317-р бүлэг : Улаан цамхгийн бүслэлт (3)
Бүрэнхийн Хэлтэрхийг бүх жингээрээ түшин, Эффи бамбайдаа налж шүдээ зуун тэсэв. Дараагийн мөчид түүний дээр аймшигт цохилт бууж, чулууг тоос болтол нь няцлах хүчээр ниргэлээ.
Гэвч Саннигийн гайхамшигт Сүүдрийн хувилбар шиг тэр чулуугаар бүтээгдээгүй.
Харин түүнээс ч илүү тэсвэртэй зүйлээс бүтсэн.
"Аарх!"
Бүх хүчээ шавхан тулж, цохилтын долгион бүх биеэр нь тархан газарт шингэхийг мэдрэв. Яс нь шаржигнан дуугарсан ч бутарсангүй. Аймшигт дарамтын дор тэр тэсэж үлдлээ.
Дараагийн мөчид Эффи архирч, улам хүчтэй түлхэхэд өөрийг нь мөргөсөн Хуягт Центурион хэдхэн сантиметр ухрав. Тэр даруй жад нь бамбайн араас цойлон гарч, хар хуягт шигдэн, мангасын маханд гүн нэвт орлоо. Тэр эргүүлэн мушгиж, нурууг нь тасалж, дараа нь мөрөөрөө Үдшийн Хэлтэрхийг мөргөн, аварга цогцсыг хүрэл ирнээс хол шидэв.
Яг цагтаа. Хоромхон зуур хоцорсон бол тэр новш дээрээс ирэх хадуураараа түүнийг сүлбэх байлаа.
Гэвч Центурион унахтай зэрэгцэн өөр нэгэн мангас түүний оронд гарч ирэв. Шүлс асгарсан ам, галзуурлаар дүрэлзэх нүд.
'Бүгдийг нь хараал идээсэй…'
Эффигийн эргэн тойронд хүний болон Хар дарсан зүүдний амьтдын цогцоснууд хоорондоо хутгалдан, цус урссан, орилж хашхирсан, хөдөлгөөнт аймшигт масс болон хувирчээ. Хумс, ган зэвсгүүд дээш доош савж, цус, ясны хэлтэрхий, махны хэсгүүдийг газар луу цацна. Айдас, өвдөлт, уур хилэнгийн хашгираан мангасуудын ойлгогдохын аргагүй орилолттой нийлж, үхлийн дуу болж цуурайтна.
Тэр богинохон агшинд түүний нэг хамтрагч анчин нь бамбайгаар цохин төмөр аалзыг өөрөөсөө хол шидэж байгааг, хад чулуун голем хэн нэгний толгойг соёогоороо тас хазаж байгааг, аварга зуун хөлт нэг хүнийг ороон, хуягийг нь хайлуулан хөлнүүдээ шигтгэж байгааг харлаа.
Дараа нь харах зав гарсангүй.
"Барь! Барь, новшнууд аа!"
Нэг алхам урагшлан, гурван метр өндөр цөгөрцөг төст мангасын хадуурын аймшигт цавчилтаас бултаж, бамбайныхаа ирмэгийг түүний хөлд буулгав. Нарийхан мөч тэр дороо дэлбэрч, мангас унахдаа түүний жадны ир дээр бууж, дээш цойлсон жад мангасын толгойг улаан толбо болгон бутлав.
Амьтан газар хүрэхээс өмнө Эффи аль хэдийн эргэн эргэлдэж, бамбай дээрээ олон цохилтыг хүлээн авч байлаа. Жад нь араас цойлон гарч, довтлогчийн зүрхийг нэвт сүлбэв.
'Цусан Цэцэг…'
Эффи амьсгаагаа барин ялзарсан сармагчин төст амьтныг цээж рүү нь өшиглөж хол шидэв. Хорт тоосонцор тархахаас өмнө түүнийг холдуулах ёстой байлаа. Цогцос өөр нэг мангастай мөргөлдөж, хүчний нөлөөгөөр цус, мах болон задран дэлбэрэв.
[Та … устгалаа]
Баруун талаас нь сүүдэр хөдөлж буйг мэдэрсэн Эффи эргэн жадаа урагш шидэв. Гэвч сүүлчийн мөчид татан авлаа. Хүрэл ир нэг хүний нүүрнээс хэдхэн сантиметрийн зайд зогсов.
