312-р бүлэг : Үл үзэгдэх гинж

Эртний цайзын сүрлэг их танхимд таван зуун хүн нам гүм зогсоно. Өндөр цонхоор нарны туяа тусч, агаарыг гэгээлэг, гэрэлтсэн мэт харагдуулж байлаа.

Хэдхэн долоо хоногийн өмнө энд болсон аймшигт цус асгаруулалтын ямар ч ул мөр үлдээгүй. Цогцсуудыг зайлуулж, гантиг шалыг цуснаас цэвэрлэжээ.

Гэвч тэр явдлаас зөвхөн дурсамж л үлдсэн.

Цагаан гантиг гоёмсог сэнтийн зүг өгсөх шатны дээр мөнгөлөг үстэй залуу эмэгтэй сууж байв. Түүний зааны ясан мэт царай хөндий, цэвэрхэн саарал нүд нь тайван атлаа хүнд байлаа. Зуу зуун хүн түүнийг ширтэн, эзэгтэй нь үг хэлэхийг чимээгүй хүлээнэ.

Эцэст нь Өөрчлөгдөж буй Од санаа алдав. Хэсэгхэн хормын дараа түүний дуу сэнтийн танхимд цуурайтан, хол ойргүй хүрэв.

"Мартагдсан Эргийн зүүдлэгчид ээ. Долоо хоногийн өмнө би Шүрэн ой руу хэд хэдэн туршуул илгээсэн. Бидэн шиг энэ хараалт газарт илгээгдсэн залуусыг олохоор. Тэдний дунд та бүгдийн мэдэх Найтингэйл байсан. Тэр долоон өдөр тэднийг хайсан. Гэвч хэнийг ч олсонгүй. Тэдний байгаа гэх ганц ч ул мөр олдоогүй. Энэ жил… хэн ч ийшээ ирээгүй."

Олны дунд гайхсан шивнээ тархав. Санни их танхимд цугларсан хүмүүсийн нүүрийг ажиглав. Төөрөгдөл, айдас, цочрол. Гэвч тэр бодож байснаас муу байсангүй. Хэн ч бүрэн цөхрөлд автсангүй.

Харин бүгд Нефис рүү эргэж, нүдэнд нь найдвар асч байлаа.

Тэр бол тэдний найдвар. Өөрчлөгдөж буй Од тэдэнтэй хамт байгаа цагт тэд цөхрөхгүй.

Зуун зуун харц түүнийг ажиглаж байгааг үл тоон Нефис үргэлжлүүлэв.

"Та нарын ихэнх нь энэ юу гэсэн үг болохыг ойлгож байгаа. Ойлгоогүй хүмүүст нь би тайлбарлая."

Тэр хэсэг зогсож, эртний цайзын хананд харцаа гүйлгэв. Дараа нь түүний дуу сүрлэг сонсогдов.

"Олон жилийн турш энэ цайз Мартагдсан Эрэг рүү илгээгдсэн хүмүүсийн бэхлэлт болж ирсэн. Та нарын зарим нь эндхийн аюулгүй байдлыг хүртсэн. Зарим нь ханынх нь сүүдэрт амь зогоосон. Гэвч бидний хэн нь ч Гэрэлт Цайз байгаагүй бол энд байхгүй байсан. Энэ нь биднийг Харанхуй хотын аймшигт араатнуудаас хамгаалсан бас орогнол өгсөн. Гэвч энэ орогнол хэзээ ч үнэгүй байгаагүй."

Түүний нүүрэнд бараан илэрхийлэл тодров.

"Зарим нь түүнийг хадгалахын тулд сүнсээ алдсан. Илүү олон нь амь насаа өгсөн. Жил бүр хэдэн зуун хүний амь Гэрэлт Цайзыг оршин тогтнох боломж олгохын тулд золиослогддог байв. Мөн жил бүр дахиад хэдэн зуун хүн түүний аманд шидэгдэн ирдэг байсан."

Санни дотроо ёжтой инээв. Тэр цайзыг яг л хүний амь иддэг амьтан мэтээр дүрсэлж байлаа. Сүнс Идэгчтэй төстэй ч юм шиг. Утга нь шууд биш ч хангалттай нөлөө үзүүлэхүйц байв. Тэр хүмүүсийг ажиглахад олон Нойрсогч дагжин, хөмсгөө зангидан байлаа.

'…Зальтай юм аа.'

Нефис үргэлжлүүлэв.

"Гэвч одоо бол үгүй. Энэ жил Харанхуй хотод хэн ч ирэхгүй. Дараа жил ч ирэхгүй. Шинэ хүмүүс байхгүй тул бидний хохирол аажмаар хуримтлагдана. Эцэст нь ханан дээр зогсох хүнгүй, Хар дарсан зүүдний амьтдыг тогтоон барих хүнгүй, энэ танхимуудыг хамгаалах хүнгүй болно. Орогнол үгүй болно. Төгсгөл…"

Тэр түр зогсоод, тайван боловч аймшигтай шийдэмгий өнгөөр хэлэв.

"…зайлшгүй ирнэ."

