Нэгэн цагт аугаа байсан хотын гашуудал дүүрэн балгас тэдний эргэн тойронд эзгүй чулуун төөрдөг байшин мэт сунан тархжээ. Дээрээс нь саарал тэнгэр нөмрөн, доороос нь дөрвөн Нойрсогчоос бүрдсэн хурцадмал бүлгийг үхлийн нам гүм хүрээлэхэд, тэд яг л аварга том, нэг нүдэт булшны дундуур алхаж буй мэт санагдана.

Санни Харанхуй хотын зэвүүн сүүдэрт тоо томшгүй аймшиг нуугдаж байдгийг өөртөө байнга сануулж явах хэрэгтэй байв. Нэг л буруу эргэлт тэднийг ноцтой аюулд оруулна. Энэ эртний балгас дунд тэд амьдралаа замчийнхаа гарт даатгахаас өөр сонголтгүй.

Аз болоход, тэдний замч гутранги, үхмэл яруу найрагч биш, харин эртний хэв маягийн, ил задгайдуу хуяг өмссөн, өндөр нуруутай, үнэхээр дур булаам залуу эмэгтэй байлаа. Одоогийн нөхцөлд Санни хэрэггүй үзэг сараачигчаас илүү дайчны хамт явахыг илүүд үзнэ.

Үнэндээ нөхцөл байдалтай холбоогүй ч ямар үед зохиолч хэрэг болно гэж төсөөлөхөд түүнд хэцүү байв. Түүний мэдэхээр бүх зохиолчид залхуу, авьяасгүй луйварчид, шударга хүмүүсээс мөнгө салгахдаа гаргууд, дээрээс нь садист маягаар тэднийг дүүжлүүртэй төгсгөлөөр тамлах дуртай амьтад.

Тэгээд ч Эффи шиг ар талтай байтугай… ээ… түр хүлээ, юу билээ?

Бохир бодлоо хөөн гаргахыг хичээн, Санни хөмсгөө зангидан, сэтгэл хөдлөлөө хяналтандаа байлгахыг өөртөө сануулав.

Нэг талаараа, энэ хатуу шаардлага нь ерөөл байлаа. Балгас хотын аюултай бодит байдал нь тэднийг өчигдрийн аймшигт үнэнийг мэдсэний дараа зүрхийг нь базсан гашуун цөхрөлд умбах боломж олгосонгүй.

Тэдэнд хэрэгтэй зүйл нь ердөө л нэг хөлөө нөгөөгийнхөө өмнө тавиад, хэт их юм бодохгүй явах.

Алхам бүрээр. Тэр ингэж л амьд үлдэнэ.

Хүнд санаа алдаад, Санни эргэн тойрноо харж, алхсаар байлаа.

Эффигийн хэлсэнчлэн, балгасаар явах үнэхээр удаан байв. Анчин бүсгүй өргөн, нарийн гудамжнуудаар ээдрээтэй, зөвхөн өөрийнх нь мэдэх хачин замаар тэднийг хөтөлнө. Олонтоо тэд зогсож, нуугдан, үл үзэгдэх аюул өнгөрөхийг хүлээх хэрэгтэй болдог байлаа.

Заримдаа тэд хоосон тэнгэрийн дор алхана, заримдаа элэгдэж муудсан барилгууд руу шурган орж, доторх нуранги дундуур мөлхөн гарна. Өөр үед Эффи хагас нурсан байшингуудаар шулуун дамжуулж, нөгөө талын тусгаарлагдсан гудамжинд гаргачихна.

Нэг, хоёр удаа бүр дээвэр дээр гарч, ганхсан чулуун дээвэр, ил гарсан дам нуруун дээгүүр урагшилж, асар том ангал дээгүүр үсрэн, хэн нэгний тусгайлан тавьсан, хагас ялзарсан модон банзан дээр тэнцвэрээ барин гарч байлаа. Тэр үед Нефис эсвэл Санни Кассиг тэврэн авч явна.

Санни зарим барилгын дотоод засал гайхалтай сайн хадгалагдсаныг олж хараад ихэд гайхав. Яг л оршин суугчид нь хэдхэн хоногийн өмнө гарсан мэт, хэдэн мянган жил өнгөрсөн гэдэгт итгэмээргүй. Үүний ачаар тэр эртний хотын иргэд нэгэн цагт хэрхэн амьдарч байсныг хэсэгхэн ч атугай харж чадлаа. Энэ нь хачин атлаа жихүүдэс хүрэм үзэгдэл байв.

Тэр мөн Эффи балгасыг үнэхээр сайн мэддэг гэдгийг тодорхой ойлгов. Тэд очсон газар бүрт түүний өмнөх айлчлал, бэлтгэлийн ул мөр байлаа. Дээвэр хооронд тавьсан банзнаас эхлээд, түр зуурын гарцуудыг далдлахад ашигласан хүнд чулуун хавтан хүртэл энэ үхлийн төөрдөг ойн томоохон хэсгийг өөрийн хувийн ангийн талбай болгоход тэр олон жилийг нямбай зарцуулсныг илтгэнэ.

