149-р бүлэг : Харанхуйд шумбагч
Санни хэсэг дуугүй байснаа санаа алдав.
"Эффи Ганлаугийг бараг үхэшгүйтэй адил гэж хэлж байсныг санаж байна уу? Тэр нь буруу байгаагүй. Зөвхөн Ганлауг Сүнсний мөн чанарыг бусдаас хавьгүй их шингээж, Хар дарсан зүүдний мангас болон Сэрэгчтэй тулалдах туршлагаараа Мартагдсан Эргийн хэнээс ч илүү гэдгээс гадна… үүнээс өөр нууц түүнд бий."
Нефис хөмсгөө атирууллаа.
"Аспект нь онцгой хүчтэй юм уу?"
Санни толгой сэгсрэв.
"Түүний Аспект бол усан дор амьсгалж, гайхамшигтай хурдтай хөдөлж чаддаг чадвар. Гэхдээ энэ нь одоо хэлэх зүйлтэй минь холбоотой."
Тэр тээнэгэлзэв.
"Ганлауг Харанхуй хотод ойролцоогоор найман жилийн өмнө ирсэн. Чадвар нь балгас дотор огт хэрэггүй байсан тул удалгүй гадуурхагдсан. Миний олж мэдсэнээр тэр үед Цайз дахь байдал бүр ч харанхуй байж. Хүч л бүхнийг шийддэг, хүчгүй хүн хүний тоонд ч орохгүй."
Санни дагжин чичрэв. Тэр үүнийг маш тод төсөөлж байлаа.
Энэ бол Гэрэлт Цайзын түүхэн дэх хамгийн хэрцгий, цус асгаруулсан үе байжээ. Эртний бэхлэлтүүдийг байлдан дагуулсан анхны бүлгийн сүүлчийн гишүүн амиа алдаж, Ганлауг эрх мэдлийг атгахаас өмнөх богино хугацаанд бүх зүйл солиорлын ирмэг дээр ганхаж байсан. Тэр новшийг яаж ч мууллаа гэсэн, ядаж л эндхийн хүмүүсийг бүрэн араатан болгохоос сэргийлсэн юм.
Санни үргэлжлүүлэв.
"Гэхдээ Ганлауг тэр стандартаараа ч галзуурсан байж. Учир нь тэр харанхуй тэнгист ан хийж эхэлсэн."
Өөрчлөгдөж буй Од нүдээ ирмэв.
"Юу гэнэ ээ?"
Санни толгой дохив.
"Тийм ээ. Бүрий болохоор хотын хэрмээс хар ус руу шумбан, үерийн урсгалд бут ниргэгдсэн Шүрэн ойн мангасуудаас Сүнсний хэлтэрхий түүж, гүнээс дөхөх аймшигт зүйлстэй уралддаг байж. Харин үүр цайхад ухарч буй тэнгист дахин шумбан, гүний оршин суугчдын алж орхисон амьтдын үлдэгдлээс мах түүдэг байсан."
Нефис чимээгүй ширтэв. Тэд хараалт тэнгисийн хар гадаргын доор нуугдах жигшүүрт оршихуйтай хоёр удаа тулгарч байсан бөгөөд тэр хоёр учрал сэтгэл, ухамсарт нь гүн сорви үлдээсэн. Өдөрт хоёр удаа, өдөр бүр ингэнэ гэдэг. Ганлауг үнэхээр солиот нэгэн байжээ. Гэхдээ тэр бас нэгэн төрлийн солиотой суутан байсан.
Санни гүнзгий амьсгаа авлаа.
"Ингэж л тэр цөхрөлд унасан гадуурхагдсан нэгнээс Гэрэлт Эзэн болсон. Нэг өдөр урсгалд татагдан, тэнгис татрахад үхлийн шархтай, амь тавьж буй аварга далайн мангастай таарчээ. Амьтан амьд байсан ч бараг л үхэх дөхсөн байв. Удалгүй Шүрэн ойн Сэгээр хооллогчид ирж найрлана гэдгийг мэдсэн тул Ганлауг хутгаараа яснаас нь мах огтолж эхэлсэн."
Тэр завсарлаад, хачин харанхуй өнгөөр хэлэв.
"Санамсаргүй тохиолдлоор тэр агшинд мангас аймшигт шархаа даалгүй үхсэн. Харин хамгийн сүүлд түүнийг зүссэн зүйл нь Ганлаугийн хутга байсан учраас Хараал аллагыг тооцсон. Тэгээд тэр аллага… түүнд нэг Дурсамж өгсөн. Ямар ч хүний зэвсэг маажиж ч чадахгүй гайхамшигт алтан хуяг."