Хоромхон зуур тэд бие биенээ ширтэв. Эффи будилсан, харин танил мэт залуу хожуу ойлгосон айдсаар дүүрэн.
Гэтэл түүний ард аварга сүүдэр хөдөлж, дараагийн мөчид залуугийн толгой биеэсээ тасран, цусны урсгал дунд газар унав. Метал ад зэтгэрийн ганц цохилт түүнд ноогджээ.
'…Чөтгөр гэж!'
Эффи тэр аймшигт амьтан руу харлаа. Гэвч хариу үйлдэл үзүүлэхээс нь өмнө хажуугаас нь хүчтэй мөргөлт ирж, өвдөлтийн давалгаа биеэр нь тархав. Тэр цус болсон шүрэн дээр халтирч, бамбайгаа довтлогчийн өмнө барин эргэв.
Хурдан харц шидэхэд хуяг нь бараг эвдэрсэн ч бүтэн хэвээр байлаа. Цохилтын хэсэг идэмхий хүчлээр бүрхэгдэн, металлыг идэж байв. Гэвч Үүрийн Хэлтэрхийн хүчээр хуяг эвдрээгүй.
Жингээ шилжүүлэн дараагийн довтолгоог хүлээхэд бэлтгэв. Гэвч аварга зуун хөлт довтлохоос өмнө өөр нэг зүйл нуруун дээр нь үсрэн, хүзүүг нь хазахыг оролдлоо. Цус урсан цээж рүү нь гоожихыг мэдрэв.
Ууртай архираан Эффигийн амнаас нь гарлаа.
Оргилын хэлтэрхий давшиж буй зуун хөлтийн ам руу шидэгдэн, биеийг нь уртааш тасалчихаад, чөлөөлөгдсөн гараараа толгойг нь хазах гэж байсан мангасыг барин газарт шидэв.
Цогцос шүрийг хагалах хүчээр унаж, Эффи баталгаажуулахын тулд дээр нь гишгэн толгойг нь бут ниргэв.
Гэвч тэр дороо дахиад дөрвөн мангас түүнийг бүслэн, хурц хумс, соёогоор цусыг нь амсахыг хүснэ.
Үдшийн Хэлтэрхийг нэг дээр нь буулгаж, Эффи инээмсэглэн, эргэн жадаа буцаан дуудлаа.
Хүзүүнээс нь цус урсаж байхад тэр хүчтэй довтолгооноос бултаж, инээн хэлэв.
"Новшнууд аа! Та нар… намайг идэх гээ юу?! Ха ха… хэн хэнийгэ идэхийг харъя, тэнэгүүд ээ!"
Түүний эргэн тойронд Зүүдлэгчдийн армийн эхний эгнээ аажмаар нугарч байлаа. Маш олон нь аль хэдийн үхэж, улам олон нь секундын дотор амиа алдана. Тэдний бие тасарж, мангасуудын дунд уусан алга болно.
Аймшигт, хүйтэн дүр зураг.
Гэсэн ч эхний эгнээ зорилгодоо хүрсэн.
Тэд мангасуудын аймшигт давалгааг зогсоож, өөрсдийн амь, зэвсгээр барьж чадсан.
Давалгаа хүний армийг шууд устгаж чадсангүй.
Түүнчлэн энэ аллага нэг талынх байсангүй. Нэг хүн тутамд хэд хэдэн Хар дарсан зүүдний амьтад шархдаж, бутарч, хэрчигдэж байлаа.
Хүнд үнээр эхний эгнээ дахин зохион байгуулагдаж, амьд үлдсэн нь гурван баатрын эргэн тойронд нэгдэв.
Тэд бол Эффи, Гемма, Кастер.
Тэд мангасуудын далайд бат цайз мэт зогсож, өөрсдийн тойронд тэмцэгчдийг цуглуулснаар давшилт саарлаа.
Тэднийг нэвт гарсан мангасуудыг хоёрдугаар эгнээний Сэрэгсэд, Сэйшаны удирдлага дор устгаж байв.
…Мөн энэ бүхний турш гуравдугаар эгнээний нумчид, бүслэлтийн зэвсгүүд галлахаа огт зогсоосонгүй.