Нэвтэршгүй харанхуйн тэврэлтийг Өөрчлөгдөж буй Одын асар хурц, цагаан дөлөөр гэрэлтсэн сэлэм тас цохин сарниулж байв. Түүний гэрэлд зургаан хүн догшин урсгалт голын эрэг дээр зогсож харагдана. Тэдний царай цонхийж, ширүүн баргар байлаа.

Хавцал ор мөргүй алга болж, өсөн нэмэгдэж буй хар усанд залгиулжээ. Одоо хараалт тэнгис хязгаараасаа халин урсаж, агуу Шүрэн ойн нарийн гарцуудыг зогсоох аргагүй давалгаагаар дүүргэн живүүлэхэд бэлэн байв.

Санни хөлөн дээгүүр нь хүйтэн ус шүршин урсахыг мэдрээд дагжин чичирлээ. Бусад нь ч яг адилхан хариу үйлдэл үзүүлэв. Гэрэлгүй тэнгэрт хэзээ ч нисэн гарч чаддаг Кай хүртэл ойртож буй тэнгисийн дарамтад илт түгшин айж байв.

Зургаан хүний дундаас ердөө гурав нь л энэ харанхуй ангалын аюулыг үнэхээр туулж үзсэн байлаа. Жинхэнэ айдас нь тэнгис өөрөө бус, харин хараал идсэн гүнд нь нуугдсан аймшгууд гэдгийг тэд мэднэ.

Сүнсний модны мөчир дор шивнэлдэх дуу хоолойн сүрэг.

Эсвэл Нефисын амийг авч одох шахсан аварга амьтан.

Гэвч Санни энэ тухай бусдадаа тайлбарлах гэж оролдсонгүй. Ямартаа ч тэд яг одоо тэдгээр аймшгуудын нэгийг гүнээс нь дуудахаар оролдож байсан.

Бусдаасаа өөр нэгнийг.

"Санни?"

Тэр харанхуй руу ширтэн, хэсэг азнав.

"Одоохондоо… юу ч харагдахгүй байна."

Ус аль хэдийн шилбэ хүрч, хурдтайгаар нэмэгдсээр байв. Санни царайгаа ярвайлган, эргэж харалгүй зугтах хүслийг арай ядан дарлаа.

Хэрвээ хангалттай хурдан байж чадвал… хэрвээ азтай байвал… харанхуйн ширүүн урсгалд дарагдахаас өмнө аварга хөшөө хүрч амжих ч байж мэднэ.

Гэвч тэр оронд нь Нефис, Касси хоёр руу харлаа.

Сохор охин Мартагдсан эргийн энэ нууцыг зөндөө харж, Өөрчлөгдөж буй Одод хэлж өгсөн. Харин тэр нь үүнийг ашиглах төлөвлөгөө зохиосон.

Тэд хоёулаа амжилтад итгэлтэй байсан. Тиймээс тэр ч мөн итгэхээс өөр аргагүй.

Санни хуучин нөхдөдөө бүрэн итгэхээ больсон. Гэвч тэдний шийдвэрт итгэдэг хэвээр.

…Тэр бодол толгойд нь төрмөгц харааны захад нь үл ялиг хөдөлгөөн мэдрэгдэв. Толгойгоо эргүүлэн харанхуй руу ширтэхэд тэр дагжин чичирлээ.

"…Ирлээ шүү."

Алсад аварга том дүрс давалгааг сүлжин хөдөлж, Өөрчлөгдөж буй Одын гялалзсан илдний гэрэлд татагдан ойртож байв. Хар ус түүний эргэн тойронд буцалж, урсгал нь амьтны хүчээр амархан шахагдан зайлагдана.

Нефис шүдээ зуун, дөлөө улам хүчтэй асааж, харанхуйг ахин хэдэн алхмаар ухраав.

"Бэлдээд!"

Хэдхэн хормын дараа харанхуй усан дундуур аварга бие хөдөлж буй аймшигт чимээ чихэнд хүрэв. Тэр амьтан жинхэнэ аварга бөгөөд хавцлын ёроолоор алхаж байхад ч давалгаанаас төвөггүй өндөр цухуйж байлаа.

…Мэдээж гайхах зүйл биш.

