Хэд хоног түгшүүртэй хүлээлтийн дунд өнгөрөв. Санни өмнө нь хийж байсан зүйлсээ үргэлжлүүлэн хийсээр байлаа. Бэлтгэл хийж, удахгүй тохиох зүйлд сэтгэл зүйгээ бэлдэж байв.

Түүнд хийх ажил маш их байлаа.

Юуны өмнө түүний техник. Энэ нь Нефисийн заасан урсгалт тулалдааны хэв маяг дээр суурилж, Сүүдрийн Гэгээнтний суурьтай хэв маягийн элементүүдийг дасан зохицох суурь дээр нь нэмсэн байв. Түүний ур чадвар улам бүр хурцлагдан, одоогийн ойлголтынх нь хэмжээнд аажмаар боловсрон батжиж байлаа.

Санни одоо шинэхэн суралцагч биш болсон. Тэр хэдэн зуун үхэл амьдралын тулааныг даван гарсан бөгөөд тулаан бүр түүнийг өмнөхөөс нь илүү хүчирхэг, илүү туршлагатай болгож байв.

Гэвч техникийг төгс болгох амаргүй хэвээр. Учир нь тэр эхлээд өөрийгөө ганхашгүй болгох ёстой, дараа нь хатуу байдлаа уян хатан байдал болгон хувиргах шаардлагатай байлаа.

Одоо Саннид чөлөөт цаг гарсан тул биеийн чадвар нь дээшилсэн шинэ нөхцөлд тулалдааны хэв маягаа зохицуулахад ашиглав. Хөндий Уулс руу явсан аяллаас өмнө боломжгүй байсан олон зүйлс одоо боломжтой болсон байлаа. Тиймээс тулалдаанд хандах хандлага нь ч өөрчлөгдөх ёстой болсон.

Энэ бүхэн ихээхэн чармайлт, бодол шаардсан ажил байв.

Дараагийнх нь Сүүдрийн Бүжиг. Санни одоогоор тэрхүү баригдашгүй хэв маягт зориулсан бодит хөдөлгөөний цогцыг аажмаар бүрдүүлж байсан шатандаа явж байлаа. Түүнд өөрийн төсөөлсөн Сүүдрийн Бүжгийг бодит болгоход ганцхан эцсийн алхам дутуу байгаа мэт санагдана. Гэвч ямар нэг чухал орц дутагдаж байгаа мэт. Тэр сүүлийн түлхэц, нэгхэн агшны ухаарал хэрэгтэй байлаа.

Гэсэн ч түүний дасгалууд дэмий биш. Тэр урам зориг ирэх хүртэл бие, сэтгэлийг нь бэлтгэж, сүүдэр шиг дасан зохицох чадвартай, уян хатан болгоход тусалж байв. Эцсийн ухаарал ирэхэд тэд түүнийг хүлээн авах чадвартай байх болно.

Хүчтэй бэлтгэлийн дараа түүний биеийн булчин бүр өвдөж, оюуны ядаргаа давалгаалан нөмөрнө.

Гурав дахь нь хамгийн чухал даалгавар байлаа. Тэр оюун ухаан, сүнсээ ирээдүйн цохилтыг тэсвэрлэх цайз болгон хувиргах ёстой байв.

Тэр бүхнийг давж ялалт байгуулахад шаардлагатай тунгалаг байдлыг олж авах ёстой. Гэвч одоогоор энэ даалгавар хэзээ ч биелэшгүй мэт санагдаж байлаа.

Бие, оюун ухааныг төгс хэрэгсэл болгох хэцүү. Харин сүнсийг тийм болгох нь үүнээс хэд дахин илүү хэцүү. Гэсэн ч энэ бол түүний давах ёстой саад байв.

Ийнхүү зургаан өдөр өнгөрөв.

…Явснаас нь хойш долоо дахь өдөр Кай эцэст нь буцаж ирэв. Сэтгэл татам залуу ядарч туйлдсан харагдаж байлаа. Түүний хуяг, хувцас шороо, тоос, хатсан цусаар бүрхэгдсэн, авч явсан сумны сав нь хоосорсон, хүрэм нь энд тэндээ зүсэгдсэн байв.

Саннигийн сүүдэр энэ бүх хугацаанд Гэрэлт Цайзын дээгүүрх тэнгэрийг ажиглаж байсан тул тэр хамгийн түрүүнд мэдсэн хүмүүсийн нэг байлаа.

