257-р бүлэг : Хар дарсан зүүдний аварга

'Аан. Тэгэхээр ингэж ажилладаг байх нь.'

Эхэндээ Санни тэр нууцлаг Хэлтэрхий Дурсамжуудыг толгойгүй хөшөөнүүдийн ойролцоо оршдог тодорхой хүчирхэг Хар дарсан зүүдний мангасыг устгасан хүнд л өгдөг шагнал гэж сэжиглэж байв.

Гэвч үнэн нь арай илүү төвөгтэй байжээ. Магадгүй тэр амьтан өөрөө ч тийм чухал биш байсан. Харин хөшөөнд хүрсний дараа хүчирхэг дайсныг дийлсэн үйл явдал л мартагдлын гүнээс Дурсамжийг дуудах нөхцөл болдог байв.

Тийм учраас тэд эртний энэ дурсгалууд ямар чухал болохыг мэдэхээсээ өмнө Шөнө Дундын Хэлтэрхийг авсан юм. Санни, Нефис, Касси гурав эртний хүлэгт баатрын хөшөөний оройд хоргодож, дараа нь Хуягт Чөтгөрийг устгасан.

Гэхдээ үгүй, энэ ч бас бүрэн нийцэхгүй байлаа. Хэрэв үнэхээр тийм байсан бол Санни Цогцос Идэгчийг ялсны дараа дахин нэг Хэлтэрхий Дурсамж авах ёстой байсан. Тэгэхээр... ямар ч хүчирхэг гаж амьтан байгаад хангалтгүй аж.

Хөшөө бүр ямар нэгэн үл үзэгдэх холбоогоор өөрийн гэсэн... өөрийн гэсэн Хар дарсан зүүдний аваргатай холбогдсон бололтой. Амьтад унасан легионы хараагдсан цэргүүдийн эзэн хэмээн дүрсэлдэг байсан Хуягт Чөтгөр Хүлэгт баатрын хөшөөтэй холбоотой байжээ.

Төмөр Аалзнуудын ээж анчны хөшөөтэй холбогдсон.

Тэгвэл Үүрийн Хэлтэрхий аль хөшөөнөөс гарсан юм бол? Барилгачны хөшөө юу? Хөшөө нь амилж, одоо Мартагдсан Эргээр тэнүүчилж яваа тэр аварга дурсгал уу? Цуу яриагаар бол Анхны эзэн түүнийг Шүрэн ой дотор маш удаан хөөж явсан гэдэг.

Гэхдээ Саннид тэр металл духны боолт алхдаг аваргатай ямар ч холбоогүй мэт санагдав.

'Асуулт дэндүү олон юм.'

Одоо хүртэл хэдэн аварга үлдсэн бол? Нефис Барилгачинтай холбоотойг ч, Санваартан эмэгтэйтэй холбоотойг ч хайх гэж оролдоогүй. Хэдэн Хэлтэрхий Дурсамж аль хэдийн хүмүүсийн гарт орсон бол?

Одоогоор багийн гишүүдийн дунд гурав байлаа. Тэгээд тэд дөрөв дэхийг авах боломжийн төлөө жигшүүрт аймшигтай нэгэнтэй тулалдах гэж байна.

'...Яагаад би ердөө гуравхан гэж бодоод байгаа юм бэ?'

Санни толгойгоо үл ялиг хазайлгав.

Үнэхээр тэр зөвхөн Шөнө Дундын Хэлтэрхий, Оргилын Хэлтэрхий, Үүрийн Хэлтэрхий гурвыг харсан нь Өөрчлөгдөж буй Од бусдыг нь олдоогүй гэсэн үг биш шүү дээ. Тэдний одоо хайж буйг хасвал дахиад гурван Хэлтэрхий сураггүй хэвээр.

Тэр аль хэдийн хэдийг олсон бол?

Санни бараан инээмсэглэл тодруулав.

'За... эрт орой хэзээ нэгэн цагт ил болно. Харин одоо илүү яаралтай асуудал байна...'

Нефис рүү харж тэр асуулаа.

"Хэрэв Дурсамжийг би авбал яах вэ? Чиний маш оновчтой сануулсанчлан би чиний гар хөл биш. Тэгвэл төлөвлөгөөнд чинь саад болохгүй юу?"

Өөрчлөгдөж буй Од ийм чухал зүйлийг тохиолдолд даатгана гэж Санни төсөөлөхгүй байв.

Гэтэл түүний гайхшралыг төрүүлэн Нефис зүгээр л мөрөө хавчив.

"Хүсвэл өөртөө үлдээ."

Санни хөмсгөө зангидлаа.

Нефис яагаад Хэлтэрхий Дурсамж түүний гарт орох магадлалд ингэтлээ хайхрамжгүй байна вэ? Түр хүлээ... яагаад тэр Санни аль хэдийн Шөнө Дундын Хэлтэрхийтэй байгаад ч ингэж тайван байгаа юм бэ?

