302-р бүлэг : Одоогийн тэнцвэр

Дараагийн хэдэн долоо хоногийн турш Гэрэлт Цайз хачирхалтай газар болон хувирчээ.

Түүний сүр жавхлант танхимуудын дотор саад бэхлэлтүүд босгогдож, гурван түр зуурын цайз бий болсон бөгөөд бүлэг бүр тодорхой газар нутгийг эзэмшиж байв. Эдгээр хамгаалагдсан бүсээс гадна хэний ч газар гэж үгүй. Аль нэг бүлгийн хамгаалалтын бүсээс гарна гэдэг бараг үхэлтэй дүйцэх зүйл байлаа.

Тэнд юу таарахыг хэн ч мэдэхгүй. Шал даяар цогцос хөглөрч, хааяа нэг дээрэмчин харанхуйд нуугдана. Урьд нь хэрцгий байсан ч гэсэн хууль журам үгүй болсон тул олон хүн хамгийн харанхуй хүслээ даган авирлах болжээ. Гэвч эдгээр өрөвдөлтэй амьтад бол одоо цайзад оршин буй аюулуудын хамгийн бага нь байв.

Харин жинхэнэ аймшиг бол өөр бүлгийн эргүүл эсвэл дайралтын бүлэгтэй таарах явдал байлаа. Ялангуяа Харуулууд тааралдсан хэнийг ч эргэлзэлгүй хядах бөгөөд заримдаа жигшүүртэй, хэрцгий аргаар ална. Анчид болон Өөрчлөгдөж буй Одын дагалдагчид ч мөн адил өршөөлгүй ч, ядаж ямар нэгэн шалтгаан, өдөөлтгүйгээр аллага үйлддэггүй байв.

Гэвч хамгийн аймшигтай өөрчлөлт нь, одоо эртний цайзад зөвхөн хүмүүс биш болсон явдал байлаа.

Ганлауг үхсэний дараа хэт олон хүн амиа алдаж, үлдсэн нь бие биетэйгээ тэмцэлдэхдээ завгүй болсон тул цайзыг хамгаалах хүн үгүй болов. Ингэж олон жилийн дараа Хар дарсан зүүдний амьтад дахин энэ цайзын дор буцаж иржээ.

Заримыг нь бүлгүүдийн төлөөлөгчид устгасан ч, зарим нь нуугдаж чадан, бэхлэлт доторх гүн хэсгүүдэд үүр зассан байлаа. Тэдний тоо хэд болохыг хэн ч мэдэхгүй, харин айдас хүмүүсийг шөнө унтуулахгүй байв.

Мөн элдэв цуурхал тархаж, нэг нь нөгөөгөөсөө аймшигтай. Хамгийн түгээмэл нь Цуст Эзэн хэмээх аймшигт амьтны тухай байлаа. Тэр нь Гэрэлт Цайзын хонгилуудаар тэнэж, хүмүүсийг агнаж, хурц соёогоор хоолойг нь урж, бүх цусыг нь сордог гэнэ. Зарим нь бүр түүнийг Ганлауг өөрөө гэж бодож байв. Үхлээс буцаж ирээд, өөрийг нь алсан хүмүүсээс өшөө авч байна гэж.

Санни нэгэн удаа эргүүл хийж явахдаа цусгүй болсон залуу Харуулын цогцос олж харах хүртлээ энэ цуурхалд эргэлзэж байлаа. Тэр мөчид айдас зүрхэнд нь шургалан орж ирэв. Эцсийн эцэст тэр Цуст Сакура гэж юу болохыг мэднэ. Гэвч удалгүй өөрийгөө тайвшрууллаа. Учир нь Гэрэлт Цайзын эзний бие махбодь түүний үхлийн дараах хядлагын үеэр устсан байсан.

Хэрвээ Ганлаугийн цогцос хүмүүсийн цус уугаад явж байгаа биш бол… тэгвэл тэр юу байсан юм бэ?

Сүүлийн үед цайзад сэтгэл түгшээм олон зүйл болж байлаа.

Бүлгүүдийн хооронд үе үе гардаг жижиг мөргөлдөөнөөс гадна хүмүүс элдэв аймшигт байдлаар амиа алдах болов. Санни энэ тухай бодохыг ч хүсэхгүй байлаа. Одоо аюулгүй газар гэж үгүй, магадгүй гурван бэхлэлтээс бусад нь.

Гаднах суурин бүрэн орхигдсон байв. Эхэндээ Нефис дайнд оролцохыг хүсэхгүй хүмүүст зориулж тэнд аюулгүй бүс байгуулахыг оролдсон ч, удалгүй дайснуудаасаа цуст сургамж авчээ. Хүчээ хэт тараах нь дайралтанд дуртайяа орохтой адил байв. Үүний дараа түүний бүх дагалдагчид, хүссэн хүсээгүй, цайзын өмнөд хэсэг рүү шилжин, түүний тулалдааны хүчний эгнээнд нэгдсэн.

Гэвч хоёр долоо хоног өнгөрсөн ч юу ч өөрчлөгдсөнгүй. Гурван бүлэг цуст тэмцлээ үргэлжлүүлсээр, энэ тэнцвэрийг эвдэж чадахгүй байлаа.

