345-р бүлэг : Сүүдэр ба гэрэл

Санни, Нефис хоёр бие бие рүүгээ ширтэнэ. Тэдний харц тулгарах тэр агшинд агаар өөрөө цахилгаанжсан мэт чичирч байв.

Өөрчлөгдөж буй Одын шархнуудаас шүүрэн гарч байсан цагаан дөл гэнэт уурсан оргилж, зарим шархыг нь аниулж, заримыг нь арай хөнгөн мэт харагдууллаа. Гэвч дараа нь тэр дөл дорхноо суларч, улмаар алга болж, түүний сүнсний зуух руу буцан шингэв. Залуу бүсгүйн нүүр өвдөлтний нөлөөнд таталдахад, зааны соёо мэт цайвар арьс дор нь бүдэг туяа аажмаар цацарч эхлэв.

Тэр үед сүүдэр урсан дээшилж, Саннигийн биеийг ороон тэвэрч, түүнийг хүч чадал, амьд эрчээр дүүргэлээ. Тэр гүн амьсгаа авч, жингээ нэг хөлөөс нөгөөд шилжүүлэн ялимгүй хөдөллөө.

'Яаж... яаж ингэж төгсөж болох юм...'

Бодол нь бүрэн бүрэлдэхээс нь өмнө Санни түүнийг хайр найргүй няцалж, сэтгэлээсээ хөөн зайлуулав.

Энэ бол бодит ертөнц рүү буцах замд нь тулгарсан сүүлчийн саад... бас хамгийн үхлийн аюултай нь. Мартагдсан Эргийн хараал идсэн тамд тэр олон аймшигт амьтантай тулалдсан ч, тэдний хэн нь ч Өөрчлөгдөж буй Од шиг аймшигтай, аюултай байгаагүй. Энэ бол түүний хамгийн хүнд тулаан байх болно.

Ялахын тулд тэр туйлын цэвэр, туйлын төвлөрсөн байх ёстой. Ямар ч мэдрэмж, ямар ч анхаарал сарниулах зүйлд автаж болохгүй.

Эргэлзээ үгүй, айдас үгүй. Харамсал үгүй, өрөвдөх сэтгэл үгүй.

Зөвхөн шийдэмгий байдал. Зөвхөн хатуу зориг.

Зөвхөн ялахын төлөөх аллагын хүсэл.

Эртний танхимын эвдэрсэн дээврээр тусах цагаан гэрлийн туяанд тоосонцор гялалзан эргэлдэж, тод сүүдрүүд харанхуйн хүлээлтээр хөөс адил тэлж байхад... Нефис сэлмийнхээ бариулыг мөрөндөө тулгалаа.

Түүний нүдэнд цагаан дөл асав.

Тэгээд гэнэт тэр урагш ухасхийв.

'Хурдан юм!'

Гэхдээ Саннид хариу үйлдэл үзүүлэх боломж олгохгүй хэмжээнд тийм ч хурдан биш байлаа. Шөнө Дундын Хэлтэрхийг өргөн, тэр урагш ухасхийн түүний догшин довтолгоог хаалаа... харин мөргөлдөх хүч бүх биеэр нь цочрол мэт дамжихад чичирхийллээ.

Сэлэм нь уултай мөргөлдсөн мэт санагдав.

Тэдний ир хэсэг зуур орооцолдож, дараа нь саллаа. Гэвч бараг тэр даруй мөнгөн урт сэлэм дахин дахин цохилж, төсөөлөөгүй чиглэлээс гарч ирээд... дахиад, дахиад, дахиад давтагдав.

Санни галзуурсан мэт дайралтыг хамгаалж, хаалт, зайлуулах хөдөлгөөнүүдийг тасралтгүй, түргэн дараалал болгон холболоо. Хэдий чадлаараа хичээсэн ч, цохилт бүрийн дараа тэр ялимгүй ганхаж байв. Яг л түүнийг хатуу ган алхнуудын хар шуурга нүдэж буй мэт, цохилт бүр ясанд нь доргио өгч, ёолуулж байлаа.

