260-р бүлэг : Хэрхэн баатар болох вэ?
Үнэхээр Цамхагийн элчийн цайвар биеэр ийм их цус урсаж байсан учраас Цуст Сакуран зэрлэг нэмэгдэл асар хүчтэй болсон байлаа.
Өмнө нь Санни чулуу зүсэж байгаа мэт мэдрэмж төрж байсан бол одоо Шөнө Дундын Хэлтэрхий жигшүүрт амьтны хатуу махыг дундаж хүчээр л төвөггүй зүсэж байв. Мэдээж довтолгоо нь хар ган мэт хатуу өдөн хуяг руу биш, харин хэвлийн зөөлөн хэсэг рүү чиглэсэн нь ч бас нөлөөлсөн.
Тачи цайвар арьс, булчинг зүсэн, хэвлийг нь урж нээв.
Цус, гэдэс дотор, нойтон мах аймшигт шархнаас асгарч унах зуур Санни аварга биетийн доороос гулган гарч амжив. Яг жинд нь дарагдахаас өмнөхөн.
Гэсэн ч Цамхагийн элч хараахан үхээгүй байлаа.
'...Юу гэнэ ээ?! Хараал ид!'
Нуруугаараа эвгүй байрлалтай хэвтэж байсан Санни тэрхэн мөчид бараг хамгаалалтгүй үлдэв. Түүний тооцоогоор энэ цохилт амьтныг газар дээр нь алахгүй юм аа гэхэд хэдхэн мөчид царцааж, өөрт нь холдон аюулгүй зай авах хугацаа өгөх ёстой байв.
Гэвч тэр амьтан өвдөлт болон бүх амьд биед байдаг үхлийн айдсаас ангид мэт байлаа. Үхлийн шарх авсан хэр нь улам догширчээ.
Гэнэтийн дайралтад тэнцвэрээ алдсан Цамхагийн элч газар саван унав. Толгой нь хар элс мөргөж, элс агаарт суунаглан босов.
Тэгээд түүний дугуй хар хэрээний нүд Санни дээр түгжигдэн, хачин галзуурсан өнгөөр дүрэлзэв.
Өөрийгөө амжихгүйгээ ойлгосон Санни сандран өнхөрч бултахыг оролдлоо. Гэвч оройтсон байв.
Аймшигт арзгар хошуу нь цээжийг нь нэвт сүлбэхээр түүн рүү шунган ирэв.
'Хараал идсэн...'
Гэвч эцсийн мөчид хар цагаан дэгжин хуягтай хүний дүр гэнэт түүний өмнө гарч ирэв. Цацран гэрэлтэх илд саван бууж, хошууг үл ялиг хажуу тийш түлхэв.
Үр дүнд нь Цамхагийн элч Санниг алж чадсангүй.
Харин хошуу нь Оддын Гэрлийн Легионы хуягийг нэвт сүлбэж, Өөрчлөгдөж буй Одны мөрийг урж, зүүн гарыг нь бараг тас цавчив.
Нефис цус шүршүүлэн хажуу тийш шидэгдэж, жигшүүрт амьтан амаа ангайж дахин чих дүлийрэм чарлаан гаргав.
Хоромхон зуур цаг хугацаа удаашрав.
Нэг өвдөг дээрээ сөхөрч байсан Санни сүнслэг ногоон гэрлээр хүрээлэгдсэн илд Цамхагийн элчийн хүзүү рүү ойртож байгааг анзаарав.
Кастер хараалт амьтныг эцэслэхэд хэдхэн агшин үлдээд байлаа.
Гэвч түүнээс өмнө хүнд гурвалжин чинжаал агаарт гялсхийн, амьтны нүд рүү шигдэн, тархинд нь тултал нэвтэрчээ.
Цамхагийн элч хөдөлгөөнгүй болов.
Муухай хэрээ шиг толгой нь үл ялиг ганхав.
Хошуу нь ангайж, доторх хурц шүднүүд болон урт, нойтон, хүрэн улаан хэлийг ил гаргав.
Бараан харцаар мангасыг ширтсэн Санни Мөшгигч Өргөсний утсыг татав.
Гавлын дотор нь сүйрэл тархлаа.
Кунай буцах замдаа дугуй хар нүдийг урж тасдан, цус, яс, тархины хэлтэрхий цацруулсаар агаарт шидэгдэв.
Эцэст нь амьтан татганан чичирч, газарт хүндээр нуран унав.
Нүд нь бүдгэрч, дараа нь гялбаагаа бүрэн алдлаа.
Саннигийн уруулын булан үл ялиг дээш өргөгдөв.
[Та Нүгэлт Мангас, Хараалт Зарлагчийг устгалаа.]
[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]
'За ашгүй дээ!'
[...Та Дурсамж хүлээн авлаа.]
Түүний бараан нүдэнд ялалтын гялбаа тодров.
───
Багийн байдал өрөвдөлтэй байлаа.
