172-р бүлэг : Дурсамжийн Зах
Хаалганы цаана дунд зэргийн хэмжээтэй, цонхгүй танхим байв. Танхимын яг төвд агаарт хөвөх нэгэн хачин дэнлүү байлаа. Тэр нь тогтвортой, хурц гэрэл цацруулж, өрөөг бүхэлд нь жигд гэрэлтүүлнэ.
Ханын дагуу янз бүрийн зэвсгийн тавиурууд, бүрэн хуяг өмсүүлсэн модон манекенүүд, мөн дээр нь үзэсгэлэнтэй, сонирхол татам эд зүйлс өрсөн ширээнүүд байрлажээ.
Энд байгаа бүх зүйл зэвсэг, хуяг, эд зүйлс, бүр агаарт хөвөх дэнлүү хүртэл Дурсамжууд байв.
Саннигийн тархинд нүргэлсэн бодол дэлбэрэх мэт болов. Хэсэг зуур тэр ганц л зүйл бодож байлаа.
_Мөнгө! Энд ямар их мөнгө байна гээч!_
Энэ даруухан харагдах танхим дотор бүхэл бүтэн корпорацитай дүйцэхүйц хөрөнгө нуугдаж байлаа.
Тэр шүлсээ залгихаас арайхийн барив.
"Аан… Санни?"
Шуналын мансуурлаас татагдан гарч ирсэн Санни хэд анивчаад Кай руу харлаа.
"Аан?"
Үзэсгэлэнт харваач хэсэг тээнэгэлзээд:
"Би хэлж байсан юм. Энэ бол Стив. Энэ газрын хариуцагч."
Одоо л Санни өрөөнд өөр хүн байгааг анзаарав. Тэр бол Харанхуй хотын жишгээр бол нэлээд насанд хүрсэн, хорин тав орчим насны эр. Бөөрөнхий царай, баясгалантай мэт нүдтэй ч одоогоор тэр нүдэнд эргэлзээ, багахан зэвүүцэл тодорно.
Мэдээж, тэр харц Санни руу чиглэж байв.
_Өөрийгөө толинд харсан уу, новш минь?!_
Стивийн гадаад төрхөөс онцгойрох өөр нэг зүйл байлаа.
Тэр… тарган.
Харанхуй хотод Санни анх удаа ийм тарган хүн харж байлаа. Ийм газар ийм гэдэс ургуулахын тулд их хөдөлмөр, авьяас, хичээл зүтгэл хэрэгтэй байх.
Гайхах уу, жигших үү гэдгээ ч мэдсэнгүй.
Ямар ч байсан Санни Стивийн муу тал шиг болохгүй байхаар шийдэв.
…Түүнд энэ мангасаар идүүлэх хүсэл байсангүй!
"Аан… танилцахад таатай байна, Стив. Намайг Санни гэдэг."
Асар биет залуу доош харснаа Кай руу хялам хийж, хачин өнгөөр:
"Найт, хайрт анд минь. Энэ бохир гуйлгачин… үнэхээр худалдан авагч мөн үү?"
Санни хөмсгөө зангидлаа.
_Тэвчээртэй бай… тэвчээртэй бай…_
"Хөөе, тарган новш оо. Энэ бохир гуйлгачин чинь чиний тэр өөхөн биеийн яс болгоныг хугалж чадахгүй гэдэгт чи итгэлтэй байна уу?"
Нам гүмд Кай, Стив хоёр нүдээ бүлтийлгэн ширтэв.
Дараа нь Стив хойш тонгойж, нижигнэсэн инээд гаргав.
"Энэ бяцхан шодой их хөгжилтэй юм, Найт! Сайн байна! Маш сайн! Энэ новшийн агуйд надад дутагдаж байгаа ганц зүйл бол зугаа цэнгэл шүү!"
Инээсээр тэр толгой сэгсрэн:
"Гэхдээ миний бараа хямд биш шүү, анд минь… аан… Санни тэ? Сайн Дурсамж дор хаяж арван хэдэн хэлтэрхий болно. Үнэхээр хэрэгтэй юм хүсвэл бүр их. Чи миний дэлгүүрээс юм авах чадалтай гэдэгтээ итгэлтэй байна уу? Чам шиг ядуу дүүргийн харханд хэдэн хэлтэрхий байж яаж чадах вэ?"
Санни түүн рүү цоолох шахам хэсэг ширтэв.
"Бага зэрэг үл ойлголцол гарчээ. Намайг хар даа. Би чамаас юм худалдаж авч чадах хүн шиг харагдаж байна уу? Мэдээж үгүй! Би бүр нэг ч сүнсний хэлтэрхий шингээж байгаагүй. Тэгэхээр надад хэд байгааг ойлгож байгаа биз."
Кай түүн рүү хачин харцаар харав.
Балгас дундуур итгэлтэй алхаж явсныг нь бодоход Санни хангалттай хүчтэй гэж бодсон нь лавтай. Гэтэл одоо тэр сүнсний хэлтэрхий огт шингээгээгүй гэдгийг сонслоо. Худлыг мэдрэх чадвартай Кай энэ үг үнэн гэдгийг ойлгоно.
