255-р бүлэг : Үүрийн Хэлтэрхий
Сүүлчийн гэрлийн оч замхармагц Нефис толгойгоо үл ялиг хажуу тийш хазайлгаад хэдэн хором чимээгүй зогсов. Дараа нь харцаа доошлуулан, Анхны эзэнд хандан:
"Баярлалаа" гэж хэлэв.
Тэр илүү зүйл хэлэхийг хүсэж байгаа мэт түр азнасан ч эцэст нь зүгээр л нэг алхам ухарлаа.
Харин Кай тийм даруухан байсангүй. Тэр гүн бөхийж, хэсэг хугацаанд толгойгоо доошлуулсан хэвээр байснаа нуруугаа тэнийлгэн, араг яс руу харж, тэдний хэд хэд нь бодож байсан байж мэдэх үгийг дуугаргав.
"Баярлалаа. Бид... бид таны эхлүүлснийг дуусгана."
Түүний үгс хүйтэн усан дээгүүр цуурайтаж, эцэстээ харанхуйд шингэн замхарлаа. Газар доорх голын эрэг дээр хүнд нам гүм буув.
Хэдэн хормын дараа дур булаам харваач бусад руугаа эргэн, эргэлзсэн өнгөөр:
"Бид... түүнийг оршуулах хэрэгтэй болов уу?" гэж асуулаа.
Багийнхан бие бие рүүгээ харц солилцов. Гэвч хэн нэгэн санал хэлж амжаагүй байтал Санни гэнэт дуугарлаа.
"Үгүй. Яг байгаагаар нь үлдээ. Тэр үхэхдээ найзуудынхаа дэргэд байхыг хүссэн, тийм болохоор... зүгээр л бүү хүр."
Ингэж хэлээд тэр толгойгоо эргүүлэн, харцаа буруулав.
Анхны эзэн тэр аймшигт төөрдөг замын гадна нас барсан учир түүний сүүдэр ч мөн алга болсон байв. Одоо тэр зүгээр л амьгүй биетүүдийн үүсгэдэг ихэнх сүүдэр шиг оюун бодолгүй, хоосон байлаа. Тэр хамтрагчдынхаа туулсан аймшигт хувь тавиланг хуваалцаагүй байсан нь Саннид түүнийг тэдэнтэй дахин уулзуулах өчүүхэн ч боломж үлдээгээгүй юм.
Мөн тэд Анхны эзний шарилыг гадагш авч гарч, чулуун уурхайд нас барсан охины дэргэд оршуулж чадахгүй.
Яг байгаагаар нь орхих нь дээр байв.
'Үүнийг март. Өөр зүйл бод.'
Ямартай ч Саннид анхаарах өөр асуудал байсан.
Нефисийн өөртөө шингээсэн тэр хачин Дурсамж... хүний сүнсний гадна оршиж чаддаг Дурсамжийн тухай тэр хэзээ ч сонсож байгаагүй. Анхны эзэн түүний эзэмшлийг ямар нэгэн байдлаар орхисон юм болов уу, эсвэл бүх Хэлтэрхий Дурсамж ийм шинжтэй байдаг юм болов уу?
Мөн эргэлзээгүйгээр энэ нь бас нэгэн Хэлтэрхий Дурсамж байлаа. Эффигийн жад, өөрийнх нь бат бөх илдтэй яг адилхан. Чухам энэ Дурсамж л Өөрчлөгдөж буй Одыг энэ аянд гарахад хүргэсэн зүйл байсан. Ганлаугийг ялах өчүүхэн боломж түүнд олгох ёстой байсан зүйл.
Санни Нефис рүү ширтээд:
"Тэр духны боолт... нэр нь юу вэ? Үгүй, үнэндээ би таая. Үүрийн Хэлтэрхий юу? Эсвэл Бүрэнхийн Хэлтэрхий?" гэж хэлэв.
Нефис түүн рүү харсан ч хариулсангүй. Түүний зааны соёо мэт цайвар царай тайван, үл хөдөлшгүй хэвээр.
Санни инээмсэглэв.
"Нууцаар дүүрэн юм аа, тийм үү?"
Түүний хүйтэн саарал нүдэнд гүн, хурц мэдрэмжийн өчүүхэн сүүдэр гялсхийв. Хэдэн хормын дараа Нефис:
"Жинхэнэ утгаараа энэ багийн гишүүн болохыг хүсэхгүй гэдгээ тодорхой хэлсэн хүн чинь чи биш билүү? Чи өөрөө хөлсний илд байхыг сонгосон... тийм биз дээ? Тэгвэл би яагаад нууцаа чамтай хуваалцах ёстой гэж?" гэв.
Санни хэсэг чимээгүй байснаа санаа алдав.
"За... үнэн л дээ. Би тэгсэн, бас чи надад ямар нэгэн зүйл хэлэх хангалттай шалтгаангүй."
Гэнэт Нефис инээмсэглэв.
"Чи бодлоо өөрчилж болно шүү дээ. Тэгвэл би мэдээж бүгдийг хэлнэ."
Тэр хэсэг түүн рүү ширтэж байснаа толгой сэгсрэв.
