347-р бүлэг : Чөлөөт уналт

Санни хагарч бутарсан чулуун бороон дунд доош унав. Хөл доорх шал нь бутарсан шил мэт гэнэт нурж байлаа.

Улаан цамхаг донсолгон ёолох нь үхлийн таталтанд орсон аварга амьтан мэт санагдана. Хиймэл нарны гэрэл бүдгэрч, сулран, эртний цамхаг даяар дахин нэг чичиргээ тарж, боржин хананд нь өргөн ан цавууд гарч эхлэв.

Санни Мартагдсан Эргийг шөнө бүр залгидаг харанхуйг зайлуулсан, харин Нефис өдөр бүр манддаг нарны савыг устгасан. Тэд хамтдаа энэ хараал идсэн нутгийг сүйрэлд хүргэсэн. Өнөөдөр Мартагдсан Эргийн сүүлчийн өдөр байлаа. Түүнийг авчирсан нь энэ хоёр.

Мөн тэдний нэг нь энэ сүйрлийн үр дагаврыг тэсвэрлэхээс өөр аргагүй.

Чулуун хэлтэрхийн бороон дунд Өөрчлөгдөж буй Од биеэ мушгин, ямар нэгэн байдлаар сэлмээ Санни руу чиглүүлж чадлаа. Үүнээс ч гайхамшигтай нь, Санни өөрийнхөөрөө түүнийг тосон хааж амжив. Тэд хоёул бие биеэсээ хол шидэгдэж, нурууны ард нь тунгалаг далавчнууд нэхэгдэн гарч ирэв.

Хэдхэн хормын турш Санни өөрийгөө харанхуй руу чөлөөт уналт хийж байгааг мэдрэв. Дараа эцэст нь Хар Жигүүр бүрэн бүрэлдэж, бүдэг дүрс болон хувирч, түүний жинг даах болов.

Түүнийг няцлах шахсан аварга боржин хавтанг бултаж, Санни түүнийг гишгүүр болгон ашиглаж, агаарт үсрэн хөөрөв. Шөнө Дундын Хэлтэрхий гялсхийн, Өөрчлөгдөж буй Одын далавчийг чиглэв. Гэвч мөнгөн урт сэлэмний ирээр хаагдав.

Нуран унах хэлтэрхийн дунд хоёр хүний дүрс мөргөлдөн, агаарт эргэлдэв. Тулгуур байхгүй тул тэд хүч гаргах цорын ганц арга нь дайсныхаа биеийг тулгуур болгох байлаа. Тэдний бие орооцолдож, бараг л дурлалт хос мэт харагдана.

Гэвч үнэндээ энэ ойртолтын зорилго хайр биш.

Хүчирхийлэл байсан юм.

Нэг гараараа Нефисийг барьж, хөлөөрөө түүнийг хавчин, Санни биеэ мушгиж, духаараа аймшигтай цохилт өгч, түүний хамрын хэврэг яс хагарахыг мэдрэв.

...Гэвч яг тэр мөчид, Нефисийн хуягласан нударга хажуу руу нь цохилж, Кастерийн үлдээсэн дутуу эдгэсэн шархыг хайр найргүй онов.

Өвдөлтөн доор Санни ориллоо.

Дараагийн агшинд нөгөө нударга нь нүүр лүү нь бууж, мөнгөн сэлмийн жингээр нэмэгдсэн тэр цохилт түүнийг хэсэг зуур ухаан алдууллаа.

Ухаан ормогц хамгийн түрүүнд харсан зүйл нь дээрээс нь унах аварга боржин хавтан байв. Нүүрээр нь, мөн шинээр нээгдсэн шархнаас нь цус урсаж байхад Санни өвдгөө нугалж, дараа нь Нефисийн биеийг ашиглан өөрийгөө түлхэн холдууллаа.

Тэд эсрэг чиглэлд нисэн одож, аварга чулуунаас арайхийн зайлсхийв.

Ид шидтэй нөмрөгнийхөө тусламжтайгаар гулсан, Санни, Нефис хоёр бие биеэ тойрон, өргөн мушгиа замаар доошилж байв. Аль аль нь дээрээс унах чулуунуудаас зайлсхийхэд анхаарч байсан тул, хүссэн ч дахин довтлох боломж байсангүй.

Тэдний эргэн тойронд Улаан цамхаг донсолж, таталдан, улам олон ан цав гарч, бүхэл бүтэн чулуун давхаргууд салж, доош унаж байлаа. Эртний байгууламж удаан тэсэхгүй нь тодорхой.

Тэдний дээр, үхэж буй нар минут тутамд сулран байв.