'Яаж... тэр яаж ийм хүчтэй байж чаддаг байна...'

Нефис яаж ийм хүчтэй байж чаддаг байна вэ? Яаж ийм хурдан байна вэ? Яаж ийм тэсвэртэй байна вэ?

Ойлгомжгүй.

Одоогийн байдлаар Санни өөрийн цөмийг бүрэн дүүргэж, өөрийн Зэрэгт хүрч болох хүний биеийн чадавхын оргилд хүрсэн. Түүний хүч сүүдрийн нэмэгдлээр дахин өсөж, энгийн Нойрсогчоос илүү, Сэрэгчтэй ойролцоо түвшинд хүрсэн. Идэвхгүй ямар ч хүн түүний хүчийг бүх талаараа гүйцэх ёсгүй.

Гэтэл Өөрчлөгдөж буй Од тэгж чадсан. Үүгээр ч зогсохгүй, түүнээс хавьгүй илүү хүчтэй байлаа. Тэр хүнээс илүү Хар дарсан зүүдний амьтан шиг, хөдөлгөөн нь цахилгаан мэт хурдан, хүч нь аймшигтай, техник нь төгс төгөлдөр байж, өчүүхэн алдааг ч ашиглах боломж олгосонгүй.

...Ямар ч Нойрсогч ийм хүчтэй байх ёсгүй. Энэ бол зүгээр л боломжгүй зүйл.

Гэтэл ямар нэгэн байдлаар боломжтой байв.

'Боломжгүй, боломжгүй шдээ...'

Дахин нэг цохилтыг зайлуулж, Санни шүдээ зуун, дайсны хамгаалалтын түр зуурын завсрыг ашиглах гэж хажуу тийш ухасхийв. Гэвч оронд нь мөнгөн ирийн хайр найргүй гялбааг угтав. Тэр завсар бол заль мэх байжээ. Бараг л гарыг нь таслах шахсан урхи.

'Энд ямар нэг зүйл маш буруу байна...'

Эсвэл цагаан дөлний нэмэгдэл түүний сүүдрээс хавьгүй хүчтэй, эсвэл өөр ямар нэг зүйл нөлөөлж байна. Гэвч Санни Нефисийн арьсан дороос цацрах тэр туяа өөрийнхөөс нь илүү гэж бодсонгүй. Ганлаугтай тулалдаж байхыг нь ажиглахад, ойролцоо эсвэл арай илүү хүчтэй л харагдсан. Ялангуяа одоогийнх шиг туйлдсан үедээ ийм их давуу тал өгөх ёсгүй.

Ямар нэг байдлаар Нефис энэ хооронд асар их хүчирхэгжжээ.

Гэхдээ яаж?

...Ядаж мөнгөн сэлэм нь устгах чадалтай, нүд сохлом гэрлээр асахгүй байлаа. Тийм байсан бол Шөнө Дундын Хэлтэрхий аль хэдийн устгагдсан, эсвэл ноцтой гэмтсэн байх байв. Энэ тал дээр аз Саннигийн талд хэвээр.

Тэд дахин хэд хэдэн цохилт солилцож, хоромхон зуур зайгаа авснаа дахин ойртлоо. Өөрчлөгдөж буй Одын сэлэм урагш харваж, Саннигийн нүүрийг миллиметрийн зөрүүтэй өнгөрөв... эсвэл тэр тэгж бодсон. Харин дараа нь хацраар нь бүлээн дуслууд урсаж байгааг мэдэрлээ. Нарийн зүсэгдсэн шарх гарч, цусаар дүүрч эхлэв.

Жаахан л баруун тийш байсан бол тэр нүдээ алдах байв.

Сандарсан Санни сэлмийг зайлуулж, Нефисийн хүзүүг урвуу зүсэлтээр таслахыг зогсоогоод, мөрөөрөө мөргөх гэж урагшиллаа.

Өөрчлөгдөж буй Од амархан зайлж, зэвсгээ доош буулгав. Санни сул байрлалд хамгаалж, ухарч ганхахаас өөр аргагүй болов.

