307-р бүлэг : Гэрэлт сэнтий

Хоёр хүч бие биенийхээ эсрэг зогсоно. Ариун байдлаа алдсан их танхим тэднийг тусгаарлан оршиж байлаа… одоохондоо. Тэр түгшүүртэй нам гүм нь цусанд шунасан догшин хүсэл, харанхуй айдас хоёроор дүүрэн байв.

Санни олны зогсох урд эгнээнд аажмаар дөхөж, хуягласан дайчдын эсрэг тал руу төвөгтэй бодол дүүрэн харцаар ширтэв. Түүний өнцгөөс харахад Өөрчлөгдөж буй Одын дагалдагчид энэ тулалдаанд ялалт байгуулах боломж тун бага байлаа.

Тэдэнд Цайзын Харуулуудын эсрэг ямар ч давуу тал байсангүй. Зөвхөн дайсны хурц ир лүү илүү олон бие шидэж чадна гэдгээс өөр. Хэрэв энд байгаа бүх хүн энгийн хүн байсан ч, илүү сайн зэвсэглэж, илүү сайн бэлтгэгдсэн хүчний эсрэг ялалт байгуулах боломжгүй.

Хаан ширээний танхимд байгаа хүн бүр Нойрсогч байсан нь байдлыг бүр ч дордуулж байв. Хоёр Сэрэгчийн хоорондох хүчний ялгаа энгийн хоёр тулаанчийнхаас хавьгүй их байдаг.

Гэсэн ч тэр Нефис ялагдана гэж бодсонгүй. Яг л энэ шалтгаанаар.

Харуулууд ядуу дүүргийнхнээс илүү сайн зэвсэглэж, илүү туршлагатай байж болох ч, тэдэнд Өөрчлөгдөж буй Од байсангүй. Тэдэнд Эффи, Кастер, Гемма байгаагүй. Тэдэнд Санни ч байсангүй.

Тэдэнд үнэхээр аймшигтай хоёрхон л баатар байв. Сейшан болон Тессай.

Эцэст нь энэ тулааны үр дүнг Нойрсогчдын бөөгнөрөл дундаас цойлон гарч ирсэн цөөн хэдэн хүн шийдэх байлаа. Хэдий Харанхуй хотод амьд үлдсэн бүх хүмүүс гайхалтай байсан ч, тэд тэнгэр тулсан хад асга мэт цөөнхөд хүрэхгүй. Сэрэгчдийн ертөнцөд хувь хүний хүч асар чухал.

Мөн тэр онцгой хүмүүсийн хувьд, Өөрчлөгдөж буй Одын тал илт давуу.

Тиймээс Санни Нефис ялна гэдэгт итгэлтэй байлаа.

Гэхдээ ямар үнээр вэ?

Мартагдсан Эрэг дээр хүмүүс ухрах газаргүй. Иймээс энэ тулаан зөвхөн нэг тал бүрэн устсаны дараа л дуусна. Мөн устгалд ойртох тусам хүмүүс улам галзуурсан мэт тэмцэж эхэлнэ… буланд шахагдсан харх шиг. Тэгэх тусам цус асгаралт улам аймшигтай болно.

Эцэст нь хамгийн хүчтэй, хамгийн тэсвэртэй хэдхэн хүн л амьд үлдэх үү?

Түүний бодлыг уншсан мэт, Тессай гэнэт инээмсэглэж, цуст шунал дүүрэн харцаар танхимд цугларсан хүмүүсийг ажиглав.

'Тэр новш үнэхээр энэ аллагыг хүлээнгээ догдолж байгаа юм уу?'

Баатар дараа нь Нефис рүү шууд харж, ёжлон инээв.

"Өөрчлөгдөж буй Од. Аа, бид дахин уулзаж байна. Гэхдээ… хүлээ. Чиний хажууд байгаа хүн хэн бэ? Энэ чинь Гэмма биш үү, миний хуучин анд? Ямар сайхан гэнэтийн бэлэг вэ? Түүнийг энд авчирсан чинь тун ухаалаг хэрэг. Одоо наад заваан жоомыг чинь хайж Цайзыг бүхэлд нь самнах шаардлагагүй боллоо…"

Ингээд тэр аажмаар хаан ширээнээс босож, аймшигт цохиураа мөрөн дээрээ тавин, шатнаас бууж ирлээ. Нүдэнд нь харанхуй гал дүрэлзэж байв.

