348-р бүлэг : Эвдрэшгүй

Санни газар хэвтэн, үхэж буй загас мэт агаарыг залгин амьсгалж байлаа. Түүнд живж байгаа мэт санагдана.

Түүний бие бүхэлдээ өвдөлтийн газрын зураг шиг. Хэдэн шарх авснаа ч санахаа больжээ… Кастерын жянь илднээс үлдсэн хажуугийн гүн зүсэлт, эгэм ясыг нь бараг таслах шахсан аймшигт шарх, хавирга дагасан урт хагарал… бас түүнээс ч олон жижиг шарх.

Гэвч тэр амьд байв.

Тэр тулалдаж чадсаар байв.

Түүнд бууж өгөх бодол огтхон ч алга байв.

…Түүний эргэн тойронд Улаан цамхаг чичирч, гиншин дуугарсаар аажмаар нурж эхэлж байлаа.

Шүдээ зуун, Санни ядарсан биеэ хүчлэн газраас өндийв. Бие нь эсэргүүцсэн ч тэр түүнийг даран намжааж, аажмаар бослоо. Шөнө Дундын Хэлтэрхийн ир чулууг зурааслан чирэгдэн дээш татагдав.

Нефис ч мөн адил босож байв.

Залуу бүсгүй өндийн, ганхаж байснаа тэнцвэрээ олж, нам гүмхэн зогсов. Түүний бие бага зэрэг бөгтийж, нэг гараараа хэвлийн гүн шархаа чанга даржээ.

Өөрчлөгдөж буй Од сул дорой, ялагдсан мэт харагдана. Түүний сүр хүч багасчээ. Нүүр нь цонхийж, цусаар будсан, шаналлын ярвайсан илэрхийлэлд мушгирсан байв.

…Зөвхөн нүд нь л хэвээр байлаа. Бүүдгэр цагаан дөлөөр асч, хурц, хүйтэн, ганхашгүй шийдэмгий.

Хоёулаа Гарцын үл үзэгдэх гэрэлд умбажээ.

Тэр гэрлээр Нефисийг ширтэн, Санни удаанаар амьсгаа авч сөөнгө хоолойгоор хэлэв:

"…Энэ бүхнийг дуусгая."

Тэр хэдэн хором түүнийг ширтээд, инээмсэглэв.

Түүний шүд цусан улаан будагдсан байлаа.

Дараагийн агшинд Нефис илдээ өргөн, урагш шурган довтолж, хөл доороос нь тоос манарууллаа.

Тэд Гарцын тавцангийн доор мөргөлдөн, илднүүд нь өлсгөлөн ад зэтгэрүүд шиг агаарыг сүлбэн исгэрнэ. Ган төмрийн дуу нурах чулуун чимээг дарж, Улаан цамхгийн харанхуйд дахин цуурайтлаа.

Санни, Нефис хоёр хоёулаа аймшигт шархадсан ч өвдөлт, шаналлаа сул дорой болгохыг зөвшөөрсөнгүй. Харин ч тэд харгис догшин байдлаар тулалдан, үлдсэн бүхнээ дайсандаа цутгаж, юу ч үл харамлан довтолсоор байв.

Одоо Өөрчлөгдөж буй Од их хэмжээгээр цус алдаж эхэлсэн тул Саннигийн хүзүүнд зүүсэн Цуст Сакура галзууралд орсон мэт болов. Зарим үед илд нь өөрөө хөдөлж буй мэт санагдаж, түүнийг илүү хурдан, илүү хүчтэй, илүү үхлийн нарийвчлалтай цохилт өгөхөд тусална.

Тэр хэзээ ч ингэтлээ хүчтэй байсангүй.

…Гэвч хангалтгүй.

Нефис түүний хувьд хэтэрхий их байлаа. Тэр хэтэрхий хүчтэй, хэтэрхий хурдан, хэтэрхий давуу.

Тэр хүнээс илүү мангас мэт санагдана.

Цайвар цагаан дөлөөр бүрхэгдсэн мөнгөн ган барьсан ад зэтгэр.

Санни түүний аль хэдийн аймшигт шархны цуглуулгад хэд хэдэн гүн зүсэлт нэмсэн ч, хариуд нь авсан гэмтэл нь хоёр дахин аймшигтай байв. Зүүн гар нь аажмаар мэдээ алдаж, Шөнө Дундын Хэлтэрхийний ишийг атгах барилт нь суларч байлаа.

Уушги нь шатаж, амьсгалах улам бүр хэцүү болжээ. Амьсгал бүрийн хамт уруулнаас нь нойтон, жигшүүртэй чимээ гарна. Нүд нь ч бас шатаж, урсаж буй цуснаас болж хараа нь бүдгэрч байв. Тэр энэ сул дорой байдлаа нөхөхийн тулд Сүүдрийн мэдрэхүйдээ ихээхэн найдах болжээ.