Удалгүй ямар нэгэн зүйл өөрчлөгдөх ёстой.

───

Нэгэн орой Санни Өөрчлөгдөж буй Одын бэхлэлтэнд харьяалагдах нэг танхимд хайрцган дээр сууж байлаа. Түүний гар дахь аяган дотор өчүүхэн хоолны хувь байсан ч, тэр үүнийг ихэд дуртай идэж байлаа.

Түүнээс хэдхэн метрийн зайд Нефийн дагалдагчдын хоёр нь мөн адил хооллож, хоорондоо ярилцаж байлаа. Уйдсандаа Санни тэдний яриаг сонсонгоо идэв.

"Сонссон уу? Тэд хаан ширээний танхимын ойролцоо дахиад нэг үхсэн Харуул олсон. Цуст Эзэн түүний амийг авсан байна."

"Сайн юм болж. Гэхдээ тэр амьтан үнэхээр жихүүцмээр шүү."

"Тийм ээ. Аймшигтай. Гэхдээ… чи намайг үнэхээр юунаас айж байгааг мэдэх үү?"

Ядуусын хорооллын эр хэдхэн долоо хоногийн өмнө цайзад амьдрахын тулд төлбөр төлж байсан хамтрагчаа хараад хөмсгөө өргөлөө.

"Юунаас?"

"Харус. Тэр жигшүүртэй новш. Одоо хаана байгаа бол? Хараал гэж, хэрвээ би зүүдэлж чаддаг байсан бол шөнө бүр тэр нядлагчаас болж хар дарсан зүүд зүүдлэх байсан байх."

"…Хүлээ. Чи сонсоогүй юм уу?"

"Юу?"

"Тэр үхсэн шдээ."

Залуу нүдээ том болгон нээхэд, Санни нүүрээ буруулан инээмсэглэлээ нуухыг оролдов.

"Боломжгүй!"

"Тийм ээ. Тэд түүний цогцсыг том тулааны дараа хаан ширээний ард нууц гарцнаас олсон гэсэн. Хэн нэгэн түүнийг… нүцгэн гараараа зодож алсан гэнэ. Би тэгж л сонссон."

Хэдэн секунд нам гүм болов. Дараа нь нэг нь хэлэв.

"Ямар хүн тийм мангасыг нүцгэн гараараа алж чадах юм бэ?"

Ядуу эр дагжин чичирлээ.

"Тэр л асуудал. Хэн ч мэдэхгүй. Бүх хүчтнүүд бүртгэлтэй байсан. Чи өөрөө харсан биз дээ, бүгд хаан ширээний танхимд тулалдаж байсан."

"…Новш гэж. Одоо бүр илүү айж байна. Харус өөрөө хангалттай аймшигтай байсан, гэтэл түүнийг тийм амархан алж чадах хэрнээ энэ бүх хугацаанд огт анзаарагдаагүй, хэнд ч мэдэгдэхгүй байсан хүн энэ цайзад байгаа гэж бодохоор… хараал ид, үнэхээр аймшигтай."

Ядуу эр толгой дохин, Санни руу эргэж харав.

"Хөөе… Санни мөн биз дээ? Чи хатагтай Нефисийн тагнуул биз? Харусыг хэн алж чадна гэж бодож байна?"

Санни хэсэг бодсоноо, үнэнчээр хэлэв.

"За… над шиг жинхэнэ тулааны аюул, магадгүй энэ дэлхийд оршиж байсан хамгийн үхлийн аюулт Нойрсогчдын нэгээс гадна… аан… Касси чадна гэж бодож байна."

Залуу түүн рүү дургүйцсэн харцаар ширтээд толгой сэгсэрлээ.

"Гоё биш байна шүү, залуу минь. Сайрхах яахав, гэхдээ хатагтай Кассиг дооглох нь арай дэндэнэ."

Санни нүдээ ирмэв. Тэр хэзээ Кассиг дооглосон юм бэ? Харуын эзэмшиж байсан Аспектын чадварыг бодоход, түүний дараа түүнтэй тулалдахад хамгийн тохирох хүн нь үнэхээр Касси байлаа. Тэр аль хэдийн хараагүй бөгөөд тэр байдалдаа тулалдахад дасан зохицсон. Сүүдрийн хувилбаруудынхаа тусламжтайгаар Касси тэр тулаанд амьд гарах магадлал өндөр.

Уучлалт хүссэн инээмсэглэл тодруулан тэр мөрөө хавчаад:

"Уучлаарай, үгээ буруу сонгочихож. Ямартай ч, би явлаа."

Ингээд тэр хайрцганаас үсрэн бууж, бүлгийн бэхлэлт хязгаарласан саад руу алхлаа.

Ядуу эр хөмсгөө өргөлөө.

"Хаашаа явах гээд байна? Шөнө болох гэж байна шүү дээ!"

Санни инээмсэглэв.

"Том ан хийх гэж. Санаа зоволтгүй ээ. Би Харанхуй хотод гурван сар амьдарсан. Өнөөдөр надад юу ч тохиолдохгүй…"