Уулсын бэлийн энэ өндөрт тэдэнд тохиромжтой хоргодох газар олоход удаан хайх шаардлага гарсангүй. Үнэндээ тэд задгай газар ч буудаллаж болох байлаа.

Харанхуй тэнгис тэдэнд хүрэхээ больсон.

Шөнө бууж, ертөнцийг танил болсон туйлын харанхуйн хөшигт бүрхэхэд Санни эхний харуулд гарахаа сайн дураараа санал болгов. Чулуун налуу гадаргыг доош ширтэн тэр алсад буй Шүрэн ойн зүгээс хар ус аажмаар дээшилж байгааг ажиглав.

Тэр ус уулсын бэлийн огцом налууг мөлхөн өгсөж, аль болох ихийг залгихыг оролдож байсан ч тэдний буудалласан газраас хэдэн зуун метрийн зайд ирээд зогсон, цааш явж чадахгүй мэт зөөлөн долгилж байлаа.

Яг л толгойгүй аварга биет цааш алхаж чадаагүй шиг.

Тэр хүчгүй давалгааг хараад Санни эцэст нь тэд Мартагдсан эргээс гарсан гэдэгт итгэж эхлэв.

Эсвэл илүү тодорхой хэлбэл, яг захад нь ирсэн. Ямар ч байсан хараалт тэнгис тэдэнд аюул учруулахгүй болсон.

'Ямар хачин юм бэ.'

Санни энэ түр зуурын ангалын айдастай хамт амьдрахад дасчихсан байв. Харанхуй хотод байхдаа ч тэр үргэлж түүний дарамттай оршихуйг мэдэрдэг байсан. Хотын хана нэг л өдөр нурж, харанхуйн давалгаа орж ирвэл яах вэ гэсэн бодлоос хэн ч зугтаж чаддаггүй.

Харин одоо... тэд аюулгүй.

...Гэхдээ одоохондоо.

Санаа алдан Санни Цуст Сакураг дуудлаа. Улаан цэцэг хэлбэртэй нарийн хийцтэй зүүлт хүзүүнд нь хар утсаар зүүгдэн гарч ирэв. Тэр хэсэг хугацаанд бахдан хараад, дараа нь хуягныхаа доор нуув.

Болгоомжтой байсан нь дээр. Одоо тайвшрах нь хамгийн ухаалаг шийдвэр биш.

Тийм ээ, харанхуй тэнгисийн аюул ард үлдсэн. Гэхдээ Мартагдсан эргээс үнэхээр гарна гэдэг тийм амар байхгүй гэдэгт тэр итгэлтэй байв.

Тэгээд энэ тамын цаадах газар илүү дээр гэж хэн хэлсэн юм бэ? Түүний азны хувьд бол бүр ч дор байх магадлалтай.

Бодолдоо автан Санни харанхуй тэнгисийг ширтэн хүлээлээ.

───

Өглөө нь бүлгийн гишүүд эрлээ эхлэхээр бэлдэв. Гэвч яг хөдөлж эхлэх гэж байтал Нефис тэднийг гэнэт зогсоож, мананд бүрхэгдсэн сүрлэг оргилууд руу ширтэв.

Түүний царайд бараан илэрхийлэл тодров.

Хэсэг хугацааны дараа Өөрчлөгдөж буй Од гэнэт өвдөг сөхрөн том чулуу авч, бүх хүчээрээ шахан бутлав. Дараа нь хагархай хэсгүүдийг сонирхон ажиглав.

Эцэст нь тэр хэлтэрхийг шидээд санаа алдав.

Хэдхэн секундын дараа Нефис хүнд өнгөөр хэллээ:

"...Бид хаана байгаагаа мэдлээ."

Юу гэсэн үг вэ?

Эффи түүний бодлыг давтан ёжлон хэлэв:

"Бид бүгд мэдэж байгаа шүү дээ, гүнж ээ. Мартагдсан эргийн өмнөд зах, Харанхуй хотоос хоёр мянган километрийн зайд. Тийм биз?"

Нефис толгой сэгсрэн босов.

"Би Зүүдний ертөнцийн хаана байгаа гэдгээ мэдлээ гэж хэлж байна."

Бүгд тэр даруй хөшив.

"Юу... чи сая юу гэсэн вэ?"

Багийн гишүүд нүдээ томруулан түүнийг ширтэв. Өөрчлөгдөж буй Одын хэлсэн үг аянга мэт цохилоо.

Тэр луугийн соёо мэт оргилуудыг заан тайван дуугаар хэлэв:

"Бид Хөндий уулсын хойд талд байна гэдэгт би итгэлтэй байна."

