292-р бүлэг : Зөв Шалтгаан

Ганлаугийн төрх Санни түүнийг хамгийн сүүлд харж байсантай яг адилхан харагдаж байлаа.

…Ямар нэг аймшигт тамаас төрсөн алтан ад зэтгэр мэт.

Гэрэлт Эзэн өндөр нуруутай, өргөн хүчирхэг мөртэй. Түүний бие хайлсан алтнаас бүтсэн мэт харагдах этгээд хуягаар бүрхэгдсэн байв. Тэр хуяг нэгэн зэрэг хатуу атлаа шингэн мэт, булчингууд дээр нь урсан, толгойноос хөл хүртэл нь бүрхэж байлаа.

Ганлаугийн нүд хүртэл ил гарсангүй.

Нүүр байх ёстой хэсэгт нь толигор, хоосон алтлаг гадаргуу л оршиж байв. Түүн дээр Гэрэлт Цайзын их танхим бүхэлдээ, мөн тэнд цугларсан хүмүүс бүгд тусан харагдана.

Санни алтан багийг харангуутаа Гэрэлт Эзнээс цацрах дарамттай аураг мэдрэв. Юу болохыг мэдэж байсан ч тэр өөрийн эрхгүй бага зэрэг чичирч, уруулаа зуув.

Алтан хуягны оюун санаанд үзүүлэх довтолгоог тэсвэрлэх үнэхээр хэцүү. Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийн хамгаалалттай байсан ч дарамт нь түүнийг дарж, амьсгалахад ч бэрх болгож байлаа. Сэтгэлийн гүнд нь анхдагч, араатанлаг айдас зүрхийг нь самардаж байв.

Гэвч энэ айдас түүнийх биш.

Хуурамч.

Санни бараан царайлан, тэр айдсыг дарж, бүрмөсөн арилгав.

Харанхуй хонгилоос алтан сүүдэр мэт гарч ирсэн Ганлауг доорх олныг нэгэнтээ ширтээд, сэнтий дээр суув. Түүний байрлал тайван, чөлөөтэй, өчүүхэн асуудлыг залхуутайгаар шийдэх гэж байгаа мэт харагдана.

Гэхдээ энэ бол хэн нэгний хувь заяаг шийдэх мөч байлаа.

Магадгүй хэдэн зуун хүний.

Гэвч түүний тайван байдалд үл харгалзан их танхимд цугларсан бүх хүн үл үзэгдэх асар их хүчинд даруулан бага зэрэг ганхаж, газарт шахагдав.

Гэрэлт Эзэн хэсэг чимээгүй байснаа, могой шиг шингэн, хөгжилтэй өнгө аяс бүхий хоолойгоор хэлэв:

"Ямар гайхалтай дүр зураг вэ. Миний эрхэм хамгаалагдагсад бүгд энд цугларч, шударга ёс ялна гэсэн хүсэлдээ нэгдсэн байна. Энэ чин сэтгэл, энэ хуулийн засаглалд тэмүүлэх хүсэл... үнэхээр цусыг минь хөөргөж байна. Гайхамшигтай биш гэж үү?"

Тэр инээмсэглээд, толгойгоо бага зэрэг эргүүлэн Нефис рүү эгцлэн ширтэв. Нефис толгойгоо үл ялиг бөхийлгөж, биеэр нь бараг анзаарагдахгүй чичирхийлэл гүйв. Гэвч Саннид бол түүний хөл доорх гантиг хавтан Ганлаугийн харцны дарамтад хагарах гэж буй мэт санагдав.

Гэсэн ч Нефис тэсэж, өөрт нь ирсэн аймшигт дарамтыг бараг ил гаргасангүй.

Гэрэлт Эзэн түр азнаснаа, хоолойнд нь бараан өнгө нэмэгдэн:

"Гайхамшигтай биш гэж үү, Үхэшгүй Дөл овгийн Өөрчлөгдөж буй Од оо?"

Нефис шүдээ зуун, алтан хуягны сэтгэцийн довтолгооны дор тэнцвэрээ алдахгүй байхыг хичээв. Эцэст нь тэр хариулахад хоолой нь дарагдсан мэт сонсогдов:

"...Тийм."

Ганлауг хэсэг чимээгүй болов. Түүний нүүр алтан багийн цаана нуугдсан ч Саннид тэр инээмсэглэж байгаа мэт санагдав.

Удалгүй тэр дахин хэлэв:

"Ямар сайхан юм бэ. Чи үүнтэй санал нийлэхгүй байх болов уу гэж би бодож байсан. Миний хамгийн үнэнч туслахууд чамайг их зөрүүд хүн гэж хэлсэн. Одоо үед хэнд ч итгэж болдоггүй болж дээ."

