Санни хэзээ ч хэн нэгнийг, тэр тусмаа зуун гаруй цөхөрсөн хүнийг удирдана гэж төсөөлж байсангүй. Гэтэл одоо тэр яг ийм байдалд орчихоод байлаа.

Дээр нь бүр доромжлол нэмэх мэт, тэр үнэхээр энэ ажлын хамгийн тохирох хүн нь байв.

Удирдагчийн онцгой чанаруудаас болж биш, зүгээр л харанхуйд харж чаддаг учраас. Нефис сүнсийг устгагч гэрлийн туяануудыг өөр тийш нь татсанаас хойш тэр сүүдрээ чөлөөлж, урагш илгээн тандаж, Гарц хайж чадна.

Тиймээс Зүүдлэгчдийн Армийн үлдэгдлийг тийш нь чиглүүлж чадах хүн байвал тэр нь л байлаа.

'Яаж ийм болчихов оо...'

Дотоод түгшүүрээ гүн нууж, Санни өөрөөсөө туйлын итгэлтэй байдлыг л илэрхийлэн, хүн бүрийг өөрийг нь дагахыг хашхирч тушаав. Гайхалтай нь Нойрсогчид ямар ч эсэргүүцэл илэрхийлэлгүйгээр яг тэгж хийв.

'Итгэлтэй байдал гэдгийг чадвартай байдалтай амархан андуурдаг бололтой.'

Мэдээж, тэр Өөрчлөгдөж буй Одтой ямар нэг хэмжээгээр холбоотой нь ихээхэн тус болсон, ихэнх хүмүүс яг ямар холбоотойг нь бүрэн ойлгоогүй байсан ч гэсэн.

Кассигийн гарыг атгаад, Санни халхавчнаасаа үсрэн гарч, харанхуйн гүн рүү дээш сунасан өргөн, мушгирсан шүрэн үндэс рүү гүйв. Араас нь хөлийн чимээ дагаж буйг сонсож байлаа.

Зүүдлэгчдийн Арми дахин хөдөлгөөнд оржээ.

Үндэс рүү үсрэн гараад, Санни сүүдрээ урагш илгээж, ойртон ирж буй шүрэн големуудын давалгааг харлаа. Одоохондоо цаг байв.

Тэр урагш гүйж, шүрэн ургалтыг шат мэт ашиглав. Дараагийн агшинд тэр хашхирлаа:

"Арын эгнээнд байгаа хүмүүс! Зэвсгээ бэлд!"

Тэд тэгж амжих хооронд эхний эгнээнд байсан Нойрсогчид Санниг даган дээш авирлаа. Анхны големууд гарч ирэх үед бараг бүх хүн үндэс дээр гарч амжсан байв.

Шүрэн биет харанхуйгаас тээглэн гарч ирэнгүүт илдний гялбаатай тулгарлаа. Тэр даруй бутран унаж, бараг эсэргүүцэл үзүүлсэнгүй.

Гэвч дараагийн агшинд дахиад хэд хэд, дараа нь бүр олон гарч ирэв.

Нойрсогчид эхний давалгааг устгаж, хэдхэн хором хожоод дараа нь үндэс рүү үсрэн гарч, зугтан, удалгүй бусад амьд үлдэгсдийг гүйцэн нийлэв.

Тэдний тэргүүнд явж байсан Санни хэсэг тээнэгэлзэв. Сүүдрийнхээ ачаар тэдний өгсөж буй өргөн шүрэн ургалт удалгүй бараг босоо өнцгөөр дээш мушгирч, маш нарийсахыг мэдэж байлаа.

Аз болоход, хэдхэн метрийн зайд өөр нэг үндэс түүнийг огтолж, маш бага зайгаар тусгаарлагдан байрлаж байв.

Кассиг өргөж аваад тэр урагш алхаж, үсрэн нөгөө үндэс дээр буув. Дараа нь эргэж, өмнө явж байсан чиглэлийн эсрэг зүгт, гэхдээ мөн л дээш хөдөлж эхлэв.

Араас нь Нойрсогчид түүний үсрэлтийг давтав. Доор нь големуудын давалгаа аль хэдийн мушгирсан үндсүүдээр авирч, тэднийг хөөж эхэлжээ.

'Чөтгөр гэж. Авирч чаддаг юм байна шдээ!'

Тэр урагш гүйж, огцом налууг эсэргүүцэн тэмцэв. Гэтэл гэнэт зог тусан, дээш харав. Тэнд, хэдэн арван метрийн цаана Улаан цамхгийн хоосон орон зайг тойрон хүрээлсэн өргөн шат байлаа.