Нэг боломжит тайлбар нь Хэлтэрхий Дурсамжийг хэн эзэмшиж байгаа нь хамаагүй, гол нь хүний гарт байхад л хангалттай гэсэн үг.

Нөгөө тайлбар нь... Саннид тун тухгүй санагдав.

Магадгүй тэр хувь тавилан тэд хоёрыг нэг чигт түлхэнэ гэдэгт итгэлтэй байж мэднэ. Хэрэв тийм бол Хэлтэрхийг хэн эзэмшиж байгаа нь үнэхээр ач холбогдолгүй.

Тэр хэсэг бодолхийлснээ толгой сэгсрэн:

"За тэгээд юу хүлээгээд байгаа юм? Бусад нь тулалдаж байхад бидний хэн нэгэн ард үлдэнэ гэж чи үнэхээр бодоогүй биз дээ? Явцгаая, энэ мангасыг агная" гэв.

Үнэнийг хэлэхэд Санни тэр нуугдсан хөшөөг ямар аймшигт амьтан хамгаалж байгааг төсөөлж чадахгүй байсан ч бараг догдолж байлаа.

Үүрийн Хэлтэрхийн гайхамшигт нөлөөн дор энэ зургаа юу хийж чадахыг тэр харахыг хүсэж байв.

Ялангуяа өөрийгөө.

───

Эцэст нь тэд луу мэт сүрлэг уулсын гүнд орших аварга том агуйд хүрэв. Тэр агуй дотор бүхэл бүтэн Гэрэлт Цайз, тэр ч бүү хэл цайз байрладаг толгод ч багтааж болохоор хэмжээтэй байлаа. Хэмжээг нь хараад Санни эдгээр уулсыг яагаад Хоосон гэж нэрлэдгийг багахан ойлгов.

Харанхуйд ноёрхож буй тэр уудам орон зайг нэвт ширтэхдээ Санни өөрийн эрхгүй гүн бишрэл мэдрэв.

Шал нь хар элсээр хучигдсан, хананууд нь бадмаараг мэт гялалзана. Агуйн төвд бараан чулуун аварга багана сүндэрлэнэ. Түүнийг хүрээлсэн асар том шат тавцангууд байсан ч тэр гадаргуу дээрээ өчүүхэн, өчүүхэн харагдана.

Тэр аварга баганаас үл мэдэгдэх уран барималчийн сийлсэн дуусаагүй хөшөөний дүрс тод ялгарч байв. Дээд бие нь бараг дууссан, харин доод тал нь чулуу дотороо хэвээр үлджээ.

Яг л харанхуй аварга өөрийг нь хорьсон чулуун баганаас мултрах гэж тэмцэж байгаа мэт.

Гайхсан мэдрэмж төрөн Санни тэр дуусаагүй аваргын хуяг, бамбайн нарийн хэсгүүдийг танив. Тэд сүйрсэн сүмийг хамгаалж байсан Хар Хүлэгт баатрын өмсгөлтэй аймшигтай адилхан байлаа.

...Мөн Чулуун Гэгээнтний хэрэглэдэг зэвсэгтэй ч адил.

Тэр дээш харж, аварга хөшөөний толгой байхгүйг баталгаажуулав.

'...Мэдээж л дээ.'

Энэ бүхэн ердөө хормын төдийд болов.

Дараа нь Санни хурдхан доош харж, энэ агуйн хамгаалагчийг тэр амьтан тэднийг анзаарахаас өмнө олж харахыг оролдов.

...Гэвч оройтсон байлаа.

Багийн гишүүд агуйд хөл тавимагц хөшөөний суурийн харанхуйд ямар нэгэн зүйл хөдөлж, дараа нь урагш алхав.

Санни биеэрээ дагжив.

'Хараал гэж!'

Хар элсэн дээр арслан, хэрээ хоёрыг нийлүүлсэн мэт аймшигт амьтан олон мөчөө тэнийлгэн зогсоно. Бие нь цогцос мэт цайвар, харин толгой, цээж нь бараан өдөөр бүрхэгдсэн байв. Асар том биетэй, арьсан доорх булчин нь ган татлага мэт булгилна.

Тэр амьтан хоёр хүчирхэг хойд хөлтэй, мөн өргөн цээжнээс нь замбараагүй ургасан өөр зургаан мөчтэй, мөч бүр нь үхлийн хумсаар төгсөнө. Гэхдээ хамгийн аймшигтай нь урт, арзгар хар хошуу байлаа.

Тэр бол Цамхагийн...

"Элч!"

Санни ингэж хашхирах төдий хугацаа л байв. Дараагийн мөчид тэр бузар гаж амьтан өлсгөлөн, солиорол, үхлийн шуурга болон дайрч ирэв.