Эффигийн гарын яснууд өчүүхэн хэлтэрхий болон бутарч, хурц яснууд арьсыг нь цоолж гарсан байв. Хавирга, уушги нь ч бас гэмтжээ.
Кастерийн цээжин дээрх дөрвөн саврын шархнаас цус асгарсаар.
Кай Цусан Сумнаас болж хэт их цус алдаж, ухаан алдах ирмэг дээр ирсэн байв.
Нефисийн зүүн гар бараг тасарсан, биедээ арай ядан тогтож байлаа.
Түүнийг харах үнэхээр аймшигтай.
Чулуун Гэгээнтэн хүртэл хүнд гэмтжээ.
Зөвхөн Санни, Касси хоёр л бараг бүтэн үлдсэн байв.
Гэсэн ч энэ бүхэн үнэ цэнтэй байлаа.
Цамхагийн элч үнэхээр үхсэн.
Харин тэд амьд үлдсэн.
Хар элсэн дээр хэвтэж байсан Эффи гэнэт инээлээ.
Санни түүн рүү хачин харцаар харав.
"Ухаанаа алдчихаа юу? Юундаа инээгээд байгаа юм?"
Анчин мөрөө хавчаад, өвдөлтөөс болж ярвайв.
"Зүгээр л... бид одоо домогт баатрууд болсон уу, эсвэл зүгээр л домгийн хэмжээний тэнэгүүд үү гэж бодлоо. Гаднах суурингийнхан бүгд, цайзынхан ч гэсэн анхны багийн гайхамшигт гавьяаны тухай түүхийг хэдэн зуун удаа сонссон. Сэнтийн танхимд үүрээ зассан Цамхагийн элчийг устгасан тухай, тэр бүхнийг. Гэхдээ би өөрөө ийм боломжгүй зүйл хийнэ гэж нэг ч удаа бодож байгаагүй."
Тэр хэсэг чимээгүй болов.
Дараа нь аяархан нэмж хэлэв.
"Сонин юм."
Санни түүний мэдрэмжийг бага зэрэг ойлгож байлаа.
Гэхдээ үүнийг хэзээ ч хүлээн зөвшөөрөхгүй.
Түүний нэрийг "баатар" гэсэн үгтэй нэг өгүүлбэрт хамт дурдахыг тэр хүсдэггүй байв. Туулсан бүхний дараа Санни энэ үгэнд бараг харшилтай болсон.
Тэр санаа алдан:
"Домгийн баатар яаж болдгийг мэдэж байгаа биз дээ? Маш амархан. Эхлээд солиотой зүйл хийдэг. Дараа нь үхдэг. Ялангуяа үхэх хэсэг нь хамгийн чухал. Тийм болохоор би хэзээ ч баатар болохыг хүсэхгүй."
Ингээд тэр босож, ядарсан хөдөлгөөнөөр тулааны Дурсамжуудаа болон Чулуун Гэгээнтнийг буцаав.
Касси, Санни хоёр л бүтэн байсан тул шархадсан хүмүүсийг арчлах ажил тэдэнд ноогдов.
Яг одоогийн нөхцөлд хийх зүйл нь ердөө нэг.
Нефис галаа дуудаж хүн бүрийг эдгээх хүртэл хэн ч үхэхгүй байхыг л баталгаажуулах.
Харин үүний дараа Нефис ухаан санаатай үлдэх эсэхэд Санни эргэлзэж байлаа.
Тэр удирдагч охин руу алхаж очоод суув.
Нэг харснаа асуулаа.
"...Чи тэнэг юм уу? Яагаад тэгсэн юм?"
Нефис хэвийн хайхрамжгүй төрхөөр түүн рүү харж, нуруугаа цэхлээд хэлэв.
"Юу гэсэн үг вэ?"
Санни санаа алдав.
"Яагаад шувуу бид хоёрын дунд орсон юм? Өөрийнхөө байдлыг хар."
Тэр Санни руу хараад нэг мөрөө үл ялиг өргөв.
"Би өөрийгөө эдгээж чадна. Чи харин чадахгүй."
Санни толгой сэгсрэв.
"Миний хуяг чинийхээс бүтэн хоёр зэрэглэлээр дээгүүр гэдгийг бас санаж байна. Магадгүй би тийм хүнд шархдах ч үгүй байсан."
Нефис хэсэг чимээгүй болов.
Тэгээд энгийнээр хэлэв.
"...Хэт эрсдэлтэй."
Санни өөрийн эрхгүй инээв.
"Бурхан минь. Би чамайг үнэхээр ойлгохгүй юм. Заримдаа аймшигтай зальтай байдаг хэр нь заримдаа итгэмээргүй гэнэн тэнэг. Огт утга алга."
Өөрчлөгдөж буй Од удаан хугацаанд хариулсангүй. Зүгээр л түүн рүү ширтсээр байв. Эцэст нь дуу нь урьдын адил тэгш өнгөөр хэлэв.
"Чи ч гэсэн ялгаагүй."