'Хараал ид!'

Тэдний ширүүн тулалдаан догшин бөгөөд аймшигтай сайхан харагдаж байсан нь гарцаагүй. Хоёул гайхалтай хурдтай, аймшигтай хүчтэй, хоёул ур чадвартай, туршлагатай, олон зуун үхлийн тулаанд төгс алуурчид болж хувирсан.

Нэг нь харанхуй ба сүүдэр, нөгөө нь гэрэл ба туяа.

Гэвч жинхэнэ тулаан нүдэнд үл үзэгдэх өөр газар өрнөж байв. Энэ тулаан зөвхөн биеийн хүч, техник бус, стратеги, ойлголтын тулаан байлаа.

Эцсийн эцэст, жинхэнэ тулаанч болохын тулд бие, оюун ухаанаа хоёуланг нь захирах хэрэгтэй.

Нефис байгалийн бус хурд, хүчтэй байж болох ч, түүнийг үнэхээр аймшигтай болгодог зүйл нь түүний тулааны суут ухаан, тулааны хууль дүрэм, зарчмуудыг гүнзгий ойлгосон байдал.

Тэр ойлголтоороо дайснаасаа түрүүлэн юу хийхийг нь урьдчилан харж чадна. Түүнчлэн, тэр ойлголтоороо өрсөлдөгчийнхөө үйлдлийг удирдаж, тэднийг өөрийн хүүхэлдэй мэт хөдөлгөж чадна. Тулааны урсгалыг тэр бүрэн хянаж байлаа.

Тулаан бол түүний орон зай, яг л сүүдэр Саннигийнх шиг.

Гэвч Санни ч бас шинэхэн биш. Тэр ч мөн удирдлагын мастер.

Хамгийн чухал нь, тэр хангалттай ойлголттой, Нефисийг хангалттай сайн мэддэг тул түүнийг хуурахгүй юмаа гэхэд, зайлшгүй урхинд орохгүй байж чадна.

Тийм учраас тэр хэдхэн, гэхдээ там шиг урт мэт санагдах арван хэдэн секундэд тэдний хэн нь ч нөгөөгөө ноцтой гэмтээж чадсангүй. Санни бүх талаар дутуу, аргагүй хамгаалалтанд байсан ч, Өөрчлөгдөж буй Одын мангаслаг довтолгоог тогтоон барьж байлаа.

...Одоохондоо.

Эцэст нь тэд салж, хэдэн алхам ухарч, хэсэгхэн завсарлав.

Санни амьсгаадан, цусанд будагдсан царай нь улам ч цайв. Нефис түүн рүү ширүүн харцаар ширтэж, өөрөө ч мөн өвдөлттэй, хүнд амьсгалж байв.

Хэрвээ энэ нь хэвшмэл жүжиг байсан бол, энэ үед тэд үг солилцож, шийдэмгий байдлаа илэрхийлэх байсан. Эсвэл дайснаа хүндэтгэх, доромжлох, эсвэл айдсаа үл тоосон хошигнол хийх байсан.

...Гэвч энэ тийм биш.

Хэлж болох бүх зүйл аль хэдийн хэлэгдсэн. Буцах зам үгүй.

Үлдсэн ганц зүйл нь хүчирхийлэл.

Нефисийг харж зогссон Санни зальжин инээмсэглэлээ даран барив.

Үхэшгүй Дөл овгийн бахархалт охинд ямар нэг зүйл өөрчлөгджээ. Тэр анхнаасаа л энэ догшин тулаанд хүлээж байсан өөрчлөлт.

Цагаан дөлөөр хэсэгхэн аниулсан шархнуудаас нь дахин цус шүүрч эхэлсэн байв.

Тэгээд тэр цус шүүрэхийн хэрээр, хүзүүнд нь уяатай Цуст Сакура эцэст нь нойрноосоо сэрж, Шөнө Дундын Хэлтэрхийг хязгааргүй өлсгөлөнгөөр дүүргэв.