Санни агшин зуур хөшин зогсов. Бүх ертөнцийг дээрээс нь дарлан сүндэрлэх, нүд гялбам аварга цамхагийн хэмжээлшгүй орон зайд татагдан автжээ.

Бараг тэр даруйд, түүний ард байсан харанхуйг сохлом гэрлийн дэлбэрэлт үгүй хийв. Тулааны чимээ өөрчлөгдөж, бүр ч ширүүссэн мэт санагдана. Хар дарсан зүүдний сүргийн улих дуу чангарсан ч, зэрэгцээд бага зэрэг дарагдсан, бараг… түгшүүртэй өнгө аяс оржээ.

Өөрчлөгдөж буй Од эцэст нь тулаанд нэгдсэн байв.

Хэдхэн хормын дараа, зуун зуун хүний дуу нэгэн зэрэг тэнгэр задрах мэт дайны хашхираан болон цуурайтлаа. Тэдний сэтгэл сэргэсэн, нурж байсан шийдэмгий байдал нь дахин босч ирэв. Нефис тулааны талбарт орж ирмэгц, бүхэл тулааны тэнцвэр өөрчлөгдлөө. Хар дарсан зүүдний мангасууд гэрэлт дүрийг устгахаар давшсан ч, өөрсдөө устгагдана. Түүний гэрэлтсэн илдний догшин довтолгоонд тэд бараг хайлан, үнс нурам болон бутарч байв.

Нефийн ирэлт туйлдсан Зүүдлэгчдийн армийн дайчдад богинохон амсхийх боломж авчирсан. Гэвч тэд амьсгаагаа тэнцүүлэхийн оронд энэ мөчийг ашиглан ширүүн эсрэг довтолгоо хийж, сүргийг ганхуулан ухраажээ.

…Харин Санни ард болж буй зүйлд огт анхаарсангүй. Түүний харц асар том хар усан эргүүлгийн дээгүүр сунан татсан улаан шүрэн гүүр дээр түгжигдсэн байлаа. Тэр гүүр хараалд идсэн цамхаг орших арал руу хүрэх зам болжээ.

Гүүрэн дээр тоо томшгүй олон заваан амьтан, нэг нэгнээ түлхэн, улих дуу гарган, зөөлөн хүний мах амсах ээлжээ хүлээнэ.

Гэвч энэ аймшигт бөөгнөрөл одоо төгсгөлгүй биш байлаа. Тэр үнэхээр сүргийн сүүл хэсгийг харж чадсан бөгөөд гүүрний алс тал бараг хоосон харагдана.

Гэсэн ч энэ нь ажлыг нь амар болгохгүй. Санни төмөр торноос гармагц хурц нарны гэрэлд ил гарч, нуух газаргүй болов. Бүрэн илчлэгдсэн.

Олон мангас түүнийг аль хэдийн анзаарч, нүдэнд нь өлсгөлөн, цусан шунал дүрэлзэнэ. Хэрвээ гүүрээр гарахыг хүсвэл, тэр Хар дарсан зүүдний мангасуудын хөдөлгөөнт далайг сүлбэн нэвтрэх ёстой.

'Гэгээнтэн.'

Дуудлагад нь хариу болгон, гантиг ад зэтгэр сүүдрээс гарч ирэв. Оникс дуулганы халхавчны цаанаас бадрах улаан нүд нь хүйтэн сүрдүүлэг цацруулна. Дуугүй хүлэгт баатар хар усны эрэг дээр зогсож, нөгөө талын мангасуудын сүргийг ширтэнэ.

Санни хэд алхам ухарч, өөр лүү нь аль хэдийн дайран ирж буй мангасуудын бөөгнөрлийг харлаа.

'За тэгвэл…'

Урагш ухасхийж, тэр Гэгээнтэн рүү хүрэх зайг туулан… үсрэв.

Сүүдрийн Хүлэгт баатар бамбайгаа өргөн, түүнд гишгэх боломж олгов. Дараа нь бүх хүчээрээ түлхэн, Санниг агаарт шидэв.

Салхи чихэнд нь исгэрнэ.