...Харин доор, Гарцын төгс тойргийг хүрээлсэн Бичээсүүд харанхуйд гялалзан, гэрэл нь аажмаар тогтворгүй болж байлаа.

Алсын тагтыг чиглэн төвлөрсөн Санни хэсэг тээнэгэлзээд, Нефис рүү нэг харснаа...

Хар Жигүүрийг арилгаж, доош шунган унав.

Нисэх аюулгүй байдлыг орхиж,

Унахыг сонгов.

Чихэнд нь салхи исгэрч, Санни харанхуйг зүсэн аймшигтай хурдаар доошилж байлаа.

...Үхлийн хурд.

Тэр бүхнийг төгс тооцоолох ёстой.

Гарц хангалттай ойртож, тойрсон бичээс бүр ялгарах үед тэр ид шидтэй нөмрөгийг дахин дуудав.

Дурсамж бий болж эхлэхэд Санни уналтаа үргэлжлүүлэв. Чулуун тагт улам ойртсоор. Хормын дараа харанхуйд үхсэн шүрэн големуудын дүрс тодров. Дахин нэг хором... араатанлаг айдас зүрхийг нь эзлэв.

Тэр үхэх гэж байлаа. Няцлагдсан шавж мэт газарт дэлбэрэх гэж!

Яг сүүлчийн мөчид Хар Жигүүр бүрэлдэн бий болов. Санни тэр дор нь ид шидийг идэвхжүүлж, босоо уналтаа хэвтээ гулсалт болгохыг оролдлоо.

Хүндийн хүчний нөлөөгөөр доош татагдан, агаарт зөөлөн нум татан, тэр тагтын чулуун гадаргуутай мөргөлдөж, хүчтэй мөргөлтийг өнхрөлт болгон хувиргав. Дараа нь цаг алдалгүй босож, Гарц руу гүйлээ.

Өвдөлтөнд идэгдсэн Санни доголон алхсаар гялалзах бичээсүүдийг давж, тойрог руу орлоо. Тэр даруйд хачин мэдрэмж түүнийг нөмрөв.

Яг л... яг л чи гэнэт орчин тойрноо зүүд гэдгийг ойлгож, сэрэхийн өмнөх тэр тайлбарлашгүй мэдрэмж шиг.

Бичээсүүдийн гэрэл улам тодров. Үүний зэрэгцээ Саннигийн бие өөрөө ч мөн адил гэрэлтэж эхэллээ.

...Гэвч тэр гэрэл бүрэн тодрохоос өмнө, дээрээс сүүдэр унаж, хурц ган шажигнан буулаа.

'Үгүй ээ!'

Санни гараа өргөн, Өөрчлөгдөж буй Одын мөнгөн сэлмийг зайлууллаа. Нефис түүний дээр өшөө авагч сахиусан тэнгэр мэт бууж, нүдэнд нь асах цагаан дөл аймшигтай эрчээр дүрэлзэж байв.

Түүний хөл төмөр цагираг дотор газардмагц, гялалзах Бичээсүүд анивчиж... алга болов. Хоёр Суваг Улаан цамхагтай холбогдох холбоогоо тасалж, сүнсний энергийн урсгал зогсов. Үүнгүйгээр Гарц ажиллах боломжгүй.

Зөвхөн тэдний нэг нь тойргоос гарсан үед л бичээсүүд дахин асах байв.

Санни шүдээ зуун, сэлмээ урагш шидэж, Нефисийг тэнцвэрээ олохоос өмнө цохихыг оролдов. Гэвч тэр хэтэрхий хурдан, хэтэрхий овжин байлаа. Түүний ирийг амжаагүй байхад Өөрчлөгдөж буй Од аль хэдийн хөдөлж, сэлмийг нь өөрийнхөө доор хавчин, хажуу тийш шидэв.

Санни бүх жингээрээ мөргөн орж, аймшигтай цохилт өглөө. Тэр үед хүйтэн ган хавиргыг нь шүргэж, дахин цус урсахыг мэдрэв.

Тэд аймшигтай хүчээр мөргөлдөн, Гарцын төмөр цагирагнаас гарч, газраас тусгаарлах намхан шатаар өнхөрлөө. Тэдний нэг нь бичээсийн тойргийг давахад, тэд дахин гялалзан асав.

Санни хүйтэн чулуун дээр унаж, өвдөлт, ядаргаанд автан хэвтэв. Түүний уруулаас намхан, шаналсан дуу гарлаа.

Түүний дотор ямар нэг зүйл эвдэрсэн байв.

Тэр сул дорой санагдав.

Бас хүйтэн.

Тэр босохыг хүссэнгүй.

'Би дуусаагүй... би хараахан…'