрөх билээ?

Мөн тиймээс л тэр түүний нууц төлөвлөгөөнүүдийг мэдэх гэж оролдоогүй, хөлсний цэрэг, гаднын хүн хэвээр үлдэхийг сонгосон. Ямар ч байсан тэд энэ мөчид хүрч, хоорондоо тулалдахаас өөр аргагүй болно гэдгийг мэдэж байсан.

Хувь тавилан… түүнтэй тэмцэнэ гэдэг аймшигтай. Үүнийг тэр бусдаас илүү мэднэ.

Эцэст нь хувь тавилан үргэлж ялдаг.

Түүнийг ялах бараг боломжгүй.

…Нефис үл ялиг хөдөлж, түүн рүү харан, үл мэдэг гунигтай хоолойгоор хариулав.

"…Амьдрал бол түүх биш. Зөвхөн чамайг үхэхэд л төгсөнө."

Санни инээмсэглэв.

"Тэгэхээр… үхэхэд бэлэн үү?"

Өөрчлөгдөж буй Одын нүдний гүнд цагаан оч асахад тэр асуултанд хариулав.

"Харин чи өөрөө?"

Хариулахын оронд Санни Шөнө Дундын Хэлтэрхийг дуудаж, гараа өргөн тулааны байрлалд орлоо.

Түүний эсрэг талд Нефис ч мөн адил, нүд гялбам гэрлээс мөнгөн сэлмээ нэхэн гаргаж ирэв.

…Мэдээж, тэдний аль нь ч нөгөөгөө алахаар зорьж байсангүй. Ялагч нь Гарц руу орох хүртэл нөгөө нь амьд байх хэрэгтэй. Харин дараа нь ялагдагч хэр удаан амьд үлдэх вэ? Ялангуяа тэмцэх чадвараа бүрэн алдтал ялагдвал.

Үлдэх нь үхэл гэсэн үг.

…Эртний аварга цамхаг тэднийг тойрон нурж унахын ирмэг дээр ганхан байх тэр мөчид, Гэрлээс төөрөгч болон Өөрчлөгдөж буй Од илднүүдээ зөрүүлэхэд бэлдэв.