229-р бүлэг : Зорчигч

Чулуун аварга догшин давалгаан доороос өндийж гарч ирэхэд, хар усны урсгал түүний чулуун биеэр гол мэт урсана. Алхдаг хөшөө хавцлаас гарч ирсэн тул одоохондоо хараалт тэнгис түүний хэвлий хүрэх төдий байв.

Удалгүй ус дахин нэмэгдвэл аварга дахин мөр хүртлээ живэх болно.

Тэр хүртэл Санни хүсээгүй зорчигчоос салах ёстой байлаа.

Доор, аваргын цээжинд наалдан хавтгайрсан нэгэн этгээд амьтан харагдана. Энэ гайхал нь тунгалаг далайн залхаг, могой загас хоёрын холимог мэт. Гэвч түүний жигшүүрт, ил тод махан дотор гажсан аварга хүний яс хавчуулагдсан байгааг Санни олж харлаа.

Тэр дагжин чичирлээ.

Чулуун аваргатай харьцуулахад тэр могой загас жижиг мэт харагдана. Гэвч энэ бол зүгээр л хуурмаг. Үнэндээ тэр амьтан галт тэрэгний дайтай урт, ам нь хурц соёогоор дүүрэн бөгөөд хүнийг бүтнээр нь залгихад хангалттай том.

'Хараал ид…'

Гэхдээ нэг сайн тал байсан. Тэр могой загас Бузар Хар дарсан зүүдний мангас биш, харин ердөө Нүгэлт байлаа. Магадгүй тэр хараалт тэнгист амьд үлдэхийн тулд жинхэнэ аймшгуудын биед наалдан, тэдний ангийн үлдэгдлээр хооллодог байх.

Нефис ярьмагц Санни амьтны урт мэдрэх эрхтнүүд чичирч хөдөлж байгааг анзаарав. Тэр могой загас толгойгоо бага зэрэг эргүүлэн тэдний зүг хандууллаа.

Санни хариу хэлэхэд мэдрэх эрхтнүүд дахин долгиолж, энэ удаа амьтан шууд түүн рүү ширтэв.

'Новш…'

Дараагийн мөчид тунгалаг тэмтрүүлүүд амьтны доороос гарч ирэн, элэгдсэн чулууны ан цавд шигдэж, өөрийгөө аваргын хүзүү рүү татаж эхлэв.

…Багийн зүг рүү.

Өөрчлөгдөж буй Од ямар нэг зүйл мэдэрсэн бололтой, нүдний гүнд нь жижигхэн цагаан оч асав.

Санни түүний мөрөн дээр гараа тавиад толгой сэгсэрлээ.

"Болохгүй."

Чулуун аварга байсан ч хамаагүй, хараалт тэнгисийн дунд гэрэл асаах нь ухаалаг санаа биш. Хавцлаас гармагц жинхэнэ аймшгууд чөлөөтэй хөдөлж эхэлсэн. Өмнө нь тохиролцсон ёсоор гэрэл бол эцсийн арга, зөвхөн ямар ч аргагүй болсон үед л ашиглах зүйл.

Санни хүссэн хүсээгүй, тэр мөч хараахан болоогүй.

Тэр дургүйцсэн янзтай нүүрээ хувиргаад:

"Би зохицуулна."

…Аварга могой одоо түүний асуудал байлаа.

'Сайхан сонсогдож байна. Гэхдээ энэ новшийг яаж зайлуулах вэ?'

Доош харан Санни өөрт нь үйлдэл хийхэд ойролцоогоор арван хэдхэн секунд үлдсэнийг тооцооллоо. Жигшүүрт амьтан тогтвортой хурдтайгаар аваргын их биеэр дээш мөлхөж байв.

'Бод… бод…'

Хэдэн секундын дараа тэр Эффи рүү очиж өвдөглөв. Анчны гарыг атгаад алганд нь нэг зүйл атгуулан:

"Чи аварга хөшөө дээш доош хөдөлж байгааг мэдэрч байна уу? Энэ бол түүний алхам. Тоолж эхэл. Хэрвээ би гучин алхмын дараа эргэж ирэхгүй бол өгсөн зүйлийг энэ зүг рүү хамаг хүчээрээ шид. Ойлгосон уу?"

