247-р бүлэг : Манан
Чулуун овооны эргэн тойронд зогссон багийнхан гунигтай, нухацтай төрхтэйгөөр түүнийг ширтэж байлаа. Харин Касси л тэднээс нүүр буруулан уулын энгэр өөд харж, сэтгэлээ нуухыг хичээж байгаа мэт харагдана.
Одоо тэд юу харж байгаагаа ойлгосон тул уур амьсгал гэнэт хүнд, гунигтай болов. Мартагдсан Эрэг дээр гацсан хүмүүс үхэл, эмгэнэлт явдалд дассан ч хүний хөл хүрэх ямар ч газаргүй энэ алс бөглүү нутагт, Зүүдний ертөнцийн харь саарал тэнгэрийн доор орхигдсон ганцаардмал булштай таарах нь зүрх шимшрэм байлаа.
Тэдний хэн нь ч анхны багийн Зүүдлэгчидтэй уулзаж байгаагүй. Гэвч тэдний домогт амжилтуудын сүүдэр дор амьдарч, хийсэн үйлсийнх нь тухай удаан сонссоор ирсэн болохоор энэ булш яг л өөрсдийнх нь нэгнийх мэт санагдана.
Гэрэлт Цайзын хатуу, дарамттай бодит байдалд амьдрахдаа энэ хараал идсэн ертөнцөд бүгд нэг л хүн төрөлхтөн гэдгээ мартах амархан. Харин энэ нам гүм булшны өмнө үнэн тод, хурц илэрч байв. Тэд л ганцаараа, Хар дарсан зүүдний мангасуудын төгсгөлгүй давалгааны эсрэг зогсож байна. Алдагдсан хүний амь бүр тэднийг бүхэлд нь сулруулдаг.
Санни санаа алдаад, овоон дээрх нэг чулуунд сийлсэн үгсийг анзаарав. Тэр бичээсийг ойлгоход багагүй хугацаа орсон нь түүний дассан Бичээс биш байсантай холбоотой. Харин энгийн хүний хэлний үсгээр бичигдсэн байлаа. Энэ орхигдсон газарт бүр ч этгээд, харь мэт харагдана.
Үл мэдэгдэх аргаар чулуунд сийлсэн, өөр тэмдэггүй булш дээр ганцхан өгүүлбэр үлджээ.
"Түүний хар дарсан зүүд дууссан"
Хүндхэн сэтгэлээр Санни энэ үгийг дотроо хэдэнтээ давтав. Ийм цөөн үг ийм их утга агуулж чадна гэдэг хачирхалтай. Тэд толгойд нь цуурайтан, удаан тогтож, гүн гунигт ул мөр үлдээв.
'…Амар тайван нойрсоорой, хэн ч байсан. Би… одоо чиний зүүд амттай, тайван болсон гэж найдаж байна.'
Ингээд тэр эргэж харан, шүдээ зуулаа.
Тэдний өөрсдийнх нь хар дарсан зүүд хэзээ дуусах бол?
Багийн бусад гишүүд чимээгүй бодлоосоо аажмаар гарч байв. Кай санаа алдаад Өөрчлөгдөж буй Од руу харахад нүүрэнд нь гуниг тодорчээ.
"Тэгэхээр… бидний хайж байсан зүйл энэ байх. Анхны эзэн болон түүний баг энэ замаар гарцаагүй явсан. Харин одоо яах вэ?"
Нефис булш руу сүүлчийн удаа хараад, сэтгэл татам харваач руу эргэв.
"Энд ойролцоо хуучин уурхайн орц байх ёстой. Касси харснаар бол тэд тийшээ орсон."
Санни хөмсгөө зангидлаа. Түүний хэлсэн зүйлд ямар нэгэн тайлбарлахад бэрх таагүй мэдрэмж төрөв. Яагаад?
Тэр толгойгоо эргүүлэн, бага зэрэг холоос чимээгүй зогсож буй Касси руу харлаа. Сохор охин уулс руу харж, налуугаар доош урсан, хөндий рүү дөхөж буй цагаан мананг ажиглаж байгаа мэт.
Тэр сүүлийн үед хэтэрхий чимээгүй байсан.
Гэнэт зүрхийг нь муу ёрын мэдрэмж атгах шиг болоход Санни Нефис рүү дохин анхаарлыг нь татав. Өөрчлөгдөж буй Од хөмсгөө зангидсанаа түүний харцыг даган хараад, царай нь үл ялиг хувирав.