Мэдээж үнэн. Санни сүнсний хэлтэрхий биш, сүүдрийн хэлтэрхий шингээдэг.
Тэр энэ төөрөгдүүлсэн нууцыг зориуд ил болгосон. Кайг өөрийн зарцуулах гэж буй хэлтэрхийн тоонд эргэлзэхээс сэргийлэхийн тулд. Өөрийгөө хүч нэмэгдүүлэхэд хэлтэрхий үрэхээс илүү хөрөнгөд хэт автсан мэт харагдуулах нь цочролыг багасгана гэж найдав.
Санни толгой сэгсрэв.
"Үгүй, үгүй. Зөвхөн Кай энд худалдан авалт хийх хүн. Би харин аль нь зөвийг зааж өгнө. Би сайн Дурсамж таних нүдтэй."
Түүний нүд үнэхээр Дурсамжийн мөн чанарыг нэвт харж, жинхэнэ шинжийг нь ялгаж чаддаг гэдгийг мэдэх хэрэг хэнд ч байсангүй.
Стив толгойныхоо ар хэсгийг маажив.
"Аан… тэгвэл тойроод хар даа. Нүдэнд туссан зүйл байвал асуу асуу."
Тэр Кай руу харж инээмсэглэн:
"Надаас зүгээр л зөвлөгөө авч болох байсан шүү дээ. Чамд худал хэлж чадахгүйг чи мэднэ."
Кай ичингүйрэн инээв.
"Аан… тийм ээ, уучлаарай."
Стив холдсоны дараа Кай Санни руу тонгойж шивнэлээ:
"Чиний надаас хүссэн тус бол Дурсамж худалдан авч байгаа дүр үзүүлээд дараа нь чамд өгөх үү? Ингэснээр чамд нууц хөзөр байгааг хэн ч мэдэхгүй?"
Санни түүн рүү ширтэв. Үнэндээ боломжийн таамаг. Хэнд ч мэдэгдэхгүй зэвсэг, хэрэгсэлтэй байх нь том давуу тал.
Харамсалтай нь Кай хэнтэй харьцаж байгаагаа сайн мэдэхгүй.
Санни толгой сэгсрэв.
"Үгүй. Чамаар нэг Дурсамж миний өмнөөс авхуулахгүй."
Тэгээд чин сэтгэлийн инээмсэглэлээр:
"Арав орчмыг авч өг."
Кайгийн ногоон нүд томролоо.
───
Сэтгэл татам харваачийг дуугүй болгочихоод Санни холдож, ил тавьсан Дурсамжуудыг нэг бүрчлэн ажиглаж эхлэв.
Энд маш олон зүйл байлаа. Түүний тооцоогоор дор хаяж зуу, магадгүй түүнээс ч илүү.
Янз бүрийн зэвсгүүд анхаарлыг нь хамгийн түрүүнд татав.
Шулуун сэлэм, муруй сэлэм, нарийн урт сэлэм, туялзуур сэлэм, араб сэлэм, сабер. Гялалзсан дэнлүүний гэрэлд гялтганах хутга, чинжаалууд түүнийг дуудна. Арав гаруй урт ишт зэвсэг гэвээс жад, глейв, жадан сүх, нагината. Хажууд нь тулалдааны сүхнүүд. Цаашаа дайны алх, цохиур, гинжин дүүгүүрүүд чимээгүйхэн бутлах хүчийг цацруулна. Зарим нуманд Кай мөрөөдсөн харц шидэв.
Хуяг ч байлаа. Арьсан, төмөр, хөнгөн, хүнд, хайрсан, хавтан, гоёмсог, болхи, дэгжин, зэрлэг… хүссэн бүхэн. Зарим нь жинхэнэ хуяг шиг, зарим нь жирийн хувцас мэт харагдана.
Ширээн дээр өрсөн янз бүрийн эд зүйлс түүний анхаарлыг сугадана. Ямар шидийн сайжруулалт агуулсныг бурхад л мэдэх байх.
Нарийвчилбал, бурхад ба Стив. Мөн Санни.
Тэр Дурсамжуудын дундуур алхахдаа үе үе гараа тавина. Тэр дороо Дурсамжийн дотоод сүлжээ нүдэнд нь ил болно. Нэхэгчийн Ихороос уусан дуслаар үүрд өөрчлөгдсөн нүд нь үүнийг харна.
Сүлжээний логикийг судалснаар зориулалтыг нь ойлгоно. Мэдээж энд үнэхээр онцгой Дурсамж байхгүй. Тийм юмыг хэн ч зарах билээ? Гэхдээ тэр сайн, дунд зэрэг, бараг хэрэггүй гэдгийг ялгаж чадна.
…Сүүлчийн ангилал л түүний зорилго байв.
_Чанараас илүү тоо, санаж яв!_
Хамгийн муу Дурсамжуудыг бараг сонгож дуусах дөхөж байтал түүний харц муухан гэрэл туссан буланд шигдэв.
Тэнд зузаан гэмээр тоосонд дарагдсан, хаягдсан мэт харагдах нэгэн хуяг зогсож байлаа.
…Түүнийг хараад Саннигийн гар үл ялиг чичирлээ.