279-р бүлэг : Гэмшилт сэтгэл
Санни хар баг руу ширтсэн хэвээр удаан хугацаанд юу ч хэлсэнгүй. Түүний сүнсний намуухан тэнгис хөдөлгөөнгүй, дуугүй байлаа. Харин зүрх сэтгэл дотор нь яг одоо ширүүн шуурга дэгдэж байв.
Хэсэг хугацааны дараа тэр бодлоо.
'Энэ Нэхэгч үнэхээр овжин этгээд байж... эрэгтэй юу... эмэгтэй юу... хүн үү... оршихуй юу? За, би тэрийг нь ч мэдэхгүй байгаа нь л гол санааг баталж байна. Өөрийгөө хууралт, арга мэхэнд гаргууд гэж бодож явсан шүү дээ.'
Бурхад хүртэл, бүр Хар дарсан зүүдний Хараал хүртэл өөрийнх нь тухай юу ч мэдэхгүй байхаар нууж чадна гэдэг ямар айхтар зальтай байх ёстой вэ?
Гэхдээ нэг талаараа энэ нь тун зохистой мэт. Хэрэв Нэхэгчийн эрхшээл хувь тавилан байсан бол өөр байх аргагүй. Хувь тавилан бол аймшигтай атлаа туйлын нарийн зэвсэг. Түүнийг өөрт ашигтайгаар мушгин жолоодоход онцгой төрлийн суут ухаан хэрэгтэй. Шууд, ил тод, хүчээр тулгах бүхнээс яг эсрэг чанартай ухаан.
Гэсэн ч хэрэв сонголт өгвөл Санни Нэхэгч шиг дайсантай болохоос илүү Дайны бурхантай тулалдахыг илүүд үзэх байлаа.
Төгс худалчид үхэл үнэртүүлсэн дайчнаас хавьгүй аюултай.
Үүнийг тэр олонхоос илүү сайн мэднэ.
...Сүнсний Тэнгисээсээ гарч ирээд Санни хэсэг тээнэгэлзсэний эцэст Нэхэгчийн Багийг дуудлаа. Сэрүүхэн модон гадаргуу нүүрэн дээр нь бий болж, үл үзэгдэх хүчээр тогтоогдов.
Тэр даруйд хараа нь үл ялиг өөрчлөгдөв. Бүх зүйл илүү хурц, илүү тод, илүү амьд харагдана. Баг нүд рүү нь нэвтэрч, ямар нэг зүйлтэй холбогдож байгааг тэр мэдэрлээ. Нэхэгчийн цусны дуслыг залгиснаар өвлөсөн тэр хачирхалтай өв.
Мөн зөн совин нь улам хүчирхэг болж буйг мэдрэв.
Яг л бүх дэлхийг дамнан татагдсан нууцлаг хувь тавилангийн утсуудыг бараг харах шахам болсон мэт.
...Бараг л.
Хоригдлоос үлдсэн тоосон овоолго руу хараад Санни үл ялиг хөмсгөө зангидлаа.
Нэхэгчийн Багийг өмсөж байсан тэр хүний мөн чанар нууц хэвээр үлдэв. Энэ цогцос хэнийх байсан юм бол? Тэгээд сүрлэг сүмийн доорх нууц шоронгийн өрөөнд яаж гинжлэгдэн үлдсэн юм бол?
Хамгийн амархан тайлбар нь Нэхэгч өөрөө байсан гэх санаа. Гэвч Санни тэр бодлыг шууд үгүйсгэв.
Багийн анхны эзний тухай мэддэг бүхнээс нь харахад, тэр оршихуйн хүч чадал бурхдынхаас арай доогуур байв. Магадгүй Үл Мэдэгдэхийн хэмжээнд ч хүрэх байж мэднэ. Хэрэв Нэхэгч Мартагдсан Эрэг дээр гарч ирсэн бол Харанхуй хот түүнд өчүүхэн ч хор хүрэхээс өмнө бүрмөсөн оршин тогтнохоо болих байсан.
Тэгвэл Нэхэгчийн Багийг хэн өмсөж байсан хэрэг вэ? Саннигийн адил үүнийг Дурсамж болгон авсан, Хар дарсан зүүдний Хараал тээгч ямар нэгэн хүчирхэг нэгэн үү?
'За тэгээд...'
Хэрэв Нэхэгч үнэхээр чөтгөр байсан бол, өөрөөр хэлбэл доод бурхдын нэгэн төрөл байсан бол түүнд зориулсан шүтлэг байсан болов уу? Түүнд тахилч, дагалдагчид байсан уу? Хоригдлын үлдээсэн үгс залбиралтай тун төстэй сонсогдож байсан. Магадгүй тэр хүн тэр шалтгаанаар тэрс үзэлтэн хэмээн зарлагдаж, энд хоригдсон байж болох юм.
Санни санаа алдав.
Үүнийг мэдэх арга байсангүй.
Тэр дахин хэсэг тээнэгэлзээд эргэж, гунигт шоронгийн өрөөг ардаа орхин гарлаа. Харанхуй хотод дуусгаагүй бүхнээ амжуулахад түүнд ердөө ганцхан өдөр үлдсэн. Үр дүнгүй бодолд цаг алдах эрхгүй.