Санни Нефисийн зөвлөлийн өрөө болж ашиглагддаг жижиг өрөөнд очиход Кай аль хэдийн тэнд, галын дэргэд сууж, бүдүүн шавар аяганаас ус оочин ууж байв. Эффи түүний хажууд зогсон хоолны таваг гар дээр нь түлхэн өгч байлаа.

Түүнийг анзаарсан Кай сулхан инээмсэглэв.

"Хөөе, Санни."

Санни хэсэг эргэлзсэний эцэст дөхөж очоод мөрөн дээр нь алгадаж:

"Хөөе, Кай. Буцаж ирсэнд чинь баяртай байна."

Тэр ч, Эффи ч цааш юу ч хэлсэнгүй. Найздаа амьсгаагаа дарах боломж олгон, бусдыг ирэхийг хүлээв.

Удалгүй Касси, Кастер, Сэйшан ээлж дараалан орж ирэн Кайтай мэндчилэв. Хамгийн сүүлд Нефис орж ирлээ.

Тэр бүгдийг нэг харснаа Кайн дэргэд суув. Хэсэг тээнэгэлзсэний дараа нүд рүү нь харж асуув:

"Хэд байсан бэ?"

Кай хэсэг чимээгүй суулаа. Нүдэнд нь гунигтай илэрхийлэл аажмаар тодров. Эцэст нь тэр харцаа буруулан санаа алдаж, ганцхан үг хэлэв:

"…ХЭд ч байгаагүй."

Түүний дуу жижиг өрөөнд цуурайтаж, тэнд байсан хүмүүсийн царай бараан болов.

"Би Шүрэн ойг бүхэлд нь самнасан. Саяхан Нойрсогч өнгөрсөн байж магадгүй ул мөр хайсан. Гэхдээ юу ч байсангүй. Амьд хүн ч байсангүй, цогцос ч байсангүй. Шинэхэн яс ч олдсонгүй. Хараал ид… энэ жил хэн ч энэ там руу илгээгдээгүй юм байна."

'Дараа жил ч бас илгээхгүй. Яг миний бодсон шиг.'

Санни санаа алдав. Заримдаа эндүүрэх сайхан байдаг.

Арван таван жилийн өмнө Хараал Мартагдсан Эрэг рүү долоон хүнийг илгээж байв. Дараа жил нь хоёр дахин олон, дараа нь улам бүр нэмэгдсээр. Эцэст нь өвлийн туйл бүрийн дараа хэдэн зуун Нойрсогч Харанхуй хотод ирдэг болсон… харин өнгөрсөн жил дөрөвхөн хүн ирсэн. Санни, Нефис, Касси, Кастер.

Гурав нь хараалт балгас хүрэхээсээ өмнө Шүрэн ойд амиа алдсан.

Үүнээс болж Гэрэлт Цайзын оршин суугчид нэг онол дэвшүүлсэн. Хараал Зүүдний ертөнцийн энэ бүс рүү илгээдэг хүмүүсийн тоо тодорхой мөчлөг дагадаг гэж. Хэрвээ тэдний зөв байсан бол долоо хоногийн өмнө дор хаяж арван дөрвөн Нойрсогч Шүрэн ойд гарч ирэх ёстой байсан.

Гэвч Санни хэзээ ч энэ онолд итгэж байгаагүй.

Түүний бодлоор тэр дөрвүүл шинэ мөчлөг эхлүүлэх ёстой хүмүүс байгаагүй. Харин ч эсрэгээрээ, тэд сүүлчийнх нь байх ёстой гэж үргэлж боддог байв.

Мартагдсан Эргийн хүмүүст Хараалын өгсөн сүүлчийн боломж.

Одоо тэр зөв байснаа мэдэж байлаа.

Нефис санаа алдаад аажмаар толгой дохиж, зууханд дүрэлзэх галыг хэсэг ширтэв. Бүгд чимээгүй зогсож, түүний шийдвэрийг хүлээж байлаа.

Эцэст нь тэр тэдэн рүү харалгүй хэлэв:

"…Бүгдийг сэнтийн танхимд цуглуул. Би тэдэнтэй ярья."

Кастер цаг алдалгүй хөнгөн мэхийн ёсолж өрөөнөөс гарлаа. Эффи түүнд богинохон харц шидээд араас нь дагав. Бусад нь ч мөн адил.

Санни хамгийн сүүлд гарлаа. Зүрх нь бөмбөр мэт хүчтэй цохилж байв.

'Ингээд эхэлж байна даа!'