Гүний оршин суугчдын талаар хэн ч ихийг мэддэггүй ч Санни, Нефис хоёр тэдний нэгийнх нь сэгээс хоёр хуягт центурион Дээд зэрэглэлийн хоёр Сүнсний хэлтэрхий гаргаж авч байсныг харж байсан. Энэ нь Ганлаугийн хуяг төрлийн Дурсамж Мартагдсан Эргийн бүх хүний Сүнсний цөмөөс дор хаяж гурван зэрэглэлээр дээгүүр гэсэн үг.
Тэдний эзэмшдэг зэвсэг төрлийн Дурсамжуудын ихэнх нь Идэвхгүй эсвэл Сэрсэн зэрэглэлтэй. Хэн нэгэн Нүгэлт амьтныг алж, Дэвшсэн зэвсэг олж авлаа ч тэр нь Дээд хуягт бараг нөлөөлөхгүй. Тэгээд тэр хараал идсэн хуяг сул цэг байхгүй.
Өөрөөр хэлбэл Ганлауг ялагдашгүй.
Санни санаа алдан:
"Тэр хуягтайгаа Харанхуй хотод буцаж ирээд, цөөн дэмжигч цуглуулж, замд нь саад болсон бүхнийг устгаад Цайзыг атгасан. Түүнээс хойш түүний ноёрхолд заналхийлж чадсан хүн байхгүй. Харин оролдсон хүмүүсийн гавал… тэнд байна. Цайзын хаалганы дээр гинжнээс дүүжлэгдэн, хүн бүрт харагдаж байгаа."
Нефис удаан хугацаанд дуугүй шалан ширтэв. Түүний царайд сэтгэл мохсон өнгө үзэгдэв. Эцэст нь асуув.
"Тэр хуяг ямар шинж чанартай вэ?"
Санни мөрөө хавчив.
"Хэн мэдэхэв. Мэдэх боломж олдсон хүн амьд үлдээгүй. Олны мэдэх цорын ганц зүйл нь алтан хуяг ямар нэгэн этгээд шингэн металлаар хийгдсэн, асар их сэтгэцийн дарамтын туяа цацруулдаг. Гэхдээ тэр ч бас бүрэн үнэн биш. Үнэндээ зөвхөн дуулганы нүүрэн дээр өөрийн тусгалыг харсан хүмүүст л нөлөөлдөг. Кассид огт нөлөөгүй."
Сохор охин хөмсгөө өргөв. Ганлаугийн дэргэд Кассиг эс тооцвол хүн бүр дарамтад ордгийг тэр одоо л мэдэж байлаа. Анх удаа түүний аймшигт Дутагдал давуу тал болжээ.
Энэ нь Саннид нэгэн үнэт нууцыг олж мэдэх боломж өгсөн. Гэхдээ баярлах зав байсангүй.
Энэ ярианы хамгийн чухал хэсэг ойртож байлаа. Тэр Өөрчлөгдөж буй Одыг Ганлаугийн эсрэг босох бодлоос нь заавал няцаах ёстой. Эс тэгвээс гурвуулаа үхлээр төгсөнө.
Санни түүнийг харан, аль болох төвийг сахисан өнгөөр асуув.
"Тэгэхээр чи юу гэж бодож байна?"
Өөрчлөгдөж буй Од хэсэг чимээгүй байснаа гэнэт хэлэв.
"Чамайг Цайзад байх зуур би ч бас нэг зүйлийг мэдэж авсан."
Санни хөмсгөө ялимгүй атирууллаа. Тэр ярианаас бултах гэж байна уу? Хүнд, тодорхой бус мэдрэмж төрөн асуув.
"Тийм үү? Юу юм?"
Гэвч дараагийн агшинд тэр өмнөх бүх санаа зовнилоо мартжээ. Учир нь Нефис түүний нүд рүү эгц харан хэлсэн юм.
"Энд нэг бодит ертөнц рүү хүргэх Гарц байдаг юм байна."
Саннигийн толгойд юм дэлбэрэх шиг болов.
"Юу гэнэ ээ… энд… энд Гарц байдаг гэж үү?"
Цочирдсон тэр Нефисийг том нүдээр ширтэв. Яаж ийм байж болох вэ? Яагаад хэн ч дурдаж байгаагүй юм бол? Үгүй, утгагүй. Хэрэв Гарц байсан юм бол хүмүүс яагаад Харанхуй хотод гацсаар байна вэ? Яагаад Эффи, Кастер хоёр гарах аргагүй гэж тэгтлээ итгэлтэй хэлж байсан юм?
Танил харанхуй түгшүүр зүрхэнд буулаа.
Өөрийгөө барихыг хичээн, Санни аажуухан хэлэв.
"Тэгвэл яагаад… яагаад хэн ч явж чаддаггүй юм бэ? Тэр хаана байдаг юм?"
Нефис цонх руу харж, хэдэн хормын турш дуугүй байснаа тэгш хоолойгоор хариулав.
"Хаана гэж бодоов? Мэдээж Улаан цамхагт."