Хүйтэн чулуун шалан дээр суусан Санни гүнзгий амьсгаа авч, өөрийг нь тойрон суусан хүмүүсийг ажиглалаа.

Тэд бүгд туйлдсан, шархадсан, цус, шороо болсон, арай ядан ухаан алдахгүй хичээн тогтож байв. Хуяг нь хагарч, урагдсан, царай нь үхсэн хүн мэт цонхигор. Тэд хөдөлж ч чадахгүй, ярих ч тэнхэлгүй, хүнд амьсгалан, хоосон харцаар доош ширтэнэ.

Тэднээс ийм цөөхөн л үлдсэн…

Гэвч бас түүний бодсоноос илүү олон байлаа.

Ойролцоогоор зуун Нойрсогч Улаан цамхгийн тулаанаас амьд гарчээ. Тэд хамгийн хүчтэй, хамгийн зоригтой… гэхдээ хамгийн гол нь, хамгийн азтай дайчид байсан. Зүүдлэгчдийн армийн тавны дөрөв нь хядлагад сүйдсэн байв.

Гэрэлт Цайзын хаан ширээний төлөөх цуст тэмцэлд амиа алдсан таван зуу орчим хүнийг тооцох ч хэрэггүй.

Энэ зуу бол Өөрчлөгдөж буй Од Харанхуй хотод сүйрлийн зөгнөл мэт, сүйрлийн өөрчлөлтийн элч мэт ирэхээс өмнө Мартагдсан эрэг дээр амьд үлдэж байсан мянга гаруй хүний үлдэгдэл юм.

Гэвч Санни гайхаж, баярлахын зэрэгцээ жигшин, цочирдов. Үнэндээ тэр энд хүрч чадах хүмүүсийг ганц оронтой тоонд багтана гэж бодож байсан.

…Тэр эргэн тойрноо харж, танил царайнуудыг хайлаа.

Нефис, Касси мэдээж байв. Кай ч энд. Эффи хананд налан сууж, зөвхөн урагдаж, бүхэлдээ цусаар будагдсан цагаан нимгэн даавуун хувцасаа өмссөн байлаа. Хуяг нь бүрэн сүйдсэн бололтой.

Кастер ч мөн сууж, мөрөн дээрх хөнгөн шархаа боож байв. Бусад амьд үлдсэн хүмүүсээс харьцангуй цэвэрхэн харагдана. Гэхдээ хуяг нь бас ноцтой гэмтжээ. Түүний гайхалтай хурд хүртэл хар дарсан зүүдний сүргийн уур хилэнгээс бүрэн зайлсхийж чадаагүй нь илт.

Сейшан бусдаас бага зэрэг зайдуу, амьд үлдсэн арав гаруй Шивэгчний хүрээлэлд зогсоно. Үзэсгэлэнт тэр эмэгтэй хүнд шархадсан, арьсны өнгө, гялалзсан нүднийх нь гэрэл бүдгэрчээ. Саннигийн харснаар тэр арай ядан амьтай байна.

Мөн шалан дээр сууж, нулимсаа арчиж буй Айког анзаарлаа.

Гэвч харагдахгүй хүмүүс ч олон байв.

Тэднийг урт аяллын дараа гаднах сууринд угтаж авсан сорвит анчин үхжээ. Эффиг домог болгож өгсөн түүхүүдээрээ алдартай, хайхрамжгүй зан чанартай найз Парк ч бас.

Саннид Харусыг хэн алсан байж болох талаар асууж байсан яриасаг харуулууд ч бүгд үхсэн. Түүнтэй ярихыг толгой өвдөм гэж боддог байсан залуу ч мөн адил.

Ганлаугийн үед Дурсамжийн Захыг хариуцаж байсан аварга биет Стив бас амьд гарч чадсангүй. Магадгүй тиймээс түүний найз Айко чимээгүй нулимс унагаж байгаа биз.

Харанхуй хотын Анчдын зоригт удирдагч Гемма хүртэл амиа алджээ. Түүнийг юу хөнөөснийг Санни мэдэхгүй ч, түүний сүүлчийн ан нь аймшигтай байсан нь гарцаагүй. Гемматай хамт Өөрчлөгдөж буй Одод нэгдсэн ихэнх хүмүүс ч бас үгүй болсон.

Мөн… өөр олон хүн.

Тэдний байхгүй байдал амьд үлдсэн хүмүүсийн дээр үл үзэгдэх дарамт болон дарж байв.

Гэвч амьд үлдсэн хүмүүст гашуудах цаг байсангүй. Ядаж одоохондоо.

Тэд энэ хар дарсан зүүднээс хараахан мултраагүй.