Эффи толгой дохив. Түүний ердийн хошин өнгө алга болж, оронд нь хатуу шийдэмгий байдал оржээ.

"Сайн байна. Затэгвэл… амжилт хүсээрэй."

Тэр хэсэг азнаснаа:

"Амжилт."

Санни явах гэж байтал Эффи гэнэт гарнаас нь чанга атгав.

Тэр зогсоод хөмсгөө өргөв.

"Юу вэ?"

Эффи хэсэг тээнэгэлзээд:

"Сонс, Санни… хэрвээ… хэрвээ чи үхвэл… би чиний сүнсний хэлтэрхийг авч болно биз дээ?"

Санни түүн рүү хэсэг ширтэж, нүүр нь татвалзан:

'Энэ авгай чинь!'

"Яасан ч үгүй! Хэрвээ би үхвэл бүх хэлтэрхийг минь тэнгист шид. Хэн ч юу ч авах ёсгүй, ойлгов уу?"

Ингээд тэр багаа орхиод ганхах чулуун тавцангийн ирмэг рүү явлаа.

'…За эхэллээ дээ.'

Доош үсрэхэд Санни аваргын мөр лүү гулсаж, чулууны ан цавд зууралдан унах шахсанаа тогтов. Баруун талд нь аварга гар савлахад мөр нь хөдөлж, зүүн талд нь муруй чулуун зам цээж даган нөгөө мөр хүртэл үргэлжилнэ.

Энэ зам бол үнэндээ аваргын хувцасны зах, үл мэдэгдэх уран барималчийн чадвараар чулуунаас сийлсэн байлаа. Түүн дээр гишгэн Санни халтиргаа гадаргуу дээр тэнцвэрээ хадгалах гэж тэмцэн урагшлав.

Удалгүй тэр мөлхөж буй могойн яг дээр ирлээ. Амьтан аль хэдийн ойртсон тул Санни түүний жигшүүрт биеийн бүх нарийн ширийнийг харж чадна.

'Ямар заваан юм бэ. Яагаад бүгд ийм сэжгийн байх ёстой юм?'

Хэсэг хормын дараа тэр санаа алдав.

'За… ингэж үзье.'

Мөшгигч Өргөсийг дуудан Санни шүдээ зуун, гарын шуугаа зүсэж, кунай дээрээ цусаа түрхэв. Дараа нь бүх хүчээрээ доош шидлээ.

Кунай агаарт эргэлдэн, аварга могойн нүд байх ёстой хэсэгт яг онов. Амьтны биед харагдах нүд байгаагүй ч, доторх хүний гавлын ясны нүдний хонхор тэнд байв.

Зэвсэг толгой руу нь гүн шигдэж, улаан цус оргилон гарч ирэв. Ийм өчүүхэн шарх тийм аварга биед юу ч биш.

Хэсэг хугацаанд бүх зүйл нам гүм болов.

…Дараа нь амьтны махнаас зуу зуун ширхэг нарийн тэмтрүүл цацран гарч, Санни руу шурган довтоллоо.

'Новш!'

Ирмэгээс унахаас зайлсхийхийн тулд Мөшгигч Өргөсөө буцаан татаж, Санни урагш үсрэв. Дараагийн мөчид тэмтрүүлүүд түүний өмнөх байрлалд очиж, чулууг бут цохин хэлтэрхий үсэргэв.

Санни гүйсээр. Тэмтрүүлүүд түүнийг ганцхан секундын зайтай хөөнө. Ард нь чулуу бутрах чимээ ойртсоор.

Мөшгигч Өргөс дахин гартаа гарч ирэв.

Замын төгсгөлд хүрч, зугтах газаргүй болсон тэр хараал урсган…

Харанхуй далай руу шууд үсрэв.