Зүүдлэгчид Сүнсний цөмийг мэдэрч, харилцах чадвартай болдог шиг Сэрэгчид сүнсний мөн чанартай харилцах чадвартай болдог. Түүнийг биеэрээ дамжуулан урсгаснаар илүү үр ашигтай ашиглаж, илүү их үр дүнд хүрнэ.

Сүнсний мөн чанарыг дамжуулах чадвар нь дээд зэрэглэлийн Дурсамжийн жинхэнэ хүчийг нээхэд зайлшгүй хэрэгтэй. Ийм Дурсамж ховор байдгаас гадна Өв залгамжлагчдын овгууд үр хүүхдүүдээ асар их хүчтэй зэвсгээр зэвсэглээд, ямар ч саадгүйгээр Гарц руу явуулдаггүй өөр нэг шалтгаан бий.

Учир нь Нойрсогчид хүчирхэг шидийн сайжруулалтыг идэвхжүүлэх аргагүй.

Ганлауг хүртэл Дээд хуягаа голчлон бат бөх чанараар нь л ашиглаж байгаа. Нэг л идэвхгүй шид нь зүгээр л дагалдах нэмэлт. Харин сүнсний мөн чанарыг түүн рүү урсгах чадвартай Сэрэгчийн гарт бол тэр алтан хуяг хавьгүй аймшигтай байх байв.

Энд л хуягийг ашиглах боломжгүй болгосон ярвигтай нөхцөл байдал оршино.

Чулуун Гэгээнтэнтэй харьцсан туршлагаасаа Санни мэднэ. Түүний хуяг, өөрөө ч гэсэн, маш онцгой шидийн сүлжээтэй. Үндсэндээ амьд зэвсэг. Ихэнх Дурсамж өөрөө бие даан ажилладаг бол, гол шид нь идэвхгүй үед энэ хуяг зүгээр л үхмэл чулуу.

Тиймээс хуяг гэмтсэний дараа жинхэнэ хэлбэрээ авч, өөрийгөө засахын тулд сүнсний мөн чанараар сэргээгдэх ёстой байжээ. Гэвч Мартагдсан Эрэг дээр сүнсний мөн чанар дамжуулах чадвартай нэг ч хүн үгүй. Иймээс эвдэрсэн хэвээр үлдэж, улмаар эндхийн бүх хүнд хэрэггүй болсон.

_Ямар харамсалтай вэ… энэ тэнэгүүдээс хэдхэн сүнсний хэлтэрхийгээр аваад, Сүүдрээ тэжээчих боломжтой байх нь, ха!_

Санни хуяг бүтэн эсэхэд төдийлөн санаа зовсонгүй. Түүнд хэрэгтэй зүйл бол Чулуун Гэгээнтэн залгих зургаан Дэвшсэн хэлтэрхий. Магадгүй хуягтай төрөл нэгтэй тул илүү зүйл ч олж мэднэ… эцсийн эцэст нэг л эх сурвалжаас ирсэн!

Хэсэг зуур Сүүдэр нь ижил шалтгаанаар Дурсамжийг устгахаас татгалзах болов уу гэж бодсон ч удалгүй үгүйсгэв.

Тэр зүгээр л Сүүдэр.

Түүний хүсэл бол түүний хүсэл… тийм биз?

Одоо үлдсэн нь худалдан авах л явдал.

Санни хөхрөв.

"Тэгэхээр энэ чинь зүгээр… чимэглэл үү? Ямар заваан юм бэ."

Толгой сэгсэрч, хар хуяг руу сүүлчийн удаа харснаа хүчлэн эргэж, Дурсамжийн Захыг цааш үргэлжлүүлэн тойрлоо.

Арван минутын дараа тэр Кай руу очиж, үүргэвчийг чимээгүйхэн өглөө. Дараа нь авах ёстой Дурсамжуудын нэрсийг хэлэв.

Сэтгэл татам залуу хэд анивчаад:

"Түр хүлээ… чи тоглоогүй гэж үү? Чи үнэхээр арав… арван Дурсамж авах гээд байна уу?"

Санни хөмсгөө зангидан шивнэв.

"Дуугаа намсга! Хүмүүс чамайг л авч байна гэж бодох ёстой, санаж байна уу?"

Кай духаа илж тээнэгэлзэв.

"Санни, найз минь… буруу ойлгох хэрэггүй. Гэхдээ Дурсамж ямар үнэтэйг чи мэдэж байгаа биз дээ?"

Хариулахын оронд Санни үүргэвч рүү дохив.

"Нээгээд үз, тэнэг ээ."

Кай санаа алдан түгжээг нь тайлав.

Тэгээд бараг унагачих шахав.