"Үгүй ээ, хэрэггүй. Харин нэг зүйлд хариул. Энэ зүйл яг яаж бидэнд Ганлаугийг ялахад туслах юм бэ?"
Өөрчлөгдөж буй Од хэсэг азнаад зүгээр л мөрөө хавчив.
"Өөрөө хар."
Дараагийн мөчид Анхны эзний үлдээсэн духны боолт түүний духан дээр гэрлийн очноос сүлэгдэн бий болов. Голд нь шигтгэсэн тод эрдэнийн чулуу намуухан гэрэлтэнэ.
Тэгээд Саннигийн эргэн тойрон дахь ертөнцөд ямар нэгэн зүйл өөрчлөгдөв.
'Юу... юу болоод байна?'
Тэр хэд хэдэн удаа анивчаад, аажмаар харцаа доошлуулан Хүүхэлдэйчний Нөмрөгийн даавуу руу харав.
Эсвэл илүү тодорхой хэлбэл, түүний доорх шившлэгийн сүлжээ рүү.
Харсан зүйл нь Саннигийн амьсгааг тасалдуулав.
Тэр Дурсамжийг нэвт сүлжилдсэн эфир утаснуудын нарийн хээг холбож байсан таван гэрэлт цог гэнэт илүү тод асав.
Маш, маш тод.
Үнэндээ одоо тэдний цацруулж буй гэрэл түүний Дурсамжийн зах дээрээс авсан хар чулуун хуяг доторх цогуудын гэрэлтэй бараг адил хүчтэй болжээ. Энэ нь... энэ бол...
Дэвшсэн Дурсамж.
'Юу гээч нь вэ?'
Хүзүүндээ уясан утсыг татаж, Санни хуягныхаа доороос Цуст Сакураг гарган алмайран ширтэв. Тэр нарийн хийцтэй зүүлтний доторх хоёр цог ч мөн адил тодорсон байлаа.
Санни Дурсамжийн дотоод сүлжээг харж чаддагийг мэдэхгүй Нефис тайлбарлав.
"Үүрийн Хэлтэрхийд ганцхан шидэт нөлөө бий. Гэхдээ тэр нь маш онцгой, маш хүчтэй. Энэ нь эргэн тойрон дахь бүх Дурсамжийг хүчирхэгжүүлдэг. Нөлөөлөх хүрээ нь маш өргөн... харин өгдөг өсөлт нь түүнээс ч илүү."
'Тэгэлгүй яах вэ!'
Өөрийн Дурсамжууд руу ширтэх Санни бараг хэлгүй болох шахав. Үүрийн Хэлтэрхийн нөлөөг тодорхойлох хамгийн зөв үг үнэхээр онцгой байлаа. Нэг Дурсамж бараг бүтэн зэрэглэлээр өөр нэгний хүчийг өсгөж чадна гэж тэр урьд нь хэзээ ч сонсоогүй.
'Түр хүлээ... тэр сая юу гэсэн бэ? Бүх Дурсамж гэнэ ээ?'
Бүх Дурсамж... бүгд... маш өргөн радиуст уу?
'Боломжгүй юм!'
Толгой дээрээ тэр титэмтэй Нефис зөвхөн Ганлаугтай тулалдахад боломжтой болохгүй, мөн өөрийг нь дагагч бүрийг хавьгүй аюултай болгоно. Тэр Сэрэгсдийн жижиг армийн төгс жанжин болж хувирна.
... Гэхдээ энэ үгэнд нэг л буруу зүйл байсан биш үү?
Санни хөмсгөө зангидлаа.
'Бүх Дурсамж... түр хүлээ. Бүх гэв үү?'
Өөрчлөгдөж буй Од руу харснаа тэр асуулаа.
"Тэгэхээр энэ зүйл чиний эргэн тойрон дахь бүх Дурсамжийг асар их хүчирхэг болгодог гэсэн үг үү?"
Нефис дуугүйхэн толгой дохив.
Саннигийн хөмсөг улам гүн атирлаа.
"Тэгвэл энд нэг асуудал байгааг чи харахгүй байна гэж үү? Энэ чинь Ганлаугийн тэр хараал идсэн алтан хуягийг бас хүчирхэгжүүлэхгүй гэж үү? Тэгвэл энэ яг яаж чамд түүнтэй тэмцэх боломж олгох юм?"
Тэр хэдэн хором азнаад үл ялиг инээмсэглэв.
"Тэгэхгүй байх аа, тийм биз? Гэхдээ... би чамд өөр нэг нууц хэлэх үү?"
Санни юу ч хэлэлгүй түүн рүү хүйтнээр ширтэв. Иймэрхүү бүдүүлэг урхинд орохгүй байхаа тэр сайн мэднэ.
Гэвч бодит байдал дээр ямар ч урхи байсангүй. Нефис хэсэг хүлээгээд үргэлжлүүлэн:
"Надад туслах шалтгаан нь Ганлаугийн өмсдөг алтан хуяг Дурсамж биштэй холбоотой" гэв.
Санни ам нээхээс нь өмнө тэр нэмж хэллээ.
"Үнэндээ тэр хуяг бол зүгээр л Сүүдрийн хувилбар."