Хар усны өргөн уудам орон зай, доор нуугдах аймшигт зүйлсийн дээгүүр, тэр аймшигт хурдтайгаар Улаан цамхаг руу нисэв. Хар Жигүүр ард нь бүдгэрэн, Санниг жингүй мэт болгож, нисэлтийг нь уртасгана.

Гэвч энэ нь аралд хүрэхэд хангалтгүй байлаа.

Хэдхэн агшинд тэр хар эргүүлгийн тал орчмыг туулсан ч, удалгүй хурдаа алдаж, доош унаж эхлэв. Ил тод нөмрөгийн ачаар тэр шууд унасангүй, харин агаарт хөвөн, буцалж буй хар ус руу аажмаар ойртож байв.

Тэр хэзээ ч хүрч чадахгүй.

…Гэвч тэр анхнаасаа хүрэхээр төлөвлөөгүй.

Биеэ мушгин, Санни Мөшгигч Өргөсийг улаан шүрэн гүүр лүү шидэв. Хүнд кунай шүрэнд шигдэнгүүт, тэр үл үзэгдэх утсыг хүчтэй татаж, нисэлтийн чиглэлээ өөрчиллөө.

Хэдхэн хормын дараа, Санни гүүрэн дээр өнхрөн бууж, дорхноо босов. Түүний ард, сүргийн сүүл хэсэг одоо ч түүний оршихуйг анзаараагүй байлаа.

Урд нь Улаан цамхаг руу хүрэх зам цэвэрхэн нээгдэж байв.

Хар Жигүүрийг буцаан, Сүүдрийн Гэгээнтэнг цөмдөө татан, Санни эргэж харалгүй урагш гүйв.

───

Удалгүй Улаан цамхаг тэнгэрийг бүхэлд нь халхлав. Яг л дэлхий ертөнц гэнэт ерэн хэм эргэж, газар нь хэвтээ биш босоо болсон мэт. Хүзүүгээ сунгасан ч, тэр аймшигт цамхагийн оройг харах боломжгүй болов.

Зүүдний ертөнц хайрцаг мэт, тэр түүний дээд хананд тулсан мэт.

Бодлоо цэгцлэн, илүүдэл бүхнийг зайлуулж, Санни урагш давхив. Зорилго нь бараг нүдэнд харагдах зайд.

'Долоон тасархай толгой… долоон цоожийг манана…'

Энэ үгийг Касси жилийн өмнө, энэ хараалтай аяллын эхэнд хэлж байсан.

Улаан цамхагийн ёроолд, долоон түлхүүрийг долоон цоожинд хийж, бүхнийг залгих харанхуйг дахин газрын гүнд лацдан, эртний баатруудын тангаргийг сэргээх боломжтой газар бий.

Хэлтэрхий Дурсамжууд Өөрчлөгдөж буй Одын багт эдгээр түлхүүрийг өгсөн. Одоо тэд бүгд Саннигийн сүнсэнд байв.

Түүнд зөвхөн цоожийг олох л үлдсэн…

Удалгүй тэр оллоо.

Өндөр улаан шүрэн овооны цаана, өргөн тэгш талбай цамхагийн бузар хананд хүрэх хүртэл сунан үргэлжилнэ. Тэнд, том хагас тойрог хэлбэрээр байрласан долоон аварга толгой Саннигаас хол харж байв.

Тэд өөр тийш харж байсан ч, тэр даруй танилаа.

Эдгээр нь Мартагдсан Эргийн хоосон тамд сүндэрлэж байсан долоон аварга хөшөөний тасархай толгойнууд. Мянга мянган жилийн өмнө Улаан Аюул тэднийг мөрнөөс нь тас татан, энд авчирч, өөрийн цайзын ёроолд мөнхөд хэвтүүлэхээр орхисон.

Эзэн.

Санваартан.

Хүлэгт баатар.

Анчин.

Барилгачин.

Алуурчин.

Үл таних хүн.

Тэдний харц цамхагийн аварга хаалга руу чиглэжээ.

Тэр хаалган дээр, долоон гэрэлт одны дүрс эртний чулуунд сийлэгдсэн байв.

Од бүрийн гялалзсан төвд, хар түлхүүрийн нүх байлаа.