Санни багийн хамгийн ард алхаж байсан ч, түүний сүүдэр урд нь тагнуул хийж байв. Хажууд нь байхгүй болохоор тэр нэлээд тавгүй байлаа.

'Сүүдэр байхгүй үед Чулуун Гэгээнтнийг дуудан гаргаж чадах болов уу? Яагаад би үүнийг өмнө нь шалгаж үзээгүй юм бол?'

Сүүдэр ч үгүй, Сүүдрийн Гэгээнтэн ч үгүй Санни бараг нүцгэн мэт санагдаж байлаа. Ядаж түүнтэй хамт Нефис, Кастер, Эффи гэх гурван хүчирхэг хүн байлаа.

Бодоод үзэхэд, тэр Кайг тулалдаж байхыг хэзээ ч харж байгаагүй. Царайлаг нумчин тийм ч аюултай хүн шиг харагддаггүй ч Санни хууртахгүй. Сул дорой хүмүүс Мартагдсан Эрэг дээр олон жил амьд үлдэж чаддаггүй. Ялангуяа түүний Аспект чадвар нь Харанхуй хотоос гадагш гарахад төгс тохирсон нэгэн байхад.

Өөрийн онцгой Аспект чадварын ачаар Кай Саннигийн бараг мэддэггүй аймшигт амьтадтай тулалддаг байсан биз. Үүлэн дунд амьдардаг нисдэг жигшүүрт зүйлс. Цамхагийн Элч шиг.

'Аймшигтай.'

Кайгийн тухай ярьснаас...

Санни алхмаа түргэсгэн, тэр дур булаам залуутай зэрэгцлээ. Касси руу нэг харснаа, ярих хүсэлгүй байгааг нь анзаарч, хөмсгөө зангидлаа. Тэгээд Найтингэйл рүү эргэв.

"Сайн уу, Найт. Амьдрал ямар байна?"

Нумчин инээмсэглэн:

"Аан, сайн. Ер нь бол... цаг агаар сайхан байна."

Санни хэд тас анивчив. Мартагдсан Эрэг дээр цаг агаар хэзээ ч сайхан байдаггүй. Эсвэл хэт хүйтэн, эсвэл хэт чийгтэй, эсвэл хэт халуун. Үнэндээ тэр заримдаа Хар Уулсыг хүртэл санаж байлаа. Ядаж тогтвортой байсан. Санни дэмий ярианд дургүй тул шууд гол асуултаа тавив.

"Үнэндээ... чи энд юу хийж яваа юм бэ?"

Кай бага зэрэг гайхан:

"Юу гэсэн үг вэ?"

Санни санаа алдав.

"Чиний хэлснээр, Цайз дахь амьдрал чинь тайван байсан. Чамд хангалттай хэлтэрхий бий. Бүгд чамд дуртай. Тэр ч байтугай Цэргүүд хүртэл чиний чадвар хэрэгтэй болохоор чамтай сайхан харьцдаг. Тэгэхээр яагаад бүхнийг эрсдэлд оруулж бидэнтэй хамт Шүрэн ой руу явж байгаа юм?"

Кай хэсэг бодолхийлэв.

"Аан. Үнэндээ... би бага зэрэг асуудалд орсон байх. Намайг худганд хорьсон хамгаалагчдын үхлийг Эффид тохох гэж байгаа биз дээ? Харин хэн нэгэн намайг тэдний алга болсонтой холбоотойг мэдвэл яах вэ? Би бас аюулд орно биз дээ?"

Санни хэсэг бодоод, дургүйхэн толгой дохив.

"Учиртай л юм. Гэхдээ энэ аялалд тулгарах аюул чинь тэрнээс ч дор биш гэж үү?"

Кай инээмсэглэв.

"Мэдээж тийм. Гэхдээ, Санни... чи нэг зүйлийг орхигдуулсан байна."

Санни хөмсгөө зангидлаа.

"Юу вэ? Гуйя... битгий хэлээрэй чи Нефисийн дагалдагч болчихсон гэж."

Дур булаам залуу инээд алдав.

"Дагалдагч гэнэ үү? Үгүй дээ. Ядаж чиний бодож байгаа утгаар бол биш."

Тэр удаан чимээгүй байснаа санаа алдав.

"Үнэндээ, би олон хүн юмсыг тодорхой харж чаддаггүй гэж боддог. Гэхдээ ойлгоход тийм ч хэцүү биш."

Тэр гэнэт Санни руу эргэж, ердийн хөнгөн царай нь ноцтой болов.

"Би Мартагдсан Эрэг дээр ирээд гучин нэгэн сар болж байна. Тэр жил биднээс хэд нь Харанхуй хотод хүрснийг чи мэдэх үү?"

Санни толгой сэгсрэв.

Кай ярвайснаа:

"Бараг дөрвөн зуу. Харин одоо хэд нь амьд байна гээч? Хоёр зуу ч хүрэхгүй."

