Санни Нефис рүү ширтэн зогслоо. Түүний хариултад цочирдон балмагдсан байв. Тэр ингэж амархан хүлээн зөвшөөрнө гэж огт бодоогүй.

Харин Нефис зүгээр л мөрөө хавчив.

"Яах ёстой байсан юм? Тэднийг үгүйсгэх үү? Яагаад? Худал хуурмагт автсан нь чи болохоос би биш шүү, Санни."

Өөрчлөгдөж буй Одны уруулын булан таталзав.

"Үнэндээ би чамд талархах ёстой. Хэрэв чи байгаагүй бол би хүмүүсийг ингэж амархан хуурч сурч чадахгүй байх байсан. Шалтгаан нь ойлгомжтой, би хэтэрхий хамгаалалттай орчинд өссөн. Бусадтай харилцах гэдэг бол миний бараг мэдэхгүй зүйл байсан."

Тэр бараан инээмсэглэл тодруулав.

"Энэ хараал идсэн эрэг дээр чамтай таарсан минь ямар азтай хэрэг вэ. Миний аз, тийм ээ?"

Санни нүдээ анив. Тэр юу яриад байна вэ? Харанхуй хот руу явах замдаа Нефис Касси шиг хүмүүсийн сэтгэлд хүрч ярихыг оролдож байсныг санав. Тэр… түүнийг ч бас ажиглаж байсан гэж үү?

Нефис нэг алхам урагшилж, түүнийг шатаах мэт харцаар цоолон ширтэв.

"Зүүдний ертөнцөд хэн ч ганцаараа амьд үлдэхгүй. Би энэ дүрмээс онцгойрохгүй гэдгээ мэдэж байсан. Тиймээс би Касси, та хоёрыг ажиглаж, та хоёроос сурахыг хичээсэн. Тэгээд л би ойлгосон. Чиний хэлсэн нь ч, хийсэн нь ч юу ч үнэн байгаагүй. Тийм биш гэж үү?"

_Баларлаа_

Саннигийн нуруугаар хүйтэн жихүүцэл гүйв.

Нефис ёжлон инээв.

"Юу ч болсон бай, чи жинхэнэ бодол, хүсэл, шалтгаанаа үргэлж нууж чаддаг байсан. Ийм гаргууд хуурмаг амьтныг би хэзээ ч харж байгаагүй. Баяр хүргэе, Санни. Чиний бидэн дээр тоглосон оюуны тоглоомууд Сүнс Залгигч Модны оюун санааны хараалаас дутахааргүй овжин байсан. Үнэхээр урам өгмөөр."

Өөрчлөгдөж буй Од түр азнаад толгой сэгсрэв.

"Чи үнэн үгийг хүртэл худал болгож чадна. Ямар… гайхалтай гээч. Ийм зүйл боломжтой гэж би хэзээ ч бодож байгаагүй. Чамтай уулзахаас өмнө би маш их зүйлийг мэддэггүй байж."

Тэр инээмсэглээд:

"Тэгэхээр чи надаас сэлэм барихыг сурч байхдаа, би чамаас хүмүүсийг хэрхэн ашиглахыг сурч байсан юм. Тиймээс, Санни, миний чин сэтгэлийн талархлыг хүлээж ав. Чамаас илүү сайн багш надад хэрэггүй байлаа. Чи байгаагүй бол энэ бүхэн боломжгүй байх байсан!"

Нефис гараа өргөн, хуруугаараа түүн рүү чиглүүлэв. Дуу хоолой нь ууртай болов.

"Тэгэхээр чи над шиг л бусадтай харьцаж байж, яг адил зүйл хийсний минь төлөө намайг буруутгах эрхийг хаанаас олж авсан юм?"

Санни чичрэлээ. Тэр үнэхээр… ийм зальтай, ийм хогийн байдалд Нефисийг өөрөө сургачихсан гэж үү?

_Үгүй ээ…_

Туршлагагүй нэгэн илүү муу үлгэр жишээ олж чадахгүй байсан биз. Түүн шиг эвдэрсэн, хорсолтой хүнтэй хамт Зүүдний ертөнц рүү шидэгдэнэ гэдэг хувь тавилангийн ямар харгис тохирол вэ.

Санни шүдээ зуулаа.

"Энэ огт адилхан биш…"

Өөрчлөгдөж буй Од хөмсгөө зангидлаа.

"Юугаараа өөр юм? Би эдгээр хүмүүст ганц ч худал хэлээгүй. Зүгээр л өөрсдийгөө хуурахад нь хангалттай үнэн өгсөн. Чиний зааснаар. Харин одоо энэ бүхэн чам руу эргэж ирэхээр гэнэт шударга биш болчихов уу? Одоо чи бүх үнэнийг л хүлээж авахгүй бол болохгүй гэж үү?"

Тэр ёжтой гэх чинь мушийв.

"За тэгвэл сонс. Тийм ээ, чиний зөв. Гал дүрэлзэж, цус гол мэт урсана. Энэ бол миний төлөвлөгөө. Тэгээд яах юм? Энэ өрөвдөлтэй, найдваргүй оршихуйгаас илүү муу гэж үү? Үгүй. Би Ганлаугийг ална. Түүнийг үхсэний дараа Гэрэлт Цайз иргэний дайнд автаж, таван дэслэгч нь хаан ширээний төлөө тэмцэнэ. Би тэднийг ч бас ална. Тэгээд хамгийн сүүлд ганцаараа үлдвэл…"

Түүний нүд гялалзав.

