Хэсэг хугацааны дараа тэд чулуун буудалд орж, дахин нэг, арай бага хэмжээний олны дунд ирлээ. Өөрчлөгдөж буй Одын сууцны гол танхимд гуч, дөч орчим хүн цугларсан нь уг байшинг өмнөхөөсөө ч давчуу мэт харагдуулж байв.

Гэвч эдгээр нь зүгээр нэг ядуусын Нойрсогчид биш байлаа. Ихэнх нь гаднах суурингийн анчдын багийн туршлагатай дайчид, мөн Нефис Харанхуй хотод байх хугацаандаа өөрийн талд элсүүлсэн хүмүүс байв.

Санни тэдний нэг хэсэг байх үед эдгээр хүмүүс сул дорой, найдваргүй, Мартагдсан Эргийн хатуу бодит байдалд арай ядан амьд үлдэж байсан залуус байсан. Харин одоо бүх зүйл өөр болжээ. Нефисийн жижиг туслахууд янз бүрийн олдвороор хийсэн хуяг өмсөж, гар хийцийн зэвсэг барьсан, зарим нь бүр Дурсамж эзэмшдэг болжээ. Тэдний биеэ авч явах байдал ч өмнөхөөс тэс өөр болсон.

Үнэнийг хэлэхэд одоо тэд анчдаас төдийлөн ялгарахгүй болсон байв. Хэрвээ Санни аль нь аль вэ гэдгийг мэдэхгүй байсан бол андуурах ч байлаа.

Өөрчлөгдөж буй Од олны дундуур алхсаар хараал идсэн балгасын бараан дүр зургийг харуулсан цонхны өмнө очив. Тэр хэсэг ажигласнаа эргэн харж, царай нь бараан болов.

"…Ярь."

Анчдын багийн удирдагчид бие бие рүүгээ харц солилцов. Тэднээс нэг нь, урт замбараагүй үстэй, духнаас эрүү хүртэл гурван муухай сорвитой бүдүүн залуу, бага зэрэг эргэлзсэн өнгөөр хэлэв:

"Буцаж ирсэнд тавтай морил, Нефис хатагтай. Таны амьд, эрүүл байгаа нь сайн хэрэг."

Неф толгой дохив. Анчин түр азнаад, дуу нь гунигтайгаар үргэлжлүүлэв:

"Бид… өнгөрсөн хэдэн сарын турш таны өгсөн заавар, зөвлөгөөг дагасан. Таны байгуулсан цэрэгжсэн хамгаалалтын бүлгийг бэхжүүлж, зохион байгуулж, сууринг довтлох мангаснуудаас хамгаалж байна. Та болон танай багийнхан балгасаас бидэнд зориулан ангуучилж өгсөн Дурсамжийн ачаар харуулууд болон энгийн иргэдийн хохирол бага байсан. Өмнөхтэй харьцуулахад л даа."

Өөрчлөгдөж буй Од дуугүй хэвээр, зүгээр л түүнийг ширтэнэ. Залуу санаа алдав.

"Нөгөө асуудлын тухайд… таны хэлсэнтэй бараг яг адил болсон. Та нарыг явсны дараахан Цэргүүд сууринд орж ирээд, Эффиг алга болсон харуулуудын хэрэгт хариуцлага хүлээлгэхээр тушаасан. Бид түүнийг байхгүй гэж хэлэхэд тэд догшин ширүүн аашилсан. Хэд хэдэн хүн шархадсан ч хэн ч үхээгүй."

Эффи ёжтой инээв. Анчин түүн рүү төвөгтэй харцаар хараад хацраа маажив.

"Түүнээс хойш долоо хоног бүр шахуу ирж, хэдэн хүнийг зодож, эд зүйл эвддэг болсон. Үргэлж ижил шаардлага тавина. Гэхдээ бид тайван байж… за ерөнхийдөө, тэссэн. Таны хэлснээр. Энэ нь тэднийг улам уурлуулсан ч байдал хурцатгах бодит шалтгаан байгаагүй. Эцэст нь тэд зүгээр л бидний амьдралыг хүндрүүлж, хүмүүсийг дээрэлхэхэд л тогтсон."

Өндөр анчин бүсгүй толгой сэгсэрлээ.

"Тэгвэл хүмүүс намайг амаа хөөсөртөл сүртэй угтаж байгаагийн учир нь юу юм бэ? Яг үнэндээ?"

Залуу ичингүйрэн доош хараад хоолойгоо засав.

"Аан, тэр… харин тийм л дээ. Цайзынхан таныг харуулуудыг хөнөөсөн хэрэгт буруутгаж байгааг улам их зарлах тусам суурингийн хүмүүс таныг… яаж хэлсэн дээр вэ… аа.. улам их үнэлэх болсон."

Эффи гайхсан царай гаргав.

"Намайг шударга бусаар буруутгаж байгаа болохоор уу?"

Тэр ичингүйрэн инээмсэглэв.