Гадаа гармагцаа Санни сүүдрээ үлдээсэн газар руу алхаж очоод, түүний нүдээр өөрийгөө ажив. Харсан зүйл нь түүнийг хэдэнтээ нүдээ анивчихад хүргэв.
'Хөөх...'
Хар лакаар бүрсэн баг нүүрэнд нь яг таарсан байлаа. Түүний төрхийг бүрэн халхалж, нүд нь хүртэл харанхуйд живжээ.
Түүнээс гадна өндрийг нь хүртэл яг таг тодорхойлох аргагүй байв. Санни үнэндээ өндөр болоогүй. Гэвч хажуугаас нь харахад заримдаа өндөр мэт, заримдаа үгүй мэт харагдана. Янз бүрийн өнцгөөс туссан гэрэл хүний царайг өөрчилдөгтэй төстэй.
Ямартай ч сүүдрийн өмнө зогсож буй хүн яг хэдий хэр өндөр болохыг тэр өөрөө ч хэлж чадсангүй.
'Ямар хөгжилтэй юм бэ!'
Гэхдээ Санни бүрэн танигдахын аргагүй болсон гэсэн үг биш. Баг зүүсэн үедээ ч өөрийгөө илчлэх орчны сэжүүрүүдийг нуух хэрэгтэй хэвээр.
Алхах хэв маяг, хэвшсэн хөдөлгөөн, зан авирын өчүүхэн боловч онцгой шинжүүд нь байгалийн бус илрүүлэлтээс далдлагдсан ч түүнийг барьж магадгүй.
Жинхэнээсээ өөр нэгэн мэт харагдахыг хүсвэл дүр бүтээх хэрэгтэй.
...Аз болоход тэр Сүүдрийн Бүжгийг давтаж байсан.
Энэ чинь угаасаа бусдын тулалдааны хэв маяг, биеийн хөдөлгөөнийг бүрэн дуурайхад зориулагдсан биш гэж үү?
'Ямар гайхамшигтай давхцал вэ...'
Эцэст нь түүний хамгийн их эмээж байсан мөч ирлээ.
[Энгийн Заль] үнэхээр түүний Дутагдлыг урвуулж чадах эсэхийг шалгах цаг болсон.
Илүүц үггүйгээр хэлэхэд, Санни сандарч байв. Уруул нь хатаж, өөрийн мэдэлгүй долоох гэж оролдсон ч одоо нүүрэнд нь баг байсан тул чадсангүй.
Энэ муу зуршил нь ингээд төгсөх бололтой.
'...Сайн байна. За, эхэлье.'
Санни амаа нээгээд чангаар хэлэв.
"Би... маш өндөр!"
Тэр хэлэхдээ танил өвдөлт ухаан руу нь дайран орно гэж хүлээн нүүрээ ярвайв.
...Гэвч юу ч болсонгүй.
Санни хөшиж, хэдэнтээ нүдээ цавчаад хүлээлээ.
Юу ч алга.
Багийн доор нүүрэнд нь өргөн инээмсэглэл тодров.
"Би зөвхөн өндөр биш, бас гайхамшигтай гэмээр царайлаг. Тэгээд үүгээр зогсохгүй, би үнэхээр шударга, сайхан сэтгэлтэй. Надтай таарсан охин болгон шууд дурладаг. Хөвгүүд ч бас! Би тийм л хайр татам, царайлаг, сайхан сэтгэлтэй, өндөр хүн. Миний сая хэлсэн бүхэн туйлын үнэн."
Түүний ухаан нам гүм байлаа. Өвдөлт ч алга, дарамт ч алга.
Үнэндээ Санни өөрийгөө гайхалтай сайхан мэдэрч байв.
'Хөөх...'
Худал ярьсаар байх бараг дийлдэшгүй хүсэл төрсөндөө тэр догдлон инээв.
"Гайхалтай! Энэ чинь..."
Гэвч дараагийн агшинд асар хүчтэй өвдөлтийн дэлбэрэлт түүнийг газар шидэв. Цочсон орилоон гарган Санни толгойгоо базаж, шүдээ зуун ёолов. Толгой нь яг л дэлбэрэх гэж буй мэт санагдана.
'Ямар новш нь вэ?!'
Тэр ердөө худал хэлэх чадвар ямар хэрэгтэйг хэлэх гэсэн юм.
'Түр хүлээ...'
Худал хэлэх чадвар үнэхээр хэрэгтэй.
Өөрөөр хэлбэл тэр баримтыг хэлсэн нь үнэн ярьсан хэрэг болж таарна.
Харин Хуран нэхэгчийн Баг түүний Дутагдлыг арилгаагүй, зөвхөн урвуулсан.
Тэгэхээр...
Энэ багийг өмссөн үедээ Санни ганц ч үнэн үг хэлж болохгүй бололтой.
'Өө...'
Энэ хамгийн зөв дүгнэлт мэт. Гэхдээ бүрэн итгэлтэй болохын тулд дахин шалгах хэрэгтэй. Сүйрэл заяасан мэт санаа алдан Санни хэсэг хүлээгээд хэлэв.
"Миний нэрийг..."
Дараагийн мөчид газар доорх тасалгааны харанхуйд дахин нэг өвдөлттэй хашгираан цуурайтав.