110-р бүлэг : Дурсгал

Санни Сүүдрийн Гэгээнтнийг алмайран ширтэв.

Цамхаг бамбай устсанаас үүдэлтэй сэтгэлийн шуурга зүрхийг нь одоо ч таталгануулж байсан ч, түүний цээжинд өөр нэгэн, үүнтэй дүйцэхүйц хүчтэй мэдрэмж аажмаар оргилж эхлэв. Юу гэж хүлээж авахаа мэдэхгүй байсан тул, тэр зүгээр л хэд нүдээ аниад, хавтгай өнгөөр:

“Аан? За тэгэхээр… зөв ойлгосон эсэхээ шалгая…”

Тэр бамбайг гэрийн тэжээвэр мангасдаа өгсөн. Ашиглаж чадна гэж найдсан. Ашигласан… гэхдээ арай өөрөөр. Дурсамжийг барьж тулалдахын оронд, тэр зүгээр л… идчихсэн.

Санни хэсэг тээнэгэлзэн зогсож, эцэст нь солиорчихсон юм биш биз гэж өөрөөсөө асуув. Гэхдээ үгүй, Хараалын дуу хоолойн цуурай харанхуй усан дээгүүр одоо ч цуурайтаж, ижил өгүүлбэрийг дахин дахин шивнэж байлаа.

[Чулуун Гэгээнтэн илүү хүчирхэг боллоо.]

Хүнд санаа алдаад, Санни бичээсүүдийг дуудан, Сүүдрийн тайлбарыг олж харлаа. Хамгийн доод мөрөнд бичээсүүд бага зэрэг өөрчлөгдсөн байв.

Сүүдрийн хэлтэрхий: [2/200].

Нүдэнд нь догшин гялбаа асав. Хоёр хэлтэрхий… Тэр цамхаг бамбайн Дурсамжийг онцгой тэсвэртэй нэгэн сүнсэн биетийг устгасны дараа авсан. Аймшигтай харагддаг ч, эцсийн дүндээ ердөө л Сэрсэн мангас байжээ. Түүнийг алсны төлөө Санни өөрөө дөрвөн сүүдрийн хэлтэрхий авсан.

Гэхдээ энэ нь түүний өөрийн Сүүдрийн Цөм Идэвхгүй байсантай холбоотой. Иймээс илүү өндөр зиндааны амьтантай тулалдахад тэр үргэлж хоёр дахин шагнал авдаг. Сэрсэн амьтан бүрийн эзэмшдэг Сүнсний Цөм тус бүрд хоёр.

Чулуун Гэгээнтэн өөрөө ийм зиндааны оршихуй тул, түүнд ижил хандлага үйлчлэхгүй нь ойлгомжтой. Цамхаг бамбай нь хоёр Сэрсэн цөмтэй мангасаас гарсан учир, тэр Дурсамжийг “идэхдээ” хоёр хэлтэрхий авсан аж.

Тэгэхээр…

Нүдэнд нь догдлолын гал ассан Санни яаран өөр нэг Дурсамж дуудлаа. Бууж ирсэн гэрлийн бөмбөлгийн гэрэл сарниж, дундаас нь аймшигтай босоо хүүхэн хараатай, жигшүүрт нүд гарч ирэв.

Тэр нүд нь хэдэн долоо хоногийн өмнө Саннигийн хороосон, гүрвэлтэй төстэй мангасаас гарсан байлаа. Тулаанд амьд үлдэхийн тулд, тэр нүдээ аниад, зөвхөн Сүүдрийн Мэдрэхүйд найдан нуранги дундуур хөдөлж, үхлийн аюултай дайралтуудаас бултаж байсан.

Эцэст нь, араатны саварт урагдахаас хэдхэн хормын өмнө, тэр хурдан сэлмээрээ муухай толгойг нь тас цавчиж дуусгасан. Энэ нь түүний дөнгөж бүрэлдэж буй тулааны ур чадварын хувьд маш сайн шалгалт байв.

Харамсалтай нь, уг Дурсамж нь жинхэнэ мангасын эзэмшдэг байсан ямар ч чадварыг өвлөөгүй. Зөвхөн хор хөнөөлгүй улаан гэрлийн туяа ялгаруулж чадна. Санни шиг харанхуйд харж чаддаг хүнд бол зүгээр л уур амьсгал бүрдүүлэхэд л хэрэгтэй эд.

Нүдээ барьж аваад, Санни түүнийг Чулуун Гэгээнтэнд сунгав.

Сүүдэр жигшүүртэй зүйлийг атгаж, цээжиндээ ойртуулаад, хуягт нударгаараа няц дарлаа. Дахин нэг удаа, Дурсамж тоо томшгүй олон, үл мэдэг гэрлийн оч болон бутран, дэгжин чулуун биетийн дотор нуугдсан харанхуйд шингэн орлоо.

[Чулуун Гэгээнтэн илүү хүчирхэг боллоо.]

Санни инээгээд, дараа нь толгойгоо гэдрэг хаяж чангаар хөхрөв.