Хайхрамжгүй мэт харагддаг тэр залуу эмэгтэйд Санни шинээр хүндлэл төрөв. Тэр хараагдсан балгасаар явахыг бараг аюулгүй, амархан мэт харагдуулж чадна.

Гэхдээ энэ нь бодит байдлаас тэс өөр гэдгийг Санни мэдэж байлаа. Үнэндээ үхэл тэдний хүзүүн дээр байнга амьсгалж, зөвхөн Эффигийн мэдлэг, цагийг нь олсон шийдвэрээр л арай ядан хол байж байгаа гэдэгт тэр итгэнэ. Тэдний замд таарсан шинэхэн зад татагдсан сэг зэмнүүд Харанхуй хот аймшигт амьдралаар бялхаж байгааг тод харуулж байв.

Энд аймшигт Хар дарсан зүүдний мангасууд хүртэл аюулгүй биш.

Олонтоо тэд холоос чулуу маажих сарвууны чимээ сонсож, хүнд алхмаас газар доргихыг мэдэрч, эсвэл үүлсийн завсраар хурдан сүүдэр гулсан өнгөрөхийг анзаарна. Тэр бүрд Эффи замаа агшин зуур өөрчилж, эсвэл төгс далдлагдсан хоргодох газар олж өгнө.

Түүнтэй таарсан нь үнэхээр ховор аз завшаан байжээ.

Гэвч цаг өнгөрөх тусам Санни улам бүр дүнсгэр болов. Энэ хараагдсан газарт тэднийг ямар ирээдүй хүлээж байгаагаас үл хамааран, хоол хүнс олж ан хийх хэрэг гарна гэдэгт тэр огт эргэлзэхгүй. Тэгэхээр тэр Эффигийн сурсан бүхнийг, магадгүй түүнээс ч илүүг сурах ёстой. Энэ бодол өөрөө дэндүү хүнд санагдана. Тэр үүнийг хийж чадах эсэхдээ ч итгэлгүй байв.

Ядаж ганцаараа биш. Хажууд нь Өөрчлөгдөж буй Од, Касси хоёр байна. Тэдний оршихуй Санниг тайвшруулна.

Энэ аймшигт тамд ганцаараа амьдрах… тэр бүр төсөөлөхийг ч хүссэнгүй. Тийм амьдрал гарцаагүй түүнийг үхүүлнэ, эс бөгөөс галзууруулна. Тэр үед амьд байх ч утгагүй. Ийм зовлонг хэн тэсэхийг хүсэх вэ?

_Хэзээ ч болохгүй зүйлийг яах гэж бодох вэ?_

Нефис, Касси хоёр руу хараад, Санни инээмсэглэлээ нууж, Эффиг гүйцэхээр алхмаа түргэсгэв.

Бодож үзэхэд, тэр зөрүүд анчин бүсгүйгээс хавьгүй дээр байдалтай байлаа. Итгэл, нөхөрлөлийн холбоо тогтсон найдвартай хамтрагчид дэргэд нь байна. Тэд гурав бие биенээ илүү хүчтэй болгодог.

Үүнээс гадна, түүний өөрийн Аспект ч бас ижил төстэй, бүхэллэг биеийн сайжруулалт өгдөг чадвартай, арай сул хувилбар нь л даа. Гэхдээ илүү олон талт: тэр сайжруулалтыг Дурсамж, амьгүй биетэд шилжүүлэх боломжтой, дээрээс нь харагдахгүйгээр хөдөлж, тагнах үнэлж баршгүй чадвартай.

Санни сүүдрийнхээ тусламжийг Эффид санал болгохыг хүссэн ч, энэ хэр аюулгүй вэ? гэдэгт эргэлзэж байв. Хэрвээ энд бодол, сэтгэл хөдлөлийг мэдэрч чаддаг амьтад байдаг бол, сүүдрийн харцыг ч мэдрэх чадвартай нь байхгүй гэж хэн хэлэх вэ? Тэр илүү ихийг мэдэж, туршиж байж л сүүдрээ дангаар нь тэнэхийг зөвшөөрнө.

Эдгээр бодол түүний сэтгэлийг бага зэрэг өөдрөг болгожээ.

…Удалгүй нар тэнгэрийн хаяа руу яарэ эхлэхэд, тэд эцэст нь сүр жавхлант цайз орших толгойн бэлд хүрч ирэв.

Санни дээш харахад, зүрх нь догдлон цохилж байгааг мэдэрлээ. Оюуныг нь хүнд, түгшүүртэй мэдрэмж нөмрөв.

Одоо юу болохоос шалтгаалаад, тэдний хувь тавилан үүрд өөрчлөгдөнө…

_Сайн тал руу ч байж магад, эсвэл бүүр дор._