"...Би амьд үлдсэн хүмүүсийг цуглуулж, азтай цөөн хэдийг нь Гарцанд хүрэх хүмүүсийн ясан зам тавина. Энэ бол миний амлалт. Энэ бол Харанхуй хотын хүмүүст өгөх аврал — бодит ертөнц рүү буцах боломж, эсвэл хүн шиг, эгц зогсоод гартаа сэлэм барин үхэх хувь заяа. Харх шиг айж амьдрахын оронд шүү дээ. Чи л ойлгох ёстой байсан."

Санни итгэж ядан ширтэв. Яаж… яаж тэр ингэж хэнэггүйгээр тийм олон хүний үхлийг ярьж чадна вэ? Тэдний амь түүний нүдэнд огт үнэ цэнэгүй гэж үү?

Гэвч дараа нь тэр өөрийгөө буруу өнцгөөс харж байгаагаа ойлгов. Тэр үргэлж амьд үлдэхийг нэгдүгээрт тавьдаг хүний өнцгөөс харж байжээ. Энэ бол хуучин Саннигийн үзэл.

Мартагдсан Эрэг дээр ирснээс хойш амьд үлдэхээс илүү үнэтэй зүйл байдгийг тэр ойлгосон. Тэр үүнийг Нефисээс сурсан.

Нефисийн хувьд амьдрах үнэ цэнэгүй амьдрал нь нэр төртэй үхлээс ч дор байж мэднэ. Магадгүй тэр үнэхээр эдгээр хүмүүсийг аврана гэж бодож байгаа байх.

Гэхдээ тэдний өмнөөс ийм шийдвэр гаргах эрхийг хэн түүнд өгсөн юм?

Толгой сэгсрэн, Санни шивнэлээ.

"Энд амьдрах тийм аймшигтай гэж үү? Ганлауг тийм муу хүн гэж үү, чи биднийг бүгдийг нь үхүүлэхийг илүүд үзэхээр?"

Өөрчлөгдөж буй Одны царай бараан болов. Дуу хоолойд нь хүйтэн жигшил сонсогдоно.

"Ганлауг олон бузар зүйл хийсэн. Гэхдээ би түүнийг тэдгээрийн төлөө шүүхгүй. Бидний хэн нь ч түүний оронд илүү дээр байх байсан эсэхийг хэн мэдлээ? Энэ тамд мянган найдваргүй хүнийг амьд байлгах гэдэг ариун гэгээнтнийг ч ад зэтгэр болгох ёрын ажил. Үгүй ээ… түүний уучлашгүй ганц л гэмт хэрэг бий."

Санни хөмсгөө өргөлөө.

"Ямар гэмт хэрэг?"

Нефис эрүүгээ буулгаж, шүдээ зуулаа.

"Тэр бууж өгсөн."

Тэр Санни руу ширтэн, хурц хоолойгоор үргэлжлүүлэв.

"Тэр Гарц хүрэхийг хэзээ ч оролдож үзээгүй. Ийм олон жил бэлдэж, хэдэн зуун хүчирхэг дайчид удирдаж байж Улаан цамхаг руу нэвтрэх арга огт байгаагүй гэж чи үнэхээр бодож байна уу? Үгүй… тэр зүгээр л бодлоо өөрчилсөн. Хэрэв Харанхуй хотод хаан шиг амьдарч болдог бол яагаад буцах ёстой гэж? Тэр Сэрэгч хүний үүргээс урваж, Хараалд захирагдсан."

Түүний ноёрхлын арга барил бол хүчирхэгжиж болзошгүй хүмүүсийг эртнээс устгах, цаашлаад бусдад оролдох боломж ч үлдээгээгүй.

Гэвч Санни Нефисийн үгнээс өөр зүйлийг анзаарав. Түүний жинхэнэ зорилгын сүүдэр. Ганлаугийг буруутгахдаа сонгосон үг нь хэтэрхий онцгой байлаа.

Гэрэлт ноён хэчнээн харгислал үйлдсэн ч Өөрчлөгдөж буй Одыг хамгийн их уурлуулсан зүйл нь түүний завхрал, харгислал биш.

Харин Хараалд захирагдаж, шалгуураа гүйцээж чадаагүй явдал.

Түүний ямар гэр бүлээс гаралтайг бодоход…

Энэ л түүний нууцлаг зорилгын түлхүүр байж болох уу?

Санни хөмсгөө зангидан асуулаа.

"Магадгүй тэр зүгээр л хэдэн зуун хүнийг үхэхийг харахыг хүсээгүй юм биш үү? Гадаах суурин, Гэрэлт Цайзад амьдарч буй тэр олон залуус… чи зорилгодоо хүрэхийн тулд тэднээс хэдийг нь золиослоход бэлэн байна?"

Тэр дуугүй болов. Хариулт нь сэжгийг нь батална гэж айжээ.

Нефис нуруугаа тэнийлгэн, түүн рүү харлаа. Нүд нь дахин хатуу, тайван болсон байв. Бодож тунгаах ч үгүй, өчүүхэн ч эргэлзээгүй хэллээ.

"Бүгдийг нь. Мэдээж."