210-р бүлэг : Өнгөрсний сүүдэр

'Онолын хувьд үхсэн гэж үү? Тэр юу хэлэх гээд байна вэ?'

Санни бусдыг ажиглан харвал тэд ч мөн адил эргэлзсэн байдалтай байлаа. Гагцхүү Кастер л ямар нэгэн зүйл мэдэж байгаа мэт харагдав.

Хэдхэн хором түгшүүртэй нам гүм ноёрхов. Эцэст нь энэ чимээг Өөрчлөгдөж буй Одын санаа алдалт эвдэв. Тэр тэдэн рүү харж, тайван дуугаар хэллээ:

"Миний ээж Хооснуудын нэг. Үнэндээ намайг тээж байхдаа Хоосон болсон юм. Тиймээс би түүнтэй жинхэнэ утгаараа хэзээ ч уулзаж байгаагүй. Зөвхөн түүний… биетэй л."

Нефис чимээгүй болов. Хэсэг хугацааны дараа түүний нүүрэнд үл таних инээмсэглэл тодров.

"Инээдтэй байгаа биз. Эмээ минь амьд байхад би тэр биеийг зүгээр л нэг цогцос гэж үзэхийг өөртөө сануулдаг байсан. Харин эмээ нас барж, бид хоёр л үлдсэний дараа… би бага зэрэг будилж эхэлсэн."

Нефис мөрөө хавчаад дахин өөр тийш харав.

"Ямартай ч, Эхний Хар дарсан зүүд рүү явахаасаа өмнө би өв хөрөнгөнөөс үлдсэн өчүүхэн мөнгөөр түүнийг Хоосонгуудыг асрах тусгай төвд VIP байранд оруулсан. Тэнд түүнийг маш сайн асарч байгаа. Гэхдээ… түүнийг ганцаараа байгаа гэж бодохоор надад таалагддаггүй. Тиймээс буцаж ирмэгцээ хамгийн түрүүнд хийх зүйл маань тэр. Түүн дээр очно."

Хэн ч юу ч хэлсэнгүй. Түүний үгс тэднийг гүнзгий цочроожээ.

Санни Өөрчлөгдөж буй Од руу ширтэн, эцэг эхийнхээ сүнсгүй хоосон бүрхүүлтэй хамт өснө гэдэг ямар байсныг төсөөлөхийг оролдлоо. Өдөр бүр тэр хоосон нүднүүдээр чам руу ширтэх үхлийн харц… үргэлж дээрээс чинь хар сүүдэр мэт нөмөрч, өнгөрсөн болоод ирээдүйг чинь зэрэгцүүлэн дагаж байх…

Магадгүй энэ нь Нефис Хараалыг тийм их үзэн ядах болсон шалтгаануудын нэг биз.

Агаар дахь хүнд уур амьсгалыг мэдэрсэн Өөрчлөгдөж буй Од тэдэн рүү харж, бараан инээмсэглэл тодрууллаа.

"Юу вэ? Та нар анх удаа Хоосноос төрсөн хүн харж байна уу? За яах вэ, гайхах зүйлгүй. Манайх шиг төрөл нэлээд ховор. Үнэндээ би өөртэйгөө адил нэгэнтэй хэзээ ч уулзаж байгаагүй."

Тэр санаа алдаад, хөлөө сунган гал руу ойртуулав.

"Тэгэхээр тийм байна, бас үсээ будуулах юм байна. Бодит ертөнцөд очоод хийх хамгийн эхний зүйл минь энэ."

Санни нүдээ ирмэв.

"...Үсээ будуулана гэж үү?"

Нефис толгой дохив.

'Тэр чинь яаж тэргүүлэх зорилт болчихов оо?'

Ямар нэгэн зүйлийг ойлгохгүй байгаагаа мэдэрсэн Санни толгойгоо маажаад асуулаа:

"Яагаад?"

Нефис түүн рүү гайхсан харцаар харлаа.

"Яагаад гэж юу гэсэн үг вэ? Би үүнд дассан биш, бас сонин санагддаг. Өөр шалтгаан хэрэгтэй гэж үү?"

Тэр түүн рүү эргэлзсэн байдалтай ширтэв. Үүнийг анзаарсан Өөрчлөгдөж буй Од хөмсгөө зангидан, дуу хоолойд нь үл ялиг хөгжилтэй өнгө нэмэгдэн:

"Санни… чи магадгүй миний үсний өнгө угийнх гэж бодоод байсан юм биш биз?"

Тэр хэсэг дуугүй байснаа амаа нээгээд буцаан хаав.

"...Угийнх биш гэж үү?"

Нефис түүнийг хэсэг ажиглан, хачин харцаар ширтсэний дараа гэнэт чангаар инээв.

Түүний инээд тунгалаг, цэвэр, сонсоход маш таатай байлаа. Санни бага зэрэг харамсан бодлоо, тэр урьд нь түүний инээдийг хэзээ ч сонсож байгаагүй юм байна.

Хэрвээ тэдний амьдрал өөр байсан бол хүмүүс Нефисийн инээдийг илүү олон удаа сонсох байсан даа. Гэвч тийм биш, цаашдаа ч тийм болохгүй биз.

Хэсэг хугацааны дараа Нефис түүн рүү харж инээмсэглэв.