Түүн дээр өөр нэг големуудын бөөгнөрөл Зүүдлэгчдийн Армийн зүг давхиж байв. Улаан шүрэнгийн эмх замбараагүй бөөгнөрлөөс тоо томшгүй мушгирсан дүрсүүд гарч ирэн, тэдэнд хүрэх зам хайж урагшилж байлаа. Олонх нь ирмэгээс унаж, доош уналаа, газарт мөргөхдөө хэлтэрхий болон задран дэлбэрч байв.

Гэвч зарим нь яг түүний зогсож буй үндэс дээр унав.

Шүдээ зуун, Санни арагш харж, ойр хавьд нэг танил өндөр дүрс байгааг анзаарав. Эффи түүн рүү ядарсан харцаар ширтэн, албадан инээмсэглэл гаргав.

"Одоо дахиад юу вэ?"

Санни Кассиг газарт буулгаад, зөөлөн түлхэн анч эмэгтэй рүү ойртууллаа.

"Түүнийг харж хандаж өгөөч, за юу?"

Эффи гараараа дохин, ойлгосноо илэрхийлэв.

Санни тэднийг хэсэг ажигласнаа эргэж, Шөнө Дундын Хэлтэрхийг дуудав.

Хэдхэн секундын дараа тэр эхний големд хүрч, илдээрээ цавчлаа. Големын бие бага зэрэг эсэргүүцсэн ч жирийн амьтнаас илүүгүй байв. Түүний дайралтад бараг задран бутарч, амархан хагарсан шүрний овоо болон нурав.

'Гайгүй л юм...'

Сонирхолтой нь, Хараал түүнийг энэ аллагад баяр хүргэсэнгүй. Саннигийн таамагласнаар эдгээр нь жинхэнэ амьд биетүүд биш байлаа.

Энэ нь ажлыг бага зэрэг хялбаршуулах нь гарцаагүй.

Сүйрсэн бүтцийг өнгөрөн гүйж, Санни удалгүй дараагийнх руу дөхөж очоод Шөнө Дундын Хэлтэрхийн ишээр нэг цохиж, үндсээс түлхэн унагав. Големууд тийм ч аюултай биш байв.

Ядаж цөөн тоотой үедээ.

Тэр Зүүдлэгчдийн Армийг удирдан урагшилж, улам өндөрт өгсөж байлаа. Хэдэн минут тутамд тэд нэг үндсийг орхиж, нөгөөг ашиглах хэрэг гарна, заримдаа Улаан цамхгийн хананд энд тэнд байрлах хуучны чулуун шатаар дамжин шилжинэ.

Хэзээ нэгэн цагт хүний цувааны тэргүүн болон сүүл хэсэг хоёулаа шүрэн големуудын далайтай тулалдаанд татагдан оржээ. Харин дунд хэсгийнхэн зөвхөн дээрх шүрэн, чулуун давхар бүтцүүдийг анхааралтай ажиглаж, дээрээс юм унахгүй байхад л санаа тавих хэрэгтэй байв.

Гэсэн ч энэ тулаан тийм ч аймшигтай биш байлаа. Эдгээр бүтээлүүд нь өөрсдийн дүрийг дуурайлган бүтээсэн жирийн хүмүүсээс ч удаан, сул дорой, бараг оюун ухаангүй шахам. Одоогоор нэг ч хүн тэдний дайралтанд унаагүй байв.

...Гэхдээ энэ нь тоо томшгүй олон големуудын довтолгооноос амьд гарах амархан гэсэн үг биш.

Дээр, өндөрт, цагаан гэрлийн анивчлал аажмаар нэгэн тасралтгүй, цацран гэрэлтэх цагираг болон хувирч байлаа. Нефис эртний цамхгийн хамгийн оройд бараг хүрч яваа бололтой. Устгах туяанууд буцаж ирэн Нойрсогчдыг довтлоогүй нь тэр одоо ч амьд, Аюулын анхаарлыг өөр дээрээ татаж байгааг илтгэнэ.

'Хаана байна... хаана байна...'

Зүүдлэгчдийн Армийн тэргүүнд явж байсан Санни дахин нэг големыг огтолж, дотроо хараал шивнэлээ.

Тэр новшийн Гарц хаана байна вэ?!

...Тэгтэл яг тэр мөчид сүүдэр нь удаан хугацаанд хайж байсан зүйлээ эцэст нь оллоо.

Тэдний бодит ертөнц рүү буцах зам.