236-р бүлэг : Ex Machina

Эртний чулуун хөшөөний гадаргууд нуруугаа налан зогссон Санни, Хар дарсан зүүдний мангасуудын хоёр овог аймшигт архираан, шаржигнах чимээний дунд мөргөлдөхийг ширтэв.

Шинэ бай илрүүлсэн сүрэг царцаанууд тэнгэрээс хурдан шунган унаж, Цусан Цэцгийн тээгчдийн сүрэг рүү цөмөрлөө. Тэд хэдхэн мөчийн дотор азгүй сармагчинуудыг олноор нь тасдан идэж байв. Хурц эрүүгээрээ уран, гэдсийг нь гаргах үед мах нь нисдэг сэжгийн амьтдын аймшигт аманд бараг хайлж буй мэт харагдана.

Гэвч аварга биет араатнууд бүрэн хамгаалалтгүй биш байлаа.

Хэтэрхий удаан саатсан царцаа бүрийг хүчирхэг сармагчинууд шүүрэн авч тас татан урж, хар цус нь ялзарсан биенээс нь ургасан улаан дэлбээн дээр шүүдэр мэт асгарч байв.

Зарим тээгч бүр аварга биетнээс үсэрч, шумбан ирсэн мэрэгчдээс зуурч аваад хамтдаа алсын газар луу унаж байлаа.

Хэдхэн секундын дотор эртний аварга хөшөөний гадаргуу болон түүнийг хүрээлсэн агаар бүхэлдээ замбараагүй тулаанд автлаа.

Юунд ч үл тоосон аварга биетэн өмнө зүг рүү тогтуун алхсаар.

'...Ухаан орооч дээ!'

Гайхшралаа хүчээр хаясан Санни секундын өмнө ганхуулсан сармагчинг хурдан дуусгаж, хүнд биетийг нарийн замаас түлхэн унагав.

Хэдийгээр дайснууд нь одоо хоорондоо тулалдаж байсан ч багийнхний дарамт буураагүй.

Харин ч улам нэмэгдэв.

Амандаа хараал шивнэн Санни Шөнө Дундын Хэлтэрхийг өөр нэг үсэрч ирсэн мангас руу шидээд, дайснуудад нуруугаа харуулан үсрэв. Эртний чулуун ан цавнаас зуурч, биеэ татан гаргаад хөшөөний хүзүүгээр шаламгай авирлаа.

Мөнх мэт санагдсан хэдэн секундын турш тэр нисдэг мангас царцаануудын довтолгоонд бүрэн хамгаалалтгүй байв.

Аз болоход яг тэр мөчид Нефис хөшөөний нөгөө талд дөлөө тавьжээ. Цагаан сохлом гялбаа тэнгэрийг агшин зуур бүрхэж, мэрэгчдийг төөрөлдүүлэн Саннид чулуун тавцанд хүрэх хугацаа өглөө.

Ирмэг даван гарч ирээд тэр бултан өнхөрч, хүйтэн чулуун дээр цээжээ дэлгэн унаж, амьсгаагаа тэгшлэхийг оролдов.

Бие нь бүхэлдээ өвдөж байлаа.

Цусан Сүлжээ уушгинд ургасан цэцгийг устгасан ч гэмтэл аль хэдийн бий болсон.

Амьсгалах хэцүү, уруул дээр нь цуст хөөс бургилж байв. Амьсгаа авах бүрт бүх биеийг нь нэвт хатгах мэт өвдөнө.

'...Тийм ч аймшигтай биш...'

Эдгээр шарх төвөгтэй ч түүнийг алахгүй.

Нойрсогчид жирийн хүмүүсээс илүү сайн, хурдан эдгэрдэг. Санни дээр нь Нэхэгчийн цусны дуслаар өөрчлөгдсөн учраас ихэнхээс хавьгүй хатуу, алахад бэрх болсон.

...Яг жоом шиг.

Өвдөлтийн тухайд тэр үүнээс дорыг давж амьд гарч байсан.

Адреналин бага ч болов намдааж байгаа цагт тэр үргэлжлүүлэн тулалдаж чадна.

Мэдээж таатай биш.

Ёолсоор босон тойрч харахад нөхцөл байдал аажмаар муугаас бүр муу руу шилжиж байлаа.

Кай сумгүй болж, аргагүйдээ аймшигт Дэвшсэн Дурсамжаа ашиглаж байв. Царай нь хэрхэн цонхийсныг харахад хэд хэдэн удаа алдаж, их цус алдсан нь илт.

Касси довтолж буй царцаануудыг сааруулах хүчтэй салхиа барьсаар байсан ч нүүр, гар нь цусаар бүрхэгджээ. Хуягийнх нь хүчирхэг шившлэг, Аниргүй Бүжигчний хамгаалалт хүртэл бүрэн хамгаалж чадсангүй.

Эффи одоо нисдэг жигшүүрт амьтадтай ойрын тулаанд оржээ. Дайрах бүрт нь хариу үйлдэл хийхэд түүнд хормын төдий хугацаа л үлдэнэ. Хөлөөр нь цус урсаж, цагаан хитон нь урагдан нэвт норжээ. Хүрэл дуулга нь бутран чулуун дээр хэвтэнэ.

Кастер шархдаагүй мэт харагдавч нүүр нь туйлдлын баргарт автжээ. Тэр гайхамшигт хурдаа хадгалах нь оюун санаа, бие махбодод их ачаалалтай тул удалгүй тэсэхээ болино.

Чулуун Гэгээнтэн... бол Чулуун Гэгээнтэн хэвээр.

