Үүрийн хүйтэн гэрэлд аварга том улаан цамхаг Шүрэн ойгоос өндийн босч байлаа. Энэ зайнаас харахад эртний аварга биетний тэнгэр өөд зоосон цусаар будагдсан илд мэт.

Улаан шүрэн түүний хананаас урсан, бурхдын цус мэт доош асгарч, Улаан цамхгийн сууриас тархан Мартагдсан Эргийг бүхэлд нь залгихыг оролдоно. Цамхаг өөрөө хар усанд бүх талаараа хүрээлэгдсэн арал дээр орших мэт. Нар аль хэдийн мандаж байсан ч энэ хараалт тэнгисийн хэсэг алга болсонгүй.

Харин ч тасралтгүй хөдөлж, аварга эргүүлэг үүсгэнэ. Хар усны гүнд тодорхой бус дүрсүүд хөдөлж, цамхаг руу ойртсон хүний зүрхийг айдсаар дүүргэнэ.

Санни дээш харж, төгсгөлгүй мэт улаан цамхгийг ширтээд цонхийв. Ойроос харахад бүр ч аймшигтай, дарамттай. Энэ аварга бүтцийг хүн барьсан гэдэгт итгэхэд бэрх. Бүр нэгэн цагт энэ нь тэдний аврал байсан гэхэд бүр ч.

Одоо Улаан цамхаг мушгирсан, жихүүдэс төрүүлэм, цэвэр муу ёрын зүйл мэт харагдана. Хүний хэзээ ч сөрж чадахгүй хүчийг ялгаруулж байлаа.

Гэсэн ч тэд яг үүнийг л хийх гэж ирсэн.

Санни харцаа буруулж, Зүүдлэгчдийн армийн хуаранг ажиглав.

Сүүлийн долоо хоногт тэд таван зуулаа Шүрэн ойг туулан энд ирсэн. Замд нь зарим нь амиа алдсан ч Саннигийн бодсоноос цөөн. Энэ удаад аз тэдний талд байжээ.

Эдгээр өдрүүдэд тэд тоо томшгүй Хар дарсан зүүдний амьтдыг устгаж, гүний оршин суугчдын уурыг татахаас зайлсхийж чадсан. Харанхуй хот ба Улаан цамхгийн дунд орших эзний толгойгүй хөшөөг харсан, бас өөр олон гайхамшигт, аймшигт зүйлтэй таарсан.

Одоо тэд зорилгынхоо өмнө иржээ.

Хүмүүс тулаанд бэлтгэж байлаа. Үүрийн үед мэдэрсэн айдас нь одоо хатуу шийдэмгий байдал болон хувирсан. Зарим нь хуяг, зэвсгээ шалгаж, зарим нь түр зуурын бэхлэлт босгож байв.

Зарим нь үхсэн бурхдаас амь аврахыг гуйж залбирна.

Үнэнийг хэлэхэд Санни л ганцаараа зүгээр сууж байгаа мэт.

Яах вэ, Нефис түүнд тулаанд ямар үүрэг гүйцэтгэхийг одоо хүртэл хэлээгүй. Мэдээж тэр заавал дагах албагүй ч…

Санаа алдаад тэр гал тойрон сууж, тулааны төлөвлөгөөг дахин дахин ярилцаж буй багийнхаа зүг харав. Өнөөдөр бүгд ер бусын нам гүм байлаа.

Удалгүй тэд нэг нэгээрээ босч, бэлтгэлдээ оролцохоор явцгаав. Төд удалгүй зөвхөн Өөрчлөгдөж буй Од үлдэв.

Санни бага зэрэг тээнэгэлзэн түүн рүү очиж, гал руу ширтэн суулаа. Хэсэг хугацааны дараа хэлэв.

"Энэ бүх зүйл их хачин биш гэж бодохгүй байна уу?"

Тэр хөмсгөө өргөн түүн рүү харлаа.

Нефис анх уулзсанаас хойш их өөрчлөгдсөн. Гэхдээ бас огт өөрчлөгдөөгүй мэт. Тэр одоо ч тайван, өөртөө итгэлтэй, цайвар арьстай, мөнгөлөг үстэй. Одоо ч хүчтэй, итгэл дүүрэн.

Зөвхөн нүд нь л сүүлийн үед жаахан хоосон мэт.

"Юу нь?"

Санни мөрөө хавчив.

"Зүгээр л… бүх зүйл. Хэрвээ жилийн өмнө хэн нэгэн ийм дүр зургийг надад ярьсан бол би лав ойлгохгүй байх байсан. Гэтэл одоо бид энд байна."

