Бүлгийн гишүүд аварга том царцаануудын хэд хэдийг нь устгах үед тэдний заваан хар бие газар унан, алхаж яваа аварга биетэн болон Шүрэн ойн улаан шүрэн дээр цусан бороо мэт асгарч байлаа.

Тэдний цогцос газар хүрмэгц гэнэт доорх хөрс хөдөллөө. Шавран доороос харанхуй дүрсүүд цухуйж, үхсэн царцаанууд руу ухасхийн дайрч, тасдан идэж эхлэв. Хэдхэн өөдөс махны төлөө хэдэн зуун мангас зэрэгцэн уралдаж байлаа. Удалгүй цуст мөргөлдөөнүүд эхэлж, ялагчид тодорсны дараа өлсгөлөнгөө хангаж чадаагүй үлдсэн нь толгойгоо өргөн, цусны үнэрийг даган эргэв.

Тэгээд яг алхаж буй чулуун аварга руу чиглэлээ.

Доошоо бараан хорсолтой харсан Санни, шүрэн овоолгуудын дундаас тоо томшгүй амьтад чулуун хөшөөний хөл рүү үсэрч, хормын дотор авирч эхлэхийг олж харав. Тэд нисдэг жигүүрт сэжгийн амьтдын сүрэгт бүслэгдсэн багийнхний байгаа зүг рүү шууд чиглэж байлаа.

Тэдний дүр төрхийг тод харж чадахгүй байсан ч эдгээр мангасууд сайнгүй мэдээ дагуулж байгааг эргэлзэх аргагүй.

'Хараал ид...'

[...сэрсэн араатан, Мах Мэрэгчийг устгалаа.]

[Таны сүүдэр улам хүчирхэг боллоо.]

Эргэн хараад Санни Мөшгигч Өргөсийг дуудан, дээш хүчтэй шидэв. Хормын дараа үл үзэгдэх утсыг тулгуур болгон агаарт дүүлэн, дугуй тавцангийн ирмэгээс зууран өөрийгөө татаж гаргаад дахин цус нөжтэй тулаантай нүүр туллаа.

Кунай гялбан, царцаануудын нэгийн далавчийг цэвэрхэн тас цавчив. Гэнэт тахир дутуу болсон тэр амьтан хөмөрч унан, доороос ойртон ирж буй Хар дарсан зүүдний мангасуудын сүрэгт идэгдэх нь гарцаагүйгээр доош шунган уналаа.

Сүрэгтэй хийж буй тулаан бүлгийнхний хувьд төдийлөн сайнаар өрнөхгүй байв. Кассигийн таягнаас дуудагдсан ширүүн салхи царцаануудыг өндөр хурдтайгаар тавцанд ойртоход саад болж, тэдэнд амсхийх багахан боломж олгож байсан ч тоо нь хэтэрхий олон байлаа.

Кай нэг сум тавьмагцаа дараагийнхаа сумыг шууд тавьж байв. Эхний тэр нэг сумнаас хойш тэр Цусан сумыг дахин хэрэглэсэнгүй, харин энгийн сумаараа үргэлжлүүлэн байлдав. Ийм эмх замбараагүй тулалдаанд онохгүй өнгөрөх эрсдэл хэт амархан байлаа. Түүнээс гадна царцаануудад ноцтой шарх өгөхийн тулд асар их хүч ч шаардлагагүй.

Тэд тэнгэрээс аймшигтай хурдтай шумбан ирэхдээ бараг өөрсдөө суманд шорлогдож байв. Гэвч тэр мэрэгчид бол сэрсэн араатнууд. Нэг Нойрсогч ганцхан сумаар нэгийг нь алах амаргүй.

Санни кунайгаа шүүрэн авч, нэг амьтны хөнгөн цохилтоос бултахын тулд эргэх мөчид өөр нэг нь тавцан дээр буулаа. Хагарсан хуягт бүрхүүлд нь хоёр сум зоогдсон байсан ч царцаа амьд хэвээр байв.

Гэхдээ удаан биш.

Тэр зэвүүн шавьж буусан даруйд Нефийн илд агаарт анивчин, түүнийг яг голоор нь хоёр хуваав. Эвдэрч няцарсан биеийг хүчтэй өшиглөн тавцангаас түлхэн унагаагаад Өөрчлөгдөж буй Од Кай руу эргэн хашхирлаа.

"Тэднийг алах гэж бүү оролд! Далавчийг нь л эвд!"

Кайгийн нүдэнд гэнэт ойлголтын гэрэл гялсхийж, тэр даруй арга барилаа өөрчлөв.