"Үгүй ээ. Яг эсрэгээрээ. Тэд таныг… магадгүй… зургаан харуулыг хөнөөсөнд чин сэтгэлээсээ талархаж байгаа. Бүр илүү олонг алаагүйд харамсдаг гээд бод. Бас та тэднийг яаж устгасан тухай янз бүрийн домог тарсан. Аль аль нь улам өнгөлөг. Хамгийн түгээмэл нь… харуулууд таны нэр төрд халдахыг оролдсон тул та тэдэнд сургамж өгсөн гэх яриа."

Өндөр анчин нүдээ анив.

"Миний… нэр төр үү? Би хэзээнээс нэр төртэй болчихов?"

Залуу инээмсэглэв.

"Надад бүү ханд. Би бодож олоогүй. Паркыг буруутга, энэ түүний санаа."

Эффи өөр нэг анчин руу бараан харцаар харахад тэр мөрөө хавчив.

"Нефис хатагтай бидэнд суурингийнхныг чиний талд оруулахыг хичээ гэж хэлсэн. Амжилттай болсон биз дээ?"

Зөрүүд анчин бүсгүй нүүрээ үрэн, залхсан янзтай болов.

"Гэхдээ… би тэднийг алаагүй шүү дээ?"

Анчин нүдэндээ ямар ч инээдгүйгээр хариулав:

"Хэнд хамаатай юм?"

Эффи ямар нэг хэлэх гэж амаа нээсэн ч Нефис таслав:

"Цаг бага байна. Хэрэггүй яриа бүү гарга."

Тэр дараа нь сорвитой анчин руу эргэн асуулаа:

"Миний сүүлчийн заавар яасан бэ?"

Залуу хөмсгөө зангидсанаа бүсэлхийгийнхээ арьсан уутнаас жижиг модон хайрцаг гаргаж ирэв. Тэр хайрцгийг яг л хамгийн аймшигтай Хар дарсан зүүдний амьтан барьж буй мэт болгоомжтой барьж, Нефис рүү дөхөж өглөө.

Духан дээр нь хөлс бурзайжээ.

"Энэ… Цайзаас ирсэн хүн авчирсан зүйл. Кидо үүнийг хийхэд юу ашигласныг мэдэхгүй ч үр дүн нь таны хүссэнтэй яг адил болсон гэж үлдээсэн бичигт байсан."

Тэр эргэлзэв.

"Хайрцаг болон бичиг нэг өдөр зүгээр л дэрэн дээр минь гарч ирсэн. Энэ ямар зүйл болохыг уншаад би зүрхний шигдээс болох шахсан."

Санни хайрцгийг сонирхон ширтэв. Кидо бол Ганлаугийн дэслэгчдийн нэг, Урчуудыг удирддаг залуу эмэгтэй. Түүний Аспект чадвар ургамлын тодорхой шинж чанарыг өөрчлөх боломж олгодог тул Мартагдсан Эрэг дээр, хоол хүнс хомс, нэг хэвийн энэ газарт асар их хэрэгтэй байв.

Гэхдээ Нефист түүнээс яг юу хэрэгтэй байсан юм бол? Яагаад энэ анчин жижигхэн хайрцгаас ингэтлээ айж байна вэ?

Өөрчлөгдөж буй Од хайрцгийг болгоомжтой авч, хэсэг ажигласнаа Кастерт өглөө.

"Чи юу хийхээ мэдэж байгаа."

Кастер товчхон толгой дохин хаалга руу алхсаар алга болов.

Нефис харин анчид руу эргэн, тогтуун өнгөөр хэлэв:

"Та нар сайн ажилласан байна. Баярлалаа."

Тэдний нүүрэнд өргөн инээмсэглэл тодров. Тэр Эффигийн ёроолгүй уутыг авч дахин онгойлгов. Дараа нь уутыг доош харуулан эргүүлээд хэлэв:

"Энэ… шагнал биш. Бас бэлэг ч биш. Энэ бол та бүхний хүртэх ёстой зүйл. Бас тун удахгүй хэрэг болох зүйл."

Дараагийн мөчид уутнаас гялалзсан талстууд урсан гарч, ширээн дээр асгарлаа. Тэд хэдэн зуу, бүр хэдэн зуугаараа байж, зөөлөн, татам гэрлээр гялалзана. Удалгүй талстууд ширээний ирмэгээс давж, шалан дээр асгарч эхлэв.

Хэдхэн хормын дараа өрөөнд цугларсан хүмүүсийн өмнө мянга гаруй сүнсний хэлтэрхий овоорчээ. Ёроолгүй уут эцэст нь хоосров.

Санни өндөр овоолсон гялалзсан талстуудыг ширтэн санаа алдав. Энэ бүхний өмнө тэр ч бас иймэрхүү овоолготой байсан… мэдээж хамаагүй бага. Түүний бахархал, баяр бахдал.

Одоо бол бүгд үгүй болсон.

'Ямар гээч үзэгдэл вэ? Би өөрийгөө баян гэж бодож байсан шүү дээ…'