Түүний үгс Нойрсогчдын дунд цохилт болж, сэтгэлийн шуурга үүсгэв. Нүд нь томрон, царай нь цонхийсон хүмүүс ихсэж, айдас, цочрол нь улам өсөв.

Дараагийн үг нь тэдний ертөнцийг бүрмөсөн нураах алх мэт буув.

"Тэгэхээр ганцхан дүгнэлт байна. Бид Гэрэлт Цайзад цаашид үлдэж чадахгүй."

Олны дундаас итгэл алдалт, айдас дүүрэн орилолт дэгдэв. Хүн бүр өөр өөр зүйл хэлж байсан ч утга нь гурван асуултад зангилагдана.

"Бид яах вэ?"

"Бид өөрсдийгөө яаж аврах вэ?"

…Мөн.

"Биднийг авраач, Өөрчлөгдөж буй Од оо!"

Санни инээмсэглэв.

Нефис хэсэг чимээгүй зогсож, тэдний орилолтыг хүлээн авав. Дараа нь түүний нүдэнд цагаан дөл дүрэлзэж, бүгдийг нам гүм болгов. Түүний дуу дахин танхимд цуурайтлаа. Хурц ир шиг олныг зүсэн нэвтэрнэ.

"Гэвч энэ бол бидний төгсгөл биш. Би та нарт аль эрт амлалт өгсөн. Би тэр амлалтаа биелүүлнэ."

Тэр гэнэт босож, сүйрэл дагуулагч гэрэлт тэнгэрийн элч мэт олны дээр өндийв.

"Надтай хамт яв! Намайг дага. Та нарыг аврах замыг зөвхөн би мэднэ."

Түүний дөлний гэрэл зуу зуун хүний нүдэнд тусч, тэдний царайг дотроос нь гэрэлтэж буй мэт харагдуулна. Түүний үгс тэднийг харанхуйд живүүлээд, дараа нь гарц заасан гэрэлт дохио өгсөн.

Тэр дохио хамгийн сэтгэл татам гэрлээр асч байлаа.

Найдварын гэрэл.

Тэр найдвар нь өөрөө байв.

Өөрчлөгдөж буй Од шатнаас аажмаар бууж, гантиг хананд дуу нь цуурайтна.

"Намайг дага, би та нарыг энэ тамаас гаргана. Намайг дага, би та нарт гэртээ харих замыг харуулна. Гэхдээ нэг зүйлийг ойлго…"

Тэр хэсэг зогсов. Дахин ярихдаа дуу нь тайван, хүйтэн…

Хүнд болсон байлаа.

"Урагшлах зам урт, хэцүү байх болно. Бүгд амьд үлдэхгүй. Сул дорой нь үхнэ. Хүчтэй нь ч үхнэ. Амьд үлдсэн нь өмнөх шигээ байхгүй. Гэхдээ би нэг зүйл амлаж чадна…"

Нефис олны дунд орж, эргэн тойрныхоо хүмүүсийг туйлын шийдэмгий харцаар ширтэв.

"Намайг дага… тэгвэл та нар хэзээ ч боол болохгүй."

Санни дагжин чичирлээ. Тэр үгс зөвхөн түүнд хандан хэлэгдэж буй мэт санагдав. Магадгүй бүгдэд нь тэгж мэдрэгдсэн байх.

Тэдний сүнс рүү шууд харж, Өөрчлөгдөж буй Од үргэлжлүүлэв.

"…Айдсынхаа боол биш, хувь тавилангийнхаа боол биш, Хар дарсан зүүдний Хараалын боол биш. Надтай хамт яв. Амьд үлдсэн ч, үхсэн ч, та нар хүн хэвээр байх болно. Айсандаа чичрэх араатан биш."

Тэр нүдээ анин амьсгалаа гаргав. Дараа нь доош хараад, сэтгэлийн халуун буурсан дуугаар хэлэв.

"Гэхдээ… би хэнийг ч албадахгүй. Хэзээ ч. Надтай хамт явах эсвэл үлдэх нь та нарын сонголт. Үлдэхэд ичгүүр байхгүй. Явахыг хүсэхгүй хүмүүс одоо энэ танхимаас гарч болно."

Санни Нойрсогчдыг ажиглав. Тэдний хариу үйлдлийг таахыг оролдов. Хүмүүс бие бие рүүгээ харж, эргэлзээ, айдас нь нүүрэнд нь бичигджээ.

Бүгд Өөрчлөгдөж буй Одын үгэнд автаагүй. Бүгд зоригтой биш. Бүгд тулалдаж үхэхэд бэлэн биш.

…Гэвч эцэст нь хэн ч гарсангүй.

Нефис санаа алдаж, аажмаар баруун зүг рүү харав. Цайзын чулуун ханыг нэвт ширтэхийг оролдож буй мэт. Хэсэг хугацааны дараа тэр хэлэв.

"Сайн байна. Би маш их баяртай байна. Тэгвэл ингээд шийдэгдлээ."

Тэр тэдэн рүү эргэн харахад цагаан дөл нь цайвар царайг нь гэрэлтүүлж байв.

"Тиймээс нөгөөдөр… бид Гэрэлт Цайзыг орхино. Нөгөөдөр, бид Улаан цамхаг руу довтолно!"