Болхи үүргэвчин дотор олон арван сүнсний хэлтэрхий зөөлөн гэх чинь гэрэлтэж байлаа. Дор хаяж дал орчим.

Кайгийн гар чичрэв. Толгойгоо өргөн, нүд нь томрон:

"С—Санни! Чи энэ бүх хэлтэрхийг хаанаас олсон юм?!"

Далан хэлтэрхий гэдэг Харанхуй хотын ихэнх хүн насан туршдаа ч харахгүй тоо. Энэ даруухан үүргэвчний доторх зүйл жижиг дайнд хүргэх цуст мөргөлдөөний эхлэл болохоор байв.

Санни ам нээн:

"Юу гэсэн үг вэ? Өрөөнд маань тоос дараад хэвтэж байсан. Багтахаа больсон тул үлдсэнийг нь авчирч чадсангүй."

Кай ухаан алдах шахсан мэт харагдав. Дараа нь ичингүйрэн улайв.

_Хэ хэ. Арван хэлтэрхий бол жижиг баялаг гэж гайхуулж байснаа санаад байгаа байх_

Санни дотроо баярлан зогсож байтал гэнэт Кайгийн царай барайв.

"Хүлээ, Санни. Чи 'өрөө' гэж хэлсэн үү?"

Санни хөмсгөө өргөлөө.

"Тийм. Яав?"

Кай нүдээ анив.

"Тэгэхээр чи үнэхээр тэр сүмд амьдардаг юм уу?"

Нуух бол цаашдаа утгагүй.

"Тийм."

Кай гунигтай харцаар:

"Тэгвэл Нүгэлт Ад зэтгэр яах вэ? Үнэхээр тэр сүмд Нүгэлт Ад зэтгэр байдаг юм уу?"

Санни гайхан:

"Тэр новш уу? Тийм ээ, байдаг. Яасан?"

Кай чичирхийлсэн амьсгаа гарган, хэсэг дуугүй хана руу ширтэв. Дэлхий ертөнц утгагүй болсныг сая ойлгосон хүний төрхтэй.

Эцэст нь сул дорой өнгөөр:

"Би… би Дурсамжуудыг аваад ирье."

Санни гэрэлт инээмсэглээд:

"Тэгвэл сайхан байна! Баярлалаа!"

Кай Стивийг дуудаж, Саннигийн хэлсэн Дурсамжуудыг нэг нэгээр нь уншиж эхлэв. Тэдний дотор эвдэрсэн чулуун хуяг ч багтана.

Нэр бүр нэмэгдэх тусам Стивийн царай хачин болж, эцэст нь бараг ногоорчээ.

"Аан… Найт, найз аа. Бидний анд Санниг буруутгахыг хүсэхгүй байна л даа… гэхдээ чи миний агуулах дахь хамгийн муу арван Дурсамжийг л сонгочихлоо! Өөр хэн нэгэн байсан бол баярлаад л өгчихнө. Гэхдээ… чамд ингэж болохгүй! Дахиад бод!"

Кай Санни руу юу хийхийг асуусан харцаар харав.

Санни инээмсэглэв.

"Муу гэж үү? Чи өөрөө тэгж хэллээ шүү дээ? Бүгд сонссон. Тэгвэл бидэнд их хөнгөлөлт өгнө биз дээ!"

Стив хачин харцаар ширтэв.

"Чи ойлгохгүй байна. Муу гэхээрээ… хог! Цэвэр хог! Хог гэж юу болохыг ойлгож байна уу?"

Санни мөрөө хавчлаа.

"Хүмүүс юу гэдэг билээ байз? Нэг хүний хог… нөгөө хүний өглөөний цай. Үгүй ээ… эрдэнэс. Тийм ээ, эрдэнэс."

───

Хэсэг хугацааны дараа Гэрэлт Цайзын хоосон коридорт Кай Саннигийн гарыг барив. Агшин зуур тэдний хооронд энергийн оч харвав.

Санни толгойгоо гилжийлгэн чимээг чагнав. Удалгүй Хараалын шивнээ сонсогдов.

[Та Дурсамж хүлээн авлаа…]

[Та Дурсамж хүлээн авлаа…]

[Та Дурсамж хүлээн авлаа…]

Арав дахь зарлалын дараа нам гүм болоход Санни инээмсэглэв.

Ингээд тэр Сүүдрээ тэжээх арван Дурсамжтай боллоо. Бүр зургаадугаар түвшний Дэвшсэн хуягийг ердөө долоон сүнсний хэлтэрхийгээр авсан. Ямар ашигтай наймаа вэ.

_Баян байх сайхан юм даа!_

Гэвч инээмсэглэл удалгүй арилж, нүдэнд нь харанхуй оч гялсхийв. Одоо Нефистэй ярилцах цаг болжээ.