Тэр үгээ хэлээд туслахууд руугаа харсанд тэд цайж, чичирч эхлэв.

Санни ч мөн дагжин чичирлээ. Тэр үгийн цаадах утга тодорхой байв. Ганлауг Нефист өөрийнх нь дээд албан тушаалтнуудын дунд тагнуул байгааг анхнаасаа мэдэж байсан гэдгээ сануулж байлаа.

Тэгээд тоогоогүй.

Бүр зориуд зөвшөөрсөн ч байж мэднэ.

'Хараал ид...'

Тэр яг хэр ихийг мэдэж байгаа юм бол?

Эцэст нь Гэрэлт Эзэн Эффи рүү харлаа. Хэсэг чимээгүй байсны дараа тэр бага зэрэг гуниг шингэсэн өнгөөр хэлэв:

"Бид дахин уулзаж байна, Эффи. Ийм гунигтай нөхцөлд гэдэг нь харамсалтай юм. Хэрвээ чи намайг сонсож, Цэргүүдэд нэгдсэн бол... магадгүй ийм доод байдалд унахгүй байх байсан. Ямар харамсалтай вэ..."

Тэр толгой сэгсрэн санаа алдав.

"Би чамд их итгэж байсан. Гэвч... гэмгүй хүмүүсийг хөнөөх нь уучилж болох зүйл биш. Өөрийгөө хар даа. Эрэлхэг Анчин байхын оронд чи зэрлэг араатан болж хувирчээ. Миний нигүүлслийг эсэргүүцсэн хүмүүсийн хувь заяа ийм л байдаг. Тэд Хар дарсан зүүдний амьтдаас ялгаагүй болдог юм."

Түүний гунигтай үгс их танхимд цуурайтаж, хүмүүс толгойгоо бөхийлгөнө.

Эффи Ганлаугийн бүх анхаарлын дарамтанд чичирч байлаа. Гэвч дараа нь тэр инээмсэглэн, сөөнгө хоолой нь хөнгөн, үл тоомсорлосон өнгөөр хоёрхон үг хэлэв:

"Зайлж үз."

Ганлауг чангаар инээж, гараа өргөн аргагүйдсэн мэт дохив.

"Би хэлэх гэснээ баталлаа. Та нар энэ бузар алуурчин хэрхэн гэмшилгүй байгааг харж байна. Түүний ялзарсан сүнсэнд гэмшил гэгчийн дусал ч үлдээгүй. Тиймээс хүнд сэтгэлээр би энэ нэгэн цагт ирээдүйтэй байсан залуу эмэгтэйг цаазын ялд хүргэхээс өөр аргагүй боллоо. Тэр өөрийн гэм нүглийн төлөөсийг төлөх ёстой. Түүнийг амьд үлдээх нь та нарыг, миний хамгаалагдагсдыг аюулд оруулна. Надад өөр сонголт алга."

Олны дундаас шуугиан босов. Ядуус ч бай, цайзын оршин суугчид ч бай бүгд түүний үгэнд автав:

"Тэгээд үзэээй, новш минь!"

"Алуурчныг ал!"

"Эффи! Бид энд байна!"

"Шангийн хүртээ!"

"Нефис хатагтай! Та зүгээр хараад зогсохгүй биз дээ?"

"Алаач!"

"Бүгдийг нь ал!"

Энэ буцалсан сэтгэл хөдлөлд үл автан Нефис Эффигийн мөрөн дээр гараа тавьж, хүйтэн харцаар Гэрэлт Эзэн рүү ширтэв. Тэр алтан баг руу эгцлэн харан, хөмсгөө зангидан, тод, чанга дуугаар:

"Би эсэргүүцэж байна."

Энэ гарсан даруйд шуугиан гэнэт намжив. Бүгд түүн рүү эргэж харав. Нүдэнд нь хоёр төрлийн хүлээлт тодорно.

Нэг нь итгэл найдвар.

Нөгөө нь хорлонтой баяр.

Ганлауг толгойгоо гилжийлгэв.

"Эсэргүүцэж байна гэж үү? Юу гэсэн үг вэ? Түүний гэм буруу эргэлзэх зүйлгүйгээр батлагдсан. Үр дүнг өөрчлөх ямар ч арга байхгүй."

Тэр хэсэг азнаснаа гэнэт урагш бөхийж, хорлонтой хоолой нь их танхимыг давалгаалах мэт:

"Мэдээж... хэрвээ чи..."

Өөрчлөгдөж буй Од түүнийг хатуу шийдэмгий харцаар ширтэж, эрүүгээ зөрүүдлэн доош буулгав.

Дараа нь тэр хэлэв:

"Би Сорих Эрхийг ашиглахыг хүсэж байна."