Тэр хэсэг бодсоноо нэмж хэлэв.

"Бид хол явжээ. Бид гурав."

Тэд Касси руу харц шидэв. Тэр Урчуудын төлөөлөгчдөд ямар нэг тайлбарлаж байв. Түүний нарийхан гар Аниргүй Бүжигчний бариул дээр амарна.

Хэсэг хугацааны дараа Нефис толгой дохив.

"Тийм. Одоо ганцхан сүүлчийн алхам үлдсэн."

Тэд хэсэг чимээгүй суулаа. Энэ сүүлчийн алхам хамгийн хэцүү байхыг мэдэж байв.

Дараа нь Санни санаа алдав.

"Тэгээд чи надаар юу хийлгэх гэж байна? Сүүлийн хэдэн өдөр энэ сэдвээс чи тойрч зугтааж байснаас харахад тийм ч энгийн зүйл биш бололтой."

Өөрчлөгдөж буй Од инээмсэглээд, нүдэнд нь цагаан оч гялалзуулан хэлэв.

"Үнэндээ маш жижиг зүйл."

Дараа нь тэр Улаан цамхаг руу эргэж хараад, хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст гэнэт хэлэв.

"…Гараа өг."

Санни гараа сунгахад түүний хүйтэн арьсаар дамжин ямар нэг зүйл Сүүдрийн Цөм рүү нь нэвтэрлээ. Санни бичээсээ дуудан харлаа.

Тэнд байсан.

Тангаргийн Түлхүүр: [7].

Тэр бусдаас үлдсэн зургаан түлхүүрийг цуглуулж, одоо түүнд өгчээ.

Нефис цамхаг руу ширтсэн хэвээр хэлэв.

"…Чи хар тэнгисийг устга. Эсвэл ядаж зайлуул."

Санни инээмсэглэв.

"Үнэхээр жижиг ажил байна."

───

Удалгүй нар дээшилж, Улаан цамхгийг хүрээлсэн хар эргүүлэг багасав. Улаан шүрэн гүүрнүүд гүнээс нь гарч, арлыг Мартагдсан Эрэгтэй холболоо.

Тэр арал дээр гэнэт олон тооны дүрс хөдөлж эхлэв. Улаан овоолгуудаас мөлхөн гарч ирж байлаа. Тэд бол хараалт цамхгийг хамгаалах Хар дарсан зүүдний амьтад.

Тэдний дунд төрөл бүрийн аймшиг байв. Хуягт центурион, сэгээр хооллогчид, ад зэтгэрүүд. Махчин өтнүүдийн сүрэг, идэмхий тос ялгаруулдаг аварга зуун хөлтүүд, газар дээгүүр могой мэт мөлхөх аймшигт ургамлууд.

Муудсан ясны бөөгнөрөл мэт амьтад, хаднаас бүтсэн хүн төрхтнүүд, хурц соёотой аймшигт амтай. Замдаа тааран бүхнийг иддэг тунгалаг шавжны сүрэг, төмөр хуягтай аварга аалзнууд.

Биеэсээ үхлийн ясан жад харвадаг араатнууд, харцаараа чулуу болгодог амьтад.

Махнаас нь улаан цэцэг ургасан цогцсууд, шилэн биетэй, цуслаг шавраар бүтсэн мэт аварга цөгөрцөг хэлбэрт мангасууд.

Мөн Санни хэзээ ч харж байгаагүй олон зүйл.

Тэд бүгд нэгэн хэмнэлд хөдөлж байв. Өөр өөр овгийн Хар дарсан зүүдний амьтдыг хооронд нь тулалдуулдаг тэр зан чанар алга болсон.

Тэд Улаан Аюулд захирагдаж, цамхгийг хамгаалж байлаа.

Аймшигт давалгаа мэт тэд шүрэн гүүрээр дамжин хүний армийн зүг урсав.

Арын эгнээнд байсан Санни урд зогсогчдын бие чичирч, ухрах алхам хийж байгааг тод харж байлаа. Хэн нэг нь бүр зэвсгээ унагав.

Тэр мөчид Эффигийн чанга дуу цуурайтав.

"Байрнаасаа бүү хөдөл, новшнууд аа! Хэрвээ хэн нэг нь зугтвал би тэр хүнийг өөрөө ална!"

Сонирхолтой нь, түүний ууртай хашгираан айдсыг намжаав.

Гэвч дараагийн мөчид тэр дуу ойртож буй мангасуудын дуу чимээнд дарагдав.

…Улаан цамхгийн төлөөх тулаан эхэллээ.