Тэгэхээр ийм учиртай байжээ…

Сүүдрүүд Дурсамжаар хооллодог! Тэд тэднийг залгиж, хүч чадал авдаг. Яг л Санни өөрөө Хар дарсан зүүдний мангасуудыг алж, сүүдрийнх нь үлдэгдлийг шингээдэгтэй адил.

Баталгаажуулахын тулд тэр бичээсүүд рүү дахин харлаа. Түүний таамаг яг таарчээ.

Сүүдрийн хэлтэрхий: [3/200].

Нэгдүгээр зэрэглэлийн Сэрсэн Дурсамж нэг хэлтэрхий. Бүрэн логик.

Хүлээлтэд автсан Санни дараагийн Дурсамжийг дуудлаа. Гэрлийн бөмбөлгөөс зэвэнд идэгдсэн, бөөрөнхий том төмөр хуяг гарч ирэн, түүний өмнө хөвөв. Энэ нь мах идэгч, аймшигт аварга цагаан хорхойн үүрийг шатаан устгасных нь дараа олдсон Дурсамж байв.

Мартагдсан Эргийн шөнө, туйлын харанхуй дунд том гал асаана гэдэг маш аюултай хэрэг. Гэсэн ч тэр өчүүхэн шуналдаа хөтлөгдөн, эдгээр жижиг боловч ховдог араатнуудын бүх сүргийг хядсанаар хэдэн зуун сүүдрийн хэлтэрхий олно гэж найдсан. Үүрний эргэн тойронд хөглөрөх яснуудыг харахад, тэд жинхэнэ гай байсан нь илт.

Харамсалтай нь, бүх колони нь ердөө ганц чөтгөр маягийн оршихуй байж таарсан бөгөөд түүнд ердөө зургаан л хэлтэрхий үлдээжээ. Дээрээс нь, галын гэрэлд татагдан ирж буй хэд хэдэн Нүгэлт аймшигтнуудаас болж, тэр ухарч, үүрний шатаж буй үлдэгдлээс сүнсний хэлтэрхийг ч авч чадалгүй зугтахад хүрсэн. Уг Дурсамж нь тийм ч таатай биш. Түүний Хүүхэлдэйчний Нөмрөг бүх талаараа үүнээс давуу байсан юм.

Харин одоо… эцэст нь хэрэг болох нь!

Чулуун Гэгээнтэн хуягийг өмнөх хоёр Дурсамжийг идсэнтэй адилхан залгив. Дахин нэг удаа, Хараал сүүдрийн мангас илүү хүчирхэг болсныг зарлалаа. Бичээсүүд дахин өөрчлөгдөв.

Сүүдрийн хэлтэрхий: [6/200].

Тоонууд өөрчлөгдөх бүрд, Санни гүн сэтгэл ханамж мэдэрч байлаа. Түүний сүрдэм чулуун хүлэгт баатарт секунд тутамд улам аймшигтай болж байв. Магадгүй, мөрийтэй тоглоомонд донтох хүмүүс ховорхон ялалтын цувааг ингэж л мэдэрдэг байх.

Тэр хором автан, дараагийн Дурсамжийг барьж авахаар гараа сунгав. Гэтэл гэнэт зогсож, алган дээрээ чимээгүйхэн хэвтэх жижиг мөнгөн хонхыг ширтэв.

Энэ… энэ бол түүний авсан анхны Дурсамж. Анхны Хар дарсан зүүдний хүйтэн, айдастай мөчүүдэд, амь тасрахын даваан дээр байж байхад олдсон зүйл. Хамгийн сул дорой Дурсамж байсан ч, хамгийн их утгатай нь байлаа. Санни үүнийг авахын тулд нэг хүнийг алсан. Дараа нь, өөр нэгнийг алахад ашигласан.

Мөнгөн хонх бол сануулга байв.

Сүүдэрт автсан нүдээрээ, тэр сүнснийх нь гэрэлгүй хоосонд гялалзах бичээсүүдийг уншив.

[…нэгэн цагт эзэндээ тайвшрал, баяр баясал авчирдаг байсан, аль хэдийн алдагдсан гэрийн жижиг дурсгал.]

Хэдхэн агшны өмнө дүүрэн байсан догдлол нь гэнэт л алга болж, Санни хүндээр санаа алдав. Нүүрэнд нь бараан өнгө тодров. Тэр Дурсамжийг буцаалаа.

Хөдөлгөөнгүй зогсох Сүүдрийн Гэгээнтэн рүү нэг харснаа, Санни эргэж харан:

“Өнөөдөр ингээд хангалттай… Ямар урт өдөр вэ. Би унтъя даа.” гэж хэлэв.

Сүнсний Тэнгисээс гарч ирээд, тэр хэсэг чимээгүй зогслоо. Дараа нь аажмаар ор луугаа алхаж очоод, дээр нь унав. Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийг тайлаад, хөнжилдөө шурган, нүдээ анив.

Тэр үнэхээр их ядарчээ.