173-р бүлэг : Хар хуяг

Хэсэгхэн агшинд Санни хөдөлгөөнгүй царцав. Гэвч дараагийн мөчид юу ч болоогүй мэт аашилж, өмнөх шигээ үргэлжлүүлэн алхлаа.

Наймаалцахын эхний дүрэм худалдаж авахыг хүсэж буйгаа хэзээ ч нөгөөдөө битгий мэдрүүл. Өнөөдөр Санни Стивийг чихнээс нь цус гартал наймаалцахаар шийдсэн байв.

Тоосонд дарагдсан тэр хуягийг анзаараагүй мэт дүр үзүүлэн, танхимаар жаахан эргэлдэж, аажмаар булан руу нь дөхөв. Хуягийг ийм хайхрамжгүй орхисныг бодоход Дурсамжийн Захын эзэн түүний жинхэнэ үнэ цэнийг мэдэхгүй нь илт.

Санни яг л ийм хэвээр нь байлгахыг хүсэж байлаа.

Учир нь хэрэв түүний таамаг зөв бол… тэр хуяг эндхийн бусдаас хавьгүй үнэ цэнтэй.

Тэр яг баттай мэдэхгүй ч жинхэнэ эрдэнэс гэдэгт нь бараг итгэлтэй байв. Яагаад гэвэл тэр түүнийг таньсан.

Эртний хавтан хуяг бүхэлдээ тийрэн хар өнгөтэй, хийц нь нарийн төвөгтэй, сүр жавхлантай. Түүнээс харанхуй шийдэмгий байдал, бат бөх, ган мэт хатуу гоо үзэсгэлэн цацарна. Хэсэг бүр нь төгс таарч, нэвтэршгүй ган хаалт мэт бараг завсаргүй нийлжээ.

…Ган биш.

Чулуу.

Учир нь тэр тоостой хуяг Чулуун Гэгээнтний өмсдөг хуягтай бараг яг адилхан байв.

Мэдээж ялгаа бий. Юуны өмнө энэ нь арай… илүү сүрдэм. Чулуун Сүүдрээс ч илүү өндөр зиндааны оршихуйд харьяалагдаж байсан мэт мэдрэмж төрнө. Чулуун Гэгээнтний хуяг хар боржин чулуугаар хийгдсэн бол энэ нь цэвэр хар галт уулын хайлмагаар зорсон. Гялалзсан гадаргуу нь туссан гэрлийг шингээн залгиж буй мэт.

Энэ бүхэн Идэвхгүй төлөвтөө шүү.

Хэрэв Чулуун Гэгээнтнийх шиг амилбал… ямар аймшигтай болохыг хэн мэдлээ?

Яагаад ийм эрдэнэс Дурсамжийн Захын муухан гэрэлтсэн буланд тоосонд дарагдан зогсож байна вэ?

Санни хөмсгөө зангидлаа. Тэр Харанхуй хотод амьд хөшөөнүүдийг ойроос харсан цорын ганц хүн байж магадгүй. Гэвч энэ чулуун хуягийн бүх зүйл нь хэчнээн гайхамшигтай Дурсамж болохыг нь мэдрүүлж байлаа. Яагаад ингэж орхигдоов?

Түүнд олон асуулт төрөв.

Эцэст нь сонирхож байгаагаа ил гаргалгүй хуягт хүрч чадлаа. Залхсан мэт царай гарган, Санни гараа өргөж, анзааралгүй мэт гялтганасан хар цээживчин дээр тавив.

Дараагийн агшинд түүний залхсан дүр эсгэж буй баг бараг хагарах шахав. Хүүхэн хараа нь шууд л тэллээ.

Хуягийн гадаргуу дор харсан зүйл нь түүнийг голоор нь цочроов. Доторх нь алмаз мэт гялалзах эфир утаснуудын сүлжээ… түүний өмнө хэзээ ч харж байгаагүй түвшинд байлаа.

Тэр нь Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийнхөөс ч хавьгүй төвөгтэй, өргөн цар хүрээтэй. Энэ нь гайхах зүйл биш. Учир нь бүхнийг холбосон зургаан гэрэлт цог байв.

Тэр цогууд нь түүний одоогийн Дурсамжуудынхаас хавьгүй том, илүү тод.

Санни шүлсээ залгилаа.

Түүний өмнө тоосонд дарагдсан, зургаадугаар түвшний Дэвшсэн Дурсамж байлаа. Ийм зүйл зөвхөн Нүгэлт Аюулаас л үлдэж чадна.

_Бинго!._

───

Гэвч баяр хөөр нь удаан үргэлжилсэнгүй. Бараг тэр дороо Санни чулуун хуягийн сүлжээнд ямар нэг буруу байгааг анзаарав.

Эвдэрсэн.

Мянга мянган утас тасарч, бүх хээ угалзыг задлаж, зохицолгүй болгожээ. Урсаж, холбогдох ёстой байсан утаснууд харанхуйд салангид хөвж, зангилаануудтайгаа ч холбогдоогүй. Бүхэлдээ замбараагүй.

Тиймээс тэр сүлжээнээс ямар ч логик, зориулалт мэдрэгдээгүй. Байхгүй болсон байлаа.