Айдас, бишрэл хоёроор дүүрсэн Санни тэдний хүлээж байсан зүйл ойртож ирэхийг ажиглав. Удалгүй ерөнхий дүр төрх нь тодорч эхлэв.

Усан дээр цухуйх хоёр толгод бол мөр нь.

Харин тэдний дунд, толгой байх ёстой газар…

Хоосон.

Мартагдсан эрэг дээр долоон толгойгүй хөшөө байдаг ч Нефисын зурсан газрын зураг дээр зургаа л тэмдэглэгдсэн.

Долоод дахь нь олдоогүйдээ бус.

Харин тэр хөшөө хэзээ ч нэг газраа тогтдоггүй.

Одоо тэр чулуун аварга усанд автсан хавцлаар алхаж, мөр нь ханыг шүргэн явж байв. Өргөн цээж нь усыг түлхэн зайлуулж, араасаа эргүүлэг үүсгэнэ.

Асар том гараа өргөхөд замд нь саад болсон эртний гүүрний үлдэгдлийг амархан бут ниргэв. Хэмхэрхий хэсгүүд хар давалгаанд унаж, ул мөргүй алга болов.

Энэ… энэ л тэдний Мартагдсан эргийн зах руу хүрэх хурдан, бас харьцангуй аюулгүй арга байлаа.

'Жинхэнэ солиорол,' гэж Санни бодов.

Тэр саяхан л өөрийгөө хэвийн байдалдаа буцаахаар шийдсэн. Гэтэл маргааш нь ийм солиотой зүйл хийх гэж байна.

Бүх ертөнц түүнийг дооглож байгаа мэт санагдана.

Толгой сэгсэрсэн Санни бусад руу хашгирлаа.

"Ирж байна шүү!"

Хар ус аль хэдийн өвдөг хүрчээ. Бүгд чангарч, удахгүй болох зүйлд бэлтгэв.

Тэдэнд ганцхан боломж бий.

Алдаа гаргана гэдэг үхэлтэй тэнцүү.

Удалгүй чулуун аварга чулуун хөшөөний аварга дүрс Нефисын үүсгэсэн гэрлийн тойрогт орж ирэв. Мөр нь давалгаанаас цухуйж, элэгдсэн чулууны ан цав бүрийг ялган харахуйц хэмжээнд ойртжээ.

Өөрчлөгдөж буй Од цаг алдалгүй урагш гүйж үсрэв. Түүний илд хөшөөний гадаргууд хүрмэгц хайлж буй мэт гүн шигдэж орлоо. Тэр илдээ тулгуур болгон аваргын мөр лүү авирч эхлэв.

Бусад нь ч араас нь дагав.

Кай Кассиг тэвэрч, ямар ч саадгүй ниссээр оройд нь хүрэв. Кастер бараг алга болж байснаа дараагийн мөчид Нефисын хажууд гарч ирэв.

…Гагцхүү Санни л асуудалтай байлаа. Намхан нуруу, ихсэ буй усны түвшний улмаас хангалттай хүчтэй үсрэх боломжгүй.

'Новш… ямар төвөгтэй юм бэ…'

Гэвч тэр шийдэл хайж амжаагүй байтал Эффи зүгээр л түүний хувцасны захнаас шүүрч аваад агаарт шидчихэв.

'Юу… юу вэ?!'

Хэдхэн хоромд Санни нисэж байлаа. Чихэнд нь зөвхөн салхины исгэрэх чимээ сонсогдоно.

Дараа нь тэр аварга хөшөөний орой дээр бууж, өнхрөн, бараг харанхуй тэнгис рүү буцаад уначих шахав. Дөнгөж босох гэж байтал хүчирхэг анчин бүсгүй түүний хажууд газардан инээмсэглэв.

"Яасан хөнгөн юм бэ…"

Гэвч өгүүлбэрээ дуусгахаас нь өмнө чулуун аварга хөдөлж, бүгдийг савж унагаах нь алдав.

Гүүрний балгасыг ардаа орхин тэр эргэж, огтхон ч тоосон шинжгүй холдон алхаж эхлэв.

Тэр аварга хөшөө өмнө зүг рүү явж байлаа.