Дуугүй Сүүдэр толгойноосоо хөл хүртэл хар цусанд бүрхэгдсэн ч үл тооно. Энэ нь түүний харанхуй, сүрдмээр дүр төрхийг улам тодруулж байлаа. Тэр гоёмсог хөдөлгөөнөө хадгалсаар багийнхнийг чадлынхаа хэрээр хамгаалж байв.

Гэвч тэр нэгэн зэрэг хаа сайгүй байж чадахгүй.

...Тэгээд Санни өөрөө байлаа.

Тэр хамгийн муу байдалтай нь байв.

'Золиг гэж!'

Хамгийн муу нь, тэр тавцан руу ухрахад бузар сармагчинууд ч араас нь ирж, багийг хоёр талаас зэрэг хамгаалах нөхцөлд оруулжээ.

Үүнээс ч муу нь, бусад нь Санни шиг Цусан Сүлжээгүй. Улаан тоосонцроос хамгаалах зүйл тэдэнд алга.

'Муу, маш муу...'

Тэр ингэж бодож байх мөчид тавцангийн нөгөө ирмэгээс цус болсон гар гарч ирэв.

Дараагийн агшинд Нефис алтан олсны доогуур гулсан орж ирээд арай ядан бослоо.

Өөрчлөгдөж буй Одын нүдэнд цагаан дөл бүжиж байв. Арьс нь дотроосоо гал асч буй мэт зөөлөн гэрэлтэнэ.

...Саннигийн таамгаар тэр гал улаан тоосонцрыг биед нь орсон даруй устгаж байлаа.

Оддын Гэрлийн Легионы Хуяг хүнд гэмтэж, бараг хайлахын даваанд хүрсэн ч Үхэшгүй Дөл овгийн сүүлчийн охинг эцсээ хүртэл хамгаалсаар.

Нефис багийнхан руу огт харалгүй толгойгоо өмнө зүг рүү эргүүлэв.

'Тэр юу...'

Санни бодлоо гүйцээж амжаагүй байтал дугуй тавцангийн ирмэг дээр муухай сармагчингийн толгой цухуйв. Хараал хэлээд ойролцоох ирмэгтэй хитин авч, нүд рүү нь шаан хүчээр доош түлхлээ.

Яг тэр мөчид асар том царцаа тэнгэрээс унав.

Аниргүй Бүжигчнийг цохин зайлуулаад Касси руу шууд шумбав.

Хэн ч амжихаас өмнө эрүү нь хавчилаа.

Гэвч зөөлөн махны оронд шидэт таягны хатуу мод л зуугдсан нь харагдана. Сохор охин эцсийн мөчид өөрийгөө хамгаалж амжжээ. Гэсэн ч цохилтын хүч хангалттай байсан.

Тэр арын түр хаалтыг нуруугаараа эвдэн орилсоор тавцангаас халтирч, эвдэрсэн хүүхэлдэй мэт доош уналаа.

'Үгүй ээ!'

Мөшгигч Өргөс гэмтсэн, Сүнсний Тэнгист өөрийгөө сэргээж байв. Алтан олс тавцанд уяатай.

Тэр юу хийхээ мэдэхгүй...

Нум чулуу мөргөх чимээ сонсогдоход Санни Кай аваргын хүзүүгээс доош шумбан бууж байгааг харав.

Аймшигтай хурдтай нисэн тэр Кассид хүрч, гараас нь шүүрэн авлаа.

Хоёул агаарт хэсэг царцан, ойртож буй царцаануудын өмнө бүрэн хамгаалалтгүй үлдэв.

'Үгүй, үгүй, үгүй!'

...Гэвч үхлийн довтолгоо ирсэнгүй.

Гэнэт тулааны бүх чимээ тасарч, үхлийн нам гүм тогтов.

Санни нүдээ анив.

Хэд хэдэн царцаа Касси, Кай хоёрын ойролцоо агаарт дүүжилдэн байсан ч тэднийг идэх яарсангүй.

Тэд ч мөн царцсан мэт. Дараагийн агшинд царцаанууд эргэн, хамаг хурдаараа холдов.

Үнэндээ бүх сүрэг чулуун аваргаас хурдан гэх чинь ухарч байлаа.

Яг л... ямар нэг зүйлээс зугтаж байгаа мэт.

Олон царцаа сарвуугаараа үхсэн сармагчинуудыг барьсан харагдана. Энэ аймшигт тулаанд мэрэгчид эцсийн ялагч болсон бололтой.

...Гэвч удалгүй тэдний хуягны хагарсан завсраас улаан цэцэг ургана гэдэгт Санни бараг итгэлтэй байв.

Цусан Цэцэг үнэхээр аймшигт дайсан.

Бүхэл сүрэг нисдэг сэжгийн амьтдыг эзэлсний дараа тэд юу болж хувирахыг хэн мэдэх вэ?

Гэхдээ илүү чухал асуулт бол:

Царцаанууд юунаас зугтаж байна вэ?

Санни доош харлаа.

Аварга сармагчинууд ч бас ухарч, эртний хөшөөний биеэр доош бараг сандралтай бууж байв.

Тэгээд тэр эцэст нь эргэж, Өөрчлөгдөж буй Одын харж буй зүг рүү өмнө зүгт харав.

Түүний нүүр цонхийв.

Алхаж буй хөшөөний замд, яг урд нь ууртай харанхуйн төсөөлшгүй аварга хана бүх ертөнцийг залгижээ.

Аянга бараг секунд бүр догшин үүлэн гүн дотор анивчиж байв.

Шуурга ирж байсан юм.