'Хөндий... уулс?'

Энэ нэр танил санагдсан ч Санни яг хаана сонссоноо санаж чадсангүй. Бусдыг харвал бүгд адилхан будилсан байдалтай, харин Кастер л ямар нэг зүйлийг мэдэж байгаа бололтой царай нь цайжээ.

Нефис хэсэг дуугүй байснаа тайлбарлав:

"Зүүдний ертөнц дэх хүний нөлөөллийн хүрээ тийм ч том биш. Гэхдээ сүүлийн гучин жилд аажмаар тэлж байгаа. Гурван том Цайз бий. Тэдний дундаас хамгийн цэцэглэн хөгжсөн нь Бэхлэлт бөгөөд Валор овгийн язгууртнууд захирдаг. Мөн олон жижиг Цайзууд бий."

Тэр ярвайснаа:

"Нэг хэсэг Валор овгийн холбоотнууд болон баатрууд хойд зүг рүү тасралтгүй тэлж, олон жижиг Цайзыг эзэлж байсан. Гэвч дараа нь урагшлал нь зогссон. Учир нь тэд Хөндий уулстай тулгарсан."

'Аан... тийм. Багш Жулиусаас сонсож байсан. Хүний нутаг дэвсгэрийн хойд хил бол зэрлэг газар.'

Санни хөмсгөө зангидлаа.

"Энэ... Хөндий уулс аюултай юу?"

Өөрчлөгдөж буй Од шүдээ зуун хэлэв:

"Хамгийн аюултай. Үнэндээ түүнээс ч илүү. Энэ уулс хэдэн мянган километр үргэлжилж, бүхэл бүтэн бүс нутгийг бүрдүүлдэг. Энэ нь Үхлийн бүс гэж тэмдэглэгдсэн. Гэгээнтэнүүд хүртэл эндээс амьд буцаж ирдэггүй."

Санни дагжин чичрэв. Үхлийн бүс гэдэг нь Зүүдний ертөнцийн хамгийн дээд гурван зэрэглэл болох Агуу, Хараалт, Ариун бус ангиллын Хар дарсан зүүдний мангасуудаар дүүрсэн газар.

Хүн төрөлхтөн дөрөв дэх Хар дарсан зүүдийг давж чадаагүй тул хамгийн сул нь хүртэл Гэгээнтэн түвшнээс доош бүх хүнд үхэл гэсэн үг. Тэр байтугай Гэгээнтэнүүд ч Агуу мангастай тулалдахад ялах магадлал тун бага... харин Хараалт бол бүр ч биш.

Санни санамсаргүй азаар Агуу Ад зэтгэрийг устгасан цөөн хүмүүсийн нэг болсон. Гэхдээ тэр тулалдаанд зөвхөн азаар л амьд гарсан. Хэрвээ Сүүдрийн Цөмтэй байгаагүй бол тэр Бузар Хулгайч Шувууны үр төл түүний амьдралыг тэр дор нь сороод алчих байсан.

...Хэрвээ Нефисийн хэлснээр бол Хөндий уулс ийм болон түүнээс ч хүчтэй амьтдаар дүүрэн.

Санни санаа алдав.

"Тэгэхээр чиний хэлэх гээд байгаа нь... энэ газар Мартагдсан эргээс ч дор гэсэн үг үү?"

Нефис юу ч хэлэлгүй зүгээр л толгой дохив.

Санни инээмсэглэл тодруулав.

"Тийм л байж таараа."

Түүний зөв байжээ. Мартагдсан эргээс зугтах боломж бараг байхгүй.

Гарах цорын ганц зам нь хараалт Улаан цамхаг. Тэгээд...

Тэр зүг лүү тэд явах болно, хүссэн ч хүсээгүй ч.

Царай нь барайсан Санни Хөндий уулсын хурц оргилуудыг ширтэн асуулаа:

"Тэгэхээр... бид тийшээ явах уу?"

Нефис хэсэг бодсоноо тайван хэлэв:

"Үгүй байх гэж найдъя. Бидэнд зөвхөн анхны эзэн хүрсэн газар хүртэл л очих хэрэгтэй. Тэр газар... яг одоогийн байгаа газартай ойролцоо байх ёстой."

Санни толгой дохив.

"Тэгвэл цаг алдах хэрэггүй. Шүрэн ой руу аль болох хурдан буцсан нь дээр."

'Ёстой сонин юм даа. Тэр хараал идсэн там руу буцахаар яарна гэж хэзээ бодож байсан юм бол. Ирээдүй юу авчрахыг хэн мэдэх вэ дээ.'