Тэр найз руугаа очиж, болгоомжтой мөрөн дээр нь гараа тавив. Тэр даруй Касси цочин, эргэн харахад царай нь цонхийжээ.
"…Касси? Чи ямар нэг юм харсан уу?"
Сохор охины нүүрэнд айдас тодхон бичигдсэн байлаа. Хэсэг хугацаанд тэр зүгээр л амьсгаадан, өөрийгөө барихыг оролдож байв. Эцэст нь тэр намуухан боловч тогтвортой дуугаар хэлэв.
"Манан… манан ирэхээс өмнө бид газар доогуур орох ёстой. Үгүй бол… бид бүгд үхнэ!"
Нефис Кассиг дахин асууж цаг алдсангүй. Тэр даруй эргэн хашхирлаа.
"Санни, Найт! Уурхайн орцыг ол, хурдан!"
Хормын дараа Кай агаарт хөөрч, малтмалын эсрэг тал дахь аварга нүх рүү шунган одов. Санни ч эргэлзсэнгүй. Түүний сүүдэр хөлөөс нь салж, гайхалтай хурдтайгаар холдон гулсав.
Яаралтай байдалд ч тэр тайван хэвээр байлаа.
'Тэгэхээр… энд нэг ч амьд амьтан таараагүй нь учиртай байж.'
Санни Хөндий Уулсын хормойд орсон цагаасаа л ийм зүйл болно гэж таамаглаж байсан. Эдгээр оргилуудын аюулыг бүрэн мэдэхээсээ өмнө ч улаан шүр ургаж чаддаггүй газар аюулгүй байж таарахгүйг ойлгосон.
"Кастер, Эффи! Хайгуулчдыг ямар нэг юм олмогц шууд хөдөл!"
Хөндий рүү аль хэдийн шурган орж эхэлсэн цагаан манангийн ханыг харсан Нефис хэсэг саатсанаа илдээ дуудлаа. Түүний ард Касси газар дээрээс үл ялиг хөөрч, Аниргүй Бүжигчнийг сугалан, нарийн туялзуур сэлмийг зүүн гартаа барив.
Түүний ард хоёр тунгалаг далавч бүдэгрэн жирэлзэнэ.
Тэднийг харсан Санни санаа алдаад Чулуун Гэгээнтний дэргэд очин зогсов. Түүний оюун санаа сүүдрээр дамжуулан ертөнцийг мэдрэхэд төвлөрч байлаа. Дараа нь нүдээ анин, бусад мэдрэхүйдээ анхаарлаа хандуулав.
Сүүдэр болон Кай уурхайн орцыг бараг нэгэн зэрэг олжээ. Уулын хажууд шууд сийлсэн өндөр нуман хаалга байв. Түүний эргэн тойронд хиймэл баганууд чулуунд сийлэгдсэн байна. Хонгилын ам харанхуй, түгшүүр төрүүлэм.
Уурхайгаас хонхор луу мушгиран буух зам байв. Санни чулуун блокуудын төөрдөг байшингуудаас хаашаа гарч байгааг харахгүй ч Кай дээрээс нь хараад олно гэдэгт итгэлтэй байлаа.
Нүдээ нээхэд манангийн хана аль хэдийн тэдний дээр тулж, хонхор луу унахад хэдхэн секунд үлдсэн байв.
"Намайг дага!" гэж хэлээд тэр уурхайн зүг гүйлээ. Бусад нь араас нь чадлаараа хурдлан дагав. Мэдээж Кастерээс бусад нь.
Хонхорын хананд хүрэх замын дунд Кай тэдний дэргэд бууж, чулуун шатны хооронд бараг харагдахгүй нүхийг заав.
"Тэнд! Яараарай!"
Тэд нууц зам руу орж, хамаг хурдаараа гүйсээр удалгүй өргөн хонгилд ойртлоо.
Харанхуйн яг зааг дээр Санни нэг хором зогсоод, хурдан ойртож буй манангийн ханыг эргэн харлаа.
Сүү шиг мананг ширтэх тэр мөчид зүрхийг нь хүйтэн, хүнд айдас базах шиг болов.
Цаг алдалгүй тэр эргэн, сүүдэр лүү шумбан орлоо.
Хэдхэн хормын дараа манан хонгилын амыг ороон, гадна үлдсэн ертөнцийг бүхэлд нь залгив.