'Би… ийм байдалтай цааш үргэлжлүүлж чадахгүй…'

Тэр ямар нэгэн арга бодох ёстой. Зальжин, ухаалаг, ажиллах боломжтой зүйл…

Гэвч анх удаа Саннигийн зальжин арга мэхний уут хоосорчээ.

Хичнээн бодсон ч Нефисийг ялж чадах ямар ч зүйлийг төсөөлж чадсангүй.

Тэр түүнийг хэт сайн мэддэг. Энэ ертөнцийн хэнээс ч илүү.

Хоёр ертөнцийн хэмжээнд ч гэсэн…

Гэвч энэ хэвээр үргэлжилбэл ялалтын боломж огт үгүй гэдгийг Санни мэдэрч байлаа. Тэр аль хэдийн үхлийн ирмэг дээр зогсож байсан.

Тиймээс тэр бодож олсон ганц зүйлийг хийв.

Амжилтын магадлал маш бага, цөхрөнгөө барсан мөрий.

Үлдсэн бүх хүч, тэсвэрээ шавхан, тэр мэдрэхүйгээ өөрчилж… бүрэн бус Сүүдрийн Бүжгийн хачин, асар их ачаалалтай хөдөлгөөнүүдийг өөрийн техниктээ шингээж эхлэв.

Тэр оюун ухаанаа хэлбэр дүрсгүй болгон, Өөрчлөгдөж буй Од руу чиглүүлж, түүний гайхамшигт тулааны урлагийг өчүүхэн ч алдаагүй дуурайхыг оролдов.

Түүнийг устгах зэвсэг болгон ашиглахын тулд.

Эцэст нь, Нефисээс өөр хэнийг тэр дуурайж чадах билээ?

Тэр энэ ертөнцөд түүнийг хамгийн сайн мэддэг хүн. Түүний хамтрагч, найз, шавь.

Тэр аль хэдийн бараг түүний сүүдэр, дуулгавартай жижиг туслагч нь болсон. Түүний хуйвалдааны торонд, галзуу, хэзээ ч ханашгүй хүсэлд нь баригдсан, мултрах аргагүй… зөвхөн өөр сонголт байхгүйгээс биш, бас тэр үнэндээ… үнэндээ түүнээс холдохыг хүсдэггүй байснаас.

Тэр түүний урсгалтай, үхлийн аюултай тулааны хэв маягийг Нефисээс өөр хэнээс ч илүү мэднэ. Эцсийн эцэст тэр өөрөө ч үүнийг давтан сурч, суурийг нь эзэмшиж, зарчмыг нь ойлгохын тулд тоо томшгүй цагийг зарцуулсан. Доош чиглэсэн нэг цохилтыг зуун мянган удаа давтахаас эхлээд энэ аймшигт тулаан хүртэл тэр хэзээ ч түүнээс суралцахаа зогсоогоогүй.

Хэрэв Сүүдрийн Бүжгийн эхний түвшинг эзэмших тэр эцсийн алхмыг хийх боломж түүнд байгаа бол, тэр нь түүнтэй хийх энэ тулаанд байлаа.

Ингээд Санни тулалдсаар, долоон сүүдрийн хамт бүжиглэх үзэсгэлэнт боол охины дүрийг санан дурсав. Аль хэдийн нурж буй биеэ хязгаар хүртэл, бүр хязгаараас цааш шахан, Өөрчлөгдөж буй Одны үхлийн аюултай дэгжин, сүрдэм гоо хөдөлгөөнийг төгс тусгахыг оролдов.

Тийм ачаалал дор түүний бие нурж эхэллээ.

Санни цээжнийхээ төвд эмзэг зүйл орших мэт, дарамтад аажмаар хагарч буй жижиг хэсгийг мэдэрч байв. Хөдөлгөөн бүрийн хамт түүний гадаргууд шинэ ан цав гарна.

Тэр зөвхөн тэр жижиг зүйл дэлбэрэхээс өмнө дэвшил гаргаж амжина гэж найдлаа… жаахан л тэсвэл, жаахан л илүүг хийвэл, жаахан л илүүг ойлговол…

Гэвч эцэст нь чадаагүй.

Өмнөх бүхнээс өөр мэт санагдсан нэгэн хачин, тэсэхийн аргагүй хөдөлгөөний дараа, цээжинд нь байсан тэр эмзэг зүйл гэнэт чичирч, хагарлаа.

Хэсэг зуур Санни утсаа таслуулсан хүүхэлдэй мэт болов. Түүний нүд айдсаар томрон нээгдэв.

Тэгтэл Шөнө Дундын Хэлтэрхий үл ялиг чичирлээ.

Дараагийн агшинд түүний сүнснүүдэд нуугдаж байсан үл үзэгдэх хүчний булаг нээгдэж, сэргээх хүчний их урсгал ядаргааг нь урсган зайлууллаа.