"Чи энд үхэх гэж ирсэн үү, Өөрчлөгдөж буй Од оо?"

Нефис толгойгоо бага зэрэг хазайлгаж, хоосон харцаар түүн рүү ширтэв.

"…Үгүй ээ. Би чамайг алахаар ирсэн."

Аварга эр инээв. Тэр гантиг шалан дээр алхсаар Сейшаны дэргэд зогсоод, араагаа ярзайлгав.

Тэд хоёр хамтдаа үнэхээр аймшигтай харагдана. Ядарсан царайтай аварга яг л сүйрэл, хүчирхийллийн биелэл мэт. Түүний арьс үл үзэгдэх мөсөн бүрхүүлд хучигдсанаас болж бага зэрэг хөх туяатай болсон байв. Танхимын агаар гэнэт хүйтэрч, гэрлийн туяанд жижиг цасан ширхэгүүд бүжиглэнэ.

Шивэгчин нарын нууцлаг удирдагч даруухан, дэгжин боловч түүнээс дутахааргүй аймшигтай байлаа.

Сейшан гайхалтай үзэсгэлэнтэй, хүйтэн, няцашгүй нэгэн. Тэр энгийн атлаа сүр жавхлант мэт улаан дарсны өнгөт хилэн даашинз өмсжээ. Цээжин дээр нь нарийн хийцтэй мөнгөн зүүлт, бугуйнд нь хоёр бугуйвч байв.

Гэвч түүний хамгийн содон шинж нь гоо үзэсгэлэн ч биш, дэгжин байдал ч биш.

Түүний арьс.

Шуурганы үүл мэт саарал, торго мэт толигор, ямар ч өө сэвгүй.

Нефисийн адил, Сейшан ч өөрийн Аспектын нөлөөгөөр гадаад төрх нь өөрчлөгдсөн хүмүүсийн нэг. Гэвч түүний хувьд энэ өөрчлөлт илүү тод илэрхий байлаа. Түүнийг этгээд, сэтгэл татам хэрнээ илт хүн бус төрхтэй болгожээ.

Сейшаны гоо үзэсгэлэн нь хүний сэтгэлд хүсэл, айдас хоёрыг зэрэг төрүүлнэ.

Тессай дөхөхөд Сейшан чимээгүйхэн зэвсгээ дуудан, ядуу дүүргийн хүмүүсийг хүйтэн харцаар ширтэв. Олон хүн дагжин, яаран харцаа буруулав.

Хэсэг хугацааны дараа түүний гарт дэгжин дайны алх гарч ирэв. Алхны нэг тал нь нарийн хошуу хэлбэртэй байлаа.

Аварга инээснээ:

"Намайг алах гэнэ үү? Чи аль хэдийн оролдсон биз дээ? Санаж байвал сүүлд бид тулалдахад чи аймхай нохой шиг зугтсан. Өнөөдөр юу өөрчлөгдсөн гэж бодоод байгаа юм, өлөгчин минь?"

Нефис эрүүгээ үл ялиг өргөж, түүний ёжлолыг дуугүйхэн хүлээн авлаа.

Тессай толгой сэгсрэв.

"Тэр харц. Чиний тэр бардам харцыг арилгахыг би удаан мөрөөдсөн. Өнөөдөр би чамд хүнээс яаж амь гуйж сурахыг заана. Тэгэхээр юу гэсэн үг үү? Энэ бүхнийг нэгмөсөн дуусгая."

Түүний ард зогссон Харуулууд инээлдэж, зэвсгээ бэлдэн, ядуу дүүргийнхнийг дорд үзсэн харцаар ширтэнэ. Өөрчлөгдөж буй Одын дагалдагчид шүдээ зуун, эгнээгээ шахаж, дайрахад бэлдлээ.

Цус урсах агшин ойртож байлаа.

Нефис мөнгөн сэлмээ дуудан, хүйтэн, үл тоосон хоолойгоор хариулав.

"…Эхэлье."

Хоромхон зуур цаг хугацаа удаашрав.

