289-р бүлэг : Жүжгийн эхлэл

Шүрэн ойд эргэн ирсний дараа Санни ганцаараа тоолж баршгүй олон Хар дарсан зүүдний амьтдыг устгасан хүн биш байв. Үнэндээ тэр багийнхаа голчлон тагнуулын үүрэг гүйцэтгэдэг байсан учир, багийн гурван үндсэн тулаанч түүнээс хавьгүй олонг хөнөөсөн.

Тэр дор хаяж хоёр нь Эффи болон Кастер аль хэдийн сүнсний цөмөө бүрэн дүүргэсэн гэдгийг сайн мэдэж байлаа. Тэдэнд цаашид Сүнсний Хэлтэрхий шингээх нь утгагүй болсон байв. Нэг мэдэхэд Нефис хүртэл олзноос өөрт ногдох хувиа хэрэглэхээ больсон.

Багийн гишүүдэд илүүдсэн Дурсамжийг Саннигаар дамжуулан сольж авсан хэлтэрхийнүүдийг нэмбэл, Эффигийн савхин цүнхэнд үнэхээр гайхалтай их хэмжээний болор цугларсан байлаа.

Тэр Нефис тэдгээрийг юунд ашиглах бол гэж олонтоо боддог байсан бөгөөд одоо хариултаа олжээ.

Ан агнуурын байшингийн гол танхимд цугласан хүмүүс, өөрөөр хэлбэл түүний хамгийн итгэлт дэд хүмүүс, асар их овоолсон сүнсний хэлтэрхийг хараад үг дуугүй цочирдсон байв. Энд, Харанхуй хотод, энэ нь төсөөлөхийн аргагүй баялаг байлаа. Ганцхан хэлтэрхий ч хүнийг бүтэн долоо хоног хооллож, тав тухтай байлгаж, Гэрэлт Цайзын өндөр хананы цаана аюулгүй амьдрахад хангалттай.

Эдгээр нь дутсанаас болж хэт олон хүн амиа алдсан. Тиймээс тэдний өмнө овоолсон энэ болор уул нь утгаараа мянга мянган хүний амь настай тэнцэх байв.

Сорвитой анчин гялалзах хэлтэрхийнээс харцаа арайхийн салгаад Өөрчлөгдөж буй Од руу харлаа. Түүний царай цайж, хоолой нь сөөнгөдөв.

"Энэ... энэ юу вэ, Нефис хатагтай?"

Тэр хэсэг чимээгүй байснаа, тайван, баригдмал, хэрнээ ямар нэгэн байдлаар сэтгэлд нөлөөлөх хоолойгоор хэлэв.

"Энэ та нарт зориулсан. Өөрсдийгөө тэтгэж, илүү хүчирхэг болохын тулд. Удахгүй ирэх өдрүүдэд та нарт байгаа бүх хүч хэрэг болно."

Залуу эр түүнийг ширтэн зогсоно. Нүдэнд нь аюултай дөл аажмаар асаж байлаа. Тэр нь шийдэмгий байдал, бишрэл...

Бараг л бурхан шүтэж буй мэт.

Сүүдэрт нуугдсан буланд Санни түгшүүртэй инээмсэглэл тодруулав.

Эхэндээ тэр Нефист Ганлаугийг ялах боломжгүй гэж хэлж байсан. Учир нь тэр Харанхуй хот дахь амьдралын бүх талыг хянадаг байв. Хоол хүнс, аюулгүй байдал, найдвар ба айдас... бүр хүч чадал өөрөө хүртэл.

Дараа нь тэр Нефис хэрхэн гаднах суурингийн хүмүүст үнэгүй хоол өгч, тэднийг илднийхээ дор хамгаалж, зүрхэнд нь мартагдсан найдварын очийг дахин асаасныг харсан.

Тэгээд одоо ганц дутуу байсан зүйл нь хүч байв.

Харин одоо тэр тэдэнд хүчийг хүртэл авчирсан.

Тэдгээр хүмүүс түүнийг шүтэхэд бэлэн болсон нь гайхах зүйл биш. Тэдний нүдэнд Өөрчлөгдөж буй Од бол эрхэм аврагч.

...Гэвч тэдний аврагч хуурамч гэдгийг хэн ч мэдэхгүй.

Цочирдсон хүмүүсийг харж Эффи санаа алдан, Нефисийн гараас цүнхээ авлаа. Хоосон болсон Дурсамж руугаа бага зэрэг гунигтай харснаа хэлэв.

"Юуг нь хүлээгээд байгаа юм бэ? Ганлаугийн хүмүүс аль хэдийн зэвсэглээд энд ирж та нарын зузаан гавлыг хагалахаар замдаа гарсан байж магадгүй. Хэлтэрхийгээ хуваагаад шингээ, мангаруудаа!"

Нойрсогчид түүнийг дахин хэлүүлэх шаардлагагүй байв.

───

Сүүлчийн хэлтэрхий шингээгдээд удаагүй байтал харуулын нэг нь өрөөнд амьсгаадан гүйн орж ирэв.

"Ирж байна! Тэд ирж байна!"

Түүний хоолойд баригдамгүй айдас мэдрэгдэж байлаа.

Санни мөрөө хөдөлгөн, сунгалт хийв.

'Жүжиг ингээд эхлэх гэж байна даа.'

Өрөөнд байсан хүмүүс бие бие рүүгээ харц солилцов. Тэдний царайд түгшүүр тодорч байв. Харин Нефис л цонхоор доош тэлсэн үхмэл хотыг ширтэн, яг л эзгүй, ганцаардсан оршуулгын газар мэт харагдах тэр дүр зургийг ажиглан тайван зогсоно.

"Бүгд тайван бай."

Түүний хоолой тэднийг намжаав. Сорвитой анчин хөмсгөө зангидан Өөрчлөгдөж буй Од руу эргэж хараад хэсэг эргэлзсэний эцэст хэлэв.

"Гэхдээ... гэхдээ... тэд Эффиг авахаар ирж байна! Бид үүнийг зөвшөөрч болохгүй. Сайн хүмүүсийг тэр хараал идсэн Цайз руу аваачиж, дахиж эргэж ирдэггүйг харахаас залхлаа. Хэрэв тэд Жүбэйтэй адил жишээ болгохыг хүсвэл... миний цогцос дээгүүр л алхаж байж л болно!"

Танхимд ууртай дуу шуугиан нэмэгдэж, догшин харцнууд солилцов.

"Тийм шүү!"

"Жүбэйн үхлийн төлөөсийг төлүүлнэ!"

"Таны үхсэн бие гэж үү? Яагаад тэднийх биш гэж?!"

Нефис хэсэг чимээгүй зогссоноо тэдэн рүү эргэв. Уруул дээр нь үл ялиг инээмсэглэл тодролоо.

"...Санаа бүү зов. Эффид юу ч тохиолдохгүй. Би амлая."

Энэ нь тэднийг бага зэрэг тайвшруулав. Тэд түүний хэлсэн юу ч бай, хичнээн боломжгүй байсан ч итгэхэд бэлэн мэт харагдана. Энэ л сохор итгэлийн тодорхойлолт байв уу?

Гэвч хэн нэгэн хариу хэлэхээс өмнө чулуун байшингийн үүдний зүгээс нүргээнтэй чимээ гарлаа. Хэн нэгэн хаалгыг нураан орсон бололтой.

Богинохон хашгираан гарч, дорхноо намжив. Ямар нэг зүйл шалан дээр унав.

Удалгүй хүнд алхааны чимээ сонсогдож, танхим руу ойртож байлаа. Хэдхэн мөчийн дараа танхимын хаалга ч мөн бутран дэлбэрч, модны үртэс болон чулууны хэлтэрхий цацагдав.

Асар том биетэй нэгэн эр танхимд орж ирлээ. Түүний оршихуй дангаараа энэ орон зайг жижигхэн мэт болгож байв. Түүнтэй харьцуулахад Эффи хүртэл жирийн өндөртэй мэт харагдана.

Түүний царайд бараан гуниг тодорч, хүйтэн, харгис нүдэнд нь харанхуй оч гялалзаж байлаа.

Тэр аварга ямар ч хуяг өмсөөгүй, ханцуйгүй торгон цамц нь түүний аварга булчинг арай ядан барьж байв.

Цайзын харуулын аймшигт ахлагч Тессай өөрөө Саннигийн багийг Харанхуй хотод угтахаар ирсэн бололтой. Нефисийн дагалдагсад цайж, өмнөх уур хилэн нь айдсаар солигдов.

'Ямар аймшигтай мангас вэ' гэж Санни хайхрамжгүй бодон, түүнийг хамгийн хурдан устгах аргыг тунгааж байлаа.

Тессайн ард бат бөх хуяг өмсөж, Дурсамж зэвсэг барьсан харуулууд зогсож байв. Тэдний харц шууд өндөр анчин бүсгүй рүү чиглэж, дараа нь үзэн ядалтаар дүүрэн инээмсэглэл тодров. Тэд өөрсдийн хүнийг хөнөөсөн гэж буруутгагдсан эмэгтэйг эцэст нь олсондоо баяртай байлаа.

Аварга Эффиг нэг харснаа Нефис рүү эргэв. Түүний гүн, нам хоолой чулуун танхимд цуурайтаж, тэнд байсан олон Нойрсогчдын зүрхэнд дагжин чичрэх мэдрэмж төрүүлэв.

"Өөрчлөгдөж буй Од. Тэгэхээр чи амьд үлдсэн юм байна тэ?"

Тэр түүний харцыг эгцлэн угтаж, өчүүхэн ч цочирдсонгүй.

"Чи тэгэхээр Тессай байх нь. Ямар хэрэг гарав?"

Аварга хэсэг саатсаны дараа ам нээв. Уруулынх нь булан татганаж, аажмаар дээш татагдлаа.

"Үгүй ээ. Хэрэг надад л байна."

Тэр асар том гараа өргөн Эффи рүү заав.

"Эзэн Ганлауг энэ эмэгтэйг Цайз руу урьж, хийсэн хэргийнх нь төлөө шийтгэхээр болсон. Нохдоо илүү сайн сургах хэрэгтэй байж дээ, Өөрчлөгдөж буй Од оо. Гэмгүй хүмүүсийг дайрч хазахад юу болдгийг хар даа."

Тэр гараа буулган мөрөө хөдөлгөснөө бараан харцаар түүн рүү ширтэв.

"Одоо хархнууд аа, замаас зайлаад надад тэр эмэгчин чоныг чинь авч явахыг зөвшөөрөхийг зөвлөе."

Нефис гараа зөрүүлэн, аваргыг ширтлээ. Түүний тайван саарал нүдний гүнд хүйтэн оч асав. Хэсэг хугацааны дараа тэр тайван хэлэв.

"...Үгүй гэвэл яаж байна, анчин гуай?"