"Байрнаасаа бүү хөдөл, новшнууд аа! Хэрвээ хэн нэг нь зугтвал би өөрийн гараар ална!"

Эффигийн дууг сонсоод Кай цочин, хар дарсан зүүдний аймшигт мангасуудын сүрэг бүхий жигшмээр дүр төрхөөс харцаа хүчээр холдууллаа. Доош харвал гар нь чичирч байгааг анзаарч, зангидан атгав. Яаж ийгээд өөрийгөө тайвшруулах хэрэгтэй. Эс тэгвээс онио нь алдагдана.

Тэр бол тэвчихийн аргагүй зүйл.

...Гэхдээ үнэндээ хүн яаж айхгүй байж чадах билээ, өөрөөс нь хавьгүй хүчирхэг, илүү үхлийн аюултай, хэн ч нүүр тулах ёсгүй тэр аймшигт амьтдаас бүрдсэн далай шиг сүрэг ингэтлээ хурдтайгаар ойртож байхад?

Кай тайзны айдас, нийгмийн түгшүүрийг даван туулж чаддагаараа бахархдаг байв. Мөн хэцүү, тэвчихэд бэрх олон нөхцөл байдлыг дэгжин, тайван даван гарч чаддаг, дээр нь Харанхуй хотод гурвын гурван урт жилийн турш хүн чанараа алдалгүй амьд гарсан.

Гэвч энэ бол хэтэрхий...

'...Санни юу гэх байсан бол?'

Өөрийн хурц ааштай хэрнээ өхөөрдөм найзыг бодоход Кай өөрийн эрхгүй үл ялиг инээмсэглэв.

'Магадгүй ингэж хэлэх байсан байх... өө, хар дарсан зүүдний мангасуудын сүрэг үү? Тийм ээ, хэд хоногийн өмнө нэгтэй нь таарсан. Найтаахад л бүгд үхчихсэн.'

Хачирхалтай нь тэр үнэн хэлж байх байсан. Хэрвээ Кай гүнзгий ухаж үзвэл, Саннигийн нэг найтаалт асар том цасан нуранги үүсгэж, бүх мангасыг арчин хаясан байх магадлалтай.

...Эсвэл илүү магадлалтай нь, түүний найтаалт эртний, бүр ч аймшигтай нэгэн амьтныг сэрээж, тэр нь бүх мангасыг залгичихаад дараа нь Санни руу харцаа шилжүүлсэн байх.

Санни гэдэг яг л тийм хүн.

...Таамаглашгүй.

Хачирхалтай нь энэ бодлууд Кайг тайвшруулж чадлаа. Гагцхүү тэр өхөөрдөм луйварчин дэргэд нь байж, өөрийг нь тайвшруулахгүй байгаад жаахан харамсав.

Ойртож буй сүргийг ширтэн Кай санаа алдаж, нумаа чанга атгалаа.

Өөрчлөгдөж буй Од Цамхагийн хамгаалагчидтай тулалдахаар сонгосон газар шүрэн доош налуу байв. Тиймээс гуравдугаар шугамын байрлал бусдаасаа өндөрт байж, Эффи болон бусад нь Хар дарсан зүүдний мангасуудтай ойрын тулалдаанд орсны дараа ч удаан хугацаанд харвах боломжтой.

Онолын хувьд.

Түүний эргэн тойронд тохирох Дурсамж эсвэл Мэргэжлийн чадвартай Нойрсогчид буудахад бэлтгэн, түүний тушаалыг хүлээж байлаа. Амьд үлдсэн Урчууд болон тэдний туслагчид Харанхуй хотоос зөөж ирээд уржигдар шөнө угсарсан зургаан хүчирхэг их бууг цэнэглэхээр завгүй ажиллаж байв. Тэр хүчирхэг бүслэлтийн зэвсгүүдийг хараад Кай гунигтайхан санаа алдав.

...Магадгүй тэд энэ тулаанаас амьд гарч ч болох юм.

"Эхний тэмдэг!"

Эффигийн хашгираан чихэнд нь хүрмэгц тэр Урчууд руу эргэн, гараараа дохио өгч, гал нээхийг тушаав.

Дараагийн хормын дараа зургаан хүнд жад агаарыг зүсэн нисэж, мангасуудын хана руу цөмөрлөө. Олонх нь тасчин хаягдсан ч энэ хохирол харанхуйн далайд дусал ус шиг л байв.

Кай шүдээ зуун:

"Хоёр дахь тэмдэг!"

"Одоо!"

Түүний уянгалаг дуу Зүүдлэгчдийн армийн гуравдугаар шугам дээгүүр цуурайтахад тэр нумаа татан, ониллоо.