Араатан мэт инээмсэглэсэн аварга урагш алхана. Тэр амаа нээж, цэргүүддээ дайрах тушаал өгөх гэж байлаа.

Нэг алхмын ард Сейшан чимээгүйхэн дагаж…

…алхныхаа хошууг Тессайн толгойн ард буулган, нэг л аймшигт цохилтоор гавлыг нь хагалж орхилоо.

Яг тэр мөчид Харуулуудын ард зогсож байсан Шивэгчин нар ханцуйнаасаа гарч ирсэн урт хутгуудаар юу ч сэжиглээгүй эрчүүд рүү довтлов. Эдгээр хутгууд Дурсамж биш байв. Тиймээс бодит байдалд нэхэгдэн бий болох хугацаа ч, гэрэлтэх ч шаардлагагүй. Тэд ган, яс, хар хатуу чулуугаар хийгджээ.

Дараагийн агшинд ирнүүд Харуулуудын маханд шигдэж, өршөөлгүйгээр хядаж эхлэв. Шивэгчид хоолой, зүрх, нүдийг нь онилж байлаа. Цус дахин гантиг шалан дээр урсаж, айдас, шаналлын орилолт агаарыг дүүргэв.

Тессайн цэргүүд юу болж байгааг ойлгох үед аль хэдийн оройтсон байлаа. Тэдэнд урвалтын довтолгоонд эсэргүүцэл үзүүлэх ямар ч боломж байсангүй.

Арав гаруйхан секундын дараа бүх зүйл дууссан юм.

Зуу гаруй хүчирхэг дайчин зэвсгээ ч өргөж амжилгүйгээр өршөөлгүй хядуулсан байлаа. Тэдний цогцос шалан дээр хэвтэж, нүүрэнд нь айдас, итгэж чадахгүй байдал мөнхөрсөн байв.

…Зөвхөн Тессай л амьд байлаа.

Гавал нь хагарсан ч аварга эр босохоор тэмцэж, уур хилэн нүүрэнд гүн үрчлээ үүсгэж байв. Гэвч түүний хөдөлгөөн секунд өнгөрөх тусам суларч байв.

Түүний амнаас эргэлзээ, шаналал дүүрэн архиралт гарч ирэв.

Олон зуун Нойрсогч цочирдсон, айсан харцаар ширтэж байх зуур Нефис аажмаар урагш алхаж, түүний дэргэд зогсов.

Аваргын ард зогсож байсан Сейшан түүнд хүндэтгэлтэйгээр бөхийв.

"Хатагтай Өөрчлөгдөж буй Од."

Санни цус, ясны хэлтэрхийгээр норгогдсон, төмөр гадаргуунд нь ясны өөдөс наалдсан тэр дайны алх руу ширтэн, гэнэт танил мэдрэмж төрөв.

"Тэр алх… барилгачны алх…"

Сейшаны дэгжин гарт байсан нь зургаа дахь Хэлтэрхий Дурсамж байлаа. Харанхуй хотын хэрмийг босгосон Барилгачны аварга хөшөөнөөс гаралтай зүйл.

Нарны Хэлтэрхий.

Нефис үзэсгэлэнт эмэгтэйд ёсорхсон дохио өглөө.

"Сайн ажиллалаа."

Ингээд Цайзын дотроос түүнд тусалж байсан тагнуул хэн болох нь ил болов.

Дараа нь тэр үхлийн ирмэг дээрх аварга руу эргэн харлаа. Нефисийн нүүр ямар ч хөдөлгөөнгүй, саарал хүйтэн нүдэнд нь ямар ч мэдрэмж илрээгүй.

Хэсэг хугацааны дараа тэр жигд хоолойгоор хэлэв.

"Би чамайг ална гэж амласан."

Тэгээд тэр сэлмээ өргөн, нэг хурдан, яг таг цохилтоор Тессайн зүрхийг сүлбэв. Аварга эр чичирч, дараа нь хөдөлгөөн нь намжив.

Сэлмээ сугалан авсныхаа дараа Нефис нүдээ анин, хэсэг зуур түүнд дээр биеэ түшив. Түүний бие үл ялиг чичирч байлаа.

Хаан ширээний төлөөх дайн ийнхүү дуусчээ.

Гэрэлт Цайз эцэст нь шинэ эзэгтэйгээ оллоо.