Энэ зөвлөгөө үнэхээр хэрэгтэй байлаа. Тэд царцаануудыг заавал устгах шаардлагагүй. Зөвхөн эдгээр нисдэг гамшгууд чулуун тавцанд хүрч чадахгүй болгоход л хангалттай.

Эффид харин ийм зөвлөгөө хэрэггүй байв. Түүний цохисон бүхэн хар цуст шавхай болон дэлбэрч байлаа.

Анчны тулгарсан асуудал нь холын зайд ашиглах хүчирхэг зэвсэггүйд оршиж байв. Түүний үзэсгэлэнт жад байн байн шидэхэд төдийлөн тохирохгүй.

Дурсамжууд сүнсний мөн чанараас бүтээгддэг. Дурсамжийг буцаан татмагц тэр мөн чанар түүнийг дуудсан Сэрэгчийн цөм рүү буцна. Гэвч хэт хол байвал тэр мөн чанар зүгээр л үрэгдэнэ, хэрэв Цусан сум шиг тусгай шившлэг агуулаагүй бол.

Тэр мөн чанар үүрд алга болдоггүй, харин сүнсний цөм дотор аажмаар дахин хуримтлагдсаар дээд хэмжээндээ хүрдэг. Гэвч энэ үйл явц хугацаа шаарддаг учраас тулалдааны үеэр Дурсамжаа хязгааргүй шидээд байж болдоггүй. Ялангуяа сүнсний мөн чанараа удирдах нь илүү чухал зэрэгт хүрсэн үед бүр ч тийм.

Эффи тийм зэрэгт хараахан хүрээгүй байсан ч энэ зарчим түүнд мөн үйлчилж байлаа. Тиймээс тэр аалзны төмрийн хавтангаар хийсэн түр зуурын шидүүр ашиглаж байсан юм. Гэвч тэдгээр нь бараг дуусчээ. Сүүлчийн шидүүр ч дуусмагц тэр сүнсний мөн чанараа шавхах, эсвэл дайрч буй царцаануудтай ойрын тулаанд оролдох хоёрын нэгийг сонгохоос өөр аргагүй болно.

Яг одоо Чулуун Гэгээнтэн тэгж байлаа. Санни Нефис рүү ухасхийн гүйх зуур Сүүдэр мөрөө доошлуулж, бамбайгаа өргөхийг анзаарав. Дараагийн агшинд жигшүүрт амьтдын нэг бүх хурдаараа мөргөн ирээд... зүгээр л бутран сарнив. Хагарсан хуягны завсраар хар цус агаарт дэлбэрэн цацагдав.

[Та ...устгалаа...]

Гэвч анчинд яг нэг тонн жинтэй байх давуу тал байсангүй. Түүний гоолиг төрхөөс үл хамааран Гэгээнтэн чулуугаар бүтээгдсэн, чулуу бол махнаас хавьгүй хүнд. Мөн урах, зүсэхэд хамаагүй хэцүү. Эффи зөвхөн жад, бамбайтайгаа царцаануудтай тулалдахаас өөр аргагүй болмогц амь нас нь үнэхээр аюулд орно.

'Хараал ид, хараал ид, бүгдийг нь хараал идэг!'

Өөрчлөгдөж буй Од руу хурдан дөхөж очсон Санни алсан амьтны заваан тасархай хэсгийг тавцангаас өшиглөн унагаагаад хашхирлаа.

"Бидэнд асуудал гарлаа!"

Нефис түүн рүү хурц харцаар эргэн харж, хөмсгөө зангидлаа.

"Юу?"

Санни хэсэг тээнэгэлзээд доош заав.

"Шүрэн ой дүүрэн хэдэн зуун амьтан энэ аварга хөшөөн дээр авирч байна. Тэд удахгүй энд хүрнэ!"

Нефис шүдээ зуун, дараа нь бүлгийнхнээ нэг нэгээр нь харлаа.

Касси модон таягаа чанга атган, довтолж буй сүргийг сааруулахын тулд тэнгэр өөд хүчтэй салхин цохилтууд илгээж байв. Аниргүй Бүжигчин агаарт гялалзан, түүнийг царцаануудаас чадлынхаа хэрээр хамгаална. Кастер хачирхалтай дүүгүүрээ эргүүлж, амьтдын далавч руу онилж байлаа. Түүний царай тайван атлаа бараан.

Бүгд арай ядан тогтож, ганцхан алдаа гаргавал үхэлд хүрэх ирмэг дээр байв.

Хүйтэн саарал нүдэндээ бараан өнгө тодруулсан Нефис Санни руу хараад хэлэв.

"...Тэгвэл надтай хамт яв."