Үнэндээ тэд саяхан л араатны хэвлийд оржээ.

───

Зуун Нойрсогчдоос харцаа салгаад Санни Улаан цамхгийн гүн рүү ширтэв.

Нэгэн цагт энэ цамхаг бүхэлдээ хөндий байсан байх. Харин одоо дотор нь хаа сайгүй шүрэн ургалтууд бий болжээ. Тэд царцсан цусан хүрхрээ шиг харагдана, яг л цамхгийн оройгоос цус урсаж байгаад гэнэт хөлдчихсөн мэт. Үүнээс болоод аварга байгууламжийн гүнд юу нуугдаж байгааг харахад бэрх. Цаашилбал, дотор тал нь хүйтэн харанхуйд бүрхэгдсэн байв.

Хэсэг ажигласны эцэст Санни сүүдрээ илгээж шинжлүүлэхээс татгалзав. Улаан Аюул аль хэдийн түүнийг гэмтээж чаддаг гэдгээ харуулсан тул, үнэт туслагчийнхаа аюулгүй байдлыг эрсдэлд оруулахыг хүссэнгүй.

Оронд нь тэр Нефис рүү харлаа.

Өөрчлөгдөж буй Од Мартагдсан эргийг залгиж буй өсөн нэмэгдэх гэрлийг ширтэж байв. Гаднах өдрийн гэрэл одоо бараг нүд гялбам болжээ. Түүний царайд хачирхалтай бодлогошронгуй илэрхийлэл тодорно.

Санни ажиглаж байтал тэр эргэж, толгойгоо өргөн, цамхгийн оройн зүг харлаа.

Хэсэг хугацааны дараа тэр хөмсгөө зангидчихаад амьд үлдсэн хүмүүс рүү харж, намуухан дуугаар хэлэв:

"Явах цаг боллоо. Хүчээ цуглуул. Бид бараг хүрчихлээ!"

Нойрсогчид түүнийг ядарсан нүдээр харсан ч, тэдний дотор итгэлийн гал дахин дүрэлзэв. Аажмаар хүмүүс босоцгоов. Харьцангуй гайгүй нь хүнд шархадсандаа түшиг болж, ухаан алдсан хүмүүсийг найз нөхөд нь тэвэрч явна.

Удалгүй хүмүүсийн цуваа цамхгийн гүн рүү хөдөллөө. Нефис урд нь явж, Кассигийн гарыг атгаж байв. Ямар нэгэн байдлаар Санни тэдний хажууд алхаж байлаа.

Хоёр залуу эмэгтэй рүү хараад тэр ямар нэг зүйл хэлэхийг хүссэн ч үг олдсонгүй. Харин Нефис өөрөө түрүүлж дуугарлаа.

Санни руу нэг харснаа хэсэг эргэлзээд:

"Баярлалаа. Тэр хонхыг дуугаргасанд. Бас… бусад бүх хийсэн зүйлд чинь."

Санни хэсэг хугацаанд түүн рүү ширтээд гараа дэлгэн, мөрөө өргөв.

"Надад талархах хэрэггүй. Бид холбоотнууд. Тийм биш гэж үү?"

Тэр үл ялиг инээмсэглээд дахин дуугарсангүй.

Удалгүй тэд шүрэн ханаар дамжин, цамхгийн төвд дөхөв.

Тэнд харанхуй тэнгис үл дийлдэх лац дор хоригдож байлаа.

Тэдний өмнө асар том хар усан сан байв. Гадаргуу нь төгс тэгш, хөдөлгөөнгүй, яг л цэвэр харанхуйгаар бүтсэн аймшигт толь мэт. Ус нь тунгалаг биш тул хэчнээн гүн болохыг хэн ч харж чадахгүй. Гэвч Санни түүнийг төсөөлшгүй гүн гэж мэдэрч байлаа. Тэнд гэрэл гэдэг ойлголт ч үгүй мэт санагдана.

Тэд нам гүмд ширтэж байтал усны гадаргуу дээр үл ялиг долгион тархав. Яг л савнаасаа халин асгарах гэж оролдож буй мэт. Гэвч түүнийг барьж буй үл үзэгдэх хүч дэндүү хүчирхэг тул, энэ хязгааргүй, ойлгомжгүй оршихуй ч түүнээс мултарч чадсангүй.

Аймшигт хар толиноос харцаа салгаад Санни харанхуй руу ширтэн хөмсгөө зангидлаа.

Сүүдэрт, хүний дэнлүүний гэрэл хүрэхгүй холд, тоо томшгүй олон дүрс хөдөлгөөнгүй зогсож, тэднийг ширтэж байв.