Бодит ертөнцөд нум сум харвах нь Кайгийн хамгийн дуртай хобби байв. Гэвч энэ нь сургуульд заадаг практик ур чадвар биш, харин киүдō хэмээх эртний дадал байсан. Энэ нь жинхэнэ тулааны урлаг гэхээсээ илүү бясалгалын зан үйлд ойр байв. Түүний дэг журам, тайван философи, давтагдмал хөдөлгөөнүүд нь Кайгийн дотоод ертөнцөд гүн хүрдэг байлаа.

Стресс ихсэх тусам тэр илүү их дасгал хийдэг байв.

Нэг өдөр амьд үлдэхийн тулд өөрийн онионд найдах болно гэж хэн санах билээ?

Ямартаа ч бодит утгаараа мангасуудын сүргийг онилох тийм ч хэцүү биш. Ядаж л Цусан сумтай байхад алдах талаар санаа зовох хэрэггүй.

Сумны утсыг тавингуут Кай хар сум агаарыг зүсэн нисэж, өндөр хуягт ад зэтгэрийн биед гүн шигдэн орохыг харлаа. Ясны үзүүр нь тэр аймшигт амьтны төмөр хуягийг амархан нэвтэлсэн. Энэ нь өөрөө Дэвшсэн зэрэглэлтэй төдийгүй Нефис хатагтайгаар бэхжүүлэгдсэн байв.

Түүний довтолгоог тэсвэрлэх амьтан тун ховор.

"Буудсаар бай! Чадах чинээгээрээ олонг устга!"

Ад зэтгэр ганхаж, дараа нь газар унав. Кай аймшигт Дурсамжийг дуудах бүрт мэдрэгддэг сул дорой байдал арилж байгааг мэдэрч, дахин Цусан сумыг дуудлаа.

Гэвч тэр хоёр дахь сумаа тавихаас өмнө мангасуудын давалгаа Нойрсогчдын шугамыг мөргөн орж ирэв.

Хоромхон зуур Кай тэр аймшигт дүр төрхөд балмагдлаа. Доор өрнөж буй хядлагын цар хүрээ ойлгохын аргагүй асар том байв. Зүрх нь агшин зуур агшиж, Эффид...

Мөн өөрийн мэдэх бүх хүмүүст санаа зовнилоор дүүрэв.

Царай нь цөхрөлтгүй урвайж, Кай дахин онилж, сум тавив.

Дараа нь дахин. Бас дахин. Дахин.

Түүний эргэн тойронд байсан бүх хүн өөрсдийн чадлын хэрээр аль болох олон Хар дарсан зүүдний мангасыг устгахын тулд бүхнээ дайчлан байв. Сумнууд, ид шидийн сумууд, их буунаас хөөрөх хүнд жаднууд аймшигт сүрэг дээр бороо мэт асгарч, тоо томшгүй олон амийг хурааж байлаа.

Гэвч энэ хангалтгүй байв. Хол ч хүрэхгүй...

Өөрийг нь болон бусад харваачдыг хамгаалахын тулд хүмүүс хэрхэн тасчин хаягдаж, залгиулж байгааг хараад Кай илүү ихийг хийж чадаасай гэж хүсэхээс өөр аргагүй болов.

'Хэрвээ би дээш хөөрч илүү сайн онилж чадвал... хэрвээ ойртож чадвал!'

...Гэвч тэр чадахгүй.

Бусад нь тулаанд бүрэн автагдан ухаан алдаж байхад Кай тайван байдлаа хадгалах ёстой. Эцсийн эцэст тэр Зүүдлэгчдийн армийн гуравдугаар шугамыг хариуцаж байсан.

Эдгээр залуусын амь нас түүнээс хамаарна.

Тиймээс тэр харцаа өршөөлгүй саарал тэнгэрт чиглүүлсэн хэвээр байв.

Тэдний дээр, ердөө хэдхэн метрийн өндөрт, үүрийн гэгээнд бараг харагдахгүй шахам, хурц төмөр утсаар сүлжсэн аварга тор тулааны талбайн дээгүүр татагдсан байлаа.

Энэ торны утсыг Шүрэн ойгоос, төмөр аалз үүрлэдэг газруудаас цуглуулж, Урчууд агаарт саад болгох зориулалтаар бүтээжээ.

Энэ нь хэзээ ч тэнгэрээс бууж ирж мэдэх аймшигт амьтдаас тэднийг хамгаалах зорилготой.

Учир нь Улаан цамхагт зөвхөн Аюул болон хамгаалагчдын сүрэг байсангүй.

Мөн тэнд Цамхагийн Элч нар ч байсан...