Тэр хэсэг чимээгүй болов.

"Энэ нь хоёрхон жилийн дотор бидний талаас илүү нь үхсэн гэсэн үг. Хүмүүс Харанхуй хотод байнга үхэж байдаг. Цайз аюулгүй мэт харагддаг ч үнэндээ Цэргүүд байнга хүн алдаж байдаг. Долоо хоног бүр хэд хэдэн анчид буцаж ирдэггүй. Хоёр долоо хоног тутамд Хар дарсан зүүдний амьтан хана руу дайрч, хамгаалагчдыг устгадаг."

Кай санаа алдав.

"Гэхдээ хамгийн түгээмэл нь, ямар нэг зүйл гаднах сууринд орж ирээд хүмүүсийг чирч аваад явдаг. Үүн дээр өлсгөлөн, цөхрөл, эсвэл бусдын гарт үхэхийг нэмбэл... чи ойлгож байна уу?"

Санни хөмсгөө зангидан, шинэ ойлголт төрөв.

Кай харцаа буруулан:

"Тийм ээ. Жил бүр хэдэн зуун хүн үхдэг. Мөн жил бүр тэднийг орлох хүмүүс ирдэг. Гэхдээ, Санни... энэ жил дөрөвхөн хүн ирсэн. Дөрвөн зуу биш, зүгээр л дөрөв."

Саннигийн нүд бага зэрэг томров. Кай цааш үргэлжлүүлэн:

"Энэ нь Гэрэлт Цайз алдагдлаа нөхөж чадаагүй гэсэн үг. Хэрвээ хүмүүсийн ярьдаг Хараалын мөчлөг үнэн байвал, таван сарын дараа өвлийн туйл болоход энэ давтагдвал яах вэ?"

Тэр толгой сэгсрэв.

"Тэгвэл нэг жилийн дараа Харанхуй хотод зургаан зуу орчим хүн үлдэнэ. Хоёр жилийн дараа... хэдхэн арван хүн. Иргэншлийн дүр төрхийг хадгалахад маш олон хүн хэрэгтэй. Буцах замгүй цэгийг давбаас бүх зүйл нуран унаж эхэлнэ."

Кай хүнд дуугаар нэмэв:

"Бүх тулаанч бус хүмүүс үхнэ. Хүчгүй тулаанчид ч үхнэ. Эцэст нь хамгийн хүчтэй цөөн хэд л үлдэнэ. Би тэдний нэг байж чадах уу? Мэдэхгүй л юм. Байлаа ч тийм орчинд амьдрахыг хэн хүсэх вэ?"

Тэр урд алхаж буй хүмүүсийг ширтэв.

"Тиймээс, Санни, би дагалдагч биш. Гэхдээ би Хатагтай Нефисийг Шүрэн ойн зах хүртэл дагана. Ядаж ямар нэг зүйл хийх гэж оролдоод үхсэн нь дээр. Элсэнд толгойгоо шургуулж амьдарснаас."

Ингээд тэдний яриа дууслаа. Санни чимээгүй алхсаар, Каяын үгийг бодлоо.

Хэрвээ түүний зөв бол ирээдүй үнэхээр аймшигтай.

Хэдийгээр хэн ч яг мэдэхгүй ч, өвлийн туйлд хэдэн Нойрсогч ирэхийг, Санни одоо бодоход хүмүүсийн мөчлөгийн тухай онол бараг зөв мэт санагдав.

Гэхдээ тэр өөр зүйлд итгэж байлаа.

Таван сарын дараа энд хэн ч ирэхгүй мэт санагдав.

'Бид гурав... дээр нь Кастер... Хараалын илгээсэн сүүлчийн хүмүүс ч байж магадгүй.'

'Өнөөдөр хүмүүс яачихав аа? Эхлээд Эффигийн сүйрлийн яриа, одоо энэ. Би угаасаа гутранги хүн. Ирээдүйг бодоход надад нэмэлт тусламж хэрэггүй...'

Гэвч үнэндээ хэрэгтэй байжээ.

Эдгээр ярианууд түүний нүдийг нээсэн.

Тэр хэт богино хугацаанд төвлөрдөг байжээ. Одоогийн асуудалдаа хэт анхаарч, том дүр зургийг олж хардаггүй.

Энэ нь Эффи, Кай хоёр илүү удаан энд байсан болохоор уу, эсвэл тэр өөрөө анзаарах ёстой зүйлсийг анзаараагүйгээс үү?

Хэрвээ тэр анхааралтай байсан бол өөр байх байсан болов уу?

Санниг харж байтал, гэнэт Касси толгойгоо эргүүлэн түүн рүү харлаа.

Санни хөмсгөө зангидлаа.

"Юу болсон?"

'Намайг бүхэлдээ тоохгүй байсан хэрнээ одоо ярих гэж байна уу?'

Сохор охин хэсэг тээнэгэлзээд, намуухан хэлэв:

"...Биднийг ямар нэг зүйл дагаж байна."