"Санни, энэ чинь мөнгөлөг өнгө шүү дээ, Хараалын нэрээр хэлэхэд, хэн байгалиасаа мөнгөлөг үстэй байдаг юм бэ?"

Аз болж, яг тэр үед Кай түүнийг аварлаа:

"Үнэндээ би ч бас угийнх гэж бодсон. Аан… танд маш сайхан зохидог, хатагтай Нефис."

Өөрчлөгдөж буй Од түүн рүү үнэхээр гайхсан харцаар эргэж харав. Дараа нь Эффи рүү чимээгүй асуулт илгээв.

Анчин бүсгүй толгой дохилоо.

"Тийм ээ, би ч бас. Ер нь… та нарын тэр Өв залгамжлагчид юунаас бүтсэн байдаг юм, хэн мэдлээ."

Нефис хэд хэдэн удаа нүдээ ирмээд, будилсан байдалтай толгой сэгсрэв.

"Үгүй ээ… угийнх биш. Эхний Хар дарсан зүүдийн дараа ийм болсон."

Кай сониучирхан урагш бөхийв.

"Үнэхээр үү? Тэгвэл өмнө нь ямар өнгөтэй байсан юм?"

Тэр мөрөө хавчив.

"Хар. Энгийн үсний өнгө."

Дур булаам нумч түүн рүү ширтэж байснаа инээмсэглэв.

"Тэр ч бас танд зохих байсан, хатагтай Нефис. Би бүр төсөөлж байна."

Гэхдээ Санни төсөөлж чадсангүй. Өөрчлөгдөж буй Одыг тэр нүд булаам мөнгөлөг үсгүйгээр төсөөлнө гэдэг огт боломжгүй мэт санагдав. Тэр тусмаа хар үстэй байна гэдэг үү? Яаж ийм зүйл байж болох вэ?

'Тэгвэл аймшигтай буруу харагдах байсан! Тийм биз?'

Гэвч… амьдрал гэнэтийн зүйлсээр дүүрэн аж.

Өнөөдөр тэр өөрийгөө дэлхий дээр хамгийн сайн мэддэг гэж бодож байсан хүнийхээ тухай нэг биш, бүр хоёр цоо шинэ зүйлийг мэдэж авлаа.

Ийм зүйл тохиолдоно гэж хэн санах вэ?

'...Энэ далайн эргийн ангиудад зүгээр нэг нимгэн усны хувцаснаас өөр зүйл ч бас байдаг бололтой доо?'

───

Түүний дараа тэд хэсэг амарч, залхуутайхан ярилцсаар цаг өнгөрөөв. Гэвч удалгүй хүмүүс уйдаж эхлэв.

Үүнийг даван туулахын тулд Санни спортын тоглоом тоглох санал гаргалаа.

…Мэдээж түүний жинхэнэ зорилго нь маш үзэсгэлэнтэй залуусыг хөнгөн хувцастайгаар үсчиж, хоорондоо ноцолдохыг харах далд хүсэл огт байгаагүй. Огтхон ч биш.

Гэвч бүх зүйл түүний төсөөлснөөр болсонгүй. Төд удалгүй Санни хараал урсган, олс таталтын ширүүн тулаанд алтан олсноос амь тавин зууралдаж байлаа.

…Ядаж л ширүүн байх ёстой байсан. Гэвч бодит байдал дээр бол Эффи олсыг ганц гараараа зүгээр л барьчихсан, харин тэд дөрөв Санни, Касси, Кай, Кастер нар түүнийг хөдөлгөх гэж оролдсон ч ямар ч үр дүн гарсангүй. Эцэст нь анчин бүсгүй зүгээр л олсыг татахад тэдний бүх баг газарт савж унав.

'Энэ чинь… энэ чинь шударга бус!'

Сэтгэл хангалуун инээмсэглэсэн Эффи дөхөж ирээд, түүний дээр сүндэрлэн зогсов. Гараа ташаандаа авч, Санни руу доош харснаа ёжтой инээмсэглэв.

"Сул дорой юм. Хэзээнээс ийм зориггүй болчихов, тагжгар аа?"

Дараа нь тэр нүдээ ирмэн, тоглоомтой өнгөөр хэлэв:

"Сүмд байхдаа чи илүү сайн байсан шүү дээ. Тэр тусмаа удаан тэсвэрлэдэг байсан…"

Санни нүүр нь час улайж, шүдээ зуун:

"Дуугүй бай! Хүмүүс буруу ойлгоно!"

Анчин бүсгүй цочирдсон мэт харав.

"Буруу ойлгоно гэж? Чи юу… өө!"

Тэр айсан дүр үзүүлэн амаа гараараа дарлаа.

"Чи… ямар завхарсан амьтан бэ?! Би бэлтгэлийг хэлсэн шүү дээ! Чи бэлтгэл хийж байхдаа л!"

Санни амаа ангайсан чигтээ итгэж ядан ширтэж байхад Эффи хөхрөн инээгээд, эргэж харан чангаар инээв. Толгой сэгсэрсээр, хөгжилтэй инээмсэглэн холдон алхлаа.

'...Дахиж хэзээ ч спортын тоглоом тоглохгүй! Ямар ч байсан тэр гайтай төвөг удагч бүгдийг нь ялна!'

Түүнд илүү дээр санаа бодож олж сурах хэрэгтэй байлаа...