Санни хөмсгөө зангидлаа.

Яаж Дурсамж ийм засагдашгүйгээр гэмтсэн хэвээр байж чадна гэж? Устаж үгүй болоогүй л бол Сүнсний Тэнгистээ өөрөө өөрийгөө засдаг нь бараг нийтлэг дүрэм. Энэ хууль эвдрэх ёсгүй.

Хэрэв...

Ойлголтын үр тархинд нь соёолж эхлэв.

Гэвч бодлоо гүнзгийрүүлэхээс нь өмнө Стив инээд алдан, аварга гар мөрөн дээр нь тавив.

"Ямар гайхамшигтай хуяг вэ, тийм үү, анд минь?"

Ингээд урагш тонгойж инээв.

Санни Дурсамжийн Захыг тойрон судлах хугацаанд Стив хэдэнтээ дөхөж ирж, барааныхаа хамгийн сэтгэл татам шинжийг тайлбарлаж, эсвэл зүгээр л яриа өдөж байлаа. Цонхгүй энэ танхимд тэр үхтлээ уйдсан нь илт.

Санни түүн рүү ширтэн анивчив.

_Ямар үнэлж баршгүй эрдэнэс гэдгийг нь чи л мэдэхгүй, тэнэг минь!_

"Танай энэ захын бүх хогнуудаас энэ л хамгийн дэндүү нь байна. Үүнийг хүмүүст үзүүлж зүрхэлсэнд чинь гайхаж байна."

Түүний хэлэх гэсэн нь энэ өрөөнд төдийгүй, магадгүй бүх цайз доторх хамгийн сайн Дурсамж нь энэ. Мэдээж Ганлаугийн алтан хуягаас бусад нь.

Харин үг нь Стивийг хэрэггүй хог зарах гэж оролдсон мэт сонсогдож байвал… тэр яах ч билээ.

Стив санаа алдав.

"Энгийнээр бол би маргалдаж, бараагаа өмөөрөх байлаа. Гэхдээ энэ удаа бол маргах аргагүй. Хэдий гайхалтай харагдавч энэ хуяг үнэхээр хэрэггүй. Намайг захын хариуцагчаар тавихаас ч өмнө энд байсан. Би бүр сахиус шиг гэж боддог."

Санни толгойныхоо ар талыг маажив.

"Яагаад хэн ч авч байгаагүй юм бол?"

Тэр шалтгааныг нь бараг мэдэж байсан ч Стив хэр ойлгосныг мэдэх хэрэгтэй.

Стив мөрөө хавчлаа.

"Хэн авах юм бэ? Чулуугаар хийснийг нь анзаарсангүй юу? Жинхэнэ чулуу! Маш хүнд тул Тэссай ч үүнийг дийлэхгүй. Магадгүй Сэрэгч нэгэн хөдөлгөж чадах байх. Харин бидэн шиг Нойрсогчдын хувьд бол уул өмсөөд алхахтай адил. Тэгээд тэр чулуу тийм ч бат бөх биш, хагарахад амархан."

Тэр чулуун хуяг руу харж санаа алдав.

"Үнэндээ энэ хуяг нэлээд домогтой. Энэ Цайзыг эзэлсэн домогт бүлгийн нэгэнд харьяалагдаж байсан гэдэг. Зарим нь бүр анхны Эзний өмч байсан гэдэг. Тэр үедээ жинг нь хөнгөрүүлдэг шидийн сайжруулалттай байсан гэнэ."

Тэр эргэлзсэн харцаар нэмэв.

"Гэхдээ тэд эртний нэг Аюултай тулалдахдаа, магадгүй энд амьдарч байсан Цамхагийн Элчтэй тулалдахдаа, хуяг ноцтой гэмтсэн юм гэнэ лээ. Ямар нэг зүйл буруу эргэж, шид нь эвдэрч, энгийн чулуу болсон. Ийм их гэмтсэн тул Хараал хүртэл ойлгож чадахгүй, тайлбарлахдаа 'үл мэдэгдэх ийм, үл мэдэгдэх тийм' гэж л бичдэг."

Санни амьсгаагаа барихгүй байхыг өөртөө албадлаа.

Чулуун Гэгээнтнийг Үл Мэдэгдэхүүдийн нэг бүтээсэн гэдэг. Түүний төрөл зүйлийн зэвсэглэл ч мөн адил байх нь логиктой.

Ямартай ч хамаагүй. Одоо тэр оникс хуяг яагаад Идэвхгүй хэвээр, өөрийгөө засаж чадахгүй байгааг бараг ойлгочихсон.

Энэ нь Нойрсогч ба Сэрэгчийн ялгаатай холбоотой.

Нэг Нойрсогч Гарц нэвтлэн сорилтоо дуусгавал жинхэнэ Сэрэгч болдог. Зүүдний ертөнцөд нэвтрэх арга нь өөрчлөгдөж, Аспект нь хоёр дахь Чадвараа нээж, цөм нь дараагийн зэрэглэлд хувьсана.

Хүч нь тоон утгаар нэмэгдэх ч жинхэнэ ялгаа нь